เข้าสู่ระบบแชร์
7
วันที่เผยแพร่:
2026-05-07 21:31:28เขามองไปที่ภาพสาวสวยวิ่งเหยาะๆ ห่างออกไปทุกที แค่เห็นบั้นท้ายเธอในระยะไกลก็จำได้แล้ว
“คนอะไร แค่วิ่งเฉยๆ ก็น่ารัก”
บัวบุษยาวิ่งเหยาะๆ มาเกือบสามสิบนาทีแล้ว ดังนั้นจึงเริ่มผ่อนแรงลงเพื่อไม่ให้หักโหมจนเกินไป ในเวลาเย็นๆ แบบนี้จะมีลูกบ้านจับลูกจูงหลานออกมาเดินเล่น บางคนก็เดินออกกำลังกาย บางคนก็วิ่ง แล้วแต่ความชอบของแต่ละคน
ทว่า คนที่วิ่งสวนทางกับเธอไปเมื่อครู่ทำให้บัวบุษยาต้องเหลียวไปมอง เพราะร่างกายกำยำที่สูงกว่าชายไทยจนเรียกสายตาสนใจจากเธอได้ และยังมีใบหน้าหล่อเหลาที่แสนจะคุ้นตา
เมื่อเธอหันกลับไปมองก็เห็นแต่ความว่างเปล่า คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ไม่รู้เขาหายไปไหน
บัวบุษยากำลังตกใจว่าเธอตาฝาดไปหรือเปล่า แต่ไม่น่าจะใช่ เมื่อหมุนตัวกลับมาอีกทีก็พบว่ามีร่างของคนที่เธอมองหาอยู่มายืนอยู่ตรงหน้า
“คุณ” บัวบุษยาอุทานออกมา เบิกกว้าง “มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง”
“คุณหมอกำลังมองหาใครอยู่หรือครับ” คนหล่อถามยิ้มๆ
บัวบุษยารู้ว่าเขากำลังยียวนเธอ เพราะดวงตาเขาฉายแวววิบวับ ต้องรู้ว่าเธอมองหาเขาอยู่แน่
“ฉันไม่ได้มองหาใคร” เธอรีบปฏิเสธทำหน้าไม่รู่ไม่ชี้แต่ทำให้จาคอบยกยิ้มมุมปาก
“แล้วทำไมต้องตกใจที่เห็นผมด้วย”
“ฉันแปลกใจว่าคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง อย่าบอกนะว่าคุณตามฉันมา” ยิ่งพูดก็ยิ่งทำให้บัวบุษยายิ่งนึกกลัว ดวงตาคู่หวานเบิกกว้าง เขาไม่ใช่คนไทย ไม่ได้พักที่นี่ ดังนั้น การที่เขามาวิ่งในหมู่บ้านจึงเป็นเรื่องแปลกมาก
“คุณไปสืบประวัติฉันจนหาที่อยู่เจอใช่ไหม นี่คุณต้องการอะไร” บัวบุษยาถามพร้อมกับจ้องเขม็ง เธอเริ่มไม่ไว้ใจเขาแล้ว
จาคอบขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความไม่เข้าใจ “คุณคิดว่าผมสะกดรอยตามคุณมางั้นเหรอ”
“ก็ใช่น่ะสิ ไม่งั้น คุณจะมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ถ้าไม่ตามฉันมา”
จาคอบได้ฟังก็หัวเราะลั่นทันที ยิ่งสร้างความโมโหให้กับคนมอง “คุณหมอคิดเข้าข้างตัวเองไปหน่อยหรือเปล่า”
จาคอบแกล้งยียวน ทั้งที่ความจริง เขารีบไปหยิบชุดวิ่งที่ติดหลังรถไว้เสมอเข้าไปเปลี่ยนในบ้านแล้วรีบตามเธอออกมา
“หรือว่าไม่จริงที่คุณตามฉันมาที่นี่ ฉันเริ่มไม่ไว้ใจคุณแล้วนะมิสเตอร์ออสติน”
“ผมว่าคุณหมอฝังเข็มมากไป ทำงานหนักไปแล้ว ควรไปพบจิตแพทย์”
“นี่คุณว่าฉันบ้าเหรอ”
“เปล่า ผมไม่ได้ว่าคุณบ้า รู้ไหมครับคุณหมอ...” เขาก้มหน้ามาใกล้ จนบัวบุษยารีบถอยหลังกรูด “ถึงผมจะเคยมีประวัติไม่ดีมาบ้าง แต่ไม่ใช่คนร้ายโรคจิตที่ไปตามสืบประวัติใครแล้วตามเขาไปถึงบ้าน ผมบอกแล้วว่าผมเป็นนักธุรกิจ เพียงแต่ไม่ได้บอกว่าเป็นธุรกิจสีดำ พักหลังเปลี่ยนมาทำธุรกิจสีเทา แต่เวลานี้อยากวางมือมาทำธุรกิจสีขาว
“ผมเองก็มีงานต้องทำเยอะแยะไม่ได้มีเวลาว่างที่จะไปตามใคร” เพราะเขามีใบนัดพบแพทย์ที่ใจจดใจจ่อรอจะจิ้มหมอ ไม่ใช่สิ รอให้หมอเอาเข็มจิ้มเขา ที่ผ่านมาเลยรีบไปเคลียร์ปัญหาและงานที่ค้างคา
“ผมลืมบอกปกติมีแต่สาวๆ วิ่งตามผม แล้วทำไมคุณหมอถึงคิดว่าผมจะต้องตามคุณหมอด้วย หรือว่ามั่นใจว่าตัวเองสวย หรือเดาเอาเองว่าผมกำลังจีบหมอ” ท้ายประโยค เขาลดเสียงต่ำลง ดวงตากรุ้มกริ่มมองอย่างคาดคั้น
“ฉัน เอ่อ...ฉันไม่เคยเห็นคุณที่นี่มาก่อน แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่ไม่ทราบ” เธอถามกลับ อยู่ที่นี่มาหกปีแล้วไม่เคยเจอจาคอบมาก่อน แล้วจะไม่ให้แปลกใจได้ยังไงในเมื่อเห็นเขาปรากฏตัวที่นี่
“ผมมาทำธุระแต่ว่าทำเสร็จแล้ว”
“ธุระอะไรไม่ทราบ”
“มีผู้หญิงอยู่สองประเภทที่ผมยอมให้ซักไซ้ได้ทุกเรื่อง ทุกซอก ทุกมุม หนึ่งคือแม่ สองคือเมีย คุณเป็นแม่ผมไม่ได้ เพราะฉะนั้นเป็นเมียผมก่อน แล้วผมจะบอก”
“อีตาบ้า โรคจิต ฉันไม่อยากรู้เรื่องของคุณแล้ว จะมาทำอะไรที่นี่ก็เรื่องของคุณเถอะ”
จาคอบหัวเราะกับท่าทางกระฟัดกระเฟียดหันหลังหนีของคนตัวเล็ก บัวบุษยาเดินหน้างอจากไป แต่เขากลับเดินตามมาขวางหน้าไว้
“เดี๋ยวก่อนสิคุณหมอ”
“อะไรอีกคะ”
“ผมอยากเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อจะได้ไหม”
“ฉันไม่กินข้าวกับคนแปลกหน้า” เธอเชิดหน้าหนี
“คุณเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นหรือไง ทั้งที่ผมคุยด้วยดีๆ อยากมีเพื่อนบ้าน”
“เพื่อนบ้าน? หมายความว่ายังไง”
จาคอบยังไม่ทันตอบ แต่รถคันหนึ่งที่ชะลอจอดใกล้ๆ ตรงจุดที่ทั้งคู่ยืนคุยกันอยู่กระจกไฟฟ้าถูกกดลง เจ้าของรถเอ่ยเสียงใสออกมา
“พี่หมอ”
“นารา”
นาราส่งยิ้มให้บัวบุษยาก่อนที่จะหันไปส่งยิ้มกว้างให้ใครอีกคน “มิสเตอร์ออสติน มาทำอะไรที่นี่คะ แล้วนี่พี่หมอรู้จักกับมิสเตอร์ออสตินด้วยเหรอ”
“เอ่อ” บัวบุษยาอ้ำอึ้งไป จะปฏิเสธก็ไม่ได้เพราะเมื่อครู่เธอยืนคุยกับเขา และอีกอย่าง เขาก็เป็นคนไข้ของเธอด้วย ท่าทางอึกอักเลยทำให้จาคอบเอ่ยแทน
“ผมเป็นคนไข้ของคุณหมอน่ะครับ” นาราพยักหน้า จากนั้นก็เอ่ยต่อรวดเร็ว
“มิสเตอร์ออสตินคะ นาราขอไปดูตู้ไปรษณีย์หน่อยนะคะ เพื่อนสมัยเรียนมัธยมของนาราเขาเขาส่งพัสดุมาที่บ้านหลังเดิมเลยต้องขับรถมาดูเอง”
“ได้สิครับ เชิญเลย”
“ตกลงเขาคือคนเช่าบ้านของคุณป้าทองอยู่เหรอนารา” บัวบุษยาถามญาติผู้น้อง
“ใช่จ้ะ มิสเตอร์ออสตินคือคนเช่าบ้านของนาราที่นาราบอกพี่หมอไปไงคะ มีอะไรก็ช่วยแนะนำเขาด้วยนะคะ เพื่อนบ้านกัน”
บัวบุษยามองไปทางคนตัวโตที่ถูกฝากให้เธอดูแล ดวงตาคู่สวยกลอกไปมาขณะที่จาคอบเลิกคิ้วกวนๆ “พี่ว่าเขาคงดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องเป็นห่วงเขาหรอก ลูกน้องเขาก็ออกจะเยอะแยะ กลัวแต่ว่าเขาจะไปทำความวุ่นวายให้คนอื่นมากกว่า”
บทล่าสุด
มาเฟียเกี้ยวรัก 51
“งั้นตกลง ผมเอาชุดนี้ เดี๋ยวส่งไปที่บ้านของผมตามที่อยู่นี้ แล้วก็ส่งใบรับประกันไปพร้อมกันด้วยเลยนะครับ”จาคอบรีบจัดแจงบอกพนักงานทันที เขาเห็นสายตาตะลึงค้างของบัวบุษยาแล้วกลัวว่าจะเปลี่ยนใจขอคืนเครื่องเพชรกับพนักงาน วันนี้เป็นวันเกิดเมียทั้งที คนเป็นสามีจึงอยากทำอะไรพิเศษให้ ของขวัญแค่ห้าสิบล้านบาทไม่ได้แพงสำหรับเขาเลย แต่บัวบุษยาทำให้เขารู้สึกว่าเหมือนตัวเองทำผิดอย่างไรอย่างนั้นที่ซื้อของมีค่าให้เมีย“คุณจาคอบคะ มันแพงมาก บัวไม่อยากได้แล้ว แพงเว่อร์วัง ซื้อบ้านได้สิบหลัง”“อย่าคิดมากครับบัว ผมมีเมียแค่คนเดียว บัวเป็นเมียรักของผม ขอแค่บัวชอบก็พอแล้ว อีกอย่าง ผมตัดสินใจซื้อไปแล้วด้วย”จาคอบบอกพร้อมกับส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้ จากนั้นก็ประคองร่างเมียให้ลุกขึ้นยืน เพื่อเลี่ยงไม่ให้บัวบุษยาหันไปยกเลิกคำสั่งซื้อกับพนักงาน“เซอร์ไพรส์มากเลยนะคะเนี่ย ของขวัญที่แพงที่สุดในชีวิตเลย”ชายหนุ่มยกยิ้ม มองสบตาเมียสาว “ยังไม่จบเซอร์ไพรส์ครับ เราจะไปที่บ้านหลังหนึ่งกัน”“บ้านหลังไหนกันคะ
มาเฟียเกี้ยวรัก 50
“อะไรนะ!” อย่าบอกนะว่าสามีมาเฟียของเธอจะเริ่มออกลาย“ทำไมเงียบไปคะพี่หมอบัว”“นารามองผิดคนหรือเปล่าจ๊ะ” เธอพยายามคิดในแง่ดีไว้“ไม่ผิดค่ะ หล่อทะลุแว่นขนาดนั้นมีแต่คุณจาคอบ สามีพี่หมอบัว นาราจำไม่ผิด”นารายืนยันด้วยการส่งรูปที่ถ่ายไว้ไปในไลน์ให้บัวบุษยาดูทันที ทำให้คนท้องกัดปากแน่น เธอไม่เชื่อว่าจาคอบจะนอกใจ แต่ว่าก็อยากตามไปดูให้รู้แน่เมื่อตกลงกับนาราได้แล้ว บัวบุษยาจึงขับรถออกไปยังห้างสรรพสินค้าที่สาวรุ่นน้องบอกทันที พอลงจากรถ ตรงเข้าไปในห้างสรรพสินค้า บัวบุษยาก็พบว่านารารออยู่ก่อนแล้ว“ทางนี้ค่ะพี่หมอบัว”“นาราแน่ใจนะ”“แน่ใจค่ะ”บัวบุษยารู้สึกลังเล ไม่อยากเชื่อเลยว่าจาคอบจะนอกใจเธอ หากแต่ก็ไม่คิดจะโกรธเขา เพราะของแบบนี้เกิดขึ้นกับใครก็ได้ แต่ยังไงก็ต้องไปดูให้เห็นด้วยตาตัวเอง เมื่อนาราพาเดินมาถึงหน้าร้านแห่งหนึ่ง บัวบุษยาก็ต้องกระตุกมือรุ่นน้องสาวคนสวยเอาไว้“นารา นี่มันไม่ใช่ร้านอาหารนี่จ๊ะ”“เขาเปลี่ย
มาเฟียเกี้ยวรัก 49
เธอยิ้มน้อยๆ ให้สามี “ไม่ผิดหรอกค่ะ แต่ว่าบัวลาออกจากการเป็นหมอแล้ว อย่าให้บัวต้องว่างงานมากกว่านี้เลยนะคะ ถ้าจะถนอมเมียจนเป็นไข่ในหิน วันๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย บัวเฉาแย่ แค่ชงกาแฟ ทำอาหาร และดูแลคุณเล็กๆ น้อยๆ เอง ไม่ใช่งานหนักค่ะ”“ผมชอบให้บัวอยู่บ้านสบายๆ บัวไม่ชอบหรือครับ มีแต่ผู้หญิงคนอื่นเขาชอบการชี้นิ้วนั่งเป็นคุณนายทั้งนั้น”“ไม่ชอบค่ะ บัวอยากดูแลเอาใจคุณบ้างนี่คะ เดี๋ยวเผื่อคุณไปติดใจสาวนอกบ้านแล้วบัวจะทำยังไง ยิ่งบัวกำลังท้องอยู่ด้วย”จาคอบมองเมียสาวอย่างเอ็นดู สายตาเชื่อมหวาน “โธ่ บัว ยังกลัวอะไรแบบนี้ ทุกวันนี้ในสายตาของผมก็มีแต่บัวคนเดียว สาวที่ไหนไม่เคยอยู่ในสายตาของผมทั้งนั้น”บัวบุษยาซ่อนยิ้ม แล้วแสร้งทำหน้านิ่งเดินไปนั่งที่โซฟา “ว่าได้หรือคะ คุณยังหนุ่มแน่น แถมหล่อ รวย สาวๆ ก็ต้องชอบ” ไม่ว่าเธอพาจาคอบไปร่วมงานไหน ต้องมีสาวๆ ยื่นนามบัตรให้เขามาทุกครั้ง สามีเนื้อหอมแบบนี้จะไม่ให้เธอหวงก็คงไม่ได้“เอาแบบนี้ดีไหมครับ บัวไปที่ทำงานของผมตอนเช้าทุกวัน จะได้ไม่มีสาวที่ไหนกล้ามาย
มาเฟียเกี้ยวรัก 48
ร่างสูงใหญ่ หล่อจัด เป็นขวัญใจแผนกเวชศาสตร์ฟื้นฟู กำลังนั่งคอยหมอฝังเข็มของตัวเองที่โซฟาสีเทาในห้องรอพบแพทย์ จาคอบมองอย่างหงุดหงิด ปกติมีเพียงเขาที่มาพบแพทย์และมีดอกไม้ในมือ ดวงตาเขียวอมฟ้าเหลือบมองช่อดอกไม้ในมือชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สูสีกัน ทว่า ชายคนนั้นแต่งกายด้วยชุดโต๊ปสีครีม หน้าตาก็ดูดี มีราศีราวกับพวกเจ้าชายอาหรับ คนนี้ก็เข้ามารอนั่งพบแพทย์นานพอๆ กับเขา แล้วเหลือบสายตาไปมองช่อดอกไม้ของตัวเองบ่อยๆ‘มันเอาดอกไม้มาทำไมวะ’จาคอบจึงเกิดความสงสัย เดาว่าผู้ชายอาหรับคนนี้เป็นผู้ป่วยที่นัดพบแพทย์เหมือนกัน แต่การพกช่อดอกไม้มาด้วยคืออะไร การมาพบแพทย์ตามนัดไม่จำเป็นต้องมีดอกไม้ คนที่ปกติไม่ค่อยจะเปิดปากพูดกับใครก่อนหากไม่สนิทจริงจึงเป็นฝ่ายรุก ขณะดวงตาคมมองไปที่ช่อดอกไม้“คุณมารอพบแพทย์เหรอครับ”‘อับราฮิม’ มหาเศรษฐีแห่งตะวันออกกลาง เจ้าพ่อวงการน้ำมันดิบ พยักหน้าอย่างไว้เชิง“ครับผมรอพบแพทย์” ก่อนจะก้มมองดอกไม้ราคาแพงในมือที่ยังสวยหวานน้อยกว่าหน้าหมอบัวอับราฮิ
มาเฟียเกี้ยวรัก 47
หลังจากนั้นไม่นาน จาคอบก็รีบเข้าไปภายในคอนโดฯ เป้าหมาย และขึ้นไปยังห้องที่ได้รับพิกัดมาจากลูกน้องเมื่อเข้าไปข้างใน มีตำรวจกลุ่มหนึ่งรออยู่แล้ว สายลับสาวที่ยอมเอาตัวแลกเป็นนางบำเรอของไอ้ราฟาเอลโล่ ส่งหลานชายคืนให้เขา ปลาวาฬโผเข้าหาจาคอบทันทีเมื่อเห็นหน้า“แอ้ แอ้”“เจ้าแสบหลานลุง ลุงห่วงเรามากรู้ไหม หลานรัก”ชายหนุ่มอุ้มหลานพลางเขย่าร่างอ้วนกลมเบาๆ ก้มจูบหน้าผากแกด้วยความรัก ก่อนจะขอตัวจากเจ้าหน้าที่ตำรวจสากล พาปลาวาฬว่ายกลับไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัยยิ่งกว่าอยู่กับตัวเองเตชัสและขวัญดาวรีบวิ่งเข้ามารับปลาวาฬทันที เมื่อเห็นจาคอบก้าวลงมาจากรถและอุ้มปลาวาฬ ที่สีหน้าร่าเริงแจ่มใส ราวกับว่า วันนี้ แกได้ไปเล่นสนุกมา“ปลาวาฬ เป็นยังไงบ้างลูก”พอเห็นว่าแกปลอดภัย ร่างกายไม่ได้มีร่องรอย ขวัญดาวและเตชัสก็สบายใจ แล้วรีบหันไปกล่าวขอบคุณจาคอบอีกครั้ง พร้อมกับย้ำว่า ต่อไป พวกเขาจะระมัดระวังในการดูแลปลาวาฬยิ่งกว่าเดิม ทำให้มาเฟียหนุ่มคลี่ยิ้มออกมาได้บ้างจาคอบคุยกับสองสามีภรรยาอีกสักพักจึงบอกลาท
มาเฟียเกี้ยวรัก 46
จาคอบเดินเข้ามาในโกดังร้างพลางสอดส่ายสายตาระแวดระวังภัย รถของอเล็กซานโดรถูกกั้นไม่ให้เข้ามาถึงตรงนี้ พวกมันสั่งให้เขาขับรถเข้าไปคนเดียว ชายหนุ่มยิ้มเยาะ คิดว่ากลัวหรือไง คนอย่างเขาถ้าไม่แน่จริงไม่มาหรอก อยากจะบอกออกไปว่า มันคิดผิดที่จับหลานชายเขาไป และอีกไม่ถึงชั่วโมง พวกมันจะรู้ว่ากำลังเล่นกับมัจจุราชอยู่ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบๆ ภายในมีแต่ชั้นวางของเปล่าๆ ไม่มีสิ่งสินค้าหลงเหลืออยู่ บอกให้รู้ว่าปล่อยรกร้างมานานหลายปีแล้ว เขาจึงตะโกนก้องออกไปอย่างคนที่ไม่หวาดหวั่นเป็นการท้าทายอีกฝ่ายซึ่งๆ หน้า“ไอ้หน้าตัวเมีย ราฟาเอลโล่ กูมาแล้ว มึงมุดหัวอยู่ที่ไหน ออกมาสิวะ ไอ้เศษสวะ!!”มีเงาร่างหนึ่งซุ่มซ่อนอยู่ในมุมมืด ทำท่าจะยกปืนเล็งมา แต่จาคอบหูตาไว คะเนจากรูปร่างแล้วคาดว่าเป็นคู่แค้น ชายหนุ่มเอียงตัวนิดหนึ่งหลีกวิถีกระสุนที่อาจยิงมาตอนไหนก็ได้ แล้วชิงจังหวะลั่นไกก่อนเปรี้ยง!!“ไอ้หมาบ้าจาคอบ มึงไม่ห่วงชีวิตหลานมึงหรือไงวะ!!”เจ้าพ่อค้ายาเดือดจัด ขยับร่างไปหลบ
มาเฟียเกี้ยวรัก 22
“อินเทอร์เน็ตดีเลย์หรือเปล่าคะ กว่าสัญญาณจะมาถึงบัวก็เลยเหมือนนาน”ทั้งบิดามารดาต่างยิ้มผ่านกล้องมาให้เธอพร้อมกัน “ทำอะไรอยู่จ๊ะลูก ทำไมดูหน้าซีดๆ ล่ะลูก ป่วยหรือเปล่า”“ไม่ได้ป่วยค่ะ แค่เหนื่อยๆ นิดหน่อยเองค่ะ”“แอ้ๆ”พล
มาเฟียเกี้ยวรัก 19
จาคอบเป็นคนสะพายกระเป๋าของใช้ของเด็กกลับมาที่บ้านราวกับพ่อลูกอ่อน ฉีกจากลุกนิ่ง ดุ ดิบ เถื่อน ของหัวหน้ามาเฟียที่มีลูกน้องเดินตามเป็นขบวน ขณะที่บัวบุษยาเป็นคนอุ้มปลาวาฬยักษ์ลงมาจากรถ แค่ปัญหาแรกที่ลงจากรถก็ทำให้พี่เลี้ยงมือใหม่สองคนมีความเห็นไม่ตรงกัน เมื่อบัวบุษยาจะพาพ่อหนุ่มน้อ
มาเฟียเกี้ยวรัก 18
ฟังเรื่องของทารกตัวใหญ่ที่น่ารักน่าชังจนอดเอ็นดูไม่ได้ บัวบุษยาก็เห็นใจเหลือเกิน พ่อแม่เสียหมดตั้งแต่ตัวเท่านี้ โชคดีที่ญาติทั้งฝ่ายพ่อและแม่ท่าทางจะรักกันมาก จาคอบเล่าให้ฟังว่า แม่เลี้ยงที่ดูแลแกเกิดป่วยต้องแอดมิตกะทันหัน วันนี้ พ่อหนุ่มน้อยเลยต้องอยู่ในความดูแลของเขา&ld
มาเฟียเกี้ยวรัก 17
เสียงเด็กร้องพร้อมกับประตูที่เปิดเข้ามาทำให้คุณหมอที่นั่งรอพร้อมตรวจอยู่ในห้องเงยหน้าขึ้นมอง บัวบุษยาตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าเธอจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก ยกเว้นแค่เรื่องที่จาคอบมาตรวจกับเธอในฐานะคนไข้เท่านั้น แต่ว่าสิ่งที่เขาทำในขณะนี้ บัวบุษยาไม่เข้าใจเลย“คุณจาคอบ คุณพาเด็กมาด้วยทำไมคะ&
บางทีคุณอาจจะชอบ
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X118.2K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C108.6K viewsขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง52.8K viewsเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C98.5K viewsเพื่อนกัน แต่เกินเลย 3p
ฉัตรชบา/ณิสา90 viewsมาเฟียเลือดหงส์
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์17 viewsร่ายรักม่านพิศวาส
ปลายทางฝัน16 viewsมาเฟียร้ายทวงคืนรัก
อัญธิญาน์18 views
