LOGINShare
11. เริ่มแผนชั่ว
publish date:
2026-06-08 01:14:37โรงพยาบาล เวลา 9 โมง
“คุณชยุทให้คนเอาเอกสารนี่มาส่งให้ครับนาย...” ซูหานเอาเอกสารส่งให้เจ้านายไป “อืม...” หยางอี้ก็รับมาแล้วดึงเอกสารในซองออกมาดูทันที ซึ่งเป็นประวัติของลินดาผู้หญิงที่ช่วยชีวิตเขาไว้เมื่อคืน “หึ...ไอ้ชยุทมันก็เสือกใช้ได้เลยนะเนี่ย ให้หาประวัติมาคร่าวๆ แต่มันกลับเอามาแบบละเอียดยิบเลย..” หยางอี้พูดไปด้วยรอยยิ้มชอบใจกับข้อมูลที่เพื่อนส่งมาให้ “ประวัติของใครเหรอครับนาย ทำไมนายถึงอมยิ้มแบบนี้ล่ะครับ” ซูหานเห็นเจ้านายยิ้มก็อดแปลกใจไม่ได้ “ประวัติของลินดา..ผู้หญิงที่ช่วยฉันไว้เมื่อคืนน่ะ...ฉันตกหลุมรักเขา ฉันก็เลยให้ชยุทมันหาข้อมูลของเขามาให้ฉัน ฉันอยากจะรู้จักเขาสักหน่อย” หยางอี้บอกไปแบบไม่ปิดบัง แล้วเขาก็อ่านข้อมูลของเธอไป “อะไรนะครับ...นายตกหลุมรักเธอเหรอครับ...” ซูหานได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าตกใจทันที “เออ แกจะตกใจทำไมวะ..” หยางอี้เงยหน้ามาว่าลูกน้องของเขาไป “จะไม่ให้ผมตกใจได้ยังไงล่ะครับ ผมทำงานกับนายมาเกือบสิบปี ผมไม่เคยเห็นนายจะสนใจผู้หญิงคนไหนเลย...ทำไมถึงมาตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ล่ะครับ” ซูหานบอกไปตามตรงก็ถามทันที “ก็เขาสวย จิตใจดี แล้วก็น่ารัก...เมื่อวานตอนที่เขาช่วยฉัน มันเหมือนกับฉันต้องมนต์เสน่ห์ของเขาเลยว่ะ...คนนี้แหละที่ฉันจะเอามาเป็นนายหญิงของแก” หยางอี้บอกซูหานไปก็ยิ้มเมื่อนึกถึงเธอ “ห้ะ..ถึงขั้นเอามาเป็นนายหญิงของผมเลยเหรอครับ...ผมเชื่อแล้วครับว่านายตกหลุมรักเธอแล้วจริงๆ...” ซูหานพูดไปแบบตกใจ แล้วก็มองเจ้านายแบบยอมใจเลยที่ล็อคเป้าหมายเรียบร้อยแล้ว “แต่น่าเสียดายที่มีแฟนแล้ว แต่ไม่เป็นไร มีได้ก็เลิกได้..ฉันไม่รังเกียจ...หึ..ชยุทมันเอาประวัติแฟนของลินดาส่งมาด้วยพอดี ไอ้นี่มันรู้ใจฉันจริงๆ นี่น่ะเหรอแฟนของลินดา...เป็นหมองั้นเหรอ..” หยางอี้บอกไปแล้วก็ดูหน้าแฟนของเธอ แล้วอ่านประวัติมันไป “นี่นายจะแย่งแฟนคนอื่นเหรอครับ...” ซูหานได้ยินเจ้านายพูดแบบนั้นก็ถามไปด้วยสีหน้าอึ้งๆ “เออสิวะ ก็ฉันอยากจะได้เขามาเป็นเมีย ฉันก็ต้องแย่งมาสิวะ..แกนี่ถามเหมือนไอ้ชยุทมันเลยนะ มันน่าตกใจอะไรวะ” หยางอี้บ่นไป “ก็น่าตกใจตรงจะแย่งแฟนคนอื่นเขานี่แหละครับ คนที่ดีๆที่ไหนเขาทำกันล่ะครับ” ซูหานพูดไป “ก็ฉันไม่ใช่คนดีไงวะ..เพราะฉะนั้นฉันทำได้...แกไปหาผู้หญิงไปอ่อยไอ้หมอนี่ให้มันนอกใจลินดาหน่อยสิวะ..เอาแบบสวยๆหุ่นดีๆล่อหูล่อตามันหน่อย...ฉันไม่เชื่อหรอกว่ามันจะอดใจได้น่ะ” หยางอี้บอกไปก็ส่งกระดาษประวัติของแฟนลินดาให้ซูหานไป “แล้วถ้าผู้ชายคนนี้นอกใจคุณลินดาแล้วจะให้ผมทำยังไงต่อครับ” ซูหานถามไปแบบสงสัย “ก็ทำให้ลินดาเขาตาสว่างสิวะ..เขาจะได้เลิกกับมันไง...หาผู้หญิงที่ฉลาดๆทำเรื่องพวกนี้หน่อย โดนนอกใจแบบนี้ต่อให้รักแค่ไหน ฉันว่าเขาก็คงไม่โง่ยอมคบมันต่อหรอก ทีนี้ก็จะถึงทีของฉันออกโรงเข้าดามใจเขา” หยางอี้พูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “อื้อหือ...เลวได้ใจเลยครับนาย..แผนชั่วสุดๆ...ผมไม่คิดว่านายจะคิดออกมาได้นะครับเนี่ย...” ซูหานพูดไปแบบอดไม่ได้ “นี่แกหลอกด่าฉันเหรอวะ..นี่ฉันเป็นเจ้านายแกนะโว้ย” หยางอี้ว่าซูหานไป “ผมก็แค่พูดไปตามตรงนิครับ แผนนี้ของนายมันโหดร้ายกับคุณลินดามากเลยนะครับ ถ้าเธอมารู้ทีหลังว่านายวางแผนทำให้เธอเลิกกับแฟนล่ะก็ ผมว่าเธอเกลียดนายแน่ๆเลยครับ” ซูหานบอกไปแบบไม่ต้องเดาเลย “แล้วแกจะให้เขารู้เรื่องนี้ทำไมล่ะคะ แกไม่พูด ฉันไม่พูด เขาก็ไม่รู้ เพราะฉะนั้นแกรีบไปทำเรื่องนี้ให้สำเร็จซะ ฉันต้องการแบบเร็วที่สุด” หยางอี้บอกไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “โอเคครับ ในเมื่อนายอยากได้ผมก็จะจัดให้ครับ..แล้วนายจะกลับเซี่ยงไฮ้เมื่อไหร่ครับ คุณหนูใหญ่ให้ผมมาถามนายครับ” ซูหานบอกไปก็ตอบรับคำสั่งของเจ้านายทันที ก่อนจะเอ่ยถาม “จนกว่าฉันจะได้เมียกลับเซี่ยงไฮ้สิวะ...แต่แกอย่าบอกพี่สาวฉันนะโว้ย บอกแค่ว่าฉันขอรักษาตัวให้หายดีก่อนแล้วฉันจะกลับไป ส่วนเรื่องที่ฉันถูกทำร้ายที่นี่ก็ให้ปล่อยไปว่าฉันตายแล้วก็ได้ ฉันอยากจะรู้ว่าตระกูลหนานมันจะทำยังไงต่อ” หยางอี้บอกไป “ครับนาย...แต่เมื่อกี้พ่อผมโทรมาบอกว่านายท่านจะให้คุณหนูใหญ่แต่งงานกับไป๋ซ่งหลินนะครับ ผมว่าน่าจะเกี่ยวกับเรื่องที่นายถูกทำร้ายแน่ๆครับ” ซูหานรายงานไป “อืม..พ่อฉันทำแบบนี้คงตัดสินใจที่จะตัดขาดกับตระกูลหนานจริงๆแล้วล่ะ ถึงอยากจะดองกับตระกูลไป๋ขึ้นมา..ถือว่าเป็นตัวเลือกที่ดีจริงๆ” หยางอี้พูดไปแบบเข้าใจแผนการของผู้เป็นพ่อ “ดีน่ะมันก็ดีครับ แต่คุณหนูใหญ่ก็น่าสงสารนะครับที่ต้องมาแต่งงานแบบนี้น่ะ ผมได้ยินมาว่าคุณซ่งหลินเขามีคนรักแล้วนะครับ ถ้าคุณหนูใหญ่แต่งงานกับคุณซ่งหลินไป จะมีความสุขเหรอครับ” ซูหานพูดไป “คนไม่รักกันอยู่ด้วยกันจะมีความสุขได้ยังไงกันล่ะ...นายไม่ต้องห่วงหรอก ฉันว่าพี่สาวฉันไม่ได้แต่งกับซ่งหลินหรอก..” หยางอี้พูดด้วยรอยยิ้ม เพราะคงมีคนเดือดร้อนแน่ๆถ้าพี่สาวของเขาแต่งงาน “ถ้าคุณหนูใหญ่ไม่ได้แต่งงานกับคุณซ่งหลิน แล้วแผนที่จะหาตัวช่วยก็แย่น่ะสิครับ..” ซูหานออกความคิดเห็นของเขาไป “จะแย่ยังไงวะ ตระกูลไป๋ไม่ได้มีลูกชายคนเดียวสักหน่อย...ยังมีซ่งเฉินเพื่อนฉันอีกคนไงวะ..ซ่งเฉินมันชอบพี่สาวของฉัน มันไม่มีทางยอมให้พี่ชายมันแต่งงานกับพี่สาวของฉันแน่...ดังนั้นเรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องห่วงเลย ปล่อยให้พรหมลิขิตนำพาไปก็แล้วกัน” หยางอี้บอกไปแบบไม่ห่วง เพราะถ้าพี่สาวของเขาแต่งงานกับซ่งเฉินเพื่อนเขาล่ะก็ มันต้องดูแลพี่สาวของเขาอย่างดีแน่นอน ดังนั้นเขาจึงไม่มีอะไรต้องห่วง “แต่คุณหนูใหญ่อายุสามสิบห้าแล้วนะครับ ส่วนคุณซ่งเฉินพึ่งจะสามสิบเองนะครับ...จะเข้ากันได้เหรอครับ” ซูหานพูดไปแบบนึกภาพไม่ออกเลย “แกไม่ต้องไปห่วงเรื่องนั้นน่า แกไปจัดการเรื่องที่ฉันให้แกไปทำก่อนไป ภายในอาทิตย์ฉันต้องให้ยาฆ่าเชื้อ เพราะฉะนั้นแกต้องทำให้ไอ้หมอนั่นมันเลิกกับลินดาให้ได้ภายในอาทิตย์นี้ให้ได้ ทันทีที่ฉันออกจากโรงพยาบาล ฉันต้องได้ดามใจลินดา..” หยางอี้สั่งด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “ผมจะพยายามละกันครับ...งั้นผมขอไปหาผู้หญิงที่จะมาจัดการเรื่องนี้ก่อนนะครับ” ซูหานบอกไป “อืม...เอาหลายๆคนเลยก็ได้ มันจะได้ดูเลวๆในสายตาลินดาหน่อย..ลินดาจะได้หมดเยื้อใยกับคนเจ้าชู้อย่างมัน” หยางอี้บอกเพิ่มไปอีก เพราะเลิกแล้วก็ต้องให้หมดเยื้อใยต่อกัน “ครับนาย...ผมจะเอาให้มันดูเลวกว่านายอีกครับ ขอตัวนะครับ หึๆ..” ซูหานแกล้งตอบไปแบบกวนๆ แล้วเขาก็รีบออกไปทันที “ไอ้เวรนี่หลอกด่าฉันอีกแล้ว...อย่าให้ฉันหายดีนะ ฉันจะจัดการแกแน่” หยางอี้ตะโกนว่าลูกน้องคนสนิทไปแล้วส่ายหน้าไปมาทันที ก่อนจะเงยหน้ามองเพดานแล้วยิ้มมุมปากออกมา “อย่าหาว่าผมร้ายกับคุณเลยนะลินดา...ผมแค่ต้องการให้คุณมาเป็นผู้หญิงของผม ผมถึงต้องใช้วิธีแบบนี้” หยางอี้พูดไป เพราะเธอคบกับแฟนมาตั้งห้าปีก็คงจะรักกันดีมากๆ ถึงได้คบกันนานแบบนั้น ดังนั้นเขาจึงต้องทำลายความสัมพันธ์ของเธอกับแฟนก่อน เขาถึงจะสามารถแทรกตัวเข้าไปในชีวิตของเธอได้
Latest chapter
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก ตอนจบมีความสุข
ลินดาก็ตบมือให้อย่างยินดี ก่อนจะทำหน้าพะอืดพะอมเพราะอยู่ๆก็เหม็นกลิ่นดอกไม้ที่ถูกจัดใส่แจกันตรงหน้า เธอก็รีบเอามือปิดจมูกทันที แต่เธอก็ทนไม่ไหวก็รีบลุกวิ่งออกไปทันที“อ่าว พี่ลินดาไปไหนคะนั่น” ฝ้ายที่อยู่ตรงข้ามก็มองแบบตกใจที่อยู่ๆลินดาก็วิ่งออกไปแบบนั้นทุกคนก็หันไปมองกันแล้วพากันเงียบ เพราะอยู่ๆลินดาก็วิ่งพรวดพลาดออกไปแบบนั้น“หรือว่าลินดาจะทนดูไม่ได้ที่ลินดายังไม่ท้องน่ะ” ชยุตพูดไปอย่างอดไม่ได้“ไม่พูดก็ไม่มีใครว่าอะไรนะคะ” ฝ้ายก็มองชยุตแบบดุๆ เพราะเขาไม่ควรจะพูดแบบนั้น“ลินดา...” หยางอี้ก็มองตามแล้วไดยินที่เพื่อนพูดเขาก็รู้สึกใจคอไม่ดีเลย หยางอี้ก็รีบวิ่งตามลินดาออกไป“เพราะแกเลยไห่หมิง ถามเอาแต่หลานอยู่นั่นแหละ หนูลินดาเขาเลยกดดันน่ะ” ไป๋เหวินว่าเพื่อน“ฉันก็ไม่ได้กดดันนานแล้วนะโว้ย จะท้องก็ท้อง ไม่ท้องฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนิวะ” ไห่หมิงตอบเพื่อนไป“อย่าเถียงกันเลยค่ะ พวกเราตามไปดูกันดีกว่าค่ะ” ลู่หลิงก็รู้สึกเป็นห่วง เพราะเธอรู้ว่าลินดาเครียดมาก แต่ก็ไม่ยอมพูดอะไร แต่ทุกคนรู้ว่าเธอกดดันแค่ไหน“อืม ไปกันเถอะ” ซ่งเฉินก็เห็นด้วย เขาก็ประคองลู่หลิงเดินไปกับเขาแล้วทุกคนก็พากันลุกตามไปหาล
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 264.ยินดี
พอกระจกกั้นเลื่อนขึ้นมาปิดลินดาก็เอามือกดหน้าต่างด้านข้างระบายกลิ่นออกไปจนเธอรู้สึกดีขึ้น เธอก็กดปิดแล้วถอนหายใจแบบโล่งอก“ดีขึ้นแล้วใช่ไหม...คุณนี่จมูกไว้จริงๆเลยนะ ผมยังไม่ได้กลิ่นอะไรเลย” หยางอี้ก็มองลินดาแล้วถามเธอ“ก็คุณเคยสูบบุหรี่นิคะไปได้กลิ่นอะไรล่ะ อืม...แต่จะว่าไปวันนี้คุณใส่น้ำหอมกลิ่นอะไรคะ ทำไมหอมจัง...” ลินดาตอบเขาแล้วก็ได้กลิ่นหอมๆจากตัวเขา เธอก็ยื่นหน้าเข้าไปสูดดมแบบชอบใจ“ถ้าจะดมขนาดนี้ก็มานั่งตักของผมเลยไหม คุณจะได้ดมเต็มที่เลย” หยางอี้พูดหยอกเธอไปแบบขำๆ“ก็ดีนะคะ เมื่อกี้เหม็นจนเวียนหัวแล้ว ขอดมกลิ่นหอมๆให้ชื่นใจหน่อยค่ะ พรึบ...อือ...” ลินดาก็ลุกไปนั่งตักของหยางอี้แล้วเอามือโอบรอบคอของเขาแล้วเอาหน้าซุกหน้าอกดมกลิ่นหอมๆจากตัวเขา“โอ้...ลินดา นี่คุณจงใจอ่อยผมใช่ไหมเนี่ย” หยางอี้ก็กลืนน้ำลายลงคอแล้วถามเธอ เพราะเธอมากอดเขาแบบแนบชิดแบบนี้ มันทำให้เขารู้สึกวูบวาบขึ้นมา“เปล่าค่ะ ฉันแค่อยากดมกลิ่นตัวคุณเฉยๆ อื้ม....สดชื่นขึ้นมาเลยค่ะ” ลินดาก็ส่ายหน้าแล้วพูดบอกเขา เธอก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หน้าของเขาแล้วสูดดมอย่างชื่นใจ“ลินดา...ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ” หยางอี้เตือนเธอแล้วก็พย
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 263. สามเดือนต่อมา
สามเดือนต่อมา ทุกคนก็ชีวิตกกันอย่างมีความสุข ฝ้ายและชยุตก็จดทะเบียนแต่งงานกันเรียบร้อยและจะจัดงานแต่งงานหลังจากคลอดลูกแล้ว ส่วนซ่งเฉินก็ออกจากโรงพยาบาลและกลับมาทำงานตามปกติ และก็ยังหวานชื่นกับลู่หลิงจนน่าอิจฉา ส่วนหยางอี้และลินดาก็ตั้งหน้าตั้งตากับการปั้มทายาทของพวกเขา แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าลินดาจะท้องเลย“ลินดา คุณยังไม่ตื่นอีกเหรอ เดี๋ยวเราจะไปสายกันนะ ตื่นได้แล้วที่รัก” หยางอี้ที่กลับจากวิ่งออกกำลังกายเข้ามาในห้อง เขาก็ยังเห็นลินดานอนอยู่ จึงเข้าไปปลุกเธอ“อือ....ขอนอนต่ออีกหน่อยสิคะ เมื่อคืนคุณทำให้ฉันแทบไม่ได้นอนเลย” ลินดาพูดตอบมาทั้งที่ตายังปิดอยู่“ผมขอโทษ เดี๋ยวคืนนี้ผมจะให้คุณนอนเต็มที่เลย แต่ตอนนี้คุณต้องตื่นก่อนนะที่รัก เราต้องไปร่วมงานเบบี้ชาร์เวอร์ของพี่ลู่หลิงนะ” หยางอี้บอกลินดาแล้วเขาก็เข้าไปนั่งที่เตียงแล้วเอามือจับไหล่ของเธอเบาๆ“อือ....จริงด้วยสิคะ ฉันลืมไปเลย....คุณน่าจะปลุกฉันให้เร็วกว่านี้นะคะ” ลินดาก็ลืมตาตื่นแบบตกใจ เพราะเธอลืมไปเลยว่าวันนี้จะต้องไปงานเบบี้ชาร์เวอร์น่ะ“ปกติคุณก็ตื่นเองตลอด ผมก็นึกว่าคุณจะตื่นเองน่ะสิก็เลยไม่ได้ปลุก งั้นเราก็ไปอาบน้ำด้วยกันเลยก
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 262. เริ่มต้น
“ถ้าฉันไม่ได้ยินกับหูฉันก็คงไม่รู้ว่าลูกชายของฉันมันหื่นขนาดนี้...เฮ้อ...” ไห่หมิงที่กำลังเดินเข้ามาได้ยินพอดีก็ถึงได้อึ้ง ไม่คิดว่าลูกชายที่ดูนิ่งๆขรึมๆเวลาอยู่กับเมียมันจะเป็นแบบนี้ “อ่อพ่อ...มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ไม่ให้สุ่มให้เสียงกันเลยนะครับ” หยางอี้ก็ยิ้มแบบอายๆพ่อของเขา“ก็มาตั้งแต่แกพูดแทะโลมเมียแกนั่นแหละ อย่าไปทำตัวแบบนี้ให้ใครเห็นล่ะ ฉันอาย...” ไห่หมิงมองลูกชายแบบค้อนๆ“ครับๆ ผมก็ไม่ได้อยากให้ใครเห็นผมมุมนี้เหมือนกันครับ แล้วนี่พ่อจะไปไหนเหรอครับ” หยางอี้ตอบไปก็ถามพ่อทันที“จริงสิ ฉันมัวแต่พูดกับแกเลยลืมบอกไปเลยว่าซ่งเฉินรู้สึกตัวแล้วล่ะ พ่อก็เลยจะไปที่โรงพยาบาล” ไห่หมิงก็นึกได้รีบบอกลูกชายทันที“จริงเหรอครับ งั้นเรารีบไปโรงพยาบาลกันเถอะครับ...ป่ะ ที่รัก ไปเร็วเข้า” หยางอี้ได้ยินก็ดีใจ เขาก็รีบเข้าไปจับแขนลินดาแล้วเดินออกไปทันที“อ่าว ไอ้ลูกเวร แทนที่จะมาพยุงพ่อตัวเอง กลับไปพยุงเมียซะงั้น เฮ้อ แกนี่มันติดเมียจริงๆ” ไห่หมิงก็มองตามแล้วส่ายหน้าไปมาอย่างระอาจากนั้นเขาก็รีบเดินตามลูกชายและลูกสะใภ้ออกไป แล้วก็ขึ้นรถเดินทางไปที่โรงพยาบาลทันที โรงพยาบาลตระกูลลู่พอซ่งเฉินรู้สึ
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 261. ผ่านมาแล้วผ่านไป
ฝ้ายก็มองชยุตแบบช่างใจ เพราะถ้าทำแบบนั้นมันก็ไม่แย่สำหรับเธอ บางทีเธออาจจะลองศึกษาเรียนรู้เขาแบบที่ทุกคนแนะนำได้ หากมีสัญญาหย่าแบบนั้นเธอก็กล้าที่จะลอง“ถ้าคุณทำสัญญาแบบนั้นฉันก็กล้าที่จะลองดูค่ะ...” ฝ้ายบอกไปแบบยอมๆ เพราะอย่างน้อยเขาก็แสดงความจริงใจให้เธอเห็น“คุณพูดจริงๆเหรอฝ้าย คุณตกลงจริงๆใช่ไหม” ชยุตก็รีบเข้าไปจับมือฝ้ายแล้วถามเธอด้วยสีหน้ายิ้มดีใจ“ค่ะ...แต่ถ้าคุณทำตัวไม่ดีฉันก็ช่วยไม่ได้นะคะ” ฝ้ายก็พยักหน้าบอกเขาแล้วพูดเตือนเขาไป“ผมจะทำตัวดีแน่นอน ผมไม่ทำให้คุณต้องผิดหวังที่ให้โอกาสผม....พรึบ...ขอบคุณนะฝ้าย...ขอบคุณจริงๆ” ชยุตบอกเธอแล้วดึงเข้าไปกอดอย่างรู้สึกขอบคุณ อย่างน้อยเธอก็ยังใจอ่อนให้เขา“ขอบคุณคุณเหมือนกันค่ะที่รับผิดชอบฉันกับลูก หวังว่าเราสองคนจะเริ่มต้นกันใหม่ด้วยดีนะคะคุณชยุต” ฝ้ายก็เอามือลูบหลังของเขาแล้วพูดบอกไปอย่างที่ใจหวัง“ผมจะทำให้ดีที่สุด...” ชยุตก็ตอบฝ้ายอย่างดีใจ เขาก็โอบกอดเธอแน่นเลย“เข้าใจกันสักทีนะ เราสองคนก็ไม่ต้องปวดหัวแล้วที่รัก...” หยางอี้เข้าไปหาลินดาแล้วพูดอย่างดีใจเช่นกัน“ใช่ค่ะ ลงเอยกันได้แบบนี้ฉันก็ดีใจค่ะ” ลินดาก็ยิ้มให้สามีแล้วรู้สึกยินดีกั
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 260. ให้โอกาสผมนะ
“ก็มาตั้งแต่ที่คุณคุยกับพี่ลู่หลิงแล้ว คุณท้องลูกของผม คุณไม่คิดจะบอกผมยังไม่พอ คุณตั้งใจจะปิดบังผมอีก คุณนี่มันใจร้ายมากเลยนะฝ้าย” ชยุตก็ต่อว่าฝ้ายอย่างไม่พอใจที่เธอปิดบังเขา“คุณจะมาว่าฉันใจร้ายได้ยังไงกัน ในเมื่อคุณไม่ต้องตั้งใจให้เด็กคนนี้เกิดมาสักหน่อย คุณก็ไม่สมควรที่จะรู้” ฝ้ายก็ตอบกลับไปแบบไม่ยอม“ถึงผมจะไม่ได้ตั้งใจแต่ผมก็ไม่คิดที่จะทิ้งลูกของตัวเองหรอกนะฝ้าย ผมมีความรับผิดชอบมากพอที่จะดูแลเด็กคนนี้ แล้วก็คุณ” ชยุตบอกไปแล้วมองฝ้ายแบบจดจ้อง“แต่ฉันไม่ได้ต้องการการดูแลจากคุณ ฉันดูแลตัวเองได้ แล้วฉันก็ดูแลลูกของฉันเองได้ค่ะ คุณคิดซะว่าคุณไม่ใช่พ่อของเด็กคนนี้ก็แล้วกันค่ะ” ฝ้ายตอบเขาไปแล้วหลบสายตา เพราะเธอไม่ได้อยากจะเอาลูกมาบีบให้เขารับผิดชอบเธอไปด้วย“ผมจะคิดแบบนั้นได้ยังไง ลูกของผมทั้งคนนะ ผมจะไม่ยอมให้คุณพาลูกของผมไปตกระกำลำบากแน่ ยังไงผมก็จะไม่ปล่อยลูกของผมไป” ชยุตพูดแบบมาดมั่น“ถ้าคุณอยากจะมีลูกขนาดนั้น ก็ไปทำผู้หญิงคนอื่นท้องสิคะ มันน่าจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับคุณนะคะ จะมาแย่งลูกกับฉันทำไม” ฝ้ายก็พูดประชดเขาไปแบบอดไม่ได้“ผมไม่ได้อยากจะมีลูกกับใคร และผมก็ไม่ได้ใจง่ายทำผู้หญิง
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 6. ช่วยผมด้วย
จากนั้นลินดาก็ขับรถพาชายแปลกหน้าที่ได้รับบาดเจ็บมาที่บ้าน เธอก็ค่อยๆพาเขาลงจากรถแล้วเข้าบ้าน เธอก็พาเขาไปนั่งที่โซฟาก่อน“ฉันพาคุณมาที่ปลอดภัยแล้ว แล้วใครจะมาช่วยรักษาคุณอ่ะ...คุณจะมาตายที่บ้านของฉันไม่ได้นะ” ลินดาบอกไปแล้วมองเขาที่นอนด้วยสีหน้าที่ซีดเซียวมากๆ“ผมขอยืมโทรศัพท์คุณหน่อยได้ไหม...ผมจะต
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 5. บาดเจ็บ
หยางอี้ก็พยายามลุกขยับตัวมาหลบที่พุ่มหญ้าอย่างฮึดสู้สุดๆ เพราะแผลที่ถูกยิงก็เจ็บจะตายอยู่แล้ว พอเจอแรงกระแทกตอนปลิวออกจากรถอีก ดีนะที่เขายังพอมีแรงอยู่ ไม่งั้นเขาตายแน่ อาจ้าวลงจากรถมาดูแล้วยิ้มมุมปากออกมาแบบชอบใจ เพราะตอนนี้งานของเขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาจึงเอาโทรศัพท์มากดโทรหาเจ้านายของเขาทันที
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 4. ไล่ล่าอย่างดุเดือด
“เบรกทำไมวะเนี่ย....ขับรถภาษาอะไรของแกวะ” หยางอี้ที่เผลอหลับไปก็พูดบ่นออกมา ก่อนจะลืมตาตื่นแล้วมองอย่างไม่พอใจ แต่เขาก็ต้องตกใจเมื่อซูหานกำลังต่อสู้กับคนขับรถอยู่ “ลงจากรถก่อนครับนาย...ไอ้นี่มันจะมาฆ่าเรา...คนของเราอยู่ข้างหลัง..” ซูหานบอกเจ้านายของเขา แล้วเขาก็ล็อคแขนของชายคนนี้ไว้แล้วเอามือตีที่
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 3. ตามฆ่า
22.00 น. อาจ้าวลูกน้องของเจ๋อหรานที่ตามหยางอี้มาตั้งแต่เซี่ยงไฮ้ ก็ตรวจดูลูกน้องของหยางอี้ที่จอดรถรอรับหยางอี้อยู่นั้นก็มองอย่างพิจารณา จนพบว่ามีทั้งหมดหกคน เขาก็ส่งคนของเขาไปจัดการลูกน้องของหยางอี้ทั้งหมดแบบเงียบๆ แล้วลากตัวพวกนั้นออกไปไว้ในที่ลับสายตาคน จากนั้นก็สลับตัวคนของเขาเข้าไปแทน จากนั้นก
You may also like
Bad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน8.1K viewsพิศวาสมาเฟียเถื่อน NC+++
ซากิระ8.7K viewsขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM)
เด็กหญิงพุงกลม10.1K viewsเสพติดหัวใจมาเฟีย
มดตัวจี๊ด11.9K viewsเสี่ยเถื่อน(วายร้าย)
Tiwa1.5K viewsคนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ
Sitha260 viewsทัณฑ์สวาทจักรพรรดิมืด
จือเหยา351 viewsEvil Dragon มังกรร้ายคลั่งรัก
ช่อเอื้องสีเหลือง6.2K views
