Share

บทที่ 20 ตราบัวห้ากลีบเจ้าปัญหา

last update Last Updated: 2026-01-06 16:59:59

บทที่ 20

ตราบัวห้ากลีบเจ้าปัญหา

แสงอาทิตย์ยามสายลอดผ่านหน้าต่างพาดเงาลงบนพื้นเรียบ เสียงนกร้องอยู่ไกล ๆ ปลุกให้อวี้เซียนลืมตาตื่น นางมานอนที่เตียงตนเองแต่เมื่อใดจำไม่ได้ ผ้าที่อบอุ่นยังมีไออุ่นของใครบางคนหลงเหลืออยู่จาง ๆ

เสียงประตูไม้เลื่อนดังเบา ๆ “คุณหนู...เอ่อ อนุหลินเจ้าคะ” ซูม่านก้มหน้าจนเสียงแทบไม่พ้นริมฝีปาก “นายท่านให้บ่าวมาบอกว่า...ให้ไปทานมื้อเช้าที่ห้องอาหารเจ้าค่ะ”

อวี้เซียนมองบ่าวของตนที่วันนี้นอกจากจะไม่สบตานางแล้วยังแก้มแดงอย่างเห็นได้ชัด “อะไรของเจ้าอีก”

“บ่าวเปล่าคิดอะไรนะเจ้าคะ แค่...เห็นนายท่านออกจากเรือนท่านยามเกือบรุ่งก็เท่านั้น”

นางหัวเราะแผ่ว ๆ พอจะเดาออกว่าบ่าวสาวคิดอะไร “ข้าเพียงหลับก่อนเขาเท่านั้น ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ”

ซูม่านพยักหน้าหงึกแต่หน้ายังแดงอยู่ อวี้เซียนเลยไม่พูดต่อ เพียงแต่งกายเรียบง่ายแล้วเดินออกจากเรือนไปยังห้องทานอาหาร คนที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะกลับต่างออกไป ไป๋เจี้ยนหงในยามเช้าดูอ่อนล้าเล็กน้อย เส้นผมดำถูกรวบขึ้นหลวม ๆ

“นอนหลับดีหรือไม่?” เขาเอ่ยโดยไม่เงยหน้า

“ท่านน่าจะมีเรื่องอันใดจะบอกข้ากระมัง ดูท่าจะไม่ได้นอนทั้งคืนไม่ใชหรือ?” อวี้เซียนนั่งลงฝ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว   บทที่ 24 ขอใช้ชีวิตพิสูจน์ความจริง

    บทที่ 24 ขอใช้ชีวิตพิสูจน์ความจริง อากาศในลานหนักอึ้งทันใด ฮ่องเต้ที่เงียบและไร้ความสนใจมาตลอดงานกลับมานั่งตัวตรง สายพระเนตรของพระองค์เป็นเงามืดที่เคลื่อนช้าราวคลื่นน้ำลึก น้ำชาบนโต๊ะสั่นระริก จากเรื่องราวของความอยุติธรรมของนกตัวหนึ่งไฉนกลายเป็นการเปิดเผยเรื่องราวของสำนักตรวจการในตำนานไปอย่างไม่มีใครคาดคิดเสียได้ นางเปิดเผยความจริงว่าบัดนี้ฮ่องเต้แคว้นกำลังฟื้นคืนสำนักตรวจการในอำนาจมาเพื่อควบคุมเหล่าขุนนาง นั่นเท่ากับว่าอวี้เซียนปิดทางมีชีวิตของตนเองแล้วเช่นกัน อวี้เซียนก้มศีรษะช้า ๆ ดวงตาเงียบสงบราวกับว่านางไม่ได้กำลังลบหลู่ผู้มีอำนาจมากที่สุดในแคว้นอยู่ “และแล้วนกน้อยตัวนั้นก็ตายลงท่ามกลางความอยุติธรรม... นี่คือเรื่องของนกน้อยตัวหนึ่งเพคะไทเฮา” คำพูดจบนานแล้วแต่หลายคนเหมือนยังอยู่ในเรื่องราวเหล่านั้นไม่ออกมา เรื่องราวของนกตัวนั้นเข้าไปแตะหัวใจของนางอย่างตั้งใจ เพราะชีวิตนางกำนัลต่ำต้อนก็ถูกอำนาจกดข่มเช่นกันเพียงแต่นางมีจุดจบคือผู้ชนะเท่านั้น ลานพิธีที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยเสียงสรวลกลับเงียบงันจนได้ยินเสียงลมหายใจสะท้อนกลับจากผนังหินเย็น ไทเฮาเอนพระวรกายไปข้างหน้า พระเนตรคม

  • มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว   บทที่ 23 เรื่องราวของนกตัวหนึ่ง

    บทที่ 23เรื่องราวของนกตัวหนึ่งเสียงฆ้องประกาศเริ่มพิธีดังก้องกังวานทั่วลาน พระราชวังใหญ่แต่งแต้มด้วยแพรผ้าและโคมแดงอ่อนแสดงความเป็นสิริมงคลอวี้เซียนเดินเคียงไป๋เจี้ยนหง ก้าวเท้าอย่างสงบ พื้นหินเย็นเฉียบสะท้อนเสียงส้นรองเท้ากระทบดังแผ่วในโถงกว้าง นางไม่พูด ไม่แสดงสีหน้า อารมณ์ในใจนิ่งเรียบเหมือนผืนน้ำที่ไม่อาจมองเห็นความลึกขณะผ่านคนคุ้นเคยจากตระกูลหลินเสียงคุ้นหูดังขึ้น “เจ้ากล้าทักทายข้าได้คงไม่สำนึกเรื่องที่เจ้าทำลายอนาคตของน้องสาวเจ้าสินะ”อวี้เซียนหันไปพบสายตาแข็งกร้าวของหลินเจิ้งหาว ดวงหน้าเงยขึ้นเล็กน้อย “บิดาก็เช่นกัน ยังรักษาหน้าได้ดีไม่น้อย ตอนข้าท่านก็ตัดได้อย่างง่ายดาย พอเป็นน้องสี่ก็ถูกท่านจับแต่งไปเป็นนางบำเรอเพื่อความก้าวหน้าท่านอีก ช่างใจกล้าไม่เปลี่ยน...”อีกฝ่ายชักสีหน้าทันใด “เจ้ายังกล้าพูดอีกหรือ!?”เจี้ยนหงที่ยืนข้าง ๆ ขยับเล็กน้อย แต่ไม่พูดเพราะถูกอวี้เซียนรั้งไว้ ก่อนนางจากไปก็ไม่ลืมอวยพร“ขอให้ตระกูลหลินรุ่งเรืองดังปณิธานท่านก็แล้วกันเจ้าค่ะ”นางเดินผ่านไปโดยไม่หันกลับ รอยยิ้มจางไปกับเสียงฝีเท้าในลาน บิดาที่เคยยืนตระหง่านในสายตาเด็กหญิง...บัดนี้เหลือเพียงเศษเ

  • มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว   บทที่ 22 อย่าลืมมาเอาคืนทีหลังด้วย

    บทที่ 22อย่าลืมมาเอาคืนทีหลังด้วยแสงจันทร์คืนนี้ขาวนวลงดงามกว่าวันไหน ๆ กลิ่นหอมของดอกเหมยจากสวนลอยมากับลมเย็น อวี้เซียนนั่งอยู่ที่ระเบียงไม้ของเรือนตนเอง มือเรียววางทับบนกระดาษแผ่นหนึ่งที่เพิ่งลงนามหนังสือหย่าไป หมึกยังไม่ทันแห้งดีด้วยซ้ำคืนนี้...อาจเป็นคืนสุดท้ายในฐานะอนุของไป๋เจี้ยนหง ส่วน พรุ่งนี้แผนทั้งหมดของนางจะเริ่ม และบางที...ก็อาจจบลงพร้อมชีวิตก็เป็นได้เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นจากทางเดินไม้ อวี้เซียนไม่ต้องหันก็รู้ว่าเป็นใคร“ยังไม่นอนอีกหรือ”เสียงทุ้มต่ำแฝงความอ่อนล้าแต่มีความอบอุ่นเจืออยู่ในนั้น เจี้ยนหงนั่งลงข้าง ๆ โดยไม่รอคำเชิญ“คืนนี้พระจันทร์สวย ข้าเลยอยากดูให้นานหน่อย” นางตอบเรียบดวงตาไม่ละจากท้องฟ้าเขาเหลือบมองใบหน้าที่สว่างวาบอาบไล้ด้วยแสงจันทร์ ก่อนหัวเราะเสียงอ่อน “ดวงจันทร์งดงามเพราะเจ้าได้กลั่นแกล้งคนมาน่ะสิ”อวี้เซียนปรายตามองอย่างเข้าใจสิ่งที่เขาเอ่ยแซวทันที“ท่านหมายถึงพี่ใหญ่ของท่านงั้นหรือ ข้าเพียงแกล้งนิดหน่อยเท่านั้นเอง เอหรือว่าหมายถึงอวี้เยี่ยน ...อย่าบอกนะว่าท่านเป็นห่วงนาง”เจี้ยนหงชะงักมองนางเต็มตาทันใด “ไม่ใช่ ข้าไม่ได้ชอบนางแล้ว”เสียงเขาเรี

  • มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว   บทที่ 21 ฝากสิ่งนี้คืนให้สามีเจ้าด้วย

    บทที่ 21ฝากสิ่งนี้คืนให้สามีเจ้าด้วยเสียงหยดน้ำดังสะท้อนเป็นจังหวะความมืดที่มืดและชื้น กลิ่นเหล็กเก่าและควันไฟแผ่วบางแสบจมูก อวี้เซียนค่อย ๆ ขยับมือที่ถูกมัดอยู่กับเสา พยายามประเมินสถานการณ์ ทุกกล้ามเนื้อในร่างตึงเครียดราวสิงโตในกรงที่พร้อมจะข่วนกลับทุกเมื่อ“ตื่นแล้วหรือ”เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง ทุ้มต่ำ ลากยาวเหมือนคนกำลังสนุกกับการมองเหยื่อดิ้นในมุมอับอวี้เซียนนิ่ง…แต่ปลายนิ้วนางกำแน่นเล็กน้อย ความเงียบของนางคือการประเมิน ลมหายใจนั้น หนักแน่น จากการปะมือรู้แน่ชัดว่าเขามีวรยุทธ์สูงส่ง แน่ชัดว่าคนตรงหน้าไม่ใช่โจรทั่วไปกลิ่นหอมจาง ๆ ลอยมาแตะปลายจมูก กลิ่นนั้นนุ่มลึกมีเอกลักษณ์... มู่เซียงผสมชะลูดทอง กลิ่นประจำตัวของใครบางคนที่นางรู้จักดีและมีเพียงคนเดียวที่มักใช้สมุนไพรพวกนี้ใส่ในถุงหอมริมฝีปากอวี้เซียนกระตุกยิ้มจางอย่างเหนือกว่า“…คุ้นดีนะ” เสียงนางเรียบแต่เฉียบคมพอให้คนฟังสะดุด “ไม่ต้องแสร้งดัดเสียงให้เหนื่อยหรอกเจ้าค่ะ แม่ทัพไป๋อี้เหวิน”ในเงามืดนั้นเกิดเสียงหัวเราะเบา ๆ หลังจากเงียบเพราะอึ้งที่ตนถูกจับได้เสียแล้ว“แสนรู้เกินบางทีมันก็ทำให้คนอยากเห็นเจ้าหยุดหายใจนะ”อวี้เซียน

  • มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว   บทที่ 20 ตราบัวห้ากลีบเจ้าปัญหา

    บทที่ 20ตราบัวห้ากลีบเจ้าปัญหาแสงอาทิตย์ยามสายลอดผ่านหน้าต่างพาดเงาลงบนพื้นเรียบ เสียงนกร้องอยู่ไกล ๆ ปลุกให้อวี้เซียนลืมตาตื่น นางมานอนที่เตียงตนเองแต่เมื่อใดจำไม่ได้ ผ้าที่อบอุ่นยังมีไออุ่นของใครบางคนหลงเหลืออยู่จาง ๆเสียงประตูไม้เลื่อนดังเบา ๆ “คุณหนู...เอ่อ อนุหลินเจ้าคะ” ซูม่านก้มหน้าจนเสียงแทบไม่พ้นริมฝีปาก “นายท่านให้บ่าวมาบอกว่า...ให้ไปทานมื้อเช้าที่ห้องอาหารเจ้าค่ะ”อวี้เซียนมองบ่าวของตนที่วันนี้นอกจากจะไม่สบตานางแล้วยังแก้มแดงอย่างเห็นได้ชัด “อะไรของเจ้าอีก”“บ่าวเปล่าคิดอะไรนะเจ้าคะ แค่...เห็นนายท่านออกจากเรือนท่านยามเกือบรุ่งก็เท่านั้น”นางหัวเราะแผ่ว ๆ พอจะเดาออกว่าบ่าวสาวคิดอะไร “ข้าเพียงหลับก่อนเขาเท่านั้น ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ”ซูม่านพยักหน้าหงึกแต่หน้ายังแดงอยู่ อวี้เซียนเลยไม่พูดต่อ เพียงแต่งกายเรียบง่ายแล้วเดินออกจากเรือนไปยังห้องทานอาหาร คนที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะกลับต่างออกไป ไป๋เจี้ยนหงในยามเช้าดูอ่อนล้าเล็กน้อย เส้นผมดำถูกรวบขึ้นหลวม ๆ“นอนหลับดีหรือไม่?” เขาเอ่ยโดยไม่เงยหน้า“ท่านน่าจะมีเรื่องอันใดจะบอกข้ากระมัง ดูท่าจะไม่ได้นอนทั้งคืนไม่ใชหรือ?” อวี้เซียนนั่งลงฝ

  • มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว   บทที่ 19 เรื่องเร่งด่วนยามค่ำคืน

    บทที่ 19เรื่องเร่งด่วนยามค่ำคืน“แต่ข้ามีหลักฐาน”ทุกคนหันขวับไปพร้อมกันไป๋เจี้ยนหงในชุดคลุมสีเข้มก้าวเข้ามา เสียงฝีเท้าแน่นชัด ดวงตาเขาเยือกเย็นแต่ลึกจนอ่านไม่ออก “โยนมันเข้ามา”เสียงลากครูดของรองเท้ากับพื้นไม้ดังขึ้นก่อนชายชราร่างสั่นเทาถูกผลักเข้ามากลางวง เถ้าแก่ร้านเครื่องหอมคุกเข่าลงกับพื้น มือสั่นไม่หยุด“ข้า... ข้าผิดไปแล้วขอรับ คุณหนูสี่ตระกูลหลินเป็นคนสั่งซื้อธูปกลิ่นนั้น บ่าวของคุณหนูสี่มารับของไปเองข้ามียังมีใบสั่งที่ทำสำเนาไว้อยู่ขอรับพวกท่านเชิญนำไปดู!”เสียงอื้ออึงดังทั่วศาลา บางคนถึงกับร้องตกใจบ้างเอามือทาบอก บ้างกระซิบกันไม่หยุดมองไปทางคนวางแผนร้ายแต่กลับโยนความผิดให้พี่สาวรับผิดชอบไม่หยุดอวี้หนิงยืนไม่อยู่อีกต่อไป “ไม่จริง! อย่าเชื่อนะข้าไม่ได้ทำ ข้าไม่รู้เรื่อง!”แต่เสียงเหล่านั้นไม่อาจกลบสายตาของคนทั้งศาลาที่หันมามองด้วยแววรังเกียจปนตกใจได้อีกต่อไปแล้ว ใครเล่าจะกล้ารับสะใภ้ที่วางแผนร้ายหวังจับผู้ชายเช่นอวี้หนิงหลังจากนี้...อวี้เซียนยังคงยืนนิ่ง ดวงตาเยือกเย็นไม่ต่างจากก่อนหน้า แต่หัวใจของนางกลับเต้นสงบลงเรื่อย ๆ ไม่ใช่เพราะสะใจ หากเพราะเงาดำมืดที่กดทับมานานเพิ่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status