MasukShare
ตอนพิเศษ 5
Tanggal publikasi:
2026-05-11 20:27:47
Bab terbaru
มารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม ตอนพิเศษ 5
ฤดูหนาวปีนี้ดูเหมือนจะไม่หนาวเหน็บอย่างที่เคย เพราะความอบอุ่นสายหนึ่งได้แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งเมืองหลวงฉางอัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เหลารสทิพย์โอสถ ซึ่งวันนี้ถูกประดับประดาด้วยโคมไฟสีแดงนับพันดวง สว่างไสวราวกับกลางวันวันนี้คือวันมงคลยิ่งใหญ่... วันครบรอบวันเกิดปีที่ 60 ของซูต้าซานอดีตนายพรานป่าผู้ต่ำต้อย ที่บัดนี้กลายเป็นเศรษฐีใหญ่และพระสัสสุระ (พ่อตา) ของเจิ้นอ๋องผู้เกรียงไกรบรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความคึกคัก แขกเหรื่อหลั่งไหลมาร่วมงานอย่างไม่ขาดสาย มีตั้งแต่ชาวบ้านร้านตลาดที่รักใคร่ในรสอาหาร ไปจนถึงขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่ต้องการมาประจบเอาใจท่านอ๋องแต่ทว่า... ชายชราในชุดผ้าไหมสีแดงมงคล ปักลาย โซ่วสีทองตัวใหญ่กลางอกแปลว่าอายุยืน กลับไม่ได้สนใจลาภยศสรรเสริญเหล่านั้นซูต้าซานยืนยิ้มจนตาหยีอยู่ที่หน้าประตู คอยรับไหว้ทุกคนด้วยความนอบน้อมเช่นเดิม ใบหน้าที่มีริ้วรอยตามวัยเปี่ยมไปด้วยความสุขที่เอ่อล้น“ท่านตา! ท่านตา!”เสียงเล็ก ๆ เจื้อยแจ้วดังมาก่อนตัว ร่างป้อม ๆ สองร่างวิ่งดุ๊กดิ๊กฝ่าฝูงชนเข้ามา หลิวเว่ย และ หลิวอ้าย ฝาแฝดมังกรหงส์ในวัย 4 ขวบ สวมชุดสีแดงเหมือนตุ๊กตาเดินได้ วิ่งเข้ามากอดขาซูต
มารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม ตอนพิเศษ 4
สายลมแห่งฤดูสารทพัดใบไม้แห้งให้ปลิวว่อนไปทั่วลานฝึกยุทธ์ เสียงโลหะกระทบกันดัง เคร้ง! เคร้ง! ก้องกังวานไปทั่วจวนเจิ้นอ๋อง บ่งบอกถึงความดุเดือดของการประลองฝีมือร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มวัยสิบสามปี กำลังร่ายรำเพลงดาบด้วยท่วงท่าที่ดุดันและว่องไว ถังหมิง ผู้ซึ่งบัดนี้เริ่มแตกเนื้อหนุ่ม ใบหน้าคมคายเริ่มฉายแววหล่อเหลาถอดแบบมาจากบิดาผู้ให้กำเนิดแม่ทัพถัง ผสมผสานกับความสุขุมเยือกเย็นที่ได้รับมาจากบิดาบุญธรรมอย่างเจิ้นอ๋อง“ช้าไป!”เสียงทุ้มต่ำของ เจิ้นอ๋องหลิวหยาง ดังขึ้น พร้อมกับคมดาบไม้ที่ตวัดเข้าใส่ช่องว่างที่ถังหมิงเปิดเผยเพียงเสี้ยวพริบตาปึก!ดาบไม้กระแทกเข้าที่ไหล่ซ้ายของถังหมิง เด็กหนุ่มเซถอยหลังไปสองก้าว แต่ไม่ล้มลง เขากัดฟันแน่น แววตาไม่ยอมแพ้ กระชับดาบในมือแล้วพุ่งเข้าใส่เจิ้นอ๋องอีกครั้งการประลองดำเนินไปอีกครู่ใหญ่ ก่อนที่เจิ้นอ๋องจะส่งสัญญาณให้หยุด“พอได้แล้ว... วันนี้เจ้าทำได้ดีขึ้นมาก ใจของเจ้าเริ่มนิ่งสงบแล้ว” เจิ้นอ๋องเอ่ยชม พลางโยนผ้าขนหนูให้ลูกบุญธรรมถังหมิงรับผ้ามาเช็ดเหงื่อ “แต่ข้ายังเอาชนะท่านพ่อไม่ได้... ข้ายังเร็วไม่พอ”เจิ้นอ๋องเดินเข้ามาวางมือบนบ่ากว้างของเด็กหนุ่ม
มารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม ตอนพิเศษ 3
กาลเวลาในจวนเจิ้นอ๋องดูเหมือนจะเดินเร็วกว่าปกติ เพียงพริบตาเดียวอันเล่อเด็กหญิงตัวน้อยที่เคยผอมโซบัดนี้ได้เติบโตขึ้นเป็นดรุณีน้อยวัย 6 ขวบ ที่มีแก้มยุ้ยขาวอมชมพู พุงกลมป้อมน่าฟัดและมีกลิ่นตัวหอมเหมือนขนมหวานตลอดเวลา จนใคร ๆ ต่างพากันเรียกว่าซาลาเปาน้อยในฐานะพี่หญิงรองของบ้านโดยมีถังหมิงเป็นพี่ใหญ่ อันเล่อถือคติประจำใจว่า เรื่องกินเรื่องใหญ่ ยามบ่ายอันแสนอบอุ่น ในห้องนอนเด็กเล็กที่ปูด้วยพรมขนสัตว์หนานุ่ม เสียงร้องไห้จ้าของ หลิวเว่ยและหลิวอ้ายฝาแฝดมังกรหงส์วัย 1 ขวบ ดังลั่นจวนจนบ่าวไพร่แตกตื่น“แง้!!!”อันเล่อที่กำลังนั่งแทะน่องไก่ทอดอย่างมีความสุขถึงกับชะงัก นางรีบวางของโปรดแต่ว่ายังหยิบน่องไก่ติดมือไปด้วย แล้ววิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาเกาะขอบเปลน้องด้วยความเป็นห่วง“โอ๋ๆ... อาเว่ย เสี่ยวอ้าย ไม่ร้องนะ... พี่หญิงอยู่นี่แล้ว”อันเล่อพยายามเขย่าเปลเบา ๆ เลียนแบบท่านแม่ แต่น้องแฝดก็ยังไม่หยุดร้อง หน้าตาแดงก่ำ น้ำลายยืดเลอะเสื้อตัวเล็กที่ท่านแม่เย็บให้“หรือว่าหิว?” อันเล่อทำท่าครุ่นคิด นางมองน่องไก่ในมือด้วยความเสียดาย ก่อนจะตัดสินใจยื่นให้น้องอย่างใจป้ำ “อะ... พี่หญิงแบ่งให้กินไก่สิ อร่อยนะ”ห
มารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม ตอนพิเศษ 2
เก้าเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก... ท้องของซูเหมยฮัวใหญ่โตจนน่าตกใจ จนหมอหลวงสันนิษฐานว่าอาจจะไม่ได้มีแค่หนึ่งแต่อีกชีพจรกลับซ่อนเร้นไม่ให้พบราวกับเล่นซ่อนแอบและแล้ววันที่ทุกคนรอคอยและหวาดกลัวก็มาถึงณ ลานฝึกยุทธ์ ซูเหมยฮัวกำลังนั่งดูถังหมิง ฝึกดาบอยู่ดี ๆ จู่ ๆ ความเจ็บปวดร้าวระบมก็แล่นปราดขึ้นมาจากช่วงล่าง นางทำตะกร้าผลไม้หลุดมือ“โอ๊ย...”“ท่านแม่!” ถังหมิงทิ้งดาบ รีบวิ่งเข้ามาดูหลังได้ยินเสียงร้องอันเจ็บปวดของซูเหมยฮัว “ท่านเป็นอะไรเจ็บท้องหรือขอรับ!” “ตาม... ตามท่านพ่อ... ข้าจะคลอดแล้ว!” ซูเหมยฮัวรับรู้ทันทีถึงอาการปวดหน่วงที่หมอตำแยเคยบอก จึงรีบบอกลูกชายความโกลาหลบังเกิดขึ้นในตำหนักเจิ้นอ๋องทันที!เจิ้นอ๋องที่กำลังประชุมขุนนางอยู่ พอได้รับข่าวก็วิ่งหน้าตั้งจนวิ่งแซงม้าของทหารสื่อสารกลับมาที่จวน จนลืมว่าตัวเองขี่ม้ามาไม่เร็วกว่าหรือ...นิ่งเยว่ที่ติดตามท่านอ๋องวิ่งไม่ทันด้วยซ้ำหน้าห้องทำคลอด เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของ ซูเหมยฮัวดังลอดออกมา บาดลึกเข้าไปในหัวใจของคนเป็นสามี“เหมยฮัว! อดทนไว้นะ! ข้าอยู่นี่!” เจิ้นอ๋องตะโกน จะพังประตูเข้าไป แต่ถูกแม่ทัพฮั่วที่ตามมาด้วย และองค์หญิงสือห
มารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม ตอนพิเศษ 1
นับตั้งแต่หมอหลวงประกาศข่าวดีว่า ซูเหมยฮัวตั้งครรภ์ ตำหนักเจิ้นอ๋องที่เคยเงียบสงบและเคร่งขรึม ก็เปลี่ยนไปเป็นสมรภูมิรบ... สมรภูมิแห่งการประคบประหงมที่เล่นใหญ่จนคนทั้งตำหนักต้องกุมขมับเจิ้นอ๋องหลิวหยาง แม่ทัพผู้ไม่เคยเกรงกลัวข้าศึกนับหมื่นนับแสน บัดนี้กลับกลายเป็นบุรุษขี้กังวลที่สะดุ้งทุกครั้งที่ภรรยาขยับตัว“เหมยฮัว! วางมีดลงเดี๋ยวนี้ ห้ามเจ้าจับของมีคมเด็ดขาด!”เสียงตะโกนลั่นห้องครัวทำให้ซูเหมยฮัวที่กำลังจะหั่นแตงกวาถึงกับสะดุ้งจนมีดเกือบบาดมือ“ท่านพี่... ข้าแค่จะทำยำแตงกวากินแก้เลี่ยน...” นางถอนหายใจ มองสามีที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามาแย่งมีดไปจากมือราวกับมันเป็นอาวุธสังหารนางอย่างนั้น‘ชักเริ่มจะอ่อนอกอ่อนใจกับสามีจริง ๆ’“ของมีคมอันตราย! เดี๋ยวบาดมือ! เดี๋ยวเลือดตกยางออก! เจ้าท้องอยู่นะ!” เจิ้นอ๋องเอ็ดเสียงเขียวทั้งไม่พอใจที่ภรรยาแสนดื้อดึงไม่เชื่อฟัง และทำให้เขาเป็นห่วง“อยากกินอะไรบอกข้า หรือบอกแม่ครัวสิ เจ้าไปนั่งพักเถอะ ไปนั่งบนเบาะนุ่ม ๆ โน่น!”“แต่ข้าเบื่อ... ข้านั่ง ๆ นอน ๆ มาสามวันแล้วนะ เพคะ” ซูเหมยฮัวบ่นอุบ นางเป็นคนทำงานมาทั้งชีวิต ให้มานั่งเฉย ๆ เป็นผักปลา นางรู้สึกเหมือน
มารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม บทที่ 75 รสชาติแห่งความสุข (ตอนจบ) 2/2
หมอชราจับชีพจรที่ข้อมือบางของซูเหมยฮัวอยู่ครู่หนึ่ง คิ้วสีดอกเลาขมวดมุ่น ก่อนจะค่อย ๆ คลายออกเป็นรอยยิ้มกว้าง“ยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง... ยินดีด้วยพระชายา”“ยินดีอะไร! เมียข้าหน้าซีดขนาดนี้!” เจิ้นอ๋องตวาดลั่นด้วยความเป็นห่วงคนรัก“ชีพจรมงคลพ่ะย่ะค่ะ...” หมอชราหัวเราะ “พระชายาตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้วพ่ะย่ะค่ะ อาการคลื่นไส้นี้เป็นเรื่องปกติของคนแพ้ท้อง”ความเงียบปกคลุมโต๊ะอาหารไปชั่วอึดใจ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงเฮลั่น“ข้า... ข้าจะมีลูกอีกคนแล้วรึ!” เจิ้นอ๋องเบิกตากว้าง หันมามองซูเหมยฮัวที่ยิ้มเขินอายทั้งน้ำตา“เพคะ...ท่านจะได้เลี้ยงลูกเพิ่มอีกคนหนึ่งแล้ว” นางกระซิบเจิ้นอ๋องดีใจจนทำอะไรไม่ถูก เขาลุกขึ้นอุ้มซูเหมยฮัวลอยขึ้นจากเก้าอี้แล้วหมุนไปรอบๆ อย่างระมัดระวังที่สุด“ข้าทำสำเร็จแล้ว! ข้าจะมีลูกแล้ว! ฮ่าๆๆ!”“เย้! ข้าจะได้เป็นพี่สาวแล้ว!” อันเล่อกระโดดโลดเต้น “ข้าจะแบ่งขนมให้น้องกินจนตัวกลมเหมือนข้าเลย!”“ข้าจะสอนน้องยิงธนูเอง!” ถังหมิงยืดอกรับอาสาองค์หญิงสือหนิงปาดน้ำตาด้วยความปิติ“ดีจริง... สวรรค์เมตตาตระกูลเราแล้ว” สือหนิงเกรงว่าตระกูลหลิวจะสิ้นวาสนาเสียแล้ว เจิ้นอ๋องรอดแล้ว ต่อ
มารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม บทที่ 51 ยกเลิกราชโองการสมรส 2/2
หลังจากทำแผลและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เด็ก ๆ เรียบร้อยแล้ว ซูเหมยฮัวเพิ่งจะได้สติว่ามีบุคคลสำคัญยืนรออยู่เต็มร้าน นางรีบกุลีกุจอเข้ามาขออภัย“ขอประทานอภัยเพคะ! หม่อมฉันห่วงเด็ก ๆ จนเสียมารยาท...”“ช่างเถิด” องค์หญิงสือหนิงโบกมือ “ความเป็นห่วงของเจ้าคือของจริง ข้าไม่ถือสา... ว่าแต่ วันนี้เจ้ามีอะไรให้คนแ
มารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม บทที่ 50 สายเลือดชั้นต่ำจิตใจต่ำกว่า 2/2
ถังหมิงและอันเล่อชะงักเท้า ถังหมิงหันมามองแล้วทำหน้ายู่ยี่เมื่อเห็นว่าเป็นใคร“อ้าว... นึกว่าใคร ที่แท้ก็อีกาคาบพริกนี่เอง ปากนี่ถมชาดไปกี่ตลับล่ะถึงได้แดงขนาดนั้น” ถังหมิงพูดเสียงดังฟังชัด แน่นอนว่าเด็กปากจัดอย่างหมิงไม่มีแน่คำชมเชย“เจ้าเด็กไร้การอบรม!” เว่ยหลินหลางเจ็บใจ แค้นเก่ายังไม่ได้ระบาย แ
มารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม บทที่ 5 ระเบิดสองลูกหน้าตระกูลจ้าว 1/2
บรรดาชาวบ้านร้านตลาดที่ยืนมุงอยู่ต่างพากันชะเง้อคอจนคอแทบเคล็ด พยายามเงี่ยหูฟังบทสนทนาระหว่างสะใภ้ใหญ่และสะใภ้รองตระกูลจ้าว“พวกนางคุยอะไรกันนะ? ทำไมต้องกระซิบกระซาบ” “นั่นสิ เมื่อกี้ยังจะตบตีแย่งข้าวสารกันอยู่เลย ไหงตอนนี้ยื่นหน้าเข้าไปคุยกันเสียใกล้”ท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นนับสิบคู่ อู๋เจิน
มารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม บทที่ 4 ปากว่าตาขยิบ 2/2
“โกหก! ท่านแม่ขี้งกจะตาย... เอ้ย! ท่านแม่ประหยัดมัธยัสถ์จะตายไป ไม่มีทางให้ข้าวของราคาแพงพวกนี้กับเจ้าแน่!” อู๋เจินไม่เชื่อ นางปราดเข้ามาจับด้ามรถเข็นไว้แน่น หวังจะยื้อแย่งคืน“ทิ้งไว้เดี๋ยวนี้! เจ้าเอาไปได้แค่ไหผักดองเน่า ๆ นั่น นอกนั้นเป็นของตระกูลจ้าว!”ชาวบ้านเริ่มฮือฮา บางคนเริ่มส่ายหน้าในความ
Anda juga akan menyukai
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89137.9K Dibacaคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว291.4K Dibacaราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน309.2K Dibacaเพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง164.4K Dibacaเกมรักระหว่างสามีภรรยา
โรซา เคน844 Dibacaอายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่
โกลัญญา10 Dibacaคิวปิดสะกิดรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม85 Dibacaผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน
Selenex29 Dibaca
