Accueil / มาเฟีย / มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก / คนทรยศกับเจ้าของหัวใจ

Partager

คนทรยศกับเจ้าของหัวใจ

last update Date de publication: 2026-08-17 12:40:33

บทที่ 31

โปรดรีบลุกลี้ลุกลนเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นขึ้นมาใส่ด้วยความลนลาน ก่อนจะหันไ
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    บล็อกให้หมด ไอ้คนแก่ใจร้าย

    บทที่ 96 ไข่มุกที่เห็นเพื่อนสาวออกมานั่งตากลมด้านนอกอยู่นานสองนาน จึงเดินออกมาทักด้วยความห่วงใย "ยัยเมล์... เข้ามานอนได้แล้ว แกนั่งตากลมตรงนี้นานแล้วนะ พรุ่งนี้พวกเราต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ แต่เช้าด้วย พักผ่อนเอาแรงเถอะ" เมล์รียาเงยหน้าขึ้นยิ้มให้เพื่อนบางๆ พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด "อืม... โอเค อีกสิบนาทีฉันตามเข้านอนนะ" เมื่ออยู่ตัวคนเดียวอีกครั้ง หญิงสาวก้มมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือในมืออยู่นานสองนาน... ทว่าไร้ซึ่งสัญญาณหรือข้อความใดๆ จากคนที่นัดกันไว้ น้ำตาคลอเบ้าขึ้นมาด้วยความรู้สึกน้อยใจที่พุ่งขึ้นสูงอย่างห้ามไม่ได้ "แค่โทรมาบอกกันนิดเดียวว่าติดธุระมันยากนักหรือยังไง... หรือไม่อย่างนั้นแค่มารับไปนอนกอดเฉยๆ ก็ยังดี แต่ก็ไม่มา..." เสียงหวานพึมพำกับความเงียบยามค่ำคืน ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่น "ไอ้คนแก่ใจร้าย! คอยดูเถอะ กลับไปกรุงเทพฯ เมื่อไหร่ เมล์จะไม่มองหน้า ไม่คุยด้วยเลย!" ร่างบางลุกขึ้นเดินกลับเข้าห้องพัก จัดการปิดไฟจนห้องมืดสนิทด้วยความงอนจัด และด้วยความขี้งอนระดับเต็มสิบ เธอไม่ลืมที่จะยกโทรศัพท์ขึ้นมากด 'บล็อก' ช่องทางการติดต่อของมาเฟียหนุ่มใหญ่ทุกทางอย่างไร

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    ​สวรรค์บนโขดหิน NC20+++

    บทที่ 95 หลังโขดหินใหญ่กลางสายน้ำตกที่เย็นฉ่ำ ลูกน้องรู้หน้าที่เป็นอย่างดีในการดูแลความปลอดภัยและเคลียร์พื้นที่รอบนอกให้ผู้เป็นนายเรียบร้อย พื้นที่รอบข้างเงียบสงบ มีเพียงเสียงน้ำตกที่ซัดซ่ากระทบผาหิน คอยช่วยกลบเสียงสายลมหายใจกระสับกระฮ่ายและเสียงหวานที่เล็ดลอดออกมาเป็นระยะ สองร่างเปลือยเปล่าแนบชิดโอบกอดกันกลางสายน้ำ นำพากันสัมผัสความสุขสมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนคนตัวเล็กแทบหมดแรง "พะ... พอแล้วค่ะ เมล์หมดแรงแล้ว..." ร่างบางเอ่ยร้องขอชีวิตเสียงแผ่วพร่าเมื่อถูกทาบทับจากทางด้านหลัง สะโพกสอบตอกเน้นจังหวะหนักแน่นเข้าหาเป็นครั้งที่สาม จนเธอสั่นคลอนไปทั้งกายและใจ "เดี๋ยวก่อน..." น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดใบหูระหง พลางกระชับเอวคอดไว้แน่น "ต้องลงโทษให้มันสาสมกับที่เธอแอบไปฟังข่าวลือว่าฉันนกเขาไม่ขัน..." "อื้อ... แด๊ดดด อ๊าห์ เบาๆ หน่อยได้ไหมคะ..." คำสรรพนามออดอ้อนที่หลุดออกมาจากปากคนขี้งอน ทำเอามาเฟียหนุ่มใหญ่ยิ่งเอ็นดูและคลั่งรักหนักกว่าเดิม แผงอกแกร่งเบียดแนบแผ่นหลังเนียนนุ่ม สอดประสานจังหวะรักโรมรันไปตามบรรยากาศที่เป็นใจ ท่ามกลางสายน้ำเย็นฉ่ำแต่กลับร้อนผ่าวไปด้วยอุณหภูมิร่างกายของ

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    แผนการของเด็กขี้อ้อน

    บทที่ 94 ฌาลัลล์สั่งเสียงเรียบ ไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้ปฏิเสธ ชายหนุ่มช้อนร่างบางของเมล์รียาขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างง่ายดายราวกับเธอไร้น้ำหนัก ทำเอาบรรดาเพื่อนนักศึกษาและอาจารย์ต่างเบิ่งตาค้างด้วยความตื่นตะลึง! "คิ...คุณฌาลัลล์! ปล่อยนะ! คนมองกันหมดแล้ว!" เมล์รียาตกใจรีบยกมือขึ้นทุบอกแกร่งเบาๆ ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันที "ถ้ายังดื้อทุบอีก... ฉันจะจูบเธอโชว์ตรงนี้แหละ" ฌาลัลล์กระซิบด้วยน้ำเสียงจริงจังจนเมล์รียาต้องหยุดมือทันควัน ได้แต่ซุกหน้าลงกับแผงอกกว้างของเขาด้วยความอับอายสุดขีด ฌาลัลล์หันไปหาไข่มุกและครูประจำคณะด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่ทรงอำนาจ "เธอข้อเท้าแพลง เดี๋ยวฉันพาลงไปส่งที่รีสอร์ตเอง พวกคุณเดินกันตามสบาย" พูดจบ มาเฟียหนุ่มใหญ่ก็ออกก้าวขาพาแม่ตัวดีเดินนำหน้าคณะลงจากเขาอย่างมั่นคง ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน โดยเฉพาะไข่มุกที่อ้าปากค้างมองตามหลังเพื่อนรักกับนายหัวสุดฮอตไปตาไม่ปะกริบ! เวลาต่อมา... ระหว่างทางเดินลงเขา อีกไม่ถึงหนึ่งร้อยเมตรก็จะถึงห้องพักของรีสอร์ต สายลมยามบ่ายแก่ผ่านพร้อมเสียงน้ำตกจากฝั่งซ้ายที่ตกกระทบโขดหินดังซ่าเข้ามากระทบหู เมล์รียาซึ่งตอนนี้เปล

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    ​ไม่เป็นไร... แต่เป็นห่วง

    บทที่ 93 ฌาลัลล์ก้าวขยับเข้าไปชิดร่างบางอีกหนึ่งก้าว ร่างสูงใหญ่ข่มจนเงาของเขาฉาบทับร่างเธอไว้มิด ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปใกล้จนปลายจมูกโด่งแทบจะชนแก้มเนียน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าที่ชวนให้คนฟังขนลุกซู่ไปทั้งตัว ​"ถ้าไม่ได้หึง... แล้วเมื่อกี้จะพูดถึงภรรยาของฉันทำไมกันล่ะ?" คำพูดนั้นทำเอาเมล์รียาถึงกับชะงักกึก ใบหน้าหวานร้อนผ่าวจนแทบไหม้ เธออึกอักอ้ำอึ้ง ดวงตาคู่สวยเลิ่กลั่กมองซ้ายมองขวาหาทางรอดทันที "ใคร... ใครพูดถึงภรรยาคุณกันคะ! ฉันแค่อิ...เอ่อ แค่เออออตามไข่มุกไปงั้นแหละ!" "เหรอ..." ฌาลัลล์ลากเสียงยาวในลำคอ นัยน์ตาคู่คมวาววับไปด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มถือโอกาสที่ลูกน้องคนอื่นกำลังง่วนกับการเก็บของขยับกายเข้าไปชิดร่างบาง บังมุมสายตาจากคนภายนอกอย่างเนียนกริบ ก่อนจะยื่นมือหนาไปรวบเอวคอดกิ่วของเมล์รียาเข้ามาประชิดตัวเบาๆ "อ๊ะ! คุณฌาลัลล์! ปล่อยนะ... คนเยอะแยะ" หญิงสาวสะดุ้งโหยง รีบดันแผงอกแกร่งที่ตอนนี้อบอุ่นและมีกลิ่นน้ำหอมประจำตัวของเขาพุ่งเข้าชนจมูกเธออย่างจัง "ถ้าอยากให้ปล่อย... ก็เลิกทำหน้าบึ้ง แล้วฟังฉัน" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังกระซิบชิดใบหูเรียวระหง "ยัย

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    อ่อยด้วยสายตา

    บทที่ 92 ฌาลัลล์ดึงกล่องลังไปถือไว้ด้วยมือเดียวได้อย่างสบายๆ นัยน์ตาคู่คมที่เคยฉายแววดุดันและน่าเกรงขามยามอยู่ในวงการมาเฟีย บัดนี้กลับฉายแววความอ่อนโยนล้ำลึกที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชา ชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยคำง้อแนวดื้อด้านหรือใช้กำลังข่มขู่ แต่กลับใช้ 'ความเงียบ' และการกระทำเป็นตัวสื่อความหมาย ​เขาก้มลงมองหน้าเธอด้วยสายตาดุๆ เล็กน้อยเป็นเชิงตักเตือนว่า 'ของมันหนัก อย่าฝืนยกเอง' ก่อนจะใช้แผ่นหลังหนาใหญ่ของตัวเองช่วยบังแดดยามเช้าที่เริ่มส่งความร้อนลงมาให้คนตัวเล็กอย่างเงียบๆ ​"มะ...เมล์! พ่อของโปรดมายกของช่วยแกเหรอเนี่ย!" ไข่มุกที่เดินถือถุงขนมตามมาถึงกับตาโต กระซิบกระซาบด้วยความตกตะลึง ​เมล์รียาแก้มร้อนผ่าว ทำได้เพียงย่นจมูกใส่คนโตกว่าอย่างแง่งอน เธอเดินไปหยิบชุดเครื่องเขียนชิ้นเล็กๆ ออกมาจากกล่องที่ฌาลัลล์ถืออยู่ แล้วย่อตัวลงยิ้มหวานส่งให้เด็กหญิงตัวน้อยที่ยืนรอต่อแถวอยู่ตรงหน้า ​"อันนี้ของน้องนะคะ ตั้งใจเรียนนะคะเด็กดี" เด็กน้อยยิ้มตอบยกมือไหว้ขอบคุณ เมล์รียาหัวใจพองโตด้วยความสุข ทว่าเมื่อเธอก้าวข้ามไปแจกเด็กคนถัดไป เงาร่างสูงใหญ่ของ มาเฟียฌาลัลล์ก็ก้าวตามมาติดๆ ราวกับเป็นเ

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    เมียเด็กของมาเฟีย

    บทที่ 91 เวลาต่อมา... ​ณ ลานกว้างหน้าอาคารพัก บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักของเหล่านักศึกษาอาสาที่กำลังช่วยกันตระเตรียมและตรวจเช็กอุปกรณ์การเรียน รวมถึงของขวัญต่าง ๆ เพื่อนำไปแจกจ่ายให้กับเด็ก ๆ บนดอย ​เนื่องจากพื้นที่เป้าหมายเป็นโรงเรียนเล็ก ๆ ในจุดทุรกันดาร จากจุดพักนี้ทุกคนจึงต้อง เดินเท้าขึ้นไปอีกราวๆ สองกิโลเมตร ทางรีสอร์ตและทีมงานไม่สามารถนำรถขนส่งขึ้นไปได้แล้ว เพราะของบริจาคทั้งหมดที่ขนมาด้วยรถบรรทุกสามคันก่อนหน้านี้ ได้ถูกทยอยแยกย้ายจัดส่งไปตามโรงเรียนในจังหวัดต่าง ๆ จนครบถ้วน ​สิ่งสำคัญที่เหลืออยู่ในตอนนี้... จึงมีเพียงกลุ่มตัวแทนนักศึกษาอาสาและทีมงาน ที่ต้องร่วมแรงร่วมใจกันขนของส่วนสุดท้ายขึ้นไปด้วยตัวเอง เพื่อทำการส่งมอบ มอบรอยยิ้ม และเก็บภาพกิจกรรมสวย ๆ สำหรับทำข่าวประชาสัมพันธ์โครงการอาสาในครั้งนี้ เวลาต่อมาระหว่างทางเดินขึ้นดอย กลุ่มนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งและคณะครูอาจารย์ต้องเดินเท้าข้ามเขาเป็นระยะทางเกือบสองกิโลเมตร จากช่วงเวลาเจ็ดโมงเช้าล่วงเลยไปจนเกือบเก้าโมงเต็ม เส้นทางที่ชันและยากลำบากทำเอาหลายคนเริ่มหมดแรง ​ทว่าทันทีที่เดินทางมาถึงโรงเรียน ภาพของเด็ก ๆ ที

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status