LOGINShare
หัวใจที่ห่อเหี่ยว
publish date:
2026-09-15 23:54:29
Latest chapter
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ความจริงที่สะกิดใจ
บทที่ 68 ถึงแม้เรื่องราวคาวมืดนี้จะถูกปิดเป็นความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้ แต่ทั้งเมล์รียาและมาเฟียหนุ่มใหญ่คนนั้นต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ... ความผิดพลาดอันเลวร้ายครั้งแล้วครั้งเล่าที่โปรดเป็นคนยัดเยียดให้ ทำให้เธอต้องเผชิญหน้ากับมรสุมชีวิตและความบอบช้ำมากมายเกินกว่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะรับไหว จนหัวใจของเธอไม่เหลือพื้นที่ไว้ให้อภัยเขาในฐานะคนรักได้อีกต่อไปแล้ว ทว่า... แม้ความรักแบบคนรักจะพังทลายลงไปไม่เหลือซาก แต่ระยะเวลาตลอด 2 ปีที่เคยผูกพันและเจอหน้ากันทุกวัน แม้บางวันจะแค่ชั่วโมงหรือสองชั่วโมง มันก็ยังคงทิ้งสายสัมพันธ์บางๆ เอาไว้ ในฐานะเพื่อนที่ยังคงพูดคุย ปรึกษา และปรารถนาดีต่อกันในขอบเขตที่เหมาะสม "เรื่องมันผ่านไปแล้วโปรด..." เมล์รียาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเบา พลางค่อยๆ ดึงมือของตัวเองออกจากกุมมือของชายหนุ่มอย่างนุ่มนวลทว่าเด็ดเดี่ยว นัยน์ตากลมโตมองหน้าโปรดด้วยความสงบ "เมล์ไม่ได้โกรธหรือเกลียดโปรดแล้ว... เรายังเป็นเพื่อนกันได้ ยังคุยกัน ปรึกษากันได้เหมือนเดิม แต่เรื่องระหว่างเราในฐานะอื่น... เมล์ขอให้มันจบลงแค่นี้เถอะนะ" โปรดมองมือที่ว่างเปล่าของตัวเองด้วยความรู้สึกใจ
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก เหลือเพียงเพื่อนคนหนึ่ง
บทที่ 67 เมล์รียาพยักหน้าเบาๆ พลางวางช้อนลง ชายตาขึ้นมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงเบาเรียบและนิ่งสงบ "ใช่... เมล์ยังชอบกินอะไรเหมือนเดิม ยกเว้นบางสิ่งที่มันควรจะต้องเปลี่ยน และถอยห่างออกมาได้แล้วจริงๆ" คำตอบเรียบง่ายแต่แฝงความนัยอันหนักแน่นทำเอาโปรดชักมือที่กำลังจะยื่นไปจัดปอยผมให้เธอชะงักกึกอยู่กลางอากาศ รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าชายหนุ่มเจื่อนลงทันตา เมื่อสัมผัสได้ถึงกำแพงหนาที่เมล์รียาสร้างขึ้นมากั้นกลางระหว่างเขากับเธออย่างสิ้นเชิง ไข่มุกเห็นบรรยากาศเริ่มอึดอัด และคิดว่าโปรดอาจจะอยากหาโอกาสเปิดใจคุยเรื่องส่วนตัวกับเพื่อนสาว เธอจึงรีบเสนอตัวลุกขึ้นทันที พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "งั้นเดี๋ยวเราไปซื้อน้ำเปล่าก่อนนะ พอดีเมื่อกี้ลืมซื้อมาเลย" เมล์รียารู้ทันทีว่าไข่มุกกำลังพยายามเปิดทางให้ แต่เธอไม่ได้ขัดความตั้งใจของเพื่อน หญิงสาวพยักหน้ารับเบาๆ พร้อมรอยยิ้มเรียบๆ "จดไว้ด้วยนะมุก แล้วรีบไปรีบมาล่ะ จะได้รีบทานข้าวให้เสร็จ แล้วไปทำงานส่งอาจารย์ต่อ... เพราะเย็นนี้เลิกเรียนแล้ว เราต้องไปเตรียมของเตรียมชุดไว้เดินทางไปบนดอยอีก" "โอเคจ้า เดี๋ยว
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ระยะห่างที่ไม่อาจข้าม
บทที่ 66 "ดีมากเลยค่ะ... ครูขอบใจพวกเธอทุกคนมากๆ เลยนะ" อาจารย์ประจำวิชาปรบมือขึ้นอย่างซึ้งใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบพร้อมรอยยิ้มสดใส "ตอนนี้ได้ 8 คนแล้วค่ะ... ขาดอีกแค่ 2 คนก็จะครบ 10 คนแล้ว มีนักศึกษาท่านไหนว่างพอที่จะไปร่วมทำประโยชน์ มอบความสุขให้น้องๆ อีกไหมคะ?" จังหวะนั้นเอง โปรดก็ยกมือขึ้นสูงทันที "ผมครับอาจารย์... แล้วเดี๋ยวผมจะขอร่วมมอบเงินบริจาคส่วนตัวให้กับทางโรงเรียนถิ่นทุรกันดารด้วยครับ" คำพูดของโปรดทำให้เพื่อนๆ ในห้องส่งเสียงฮือฮาด้วยความชื่นชม ทว่าทันใดนั้น เชอรี่ก็รีบยกมือขึ้นตามติดๆ เป็นคนสุดท้ายชนิดที่ไม่ยอมน้อยหน้า "หนูด้วยค่ะอาจารย์! หนูขออาสาเป็นจิตอาสาเพื่อน้องๆ อีกคนค่ะ!" "ครบ 10 คนพอดีเลย! ขอบใจทุกคนมากนะจ๊ะ เดี๋ยวเลิกคาบแล้วอาสาสมัครทั้ง 10 คนมาลงรายละเอียดกับครูอีกที ส่วนคนอื่นๆ เปิดหนังสือหน้า 45 ได้เลยค่ะ..." เมื่ออาจารย์เริ่มเข้าสู่บทเรียน สายตาหลายคู่ในห้องยังคงแอบมองมาที่กลุ่มของพวกเขาสลับไปมา บรรยากาศในห้องเรียนดำเนินไปจนกระทั่งสัญญาณหมดเวลาคาบแรกดังขึ้น นักศึกษาต่างแยกย้ายกันออกจากห้อง @ โรงอาหารคณะบริหารฯ (พักเที่ยง) บรรยากาศช่ว
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก เงียบจนไร้ตัวตน
บทที่ 65 "เชอรี่ ปล่อย... ฉันคิดว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ" โปรดเอ่ยเสียงเรียบตึง น้ำเสียงเย็นชาไร้ความอ่อนโยนอย่างที่เคยใช้กับเมล์รียาโดยสิ้นเชิง มือหนายกขึ้นแกะวงแขนเรียวเล็กของหญิงสาวออกทีละข้างอย่างไม่ใยดี ก่อนจะหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า เชอรี่ ปล่อยมือออกอย่างขัดใจ ใบหน้าสวยจัดแต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างประณีตบึ้งตึงขึ้นมาทันที ดวงตาคู่คมจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความไม่พอใจแกมแง่งอน "รู้เรื่องอะไรกันคะโปรด!" เชอรี่เอ่ยเสียงแหว พลางก้าวเข้ามาชิดแล้วยื่นมือไปกุมแขนเสื้อของชายหนุ่มไว้อีกครั้ง "ที่โปรดบอกว่าจะเว้นระยะห่าง... เชอรี่นึกว่าพูดเล่นซะอีก! แล้วเมื่อกี้เชอรี่เห็นนะ ว่าโปรดไปส่งยัยเมล์รียานั่นที่หน้าคณะ!" โปรดถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางปัดมือเล็กออกจากแขนตัวเองอีกรอบ นัยน์ตาคู่คมมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรำคาญใจที่เริ่มฉายชัด "ฉันพูดจริง และฉันไม่ได้พูดเล่น" โปรดตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจัง "เรื่องระหว่างเราสองคนมันจบไปนานแล้วเชอรี่ อย่ามาทำแบบนี้อีก... ส่วนเรื่องที่ฉันไปส่งเมล์ มันแน่อยู่แล้วเพราะเธอเป็นแฟนฉัน" "แต่เชอรี่ไม่ยอมนะคะ!" หญิงสาวกระทืบเท้
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก หัวใจที่ห่อเหี่ยว
บทที่ 64 เวลาต่อมา... เมล์รียาเดินลงมาจากชั้นบนของบ้านในชุดนักศึกษาเรียบร้อย หญิงสาวชะเง้อมองไปรอบๆ โถงกว้างด้วยความหวังลึกๆ ในใจ เธอตั้งใจจะลงมาสบตากับมาเฟียหนุ่มใหญ่อีกสักครั้งก่อนที่เขาจะเดินทาง เพราะรู้ว่าฌาลัลล์ต้องบินไปทำงานที่เชียงราย... และไม่รู้เลยว่าอีกนานแค่ไหนถึงจะได้เจอกันอีก ทว่าโถงบ้านกลับเงียบเหงาและว่างเปล่า ไร้เงาของร่างสูงใหญ่ มีเพียงแม่บ้านที่กำลังง่วนอยู่กับการทำความสะอาด "คุณฌาลัลล์ล่ะคะ..." เสียงหวานเอ่ยถามแม่บ้านเบาๆ "คุณฌาลัลล์เดินทางออกไปสนามบินพร้อมคุณวิญญูได้สักพักแล้วค่ะคุณเมล์ เห็นว่ากลัวจะไม่ทันไฟลต์บิน" ความรู้สึกโหวงเหว่ออกมากระแทกใจดวงน้อยอย่างจัง เมล์รียายืนกำ สายกระเป๋าในมือแน่น นัยน์ตากลมโตฉายแววอาลัยอาวรณ์ลึกๆ อย่างปิดไม่มิด ทั้งที่เพิ่งแยกจากกันเมื่อครู่ แต่หัวใจกลับเริ่มคิดถึงอ้อมกอดอบอุ่นนั่นเสียแล้ว บรึ๊น.. เวลาเดียวกัน... เสียงเครื่องยนต์กระหึ่มดังก้องเข้ามาถึงหน้าโถง รถสปอร์ตหรูคันงามขับเข้ามาจอดนิ่มๆ ที่หน้าบันไดหินอ่อนทางขึ้นบ้าน ก่อนที่ประตูฝั่งคนขับจะถูกเปิดออก โปรดก้าวลงมาจากรถสปอร์ตคันหรู ร่างสูงโปร่งในชุดนักศึกษา เดิ
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ค่าตอบแทนยามเช้า
บทที่ 63 วินสันเดินนำวิญญูตรงไปยังโถงห้องกระจกใสมุมบาร์ด้วยท่าทางสบายๆ โดยมีมือขวาหนุ่มก้าวตามหลังมาติดๆ "เมื่อคืนเมาหนักทั้งคู่ ฌาลัลล์คงนอนยาวจนลืมตื่นแน่ๆ" วินสันเอ่ยขำๆ พลางยื่นมือไปจับลูกบิดประตูห้องรับแขกมุมบาร์ แล้วดันผลักเปิดเข้าไปทันที! แอด... ภาพเบื้องหน้าที่ปรากฏทำเอาวิญญูถึงกับตาโต นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ! บนโซฟาหนังตัวใหญ่ ร่างสูงใหญ่ของฌาลัลล์กำลังนอนตะแคงกอดก่ายร่างเล็กของใครบางคนเอาไว้แน่นภายใต้ผ้านวมผืนใหญ่สีฟ้า! ถึงแม้ผ้านวมจะครอบคลุมจนมองไม่เห็นใบหน้า แต่กลุ่มเรือนผ้านุ่มสลวยสีดำยาวที่สยายอยู่บนอกแกร่งของพี่ใหญ่ และเรียวขาขาวเนียนที่โผล่พ้นปลายผ้าห่มออกมา ก็เดาได้ไม่ยากเลยว่าคนในอ้อมกอดนั้น... คือคุณหนูเมล์รียา! วิญญูหน้าซีดเผือด สติแทบหลุดออกจากร่าง! ถ้านายใหญ่วินสันเดินเข้ามาอีกเพียงสองก้าวแล้วมองต่ำลงมา... บ้านแตกยกกำลังสองแน่! "นายท่านวินสันครับ!" วิญญูตัดสินใจส่งเสียงโพล่งตะโกนเรียกเจ้าของบ้านเสียงดังลั่นห้องอย่างลืมตัว เพื่อดึงความสนใจของวินสันและปลุกฌาลัลล์ในเวลาเดียวกัน! วินสันชะงักกึก หันขวับมามองวิญญูด้วยความสงสัย
You May Also Like
พันธะการรัก
แว่นมอลต์16.5K viewsDANGEROUS มาเฟียกุมรัก
Claris11.0K viewsบำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย
เลคเชอร์9.4K viewsสยบรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด10.2K viewsFinally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา)
ยิ้มแย้ม หยาดเยิ้ม70 viewsดีลลับประธานมาเฟีย
นามปากกา อายดอลลี่733 viewsคนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ
Sitha327 viewsเล่ห์ร้าย(นาย)คนเลว | นายน์xฟ้าใส
พิชา - Phicha15.3K views
