Se connecterPartager
ตอนที่ 5 ลงโทษ
Date de publication:
2026-06-03 12:06:09ก๊อกๆๆๆ
เสียงเคาะประตูในยามเช้าเหมือนกับทุกๆ วันขณะที่ฉันเองกำลังแต่งตัวไปเรียนอย่างเร่งรีบแทบจะไม่ทันอะไรอยู่แล้ว แต่ทว่าก็ต้องรีบไปเปิดดูเมื่อมีใครมาเคาะเรียก
สองขาเรียวยาวรีบเดินไปเปิดประตูอย่างไม่รอช้าเมื่อเวลากระชั้นชิดที่จะใกล้เข้าเรียนแล้วแต่ทว่าการแต่งหน้าแต่งตัวอะไรของฉันยังไม่เสร็จเลยทั้งนั้น มือเรียวเล็กเปิดประตูออกไปก่อนที่จะพบเข้ากับหนุ่มรุ่นพี่ที่ยืนยิ้มอยู่หน้าประตู
"พี่มาทำอะไรหรอคะ"
"พี่ซื้อข้าวมาฝาก"ฉันพยักหน้าเป็นการตอบกลับพร้อมทั้งเชิญรุ่นพี่ให้เข้ามารอในห้อง ส่วนฉันก็เดินหายเข้าไปในห้องนอนเพื่อจัดการตัวเองแทบจะไม่ถึงนาทีเลยด้วยซํ้าเมื่อมีแขกมารออยู่แล้ว
"รีบอะไรขนาดนั้นคะ"
"มัดมีเรียนเช้าอ่ะค่ะ นี่ก็สายแล้วด้วย"
"จะไปกลัวทำไมคะ วันนี้ไปกับพี่นะ"รอยยิ้มน่ากลัวที่แสดงออกมาอย่างเจ้าเล่ห์โดยที่ฉันไม่ได้ทันตอบกลับอะไรออกมาเลยทั้งนั้น
การขึ้นรถบิ๊กไบค์ครั้งแรกในชีวิตของฉันด้วยการขับขี่ที่เร็วเอามากๆ ร่างบางที่ซ้อนท้ายเกาะคนขับไปอย่างแน่นเพราะความกลัวที่จะตกรถและเกรงเอามากๆ ด้วยความที่ใส่กระโปรงอีกมันจึงทำให้การเดินทางวันนี้ค่อนข้างที่จะลำบากมากพอสมควร
กว่าจะเดินทางมาถึงก็เป็นเวลาเพียงแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น ฉันค่อยๆ ก้าวขาลงไปอย่างช้าๆ ก่อนที่จะล้มลงไปกับพื้นจากการที่กลัวและเกรงจนขาเรียวแทบจะไม่มีแรงยืนเลยด้วยซํ้า
"ไหวไหมคะเนี่ย"
"ไหวค่ะ ครั้งหน้ามัดจะไม่ซ้อนพี่แล้ว"
"ทำไมล่ะคะ"
"พี่ขับรถเร็วอ่ะแถมน่ากลัวมากด้วย"
"สนุกออก"
"สนุกไปคนเดียวเหอะค่ะมัดไปเรียนแล้ว"ไม่ทันได้เอ่ยคำลาหญิงสาวที่พึ่งลงมาจากรถเดินดิ่งตรงมาทางพี่ราซอลอย่างล็อกเป้าหมายจนเดินชนกระแทกไหล่ฉันไปเบาๆ ร่างบางค่อยๆ หันไปมองทั้งสองเล็กน้อยก่อนที่จะตัดสินใจเดินเข้าไปตึกเรียนของตนเองแทนดีกว่า แต่ก็มีข้อความที่ส่งเข้ามาหาด้วยจากคนที่พาฉันขับมาที่มหาลัยในวันนี้
"ร้ายนะมึงอ่ะ นี่เขาแชร์กันว่อนละ"
"อะไรอ่ะ"
"ตีหน้าซื่ออีก"ร่างบางขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่จะหยิบมือถือของเพื่อนขึ้นมาดูข่าวในเฟสบุ๊คที่ตอนนี้กำลังแชร์กันว่อนเรื่องที่ฉันซ้อนท้ายรถพี่ราซอลมาเรียน เสียงถอนหายใจดังออกมาเฮือกหนึ่งและรับรู้ได้เลยว่าต่อไปนี้ชีวิตคงไม่อยู่อย่างสงบสุขแน่นอน
"เอาไงต่อล่ะมัดหมี่"
"ไม่รู้อ่ะ ที่รู้ๆ ฉันอยู่ไม่สุขแน่"เมื่อบอกออกไปแบบนั้นฉันก็ดันเหลือบไปเห็นพวกผู้หญิงกลุ่มหนึ่งในห้องที่อยู่ต่างสาขาหันมาจ้องมองทางฉันอย่างไม่สบอารมณ์และแทบจะฆ่าฉันได้แล้วในตอนนี้
การที่เข้าไปยุ่งกับผู้ชายอย่างเขาฉันรู้ดีว่ามันจะต้องมีจุดจบอย่างไร แต่มันไม่ใช่ความผิดของฉันสักหน่อยเพราะฉันไม่ได้เข้าไปยุ่งกับพี่เขาเอง แถมเขาเป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเพื่อนฉันและเคยเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องในโรงเรียนกันมาก่อนต่างหาก
ฉันตัดสินใจเลิกสนใจสิ่งพวกนั้นและหันมาตั้งใจเรียนและอยู่อย่างสงบสุขดีกว่า แม้บางทีจะมีสายตาที่จ้องมองมาบ้างหรือพูดนินทามาบ้างแต่ก็ไม่ได้ทำให้ฉันหลุดโฟกัสจากที่อาจารย์สอนได้เลย
"ก้มหน้าลงไป!!"
"ผมรู้มาว่ามีพวกคุณหนึ่งในนี้เข้าไปตีสนิทจนเกินหน้าเกินตากับรุ่นพี่จนเป็นข่าว!! ผมไม่รู้หรอกนะว่าพวกคุณต้องการอะไร!! แต่นี่คือการเตือนถ้ายังมีครั้งที่สองอีกผมจะลงโทษให้หนัก!!"
ฉันถึงกับต้องกลอกตามองบนไปเลยทีเดียวเมื่อความคิดโง่ๆ ของพวกรุ่นพี่ที่เอ่ยออกมาแบบนี้เหมือนคนที่ขาดสติจนไม่มีสมองมาสั่งการนอกซะจากอารมณ์เพียงเท่านั้น
ไม่พอรุ่นพี่ผู้หญิงบางคนรวมถึงเพื่อนในกลุ่มยังจ้องมองมาที่ฉันเป็นเสียงเดียวกันจนเพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ข้างๆ แทบจะอึดอัดกันไปจนหมดแล้ว
"วันนี้ผมจะลงโทษพวกคุณที่ไม่สั่งสอนเพื่อน!! โดยการวิ่งรอบคณะ20รอบ!! เข้าใจไหม!!!"
"เข้าใจครับ!!!/ค่ะ!!!"เมื่อรุ่นพี่บอกออกไปแบบนั้นพวกเราก็พากันเดินออกไปตั้งแถวเพื่อวิ่งรอบคณะกันตามที่โดนสั่ง แม้เป็นคำสั่งโง่ๆ แต่ทว่าพวกเราก็ต้องทำแถมฉันยังโดนเกลียดอีกต่างหากในตอนนี้
"คำสั่งบ้าอะไรวะ"
"นั่นดิ กูว่าอีพี่นั่นชอบพี่ราซอลแน่"
"นั่นดิ แล้วไอ้มัดโดนเพ่งฉิบหาย"
"กูขอโทษนะพวกมึง"
"ยืนคุยอะไรกัน!!! ผมให้พวกคุณมาวิ่งนะ ส่วนคุณผมลงโทษเพิ่มอีก10รอบรวมกันเป็น30รอบ ปฏิบัติ!! แล้วจำไว้ว่าอย่ายุ่งกับผู้ชายของพี่เนยอีกไป๊!!!"ความจำใจที่ต้องทำพวกเราก็ต้องทำอย่างขัดไม่ได้ ถ้าให้เดาผู้หญิงคนเมื่อเช้าที่เดินมาหาพี่ราซอลนี่แหละน่าจะเป็นคนวางแผนในเรื่องนี้แถมยังให้รุ่นพี่จัดการฉันอีกต่างหากอย่างเจาะจง
ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นอย่างไรแต่ต่อไปนี้ฉันคงจะไม่ยุ่งกับเขาอีกแน่นอน เพราะการมาเรียนที่นี่ฉันแค่อยากมีเพื่อน มีสังคม และตั้งใจเรียนเพียงเท่านั้น ไม่ได้อยากจะมามีปัญหากับใครเลยเพียงแค่อยากพิสูจน์ให้พ่อกับแม่เห็นเท่านั้น
และพอจบเรื่องนี้ไปฉันเพียงแค่หวังว่าชีวิตของฉันที่จะวางแผนต่อจากนี้มันจะมีความสุขขึ้นและไม่เป็นพิษภัยกับใครอีกที่จ้องจะเล่นงานฉันไปตลอดแบบนี้ทุกฝีก้าวเลยด้วยซํ้า
ทุกคนในคณะที่เริ่มต่างพากันทยอยพักและรุ่นพี่ที่เริ่มปล่อยกลับบ้านไปได้แล้วก็เหลือเพียงฉันที่ยังวิ่งได้ไม่ครบและยังขาดอีกตั้งหลายรอบโดยมีเพื่อนๆ ที่วิ่งมาพร้อมกันด้วยอย่างเป็นห่วง
"หยุด!!! ของพวกคุณวิ่งกันครบแล้วจะวิ่งต่ออีกทำไม!! กลับบ้านไปได้แล้ว ส่วนคุณวิ่งต่อไป"
"เพื่อนผมวิ่งผมก็จะวิ่ง"
"เราไม่ทิ้งเพื่อนให้โดนลงโทษแบบโง่ๆ แบบนี้หรอกนะครับพี่"
"นี่!!!!!"
"เกิดไรขึ้น!!?"นํ้าเสียงคุ้นเคยที่ดังออกมาจากด้านหลังพวกรุ่นพี่และไม่ใช่ใครที่ไหนนอกซะจากคนที่เป็นต้นเหตุทุกอย่างในวันนี้ ร่างกายกำยำน่ากลัวและดุดันที่เดินมาจนรุ่นพี่พวกนั้นถึงกลับเกรงกลัว
"ไม่มีอะไรครับ ผมแค่ลงโทษพวกน้องตามปกติครับพี่ราซอล"
"ใช่ครับ"
"วิ่งต่อเหอะจะได้จบๆ"
Dernier chapitre
มาเฟียพ่ายรัก ตอนที่45 end
เวลาผ่านมาหลายเดือนตอนนี้ฉันเองก็ได้คลอดตะวันออกมาแล้วเรียบร้อยโดยมีการดูแลเอาใจใส่โดยคุณพ่อมือใหม่ที่ดูแลอย่างใกล้ชิดและหาเวลาให้ฉันอยู่เสมอแม้ว่าวันนั้นเขาจะมีงานด่วนอยู่ก็ตาม แต่เขาเองก็พยายามหาเวลามาดูแลฉันที่ท้องป่องจนกระทั่งคลอดลูกอีกด้วยตอนนี้ฉันและยูยังไม่ได้พูดคุยหรือติดต่อกันเลยแม้แต่นิดเดียวเพราะเพื่อนดูเหมือนจะหายตัวไปเพื่อเยียวยาจิตใจของมันในระยะยาวโดยปล่อยทิ้งสนามแข่งรถนั้นไว้ให้หุ้นส่วนอีกคน ส่วนฉันเองก็ยังคงดูแลด้วยเช่นกันในระหว่างที่เพื่อนสนิทหายตัวไปแบบนี้และช่วยพ่อเองดูแลกิจการโรงแรมของพ่ออีกด้วยคุณพ่อมือใหม่ที่ต้องรับมือกับลูกชายสุดแสบของเขาที่พร้อมที่จะเล่นและหัวเราะอยู่ตลอดเวลาไม่ยอมหลับไม่ยอมนอน ตะวันเป็นเด็กผู้ชายที่แทบจะไม่ค่อยร้องไห้เลยสักนิดแต่ทว่ากลับต้องหาเวลามาเล่นกับเขาอยู่บ่อยครั้งเลยด้วยวันนี้เป็นอีกวันที่ฉันและเขาหนีงานมาพักร้อนหลังจากที่เหน็ดเหนื่อยกันมาเป็นเวลานานมากพอสมควร ริมทะเลชายหาดที่เดิมที่เราเคย
มาเฟียพ่ายรัก ตอนที่44 ปิดบัง
"พี่มีอะไรจะสารภาพรึเปล่าคะ""คือ... พี่ขอตัวก่อนนะคะ"คนตัวสูงรีบวิ่งขึ้นไปชั้นบนตัวบ้านทันทีอย่างหวาดกลัวเมื่อภรรยาของตัวเองที่ใช้นํ้าเสียงและการกระทำที่น่ากลัวเป็นอย่างมากต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิงในลุคสาวหวานเธอถอนหายใจออกไปเฮือกหนึ่งก่อนที่จะเดินตามเขาขึ้นไปยังชั้นบนตัวบ้านและเข้าไปในห้องนอนของตัวเองเพื่อตามไปหาเขา แต่ทว่าพอเข้าไปในห้องแล้วนั้นฉันกลับไม่พบร่างกายอยู่ในห้องเลยด้วยซํ้าก่อนที่จะมีใครคนหนึ่งพุ่งเข้ามาจากด้านหลังหลังสวมกอดฉันไว้อยู่นั่นเองทันทีในความมืดอย่างตกใจ"เห้ยย พี่ทำอะไรเนี่ย บอกน้องมาเลยนะ""ที่รักอย่าคาดคั้นพี่แบบนี้สิคะ""พี่จะบอกหรือไม่บอก!?"นํ้าเสียงแข็งกระด้างพร้อมกับสายตาที่จ้องมองไปอย่างแข็งกร้าวจนเขาเองก็กลัวแทบแย่ที่ภรรยาของตนเป็นแบบนี้ จนเขาเองก็เลือกที่จะเลี่ยงคำตอบไม่ได้เลยด้วยซํ้าจนต้องตัดสินใจรวบรวมความกล้าบอกกับภรรยาของเขาไป
มาเฟียพ่ายรัก ตอนที่43 ท้อง
"แล้วตะวันน้อยของพี่มารึยัง""มัดลืมไปเลย พี่รอมัดอยู่ตรงนี้ก่อนนะ""ทำไมล่ะคะ""เดี๋ยวก็ไม่เซอไพรส์สิคะ""แต่พี่อยากลุ้นกับน้องนะ""แปปเดียวค่ะ เดี๋ยวน้องมานะ"ร่างบางถึงกลับเบิกตากว้างเมื่อพึ่งนึกขึ้นได้ว่าเธอเองนั้นทิ้งที่ตรวจครรภ์ไว้ในห้องนํ้าและยังไม่ทันที่จะดูผลของที่ตรวจครรภ์เลย ก่อนที่จะเดินลากพาเขาให้เข้ามาในห้องก่อนและฉันเองก็เดินกลับเข้าไปในห้องนํ้าล็อกประตูไว้เพื่อลุ้นผลอยู่เพียงลำพังก่อนที่จะให้เขาได้ลุ้นดูภายหลังมือเรียวบางถึงกลับสั่นคลอนและค่อยๆ หยิบที่ตรวจครรภ์นั้นดูและค่อยๆ ใช้นิ้วที่ปิดผลนั้นไว้ นิ้วเรียวค่อยๆ สไลด์ออกทีละนิดๆ อย่างช้าๆ ก่อนที่ผลที่ได้ออกมาจะรู้ผล"ท้อง มัดท้องแล้ว
มาเฟียพ่ายรัก ตอนที่42 ลองตรวจ
ฉันเดินทางกลับมาที่บ้านเพื่อกลับมาเยี่ยมคนเป็นพ่อที่ได้ข่าวมาแล้วว่าตอนนี้พ่อได้ฟื้นขึ้นแล้วแถมหลังจากที่ฉันกลับมาพ่อก็ดูสุขภาพแข็งแรงและเหมือนไม่เจ็บป่วยใดๆ เลยสักนิดเดียวฉันเองที่นั่งกินข้าวร่วมกับพ่อและแม่นั้นก็ได้แต่จ้องมองพ่ออย่างไม่เข้าใจที่พ่อดูไม่เหมือนคนพึ่งฟื้นจากการล้มป่วยอย่างหนักเลยสักนิดและยังหยอกล้อกับแม่อย่างสนุกสนานอีกต่างหาก"มองอะไรขนาดนั้น""พ่อพึ่งหายป่วยจริงๆ หรอคะ ทำไมพ่อดูไม่เป็นอะไรเลย""ไม่ดีหรอลูกที่พ่อฟื้นเร็ว หรืออยากให้พ่อนอนอีก""พ่ออ่ะ"ฉันทำหน้ามุ่ยออกมาเมื่อพ่อบอกออกไปแบบนั้นอย่างประชดประชันฉันที่นั่งคอยจับผิดสังเกตพ่อและนั่งกินข้าวต่อไปโดยเริ่มคุยเรื่องที่ผ่านมาด้วยว่าเป็นยังไงและเรื่องการแข่งรถที่นู่นด้วย"แม่ว่าเราไปทำอะไรสนุกๆ ด้วยกันไหมลูก""ผมไม่สะดวกเลยคุณ
มาเฟียพ่ายรัก ตอนที่41 ทำไมไม่เลือกกู
หลังจากวันนั้นเองพี่ราซอลก็เปลี่ยนไปจากเดิมเป็นอย่างมาก ความรักและการเอาใจใส่ที่เขามอบให้นั้นมากขึ้นกว่าเดิมที่ฉันเคยได้รับอีกต่างหาก การกระทำของเขาที่แสดงออกมาเห็นอย่างได้ชัดเจน จนฉันถึงกลับเริ่มพังทลายหัวใจของฉันลงทีละนิดๆช่วงเช้าของวันนี้เช่นกันที่เขาเองตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าและเดินลงไปยังชั้นล่างเพื่อเตรียมทำอาหารให้กับฉันตามปกติในทุกๆ เช้า สองเปลือกตาค่อยๆ ลืมตื่นขึ้นเมื่อแสงแดดในตอนเช้าเล็ดลอดเข้ามาภายในห้องนอนเพียงเล็กน้อยร่างบางที่ถูกปลุกด้วยแสงแดดค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นอย่างช้าๆ และเดินเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะได้ออกไปดูงานที่โรงแรมของฉันเองตามปกติและต้องเข้าไปดูสนามแข่งรถที่ร่วมดูแลกับเพื่อนสนิทด้วยเช่นกันหลังจากอาบน้ำอะไรเสร็จแล้วนั้นร่างบางที่เดินออกมาจากห้องน้ำก็พบเจอเข้ากับคนตัวสูงที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนปลายเตียงอย่างเคร่งเครียดจนฉันเองค่อยๆ เดินเข้าไปนั่งกอดคอเขาจากด้านหลังบนเตียงพร้อมกับโน้มตัวไปฝังจมูกลงบนแก้มของเขาราวกับ
มาเฟียพ่ายรัก ตอนที่40 ทนหน่อย
จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ"ฮื่อออ อื้ออ""อื้มมม อื้มมม"บทสนทนาของเราสองเงียบลงไปทันทีหลังจากที่เริ่มบรรเลงรักกันอีกครั้งในยามค่ำคืนนี้ ความเงียบงันเข้ามาปกคลุมภายในห้องอีกครั้งโดยที่ตอนนี้ทั้งสองยังคงดูดดื่มกับรสจูบที่ต่างก็มอบให้กันอย่างหวานชื่นจ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ"อื้อออ พี่ราซอล อื้อออ""พี่ขอนะครับคนเก่ง อื้อออ""....."ฉันพยักหน้าเป็นการตอบกลับเขาไปก่อนที่อีกฝ่ายจะทำการถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ไปให้พ้นจากเรือนร่างกายของเขาและฉันออกไปจนหมดสายตาของอีกฝ่ายจ้องมองร่างสาวที่นอนราบอยู่ใต้ร่างอย่างหื่นกระหายในความขาวอึ๋มของเธอโดยที่ยังไม่ละสายตาเลยด้วยซํ้า ตรงนั้นกระดกไปมาแข็งปั๋งได้ที่เตรียมที่จะออกรบแต่ก็ต้องทำให้เธอมีอารมณ์ร่วมด้วยเสียก่อนอยู่ดีเขาก้มตัวลงมาดูดดื่มกับริมฝีปากบางอ
มาเฟียพ่ายรัก ตอนที่ 3 เดี๋ยวพี่จีบเอง
"มัดหมี่ทางนี้"เมื่อเดินเข้ามาถึงภายในห้องเพื่อนที่พึ่งรู้จักกันเมื่อวานก็เอ่ยเรียกฉันให้ไปนั่งด้วยทันทีเมื่อเห็นว่าฉันเดินเข้าไปในห้องและกำลังสอดส่องสายตามองหาที่นั่งอยู่และหันเข้าไปเจอเพื่อนที่ยกแขนขึ้นมาเพื่อเป็นท่าทางแสดงบอกให้ฉันได้เข้าใจในการชักชวนของเพื่อนเองร่างบางเดินเข้าไปนั่งข้างๆ เพื่อ
มาเฟียพ่ายรัก ตอนที่ 2 เหยื่อ
"มึงมองน้องแบบนั้นหมายความว่าไงวะ""ป่าว เด็กมันน่ารักดี""เมื่อก่อนก็น่ารักนะเว้ย""หรอวะ"เด็กสาวที่ผมดันไปปากเสียใส่ค่อยๆ เดินหายลับจากไปแต่ยังคงทิ้งกลิ่นนํ้าหอมอันที่น่าจดจำไว้อยู่ เป็นกลิ่นที่หอมหวานอย่างน่าหลงใหลและไม่มีวันลืม เธอค่อนข้างเหมือนอดีตแฟนสาวของผมอยู่พอสมควรในตอนนี้ทั้งรอยยิ้ม ดวงต
มาเฟียพ่ายรัก ตอนที่ 1 ยินดีที่ได้รู้จัก
ความรักที่เกิดมาจากคนสองคนในเพียงระยะเวลาอันแสนสั้น ไม่รู้ว่ามันจะเรียกว่าความรักได้รึเปล่า แต่ทว่าทั้งสองกลับผูกพันและสนิทสนมกันเร็วมากอยู่พอสมควร จากเมื่อก่อนที่เป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องกันที่โรงเรียนที่แทบจะไม่เคยเห็นหน้าหรือพูดคุยกันเลยแม้แต่นิดเดียว จนกระทั่งพวกเขาได้หวนกลับมาพบกันอีกครั้งอย่างถู
มาเฟียพ่ายรัก ตอนที่ 4 แฟนเก่า
คำพูดของพี่เขาทำเอาฉันแทบช็อกเมื่ออีกฝ่ายบอกจะจีบฉันทั้งๆ ที่เราพึ่งรู้จักกันเองแถมวันแรกที่ได้เจอกันเราสองคนก็ยังไม่ได้พูดจาดีๆ ต่อกันเลยสักนิดแล้วจู่ๆ มาจีบเอาได้ดื้อๆ แบบนี้"น้องให้โอกาสพี่นะครับ""พี่จะบ้าหรอเรายังไม่ได้รู้จักอะไรกันเลยนะ""รู้สิเราเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่โรงเรียนและมหาลัยกันไงค
Vous vous intéresseriez aussi à
