Se connecterPartager
9
Date de publication:
2026-05-08 08:46:48จาคอบหัวเราะ มองคนถามด้วยสายตาพราวระยับ
“ใจมาตั้งนานแล้ว แต่ตัวเพิ่งมาตอนที่คุณหันมาสบตากับผมเมื่อครู่นี้ครับ”
“นี่คุณ ทำไมต้องตอบยั่วด้วยคะ”
จาคอบไม่เข้าใจว่าบัวบุษยาเกลียดอะไรเขานักหนา แต่ว่าเขาไม่ได้เกลียดเธอเลย ตรงกันข้ามกลับรู้สึกว่าเธอน่าสนใจมากกว่าสาวๆ คนไหนที่เขาเคยรู้จักมา ท่าทางเย่อหยิ่งแต่เขาคิดว่ามันซ่อนความอ่อนหวาน น่ารักอยู่ภายใน ทำให้เขาอยากเรียนรู้เธอให้มากขึ้น พอเป็นแฟนกันจะได้คบกันอย่างราบรื่น พอเห็นเจ้าปลาวาฬจอมแสบ เขาก็เริ่มชอบเด็กขึ้นมาบ้าง ถ้าได้คุณหมอสาวมาเป็นแม่พันธุ์ลูกของเขาจะต้องออกมาหน้าตาดีแน่
บัวบุษยาเดินไปหยิบกล่องโฟมที่เหลืออีกหนึ่งกล่องมาถือไว้แล้วเดินเข้าไปในบ้านแบบไม่สนใจใครอีกคน
“พี่หมอปิ้งกุ้งเลยนะจ๊ะ” นาราถาม
“ได้เลยนารา พี่เตรียมเตาไว้ให้แล้วนะคะ ปิ้งได้เลยค่ะ”
“พี่หมอบัว แล้วคุณเขมล่ะ ว่ายังไง มาด้วยไหม”
“เขมบอกว่าจะมาถึงค่ำๆ หน่อยค่ะ”
ทั้งหมดเลยไปยืนตรงหน้าเตา แล้วช่วยกันจัดการปิ้งย่างอาหารที่เตรียมมา กระทั่งปิ้งจนเต็มจานแล้ว จึงกลับไปนั่งที่เก้าอี้
“คุณจาคอบคะ กินน้ำจิ้มซีฟู้ดได้ไหมคะ”
“ได้ครับ ผมกินได้ทุกอย่าง”
บัวบุษยามองเขาแล้วก็นึกสงสารเหมือนกันว่าเขาจะกินอาหารรสจัดได้ไหม แต่เขาเป็นฝ่ายเลือกที่จะมาเองก็ต้องกินให้ได้
“แล้ววันนี้ลูกน้องไปไหนหมดล่ะคะ” นารายังถามต่อ
“วันนี้ผมให้เขาหยุดพักร้อนกันหนึ่งวันครับ เกรงใจเจ้าของบ้านถ้าผมจะพาลูกน้องมาด้วย เดี๋ยวเขาจะคิดว่าพวกผมเป็นโจรพาลูกน้องมาปล้น”
“โอ้โห ใครจะกล้าคิดแบบนั้นกับคุณจาคอบคะ” เธอได้ยินจากแม่ว่าเขารวยมาก
จาคอบเดินไปใกล้หมอคนสวย “ที่จริงบ้านคุณหมอก็น่าปล้นนะครับ แต่ไม่ใช่ทรัพย์สิน...หมอรู้ใช่ไหมครับผมอยากมาปล้นอะไร...”
บัวบุษยาแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน
ยิ่งเธอทำเมินเขาก็ยิ่งอยากพูดด้วย “ผมให้เดา”
“ไม่ค่ะ ไร้สาระ”
“เจ้าของบ้านท้าทายอย่างนี้น่าปีนข้ามกำแพงมาปล้นใจจริง”
“ไปปล้นบ้านอื่นเถอะค่ะ”
นาราที่ย่างกุ้งอยู่เงยหน้ามาคุยเป็นพักๆ
“คุณจาคอบชอบบ้านไหมคะ”
“ชอบครับ ชอบมาก แต่ที่ชอบกว่าบ้าน ก็คือเพื่อนบ้านครับ ถ้าตัดสินใจขายอย่าลืมบอกผมนะครับ”
“ถ้าแม่ตัดสินใจขายจะรีบบอกนะคะ แต่ขอถามหน่อยค่ะ ทำไมถึงอยากได้บ้านหลังนี้คะ
จาคอบอมยิ้มพลางปรายตามองไปยังคนตัวเล็กที่นั่งข้างๆ ตลอดการสนทนาบัวบุษยาไม่เคยคุยกับเขาเลย หากแต่นั่นยิ่งทำให้เขาอยากยั่วให้เธอตบะแตก
“ผมชอบสิ่งแวดล้อมครับ บ้านดี เพื่อนบ้านสวย”
“อะไรนะคะ”
“บ้านสวย เพื่อนบ้านก็ดีครับ” จาคอบรีบแก้ทำให้นาราหัวเราะ เพราะคิดว่าจาคอบใช้ภาษาไทยผิดเนื่องจากยังไม่ชิน
ผิดกับบัวบุษยาที่รู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา เธอไม่คิดว่าเขาพูดผิด และยังเชื่อด้วยว่าเขาพูดถึงเธอ บัวบุษยาไม่ได้เข้าข้างตัวเองว่าสวย แต่ว่าสายตาคู่คมที่มองมาอย่างเปิดเผยต่างหากที่ทำให้เธอมั่นใจว่าเขาพาดพิงถึง ซึ่งไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรถึงพูดไปแบบนั้น แต่บัวบุษยาไม่ชอบเลย
“แต่ถึงแม่ของนาราจะยอมขายบ้านให้คุณจาคอบแล้วคุณซื้อได้หรือคะ ในเมื่อคุณเป็นชาวต่างชาติ”
“ซื้อได้สิครับ ผมกำลังหาภรรยาชาวไทยอยู่ครับ”
นาราฟังแล้วแทบจะกรีดร้อง นี่ถ้าเกิดเธอไม่ได้หมายตาใครเอาไว้
“ขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ”
“ผมก็ขอตัวไปห้องน้ำด้วยครับ” จาคอบเอ่ยขึ้น แล้วลุกขึ้นยืดกายเต็มความสูง บัวบุษยาหันไปมองอีกฝ่ายด้วยแววตาสงสัย
“คุณจะเข้าห้องน้ำหรือคะ”
“ใช่ครับ ทำไมหรือครับ”
บัวบุษยาไม่อยากให้งานกร่อย ทั้งที่สงสัยว่าเขาต้องมาอยากเข้าห้องน้ำอะไรตอนนี้พร้อมกับเธอ
“ไม่มีอะไรค่ะ งั้นก็เชิญ”
“ห้องน้ำอยู่ทางไหน นำทางให้ผมได้ไหมครับ”
“ตามฉันมาค่ะ” บัวบุษยาบอกเสียงกระด้าง หงุดหงิดใจอย่างบอกไม่ถูก การที่มีคนตัวสูงเข้ามาวนเวียนอยู่ใกล้ทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองเลย พวกมาเฟียนี่มีบุคลิกข่มให้เธอรู้สึกว่าตัวเองเล็กลงและตื่นตระหนกอยู่ตลอดเวลา
บัวบุษยาเดินนำเขาเข้าไปในบ้านแล้ว แต่ว่าคนตัวโตกลับเอ่ยขึ้นเสียงไม่ดังไม่เบาที่ด้านหลังของเธอ
“ผมทำอะไรให้คุณหมอไม่พอใจก็บอกได้นะครับ ผมเห็นคุณหมอทำหน้าเหมือนเบื่อผม”
“ไม่ใช่สักหน่อยค่ะ ไหนว่าอยากเข้าห้องน้ำก็เชิญสิคะ ห้องน้ำอยู่ทางนี้” เธอชี้มือไปที่ห้องน้ำ แล้วจะหมุนตัวเดินหนี บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเพราะอะไรถึงไม่กล้าสู้หน้าเขา ตอนเขาถามว่าไม่พอใจอะไรก็ไม่สามารถตอบเขาได้ เหมือนรู้สึกใจเต้นแรงไปหมด ถ้าจะบอกว่าไม่พอใจอะไรก็น่าจะไม่พอใจตัวเองมากกว่าที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร
บัวบุษยาเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ถูกมือหนาคว้าข้อมือไว้ หญิงสาวจึงหันมามองเขาด้วยสายตาขุ่นขวาง
“ปล่อยมือฉันค่ะ อย่าทำรุ่มร่ามแบบนี้ ฉันไม่ชอบ”
“ผมไม่ปล่อยจนกว่าคุณหมอจะบอกว่าไม่พอใจอะไรผม ผมเป็นคนไม่ชอบอะไรค้างคา โดยเฉพาะเรื่องความรู้สึก”
“ไหนว่าจะเข้าห้องน้ำไงคะ นู่นห้องน้ำไปเข้าสิคะ”
“แล้วคุณหมอล่ะครับ ไหนว่าจะเข้าห้องน้ำ”
“ฉันไม่เข้าแล้ว จะออกไปที่โต๊ะอาหารแทนค่ะ” บัวบุษยาบอกแล้วหรี่ตามองไปที่ข้อมือของตัวเองที่ยังถูกยึดไว้ แต่คนตัวโตทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แล้วดึงร่างบางให้ขยับเข้ามาใกล้ ด้วยความแข็งแรงของร่างกายที่แตกต่างกันเมื่อเขาออกแรงดึงเพียงนิดเดียว บัวบุษยาก็ปลิวหวือเข้าไปในอ้อมอกแกร่ง
Dernier chapitre
มาเฟียเกี้ยวรัก 51
“งั้นตกลง ผมเอาชุดนี้ เดี๋ยวส่งไปที่บ้านของผมตามที่อยู่นี้ แล้วก็ส่งใบรับประกันไปพร้อมกันด้วยเลยนะครับ”จาคอบรีบจัดแจงบอกพนักงานทันที เขาเห็นสายตาตะลึงค้างของบัวบุษยาแล้วกลัวว่าจะเปลี่ยนใจขอคืนเครื่องเพชรกับพนักงาน วันนี้เป็นวันเกิดเมียทั้งที คนเป็นสามีจึงอยากทำอะไรพิเศษให้ ของขวัญแค่ห้าสิบล้านบาทไม่ได้แพงสำหรับเขาเลย แต่บัวบุษยาทำให้เขารู้สึกว่าเหมือนตัวเองทำผิดอย่างไรอย่างนั้นที่ซื้อของมีค่าให้เมีย“คุณจาคอบคะ มันแพงมาก บัวไม่อยากได้แล้ว แพงเว่อร์วัง ซื้อบ้านได้สิบหลัง”“อย่าคิดมากครับบัว ผมมีเมียแค่คนเดียว บัวเป็นเมียรักของผม ขอแค่บัวชอบก็พอแล้ว อีกอย่าง ผมตัดสินใจซื้อไปแล้วด้วย”จาคอบบอกพร้อมกับส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้ จากนั้นก็ประคองร่างเมียให้ลุกขึ้นยืน เพื่อเลี่ยงไม่ให้บัวบุษยาหันไปยกเลิกคำสั่งซื้อกับพนักงาน“เซอร์ไพรส์มากเลยนะคะเนี่ย ของขวัญที่แพงที่สุดในชีวิตเลย”ชายหนุ่มยกยิ้ม มองสบตาเมียสาว “ยังไม่จบเซอร์ไพรส์ครับ เราจะไปที่บ้านหลังหนึ่งกัน”“บ้านหลังไหนกันคะ
มาเฟียเกี้ยวรัก 50
“อะไรนะ!” อย่าบอกนะว่าสามีมาเฟียของเธอจะเริ่มออกลาย“ทำไมเงียบไปคะพี่หมอบัว”“นารามองผิดคนหรือเปล่าจ๊ะ” เธอพยายามคิดในแง่ดีไว้“ไม่ผิดค่ะ หล่อทะลุแว่นขนาดนั้นมีแต่คุณจาคอบ สามีพี่หมอบัว นาราจำไม่ผิด”นารายืนยันด้วยการส่งรูปที่ถ่ายไว้ไปในไลน์ให้บัวบุษยาดูทันที ทำให้คนท้องกัดปากแน่น เธอไม่เชื่อว่าจาคอบจะนอกใจ แต่ว่าก็อยากตามไปดูให้รู้แน่เมื่อตกลงกับนาราได้แล้ว บัวบุษยาจึงขับรถออกไปยังห้างสรรพสินค้าที่สาวรุ่นน้องบอกทันที พอลงจากรถ ตรงเข้าไปในห้างสรรพสินค้า บัวบุษยาก็พบว่านารารออยู่ก่อนแล้ว“ทางนี้ค่ะพี่หมอบัว”“นาราแน่ใจนะ”“แน่ใจค่ะ”บัวบุษยารู้สึกลังเล ไม่อยากเชื่อเลยว่าจาคอบจะนอกใจเธอ หากแต่ก็ไม่คิดจะโกรธเขา เพราะของแบบนี้เกิดขึ้นกับใครก็ได้ แต่ยังไงก็ต้องไปดูให้เห็นด้วยตาตัวเอง เมื่อนาราพาเดินมาถึงหน้าร้านแห่งหนึ่ง บัวบุษยาก็ต้องกระตุกมือรุ่นน้องสาวคนสวยเอาไว้“นารา นี่มันไม่ใช่ร้านอาหารนี่จ๊ะ”“เขาเปลี่ย
มาเฟียเกี้ยวรัก 49
เธอยิ้มน้อยๆ ให้สามี “ไม่ผิดหรอกค่ะ แต่ว่าบัวลาออกจากการเป็นหมอแล้ว อย่าให้บัวต้องว่างงานมากกว่านี้เลยนะคะ ถ้าจะถนอมเมียจนเป็นไข่ในหิน วันๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย บัวเฉาแย่ แค่ชงกาแฟ ทำอาหาร และดูแลคุณเล็กๆ น้อยๆ เอง ไม่ใช่งานหนักค่ะ”“ผมชอบให้บัวอยู่บ้านสบายๆ บัวไม่ชอบหรือครับ มีแต่ผู้หญิงคนอื่นเขาชอบการชี้นิ้วนั่งเป็นคุณนายทั้งนั้น”“ไม่ชอบค่ะ บัวอยากดูแลเอาใจคุณบ้างนี่คะ เดี๋ยวเผื่อคุณไปติดใจสาวนอกบ้านแล้วบัวจะทำยังไง ยิ่งบัวกำลังท้องอยู่ด้วย”จาคอบมองเมียสาวอย่างเอ็นดู สายตาเชื่อมหวาน “โธ่ บัว ยังกลัวอะไรแบบนี้ ทุกวันนี้ในสายตาของผมก็มีแต่บัวคนเดียว สาวที่ไหนไม่เคยอยู่ในสายตาของผมทั้งนั้น”บัวบุษยาซ่อนยิ้ม แล้วแสร้งทำหน้านิ่งเดินไปนั่งที่โซฟา “ว่าได้หรือคะ คุณยังหนุ่มแน่น แถมหล่อ รวย สาวๆ ก็ต้องชอบ” ไม่ว่าเธอพาจาคอบไปร่วมงานไหน ต้องมีสาวๆ ยื่นนามบัตรให้เขามาทุกครั้ง สามีเนื้อหอมแบบนี้จะไม่ให้เธอหวงก็คงไม่ได้“เอาแบบนี้ดีไหมครับ บัวไปที่ทำงานของผมตอนเช้าทุกวัน จะได้ไม่มีสาวที่ไหนกล้ามาย
มาเฟียเกี้ยวรัก 48
ร่างสูงใหญ่ หล่อจัด เป็นขวัญใจแผนกเวชศาสตร์ฟื้นฟู กำลังนั่งคอยหมอฝังเข็มของตัวเองที่โซฟาสีเทาในห้องรอพบแพทย์ จาคอบมองอย่างหงุดหงิด ปกติมีเพียงเขาที่มาพบแพทย์และมีดอกไม้ในมือ ดวงตาเขียวอมฟ้าเหลือบมองช่อดอกไม้ในมือชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สูสีกัน ทว่า ชายคนนั้นแต่งกายด้วยชุดโต๊ปสีครีม หน้าตาก็ดูดี มีราศีราวกับพวกเจ้าชายอาหรับ คนนี้ก็เข้ามารอนั่งพบแพทย์นานพอๆ กับเขา แล้วเหลือบสายตาไปมองช่อดอกไม้ของตัวเองบ่อยๆ‘มันเอาดอกไม้มาทำไมวะ’จาคอบจึงเกิดความสงสัย เดาว่าผู้ชายอาหรับคนนี้เป็นผู้ป่วยที่นัดพบแพทย์เหมือนกัน แต่การพกช่อดอกไม้มาด้วยคืออะไร การมาพบแพทย์ตามนัดไม่จำเป็นต้องมีดอกไม้ คนที่ปกติไม่ค่อยจะเปิดปากพูดกับใครก่อนหากไม่สนิทจริงจึงเป็นฝ่ายรุก ขณะดวงตาคมมองไปที่ช่อดอกไม้“คุณมารอพบแพทย์เหรอครับ”‘อับราฮิม’ มหาเศรษฐีแห่งตะวันออกกลาง เจ้าพ่อวงการน้ำมันดิบ พยักหน้าอย่างไว้เชิง“ครับผมรอพบแพทย์” ก่อนจะก้มมองดอกไม้ราคาแพงในมือที่ยังสวยหวานน้อยกว่าหน้าหมอบัวอับราฮิ
มาเฟียเกี้ยวรัก 47
หลังจากนั้นไม่นาน จาคอบก็รีบเข้าไปภายในคอนโดฯ เป้าหมาย และขึ้นไปยังห้องที่ได้รับพิกัดมาจากลูกน้องเมื่อเข้าไปข้างใน มีตำรวจกลุ่มหนึ่งรออยู่แล้ว สายลับสาวที่ยอมเอาตัวแลกเป็นนางบำเรอของไอ้ราฟาเอลโล่ ส่งหลานชายคืนให้เขา ปลาวาฬโผเข้าหาจาคอบทันทีเมื่อเห็นหน้า“แอ้ แอ้”“เจ้าแสบหลานลุง ลุงห่วงเรามากรู้ไหม หลานรัก”ชายหนุ่มอุ้มหลานพลางเขย่าร่างอ้วนกลมเบาๆ ก้มจูบหน้าผากแกด้วยความรัก ก่อนจะขอตัวจากเจ้าหน้าที่ตำรวจสากล พาปลาวาฬว่ายกลับไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัยยิ่งกว่าอยู่กับตัวเองเตชัสและขวัญดาวรีบวิ่งเข้ามารับปลาวาฬทันที เมื่อเห็นจาคอบก้าวลงมาจากรถและอุ้มปลาวาฬ ที่สีหน้าร่าเริงแจ่มใส ราวกับว่า วันนี้ แกได้ไปเล่นสนุกมา“ปลาวาฬ เป็นยังไงบ้างลูก”พอเห็นว่าแกปลอดภัย ร่างกายไม่ได้มีร่องรอย ขวัญดาวและเตชัสก็สบายใจ แล้วรีบหันไปกล่าวขอบคุณจาคอบอีกครั้ง พร้อมกับย้ำว่า ต่อไป พวกเขาจะระมัดระวังในการดูแลปลาวาฬยิ่งกว่าเดิม ทำให้มาเฟียหนุ่มคลี่ยิ้มออกมาได้บ้างจาคอบคุยกับสองสามีภรรยาอีกสักพักจึงบอกลาท
มาเฟียเกี้ยวรัก 46
จาคอบเดินเข้ามาในโกดังร้างพลางสอดส่ายสายตาระแวดระวังภัย รถของอเล็กซานโดรถูกกั้นไม่ให้เข้ามาถึงตรงนี้ พวกมันสั่งให้เขาขับรถเข้าไปคนเดียว ชายหนุ่มยิ้มเยาะ คิดว่ากลัวหรือไง คนอย่างเขาถ้าไม่แน่จริงไม่มาหรอก อยากจะบอกออกไปว่า มันคิดผิดที่จับหลานชายเขาไป และอีกไม่ถึงชั่วโมง พวกมันจะรู้ว่ากำลังเล่นกับมัจจุราชอยู่ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบๆ ภายในมีแต่ชั้นวางของเปล่าๆ ไม่มีสิ่งสินค้าหลงเหลืออยู่ บอกให้รู้ว่าปล่อยรกร้างมานานหลายปีแล้ว เขาจึงตะโกนก้องออกไปอย่างคนที่ไม่หวาดหวั่นเป็นการท้าทายอีกฝ่ายซึ่งๆ หน้า“ไอ้หน้าตัวเมีย ราฟาเอลโล่ กูมาแล้ว มึงมุดหัวอยู่ที่ไหน ออกมาสิวะ ไอ้เศษสวะ!!”มีเงาร่างหนึ่งซุ่มซ่อนอยู่ในมุมมืด ทำท่าจะยกปืนเล็งมา แต่จาคอบหูตาไว คะเนจากรูปร่างแล้วคาดว่าเป็นคู่แค้น ชายหนุ่มเอียงตัวนิดหนึ่งหลีกวิถีกระสุนที่อาจยิงมาตอนไหนก็ได้ แล้วชิงจังหวะลั่นไกก่อนเปรี้ยง!!“ไอ้หมาบ้าจาคอบ มึงไม่ห่วงชีวิตหลานมึงหรือไงวะ!!”เจ้าพ่อค้ายาเดือดจัด ขยับร่างไปหลบ
มาเฟียเกี้ยวรัก 2
เขาไม่เคยเห็นใครทำท่าทางหงุดหงิดได้น่ารักเหมือนหมอสาวตรงหน้า ตอนที่มือบางของคุณหมอหน้าหวานสัมผัสลงมาที่ข้อมือของเขานั้น จาคอปถึงกับอมยิ้มเพราะมือบางนั้นขาวละมุน เรียวยาว เล็บตัดตกแต่งอย่างประณีต อีกทั้งสัมผัสแผ่วเบาที่มือทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นแก้วที่เปราะบางจนคุณหมอกลัวว่ามันจะแตกหักง่ายบัวบุ
มาเฟียเกี้ยวรัก 1
ทางเดินทอดยาวภายในอาคารสีขาวสะอาดตา มีเสียงเปียโนคลอเคล้าดังแว่วจากนักเล่นที่นั่งบรรเลงอยู่ตรงโถงกลางห้องกว้าง มีสวนหย่อมจัดอยู่โดยรอบตลอดไปจนถึงห้องตรวจ ถ้าไม่บอกว่าสถานที่แห่งนี้คือโรงพยาบาล ใครหลายคนคงคิดว่าเป็นโรงแรมหรูระดับห้าดาวมากกว่าเสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก้าวลงไปบนทางเดิน คนที่เดินนำหน้า
มาเฟียเกี้ยวรัก 10
ทันทีที่ปะทะกับแผ่นอกกว้างแข็งแรง ดวงตาคู่หวานก็เบิกกว้าง ใช้มือคั่นกลางระหว่างตัวเองกับคนตัวโตแล้วพยายามดันร่างออก“ปล่อยนะ”“ไม่ปล่อยจนกว่าหมอจะเปิดปากบอกว่าไม่พอใจอะไร”“ปล่อยฉันสิ” บัวบุษยาไม่ยอมพูดและยิ่งไม่พอใจเมื่อเขาไม่ยอมปล่อย ร่าง
มาเฟียเกี้ยวรัก 3
“หมายความว่ายังไง” บัวบุษยากำลังลังเล เธอไม่เข้าใจความหมายของเขาสักนิด หากแต่ใบหน้าขาวเผือดทีละนิดของชายหนุ่มนั่นทำให้บัวบุษยาขมวดคิ้ว‘ตัวโตยังกับเสาไฟฟ้า มาร้องว่ากลัวเข็ม’“ผมไม่ชอบเข็ม” เขาทวนคำซ้ำอีกครั้ง บัวบุษยาเลยหยิบเข็มขึ้นมาให้เขาดูต่อหน้าจาคอปเบือนหน้าหนี พร้อมกับมือหนาที่วางลงบนสะโพกข
Vous vous intéresseriez aussi à
น้องเมียเอามัน
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.3M Vuesบังเอิญเป็นผัวเธอ
กาแฟหอมกรุ่น116.8K VuesOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์
Beefy Cat115.9K Vuesพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่606.7K Vuesทัณฑ์รักพ่ายพิศวาส
Mamaya Writer692 Vuesบัญชีรัก ฉบับ นายช่าง
เหนือ กว่าความคาดหมาย84 VuesIdolize you รักครั้งนี้ต้องดีกว่าเดิม!
SUNISAYOK179 Vuesพี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม?
ศรีอักษรรินทร์85 Vues
