LOGINShare
สันดานไม่ทิ้งแถว
publish date:
2026-08-16 18:26:11
Latest chapter
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก เมื่อสองเสือจับมือกัน
บทที่ 108 เสียงหวานขาดช่วงไปเพราะก้อนความจุกเสียดที่วิ่งขึ้นมารวมกันที่คอ ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งร่างเมื่อนึกถึงฝันร้ายในคืนนั้น "โปรดมอมยาเมล์... เมล์พยายามประคองสติหนีออกมา แต่ก็ไม่ไหว ร่างกายมันแทบควบคุมไม่ได้เลย... โชคดีที่วันนั้นคุณน้าฌาลัลล์มาช่วยเมล์ไว้ได้ทันค่ะคุณมี้" เสียงพูดสลับกับเสียงสะอื้นไห้หนักหน่วงโฮออกมาตลอดเวลา... หยาดน้ำตาเม็ดโตร่วงพรูจนเปรอะเปื้อนไปทั่วสองแก้มของเมล์รียา คนที่นั่งฟังอยู่อย่างสิตาหัวใจแทบจะแตกสลายลงตรงนั้น... ความเจ็บปวดของลูกสาวมันทิ่มแทงเข้ากลางอกผู้เป็นแม่จนแทบจะขาดใจแทน เธอตระกองกอดร่างบางของลูกสาวไว้แน่นขึ้นไปอีก สองมือเอื้อมขึ้นลูบหลังลูบหัวลูกอย่างแสนรักและสงสารจับใจ ในเวลานี้ไม่มีสิ่งใดจะกรีดแทงหัวใจคนเป็นแม่ได้เท่ากับการได้รับรู้ว่าลูกสาวสุดที่รักต้องผ่านฝันร้ายอันแสนทรมานมาขนาดนี้ สิตามองภาพลูกสาวตรงหน้าด้วยหัวใจที่แตกสลายลงอย่างหนัก... โดยที่ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้เลยว่า ฌาลัลล์ นั้นรักเมล์รียามากมายจนสุดหัวใจเช่นกัน ผู้เป็นแม่เอื้อมมือไปจับมือเล็กของลูกสาวไว้แน่น ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่แฝงไปด้วยความเจ็บปวดไม่แพ้กั
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก อ้อมกอดของคนเป็นแม่
บทที่ 107 @ณ คฤหาสน์ชอร์น... ในเวลาเดียวกัน ภายในห้องรับแขกอันเงียบสงบ ทว่ากลับเต็มไปด้วยบรรยากาศอึดอัด กดดันจนแทบจะหายใจไม่ออก มีเพียงร่างของคนสี่คนที่นั่งเผชิญหน้ากันอยู่... ฝั่งหนึ่งคือ คุณพ่อวินสัน และ คุณแม่สิตา ส่วนฝั่งตรงข้ามคือ เมล์รียา ที่นั่งอยู่ข้าง ฌาลัลล์ วินสันมองภาพร่างของคนสองคนตรงหน้าด้วยความสับสนและไม่เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนที่สิตาจะทนความอึดอัดไม่ไหว เอ่ยถามขึ้นเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลอย่างถึงที่สุด "ฌาลัลล์... มีอะไรจะคุยกับพี่เหรอ? แล้วยัยเมล์... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ลูก?" วินสันเอนหลังพิงเบาะโซฟาช้าๆ ก่อนจะยกมือผายออกเป็นเชิงอนุญาตให้ฌาลัลล์เปิดปากพูด ทว่าใบหน้าของผู้เป็นพ่ออย่างวินสันในยามนี้กลับเริ่มฉายแววเหี้ยมเกรียมและเครียดขึงขึ้นเรื่อยๆ ถึงอย่างนั้น... ลึกๆ ในนัยน์ตาก็ยังคงแฝงไปด้วยความอ่อนโยนและห่วงใยลูกสาวอย่างเห็นได้ชัด ฌาลัลล์ เอ่ยขึ้นมาทันทีอย่างตรงไปตรงมา โดยไม่มีความเกรงกลัวต่อสิ่งใด "ผมต้องการลูกสาวของพี่ทั้งสองคนครับ" สิ้นคำพูดนั้น วินสัน ก็ลุกพรวดขึ้นทันทีด้วยความหวงลูกสาวขั้นสุด! แต่ในใจลึกๆ เขาก็ร
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ชาติกำเนิดที่ถูกซ่อนไว้
บทที่ 106 "ถ้าแกยังไม่เข้าใจคำเตือนของฉัน... ก็วิ่งกลับไปบอกให้แม่แกเตรียมหลุมฝังศพไว้รอแกได้เลย!" ฌาลัลล์ก้าวเดินเข้ามาหยุดยืนเหนือร่างของโปรดที่กองอยู่บนพื้น นัยน์ตาคมกริบดุดันแผ่รังสีฆาตกรออกมาอย่างไม่ปิดบัง น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นกดต่ำและเย็นเยียบไปถึงขั้วหัวใจ "ที่ฉันพูดมาตั้งแต่ต้น... แกไม่เคยเข้าใจมันเลยใช่ไหม? อย่า-แตะ-ต้อง-ผู้-หญิง-ของ-ฉัน!" ฌาลัลล์เว้นจังหวะเน้นเสียงทีละคำอย่างทรงอิทธิพล ก่อนจะเค่นยิ้มสมเพชออกมาเบาๆ "แกพร่ำนักพร่ำหนาในเวลานี้ว่ารักเมล์รียา... แต่แกกลับทำร้ายร่างกายเธอ แถมยังกล้าทำเรื่องต่ำๆ อย่างวางยาเธออีก! นี่เหรอวะวิธีรักของแก? ฉันหยิบยื่นโอกาสให้แกแล้วนะไอ้โปรด... แต่แกเลือกที่จะเขวี้ยงมันทิ้งไปเอง!" ร่างสูงทรงอำนาจปักสายตามองลูกชายที่หมดสภาพตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะประกาศคำขาดเสียงเข้มกังวานไปทั่วคฤหาสน์ "นับจากวันนี้เป็นต้นไป... แกห้ามแตะต้องผู้หญิงของฉันอีกเด็ดขาด!" จังหวะนั้นเอง... วินสัน และ สิตา ก็เดินเข้ามาภายในคฤหาสน์พอดี! สิตาร้องขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตกใจเมื่อเห็นสภาพชุลมุนวุ่นวายตรงหน้า "วี้ด! เกิดอะไรขึ้นน่ะฌาลัลล์?!"
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก แฟนของลูก... เมียของแด๊ด
บทที่ 105 โปรดยกมือขึ้นทั้งสองข้างช้าๆ ก่อนจะทิ้งตัวคุกเข่าลงกับพื้นกระเบื้องเย็นเยียบอย่างหมดท่า... น้ำตาของลูกผู้ชายที่เคยเย่อหยิ่งไหลพรากออกมาจากดวงตาคมกริบ เขาแผดเสียงตะโกนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเว้าวอน "แด๊ดครับ! ผมรู้แล้ว... ผมเข้าใจทุกอย่างแล้ว! ผมรู้สึกว่าผมรักเมล์เข้าแล้วจริงๆ... ได้โปรดให้อภัยผมสักครั้งได้ไหมครับแด๊ด! ผมพร้อมจะคืนเงินแด๊ดทั้งหมดเลย!" ฌาลัลล์ หัวเราะก้องออกมาเบาๆ ในลำคอ... เป็นเสียงหัวเราะที่เหี้ยมเกรียมและไร้ซึ่งความสงสาร นัยน์ตาฉายแววจิตวิญญาณแห่งผู้ครองอิทธิพล ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งทว่ากดต่ำและเย็นเยือกไปถึงขั้วหัวใจ "ฉันเตือนแกตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมไอ้โปรด... ว่าฉันให้แก 'เลือก' และถ้าแกเลือกไปแล้ว แกจะไม่มีวันกลับมาเลือกใหม่ได้อีกเป็นครั้งที่สอง" โปรดเงยหน้ามองฌาลัลล์ด้วยสายตาก้าวร้าวปนเจ็บปวด ชายหนุ่มทำท่าจะลุกพรวดขึ้นยืนด้วยความโกรธ ทว่ายังไม่ทันจะได้ยืดตัวขึ้น มือหนาของวิญญูก็ยื่นเข้ามาจับและกดไหล่ของโปรดไว้แน่น เพื่อบังคับให้เขาทิ้งตัวคุกเข่าลงไปอยู่ ณ จุดเดิม! "แด๊ดครับ!" โปรดแผดเสียงขึ้นมาอีกคร
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก พูดใหม่อีกทีไอ้โปรด
บทที่ 104 "แด๊ดครับ... ไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลจะดีกว่านะครับ คุณแม่จะได้สบายใจด้วย" คำพูดของชายหนุ่มตรงหน้าทำให้ฌาลัลล์หรี่ตาลงมองลูกชายทันที ชายหนุ่มผู้เจรจาลูกไม้มานักต่อนักรู้ในทันทีว่า ที่โปรดเดินทางมาหาเขาถึงที่นี่ น่าจะเป็นแผนการแกล้งห่วงและหลอกกล่อมของญานินแน่ๆ ร่างสูงใหญ่ตึงหน้าขึ้น สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของลูกชาย ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำปนดุดันดุจคำสั่งเด็ดขาด "คุณแม่งั้นเหรอ....นี่แกมาวันนี้เพราะญานินบอกให้แกมา?" ฌาลัลล์เว้นช่วงเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยรังสีอำนาจกดดันจนโปรดถึงกับหน้าซีดและนั่งตัวเกร็งขึ้นมาทันตา "ที่ฉันอยู่ที่นี่... ก็เพื่อความปลอดภัยของทุกคน! แกกลับไปได้แล้ว และบอกแม่แกด้วยว่าอย่าแพร่งพรายให้ใครรู้เด็ดขาดว่าฉันซ่อนตัวอยู่ที่บ้านของวินสัน... ไม่อย่างนั้นทุกอย่างพังแน่! แกรู้หรือเปล่าว่ากลุ่มที่มีปัญหากับฉันมันเป็นกลุ่มไหน?!" คำขู่กึ่งเตือนสติด้วยน้ำเสียงจริงจังของฌาลัลล์ ทำเอาโปรดถึงกับอึ้งค้างและพูดไม่ออก ชายหนุ่มเริ่มตระหนักได้ถึงความอันตรายของสถานการณ์ตรงหน้าอย่างแท้จริงว่า เรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่เรื่องอุบัติเหต
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ตกหลุมรักมาเฟีย... ถอนตัวไม่ขึ้น
บทที่ 103 "เมย์ไม่ได้อยากรู้เรื่องอะไรของครอบครัวของคุณซะหน่อย..." หญิงสาวเอ่ยพึมพำเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานบึ้งตึงกลบเกลื่อนความรู้สึก ทว่ามือบางกลับยังคงตักข้าวต้มกุ้งส่งเข้าปากชายหนุ่มไปเรื่อยๆ ทีละคำอย่างอ่อนโยน คำปฏิเสธที่เอ่ยออกไปนั้นเป็นเพียงแค่ปากแข็งแก้เกี้ยว ทั้งที่ในใจดวงน้อยกลับอยากรู้จนเต็มอกว่าผู้หญิงคนนั้นมีความสัมพันธ์อย่างไรกับฌาลัลล์กันแน่... เพราะวินาทีนี้ เมล์รียารู้ตัวเองดีแล้วว่า เธอได้ ตกหลุมรัก มาเฟียหนุ่มใหญ่ตรงหน้าเข้าให้อย่างจัง ถลำลึกจนไม่อาจถอนตัวและหัวใจขึ้นมาได้อีกต่อไป จนกระทั่งฌาลัลล์ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่าอิ่มแล้ว เมล์รียาจึงรีบวางถ้วยลง พลางรินน้ำและยื่นแก้วให้เขาจิบด้วยความกระตือรือร้น นัยน์ตาสุกใสฉายแววห่วงใยอย่างปิดไม่มิด "เป็นยังไงบ้างคะ? เจ็บแผลมากไหม?" คำถามหวานหูพร้อมสายตาอาทรทำเอามาเฟียหนุ่มใจสั่น ชายหนุ่มไม่ตอบแต่กลับยื่นแขนแกร่งคว้าเอวบาง รวบร่างเล็กเข้ามาแนบชิดอกกว้างแล้วกอดไว้แน่น รอยยิ้มพรายปรากฏบนใบหน้าคมคายยามได้ซึมซาบความอบอุ่นจากคนในอ้อมกอด ทว่า... ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังหวานชื่นและแนบแน่นนั่นเอง! ก๊อก... ก๊อก...
You May Also Like
ประธานมาเฟียร้ายรัก
กาแฟหอมกรุ่น39.6K viewsสุดท้ายไม่เคยรัก
Naya Solene8.8K viewsหมอกับมาเฟีย
ณิการ์10.6K viewsDANGEROUS มาเฟียกุมรัก
Claris11.2K viewsของเล่นนายซุปตาร์
ทรายแมว963 viewsMafia's Fate พันธะรักมาเฟีย
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.191 viewsในปกครองบรวิชทร์
เพียงเจ้าขา376 viewsพันธนาการรักมาเฟียซ่อนเงา
จิรัฐติกาล126 views
