Masuk“ พี่นวดให้แบบนี้ รู้สึกดีไหม ”“ ไม่ค่ะ เรารีบไปนอนกันเถอะนะคะ หนูจะได้ไปดูลูกด้วย ” เฌอแตมจับมือซุกซนของแม็กเครย์ออกจากทรวงอกอิ่ม“ ลูกหลับไปแล้ว กว่าจะตื่นก็ตอนเช้า ”“ อ๊ะ! ตรงนั้นมัน ” ริมฝีปากเล็กพูดออกมาเสียงสั่น มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนลงมากอบกุมเนินเนื้ออ่อนนุ่มไว้ ส่วนอีกข้างแยกเรียวขาคู่
หลังจากดินเนอร์หวานสุดเซอร์ไพรส์จบลงทั้งคู่ก็รีบกลับมาที่คฤหาสน์ของตระกูลอัศว์วัชรโสภณทันที แม่ของเขาเพิ่งโทรมาบอกว่าแม็กซ์เวลล์นอนหลับไปแล้ว จากคำบอกเล่าของแม่สามี วันนี้ลูกชายตัวน้อยของเธอวิ่งเล่นซุกซนทั้งวันจนเหนื่อยอ่อนและหลับไปเมื่อตอนทุ่มครึ่ง ซึ่งเป็นเวลาเข้านอนปกติของลูกชายตัวน้อย ภายใ
“ พี่ถอดให้เอง ” รอยยิ้มกระตุกขึ้นบนริมฝีปาก ขณะเอื้อมมือออกไปปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดจนถึงชายเสื้อ จัดการถอดเสื้อและปลดตะขอบราเซียร์ลูกไม้สีขาวโยนไปไว้ด้านล่างของโต๊ะทำงานดวงตาคมเข้มเป็นประกายขณะมองดูทรวงอกอิ่มสวยของเมียรัก มือทั้งสองกอบกุมบีบขยำความนุ่มหยุ่นจนเต็มไม้เต็มมือ แม็กเครย์โน้มใบหน
ตอนพิเศษสองปีผ่านไป..เฌอแตมเคาะประตูห้องสองสามครั้งก่อนจะมีเสียงตอบรับออกมาจากด้านใน บานประตูห้องทำงานถูกเปิดกว้างออกก่อนที่มือเล็กจะทันได้เอื้อมมือออกไปจับลูกบิดเพื่อเปิดประตูเข้าไปด้วยซ้ำ ร่างบางชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งหน้าตาดีแต่งตัวภูมิฐานกำลังเดินออกมาพร้อมกับเลขาและลู
“ อ๊าา!! ”ตั้งแต่เฌอแตมตั้งครรภ์ ร่างกายของเธอดูจะรู้สึกไวไปหมดแถมยังมีอารมณ์มากกว่าปกติในบางครั้งและยังเสร็จเร็วจนเธอรู้สึกแปลกใจ เสียงน้ำที่ดังออกมาจากห้องน้ำเงียบหายไปสักพักก่อนที่แม็กเครย์จะเดินออกมาด้วยใบหน้าที่ผ่อนคลายสบายอารมณ์กว่าเดิม ร่างสูงเดินเข้ามาที่เตียงก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างเฌอแ
“ เอ่อ..หนูรู้สึกง่วงๆ เราไปนอนกันเถอะนะคะ ” ริมฝีปากเล็กเอ่ยบอก ร่างบางขยับตัวออกมาห่างจะคนตัวโตด้านหลัง แม็กเครย์ก็ไม่ได้ขัดอะไร ร่างสูงขยับตัวลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำอย่างว่าง่ายและเดินตามร่างบางที่เดินออกจากห้องน้ำไปแม็กเครย์ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนอนกอดร่างบางไว้แบบนั้น เขาไม่ได้ง่วงและก็ยังไม่อยาก
มาเฟียมองดูถนนด้านหน้าที่ใกล้ทางแยกที่จะลงทางด่วนเต็มทีอย่างใช้ความคิด เขาต้องหาทางสลัดให้หลุดจากรถคันนั้นโดยเร็ว ถ้าดูจากรูปการณ์แล้วมันจงใจจะเล่นคนมากกว่าขืนตามเกมไปก็อาจจะเข้าแผนมันพอดี เขาเหยียบคันเร่งทำทีหลอกเหมือนจะแซงมันขึ้นไปอีกแต่กลับชะลอและหักพวงมาลัยรถเบี่ยงไปเลนทางซ้ายเพื่อลงไปถนนใต้ท
“ เอ่อ..หนูไม่ค่อยถนัดทำของหวานเท่าไหร่ คุณอยากทานอะไรคะ ” เฌอแตมเงยหน้าขึ้นมองสบสายตากับแม็กเครย์ขณะที่ในสมองคิดไปถึงเมนูของหวานที่เธอพอจะทำได้และก็ใช้เวลาทำไม่นานแต่พอมาคิดๆดูในห้องครัวแทบไม่มีวัตถุดิบที่จะทำขนมได้เลยด้วยซ้ำ“..แล้วในครัวก็ไม่มีวัตถุดิบที่จะทำพวกของหวานได้เลย ชอบพวกดาร์คบราวนี่ไ
เฌอแตมพยักหน้าตอบอย่างจำใจขณะที่มือเล็กหยิบถุงกระดาษที่ใส่เสื้อสูทและเสื้อเชิ้ตจากมือของลูกน้องของเขามาถือไว้ ยังไม่ทันจะเดินออกไปด้านนอกวิคเตอร์และก้องเกียรติก็เดินดุ่มๆตรงเข้ามาหาเสียก่อน สายตาของทั้งคู่ดูดุดันและขึงขังจนน่ากลัวขณะจ้องมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลังของเฌอแตม“ พวกผมเดินตามหาคุณเฌ
ใช่..เธอไม่ชอบงานที่มีคนพลุกพล่านแบบนี้และที่สำคัญมันไม่มีคนที่เธอรู้จักอยู่ในงานนี้เลยสักคน วิคเตอร์และลูกน้องคนอื่นๆที่เดินตามมาต่างแยกตัวออกไปตรวจความเรียบร้อยด้านนอกของงานทันทีที่เท้าก้าวเข้ามาในงานหญิงสาวก็รู้สึกเหมือนตัวเองหลุดเข้าไปอยู่ในอีกสังคมหนึ่ง เสียงแฟลชที่ดังรัวๆพร้อมกับแสงสว่างจ้า