ตอนที่6 คำพูดจอมปลอม

กว่าจะถึงรอบก็แทบเอาฉันหน้ามืดไปตั้งหลายหนแต่ก็ยังดีที่ไม่เป็นอะไร พอวิ่งครบรอบแล้วพวกเราก็พากันกลับโดยที่รุ่นพี่พวกนั้นกำลังโดนพวกพี่ราซอลสอบสวนเรื่องนี้อยู่อย่างเคร่งเครียด

"เดี๋ยวกูไปส่งนะมัด"

"มัดหมี่แกกลับพร้อมฉันนะ เดี๋ยวเราพามัดหมี่ไปส่งเองพวกเธอกลับเหอะ"

"ไม่เป็นไรวาวา ฉันขอตัวก่อนนะ"เพื่อนสาวของฉันถึงกลับหน้าเหวอที่ฉันดันปฏิเสธไปแบบนั้นและเดินกลับไปพร้อมเพื่อนๆ อย่างเหน็ดเหนื่อย พวกเราพากันไปกินข้าวกันก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับโดยที่ฉันเลือกที่จะเรียกรถกลับห้องเองเพราะทางกลับบ้านคนละทางกับเพื่อนๆ

ร่างบางเดินเข้าไปในคอนโดอย่างเหน็ดเหนื่อยและไร้เรี่ยวแรงก่อนที่จะเปิดประตูเข้าในห้องที่ตอนนี้แอร์กำลังทำงานอยู่แต่ไฟในห้องกลับไม่ได้ถูกเปิดใช้งาน แต่ทว่าฉันก็ไม่ได้สงสัยอะไรและเปิดเข้าไปในห้องนอนและพบเข้ากับหนุ่มรุ่นพี่ที่นั่งอยู่ที่เตียงนอนของฉัน

"น้องไปไหนมาทำไมกลับมาเอาป่านนี้"

"พี่เข้าห้องน้องได้ไงอ่ะ"

"คีย์การ์ดไงคะ"

"พี่กลับห้องได้แล้วน้องอยากพัก"

"ไม่ค่ะ พี่ซื้อข้าวมาฝากด้วยกลัวน้องหิวเราไปกินข้าวกันค่ะ"

"พี่เลิกยุ่งกับน้องเหอะ!! พี่รู้ปะว่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้มันเป็นเพราะพี่คนเดียวอ่ะ น้องไม่รู้หรอกนะว่าพี่กับพี่เนยมีความสัมพันธ์กันแบบไหน แต่เลิกยุ่งกับน้องสักที"ฉันเลือกที่จะพูดออกไปตรงๆ ดีกว่าต้องมาเก็บเงียบเอาไว้และปล่อยให้มันเลยเถิดมาแบบนี้

เขาก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะไม่รู้เรื่องหรืออะไร แต่ทว่าพอฉันพูดออกไปแบบนั้นแล้วพี่เขากลับขมวดคิ้วทำเหมือนว่าตนไม่รู้เรื่องอะไรพวกนี้เลยสักนิดเดียว จนฉันแทบจะเอือมระอากับการกระทำของเขาสิ้นดี

"พี่กับเนยเราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ คงมีเรื่องเข้าใจผิดอ่ะ"

"มันก็เรื่องของพี่รึเปล่ามันไม่ใช่เรื่องของน้อง"

"แต่พี่แคร์ความรู้สึกน้องไงคะ"การที่เราพึ่งรู้จักกันได้เพียงไม่กี่วันแต่มาแคร์ความรู้สึกกันได้ง่ายๆ แบบนี้แถมเขายังเป็นพวกเพลย์บอยตัวพ่ออีกต่างหาก คำพูดหวานๆ ที่ออกมาก็คงจะไม่สิ้นจากคำโกหกเพื่อหลอกล่อผู้หญิงไปทั่วแบบที่เคยทำ

ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งอย่างหนักใจเมื่ออีกฝ่ายพูดออกมาแบบนั้นพร้อมทั้งจับมือฉันไว้อย่างแน่นด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียดและจริงจังเอามากๆ ความสัมพันธ์ที่ผ่านมามันสอนให้ฉันปิดกั้นความรู้สึกของตัวเองแถมยังสอนให้ฉันไม่เชื่อใจใครง่ายไปอีกต่างหากกับพวกคำพูดของผู้ชายที่แสดงออกมาให้เห็น

"พี่แคร์ความรู้สึกน้องจริงๆ นะ แล้วพี่ก็ชอบเรามากๆ ด้วย กับเนยพี่แค่ควงเล่นๆ ไม่ได้จริงจังเลย"

"เราพึ่งรู้จักกันแค่ไม่กี่วันเนี่ยนะคะ หึ! น้องไม่เชื่อคำพูดจอมปลอมของพี่หรอกนะ"

"แล้วน้องจะให้พี่ทำยังไงคะน้องถึงจะเชื่อใจพี่"

"เลิกยุ่งกับน้องเถอะ น้องไม่มีวันเปิดใจให้พี่แน่นอนค่ะ"พูดจบฉันก็พยายามจะเดินหนีเขาไปแต่ทว่าคนตัวสูงที่มีแรงเยอะกว่ากลับดึงฉันเข้าไปสวมกอดอย่างแน่นพร้อมทั้งก้มตัวลงมาบดจูบฉันอย่างหื่นกระหาย

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ

"อื้ออ อ่อยอ่ะ อื้อ"

"อื้อออ ฮื่อออ"

แม้ว่าจะดิ้นและผลักเขาไปสักเท่าไหร่แต่ทว่าเขากลับไม่ยอมและกดจูบลงมาแรงเท่าตัวจนโพรงปากที่เริ่มรู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือดฟุ้งเต็มปากไปหมดแล้ว ร่างสูงค่อยๆ เดินพาฉันไปนอนราบกับเตียงอย่างเบามือที่สุดและถอดเนกไทของตนไปมัดข้อมือของฉันไว้โดยรู้ว่าฉันต้องดิ้นและหนีแน่นอน

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ

"ฮื่อออ นี่พี่จะทำอะไรอ่ะ"

"ทำอย่างที่น้องคิดนั่นแหละ แล้วต่อจากคืนนี้ไปร่างกายของน้องคือของพี่น้องจะไม่มีสิทธิ์ไล่พี่ไปไหนได้อีกเด็ดขาด"

"อย่านะปล่อย! ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ ปล่อย!? ฮื่อออ"ความดื้อดึงของเธอทำเอาเขาแทบจะอยากมีอารมณ์ร่วมรักกับเธออยู่แล้วเต็มทน ความต้องการในตัวเริ่มพลุกพล่านขึ้นจนแทบจะหยุดไม่อยู่และก็ไม่มีอะไรห้ามเขาได้เลยในตอนนี้แล้วจริงๆ

ต่างจากเธอที่นอนดิ้นรนอยู่บนเตียงนอนและร้องไห้ออกมาอย่างหนักเมื่อทำอะไรไม่ได้เลยสักนิดแถมยังปล่อยให้รุ่นพี่กระทำเธอไปแบบนั้นโดยที่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ท่อนร่างของเราสองได้เปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิดกันแล้วทั้งคู่

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ

"ฮื่อออ ปล่อยน้องนะ!!"

"พี่ไม่ปล่อย คืนนี้...พี่จะทำให้น้องมีความสุขเองนะคะ แล้วน้องจะไม่มีวันลืมคืนของเราไปได้เลย"พูดจบเขาก็ทำเอาลูบไร้ร่องรักของเธอไปอย่างซาบเสียวและริมฝีปากหนาที่ก้มตัวลงตะปบลงเนินอกขาวนวลของเธอที่น่ามันเขี้ยวแบบนี้

ก่อนที่เขาเองก็จะเริ่มทนไม่ไหวดันตัวลุกขึ้นสอดใส่ท่อนเอ็นยักษ์ของเขาเข้าไปในร่องรักของหญิงสาวใต้ร่างทันทีมิดด้ามโดยที่ไม่สนใจอะไรเลยด้วยซํ้าว่าเธอจะเจ็บรึเปล่ากับขนาดที่ใหญ่ขึ้นกว่าเดิม

สวบบบ

"อื้ออออ เจ็บนะ"

"อ๊าส์ พี่จะเบาๆ นะ"รอยยิ้มแสยะของคนด้านบนเผยออกมาก่อนที่เขาเองจะเริ่มทำการกระแทกเอวตอกร่องรักของเธอไปอย่างเนิบๆ และสุดด้ามจนเกินจะต้าน

พั่บ พั่บ พั่บ

"อื้ออ เจ็บ"

"เสียวฉิบหาย อ๊าส์"ไม่ว่าเปล่าร่างสูงก็เริ่มจับเอวคอดของเธอไว้และกระแทกเข้าออกไปอย่างถี่ขึ้นและแรงขึ้นเมื่อเห็นคนใต้ร่างดิ้นทุรนทุรายออกมาแบบนี้อย่างทรมาน เขาไม่ได้ต้องการเห็นเธอเจ็บเลยสักนิด แต่ทว่าแค่อยากสั่งสอนในแบบของเขาเท่านั้นว่าอย่าคิดไล่คนอย่างเขาเพราะไม่มีใครไล่เขาไปได้นอกจากตัวเขาเอง

พั่บ พั่บ พั่บ

"ฮื่อออ อื้อออ"

"ซี๊ดดด แน่นจังวะ"การร่วมรักที่ทำลงไปโดยไม่ได้เต็มใจอยู่แบบนี้มีแค่เพียงความพึงพอใจของเจ้าของห้องซะมากกว่า เสียงร้องไห้ที่เริ่มหยุดลงเหลือแค่เพียงเสียงของการกลั้นเสียงครวญครางอยู่ในลำคอเพียงเท่านั้นและเสียงการร่วมรักที่เร่าร้อนของสองชายหญิงดังออกมาอย่างหยุดไม่อยู่

มือหนาทำการเลื่อนขึ้นไปบีบเคล้นเนินอกที่กระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะไปแบบนั้นอย่างน่ามันเขี้ยวและท่อนล่างที่ยังคงกระแทกเข้าออกอย่างไม่ยอมหยุดหย่อน

พั่บ พั่บ พั่บ

"ฮื่อออ ไม่ไหวแล้ว"

"แตกออกมา อื้อออ ซี๊ดดด"คนพี่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเริ่มทนไม่ไหวแล้วเขาก็ค่อยๆ ก้มตัวลงไปบดจูบกับเธออย่างนุ่มนวลแต่ท่อนล่างกลับรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เพื่อให้เธอไปถึงจุดหมายพร้อมกับเขาในตอนนี้ที่ก็ใกล้จะแตกแล้วเช่นกัน

บทรักที่กำลังจบลงและเสียงครวญครางที่เล็ดลอดดังออกมาเมื่อทนไม่ไหวก็ทำเอาทั้งคู่ประสานเสียงร้องออกมาอย่างเสียวซ่านก่อนที่พวกเขาเองจะพากันถึงจุดหมายและนํ้ารักที่ฉีดพุ่งเข้าไปในร่างกายของหญิงสาวอย่างตั้งใจ

พั่บ พั่บ พั่บ

"อื้ออ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ"

"อื้อฮือ อ๊ะ"

"อ๊าส์ อ๊าส์ อ๊าส์"

"อ๊ะ ซี๊ดดดด อ๊าส์ อ๊าส์"

แต่มันก็ไม่ได้จบเพียงเท่านั้นเพราะความตั้งใจของเขาไม่ได้มีเพียงเท่านี้แถมเขาก็ตั้งใจที่จะเอาสดกับเธออีกต่างหากจะให้จบแค่เพียงนํ้าเดียวก็คบไม่ใช่อย่างแน่นอน บทรักที่เริ่มขึ้นและกว่าจะจบลงก็ทำเอาเธอแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงเลยด้วยซํ้าแถมยังหลับใหลในขณะที่ร่วมรักอีกต่างหากจนกระทั่งนํ้าสุดท้ายที่เขาต้องหยุดลง

เขาทำการเช็ดทำความสะอาดร่างกายของตัวเองเสร็จก็เปลี่ยนไปจัดการทำความสะอาดเรือนร่างกายของตนจนหมดสิ้นพร้อมทั้งแกะเนกไทที่แขนของเธอจนมันแดงเถือกอยู่แบบนั้นออกไป พร้อมทั้งเปลี่ยนผ้าปูที่นอนนั้นออกและพาเธอกลับมานอนห่มผ้าอย่างสบายอีกครั้ง

มือหนาจัดการหยิบเสื้อของเธอเองสวมใส่ให้เธอและยืนมองร่างบางที่เขาได้กระทำลงไปแบบนี้ด้วยความไม่ชอบใจและความอยากเอาชนะเธอ

"พอใจแล้วก็กลับห้องพี่ไปซะ!!! น้องเกลียดพี่ที่สุด"

"น้องจะไล่ผัวของน้องแบบนี้ได้ไงล่ะคะ อย่าคิดไล่พี่ถ้าไม่อยากมีจุดจบแบบนี้ "

ครืดดดด

ไม่ทันพูดจบสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นและโชว์เป็นเบอร์ของพ่อของเขาเองที่เป็นคนโทรเข้ามาหาเขาในยามดึกแบบนี้

"ครับพ่อมีอะไรรึเปล่าครับ"

"....."

"เดี๋ยวผมเข้าไปเช็กของให้ครับ พ่อไม่ต้องห่วงล็อตนี้เราจะไม่พลาดครับ"พอเขาวางสายเสร็จคนตัวสูงก็ค่อยๆ ก้มตัวลงมานั่งข้างๆ ฉันพร้อมทั้งใช้มือของเขาลูบหัวฉันเบาๆ อย่างถนุถนอมต่างจากเมื่อกี้ที่เราร่วมรักกันไปแบบนั้น

"เดี๋ยวพี่มีงานแล้วจะรีบกลับมานะคะ"

"....."

"พี่ไปทำงานก่อนนะคะที่รัก"

จุ๊บ

ฉันแทบจะกัดกรามตัวเองอย่างขืนใจและพยายามข่มตานอนหลับไปให้ตัวเองได้หายจากการเจ็บปวดร่างกายในวันนี้แทนซะและลืมตาตื่นขึ้นมาทุกอย่างจะได้กลายเป็นอดีตที่ไม่น่าจดจำแทน