Se connecterPartager
8. อกหักตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
Date de publication:
2026-06-08 01:11:59หนึ่งชั่วโมงต่อมา...
“ผมทำแผลให้เรียบร้อยแล้วนะครับ ตอนนี้ฉีดมอร์ฟีนระงับการแก้ปวดให้แล้ว และฤทธิ์ของยาชายังมีผลอยู่ ดังนั้นควรจะรีบพาคุณหยางอี้ไปรักษาที่โรงพยาบาลครับ...เพราะต้องรับยาฆ่าเชื้อทุกๆหกชั่วโมงครับ ไม่อย่างนั้นแผลอาจจะติดเชื้อได้ และมันจะเป็นอันตรายสำคัญคุณ” หมอบอกไปเพราะผ่าตัดแบบนี้มันค่อนข้างเสี่ยงที่แผลจะติดเชื้อ “อืม...ผมต้องการความเป็นส่วนตัวในการรักษา หมอช่วยจัดการให้ผมที..” หยางอี้บอกไป เพราะก่อนหน้านี้ที่เขาไม่ไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลเนื่องจากเขาเขาโดนยิงและต้องสืบหาสาเหตุ และเขายังไม่ต้องการให้คนร้ายรู้ว่าเขายังไม่ตาย ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะมารักษาข้างนอก แล้วค่อยเข้าไปพักรักษาตัวแทน แบบนี้มันจะปลอดภัยกว่า “ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมจะไปที่โรงพยาบาลแล้วทำเรื่องห้องพักให้คุณตอนนี้เลยครับ” หมอหนุ่มบอกไป “อืม...ซูหาน นายไปกับหมอ แล้วก็ทำแผลของนายซะ...ถ้าห้องพักเรียบร้อยก็โทรมา ฉันจะตามไป..” หยางอี้บอกไป “ครับนาย...งั้นเชิญเลยครับคุณหมอ ผมจะพาไปครับ” ซูหานได้ยินแบบนั้นก็รับคำสั่งทันที เขาก็เชิญหมอออกไปกับเขา ด้านลินดาพอเห็นหมอเดินออกมาพร้อมกับผู้ชายคนนั้นแล้วออกจากบ้านเธอไป เธอก็รีบเดินกลับเข้าไปในบ้านทันที แล้วเห็นผู้ชายที่เธอช่วยกำลังนั่งพิงอยู่พร้อมกับมีผ้าสีขาวพันแผลที่เอวเอาไว้ “คุณมาก็ดีเลย ผมขอบคุณคุณมากเลยนะที่ช่วยเพื่อนของผมเอาไว้” ชยุทบอกอย่างขอบคุณจากใจจริง “ไม่เป็นไรค่ะคุณชยุท เจอคนบาดเจ็บฉันก็ต้องช่วยอยู่แล้วล่ะค่ะ...” ลินดาตอบเขาไปแบบเกร็งๆ “คุณรู้จักกับเพื่อนผมด้วยเหรอ..” หยางอี้ถามไปแบบอดไม่ได้ เพราะเขาอยากรู้มานานแล้ว “ฉันทำงานที่โรงแรมของคุณชยุทเขาน่ะค่ะ...ฉันจะไม่รู้จักเจ้านายตัวเองได้ยังไงล่ะคะ แต่คุณชยุทคงไม่รู้จักฉัน เพราะฉันเป็นแค่พนักงานธรรมดาๆเองค่ะ” ลินดาบอกไปแล้วเขาไปนั่งที่โซฟาด้านข้าง “แต่ต่อไปผมคงต้องรู้จักคุณแล้วล่ะ เพราะคุณคือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเพื่อนของผมเอาไว้...คุณชื่ออะไร” ชยุทบอกไปก็ถามเธอทันที “ฉันชื่อลินดาค่ะ...แล้วคุณล่ะคะ คุณชื่ออะไรเหรอคะ ” ลินดาบอกไปแล้วหันไปถามผู้ชายที่เธอช่วยไว้ หยางอี้ได้รู้ชื่อของเธอแล้วเขาก็ยิ้มมุมปากออกมา หน้าตาก็สวย ชื่อก็น่ารัก แถมยังจิตใจดีอีกต่างหาก หยางอี้คิดในใจแล้วมองเธอด้วยสายตาหวานๆออกไป “ผมชื่อลู่หยางอี้...เรียกว่าหยางอี้ก็ได้...” หยางอี้บอกไปก็มองสบตากับเธอแบบไม่อยากจะละสายตาเลย ชยุทที่มองเพื่อนของเขาก็ทำหน้าแปลกใจทันที เพราะสายตาของเพื่อนเขาที่มองลินดา มันดูเหมือนจะมีเล่ห์นัยนะ อย่าบอกนะว่ามันสนใจผู้หญิงคนนี้น่ะ ชยุทมองแล้วคิดในใจ “ค่ะคุณหยางอี้...ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ...” ลินดาบอกเขาไปอย่างเป็นมิตร “อืม...ยินดีที่ได้รู้จัก...แล้วก็ขอบคุณที่ช่วยผมไว้ ไว้ผมรักษาตัวแล้วผมจะตอบแทนที่คุณช่วยชีวิตของผม ส่วนโซฟานี่มันเลอะคราบเลือดผมแล้ว พรุ่งนี้ผมจะให้ลูกน้องเอาโซฟามาเปลี่ยนใหม่ให้คุณก็แล้วกัน..” หยางอี้บอกไปอย่างต้องการตอบแทนเธอ “ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันช่วยคุณไม่ได้หวังอะไรตอบแทนค่ะ ส่วนโซฟานี่ฉันเอาผ้าคลุมไปซักก็หายแล้วค่ะ ไม่ต้องซื้อตัวใหม่ให้หรอกค่ะ ฉันไม่อยากให้แฟนฉันรู้ว่าฉันพาผู้ชายเข้าบ้านน่ะค่ะ แถมยังเป็นผู้ชายที่โดนยิงจนบาดเจ็บแบบนี้ ยิ่งให้แฟนฉันรู้ไม่ได้เลยค่ะ ” ลินดาบอกไปตามตรงเพราะเธอไม่อยากให้แฟนของเธอรู้ “คุณมีแฟนแล้วเหรอ..” หยางอี้ได้ยินแบบนั้นก็อึ้งไปเลย เพราะยังไม่ทันเริ่มเขาก็อกหักซะแล้ว “ค่ะ...ฉันมีแฟนแล้วค่ะ บ้านหลังนี้ฉันก็อยู่กับแฟนของฉันน่ะค่ะ....” ลินดาบอกไป “พวกคุณแต่งงานกันหรือยัง” หยางอี้ถามอย่างอยากรู้มากไปอีก “ยังค่ะ แต่ฉันกับแฟนวางแผนไว้ว่าจะแต่งกันปีหน้าน่ะค่ะ ตอนนี้พวกเรากำลังทดลองอยู่ด้วยกันก่อนแต่งงานก่อนน่ะค่ะ...” ลินดาตอบไปแบบไม่คิดอะไร เพราะคิดว่าเขาถามไปงั้นๆ “พวกคุณคบกันมานานแล้วสินะ ถึงขั้นวางแผนแต่งงานกันแบบนี้” หยางอี้พูดไปแล้วก็รู้สึกเหมือนคนอกหัก “ประมาณห้าปีแล้วล่ะค่ะ...แฟนฉันเขาเป็นคนน่ารักแล้วก็นิสัยดีมากๆเลย” ลินดาพูดถึงแฟนหนุ่มก็ยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงเขา “อืม...ดีแล้วล่ะ คุณเป็นคนจิตใจดี ก็สมควรจะมีแฟนดีๆนั่นแหละ” หยางอี้บอกไปแล้วทำหน้านิ่งๆออกมา เมื่อสายตาและคำพูดของเธอดูคลั่งรักแฟนมากเลย มันเลยทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดใจ เพราะคนที่เขาถูกใจกลับมีเจ้าของแล้ว ชยุทเห็นท่าทางและสีหน้าของเพื่อนก็แอบขำอย่างอดไม่ได้ เพราะดูท่ามันจะสนใจลินดาจริงๆ ถึงได้ถามซะละเอียดขนาดนี้ แต่น่าเสียดายที่เธอกลับมีแฟนแล้ว “ผมต้องไปโรงพยาบาลแล้ว ขอบคุณอีกครั้งที่คุณช่วยผมไว้...ถ้ามีโอกาสก็หวังว่าเราจะเจอกันอีกนะ” หยางอี้บอกเธอไป เพราะเขาไม่มีอารมณ์จะอยู่ต่อแล้ว “อ่อค่ะ..” ลินดาก็ตอบไปแค่นั้น เพราะเขาไปก็ดี เธอจะได้เก็บกวาดตรงนี้ให้เรียบร้อย “มาฉันช่วยแกเอง เพราะดูท่าแข้งขาแกจะอ่อนแรงใช่ไหมเพื่อน” ชยุทพูดแซวเพื่อนไปด้วยรอยยิ้มขำๆ ก็ลุกไปหาแล้วค่อยๆประคองตัวเพื่อนลุกขึ้นทันที “อืม ไม่ต้องพูดมาก...พาฉันออกไปได้แล้ว...” หยางอี้ก็มองค้อนใส่เพื่อนหนุ่มที่แซวเขา เขารู้ว่ามันหมายถึงอะไร เพราะสีหน้าและสายตาของเขามันบ่งบอกชัดเจนเลย “เดี๋ยวฉันไปเปิดประตูให้ค่ะ...” ลินดาก็รีบเสนอแล้วเดินไปเปิดประตูบ้านให้พวกเขา แล้วเธอก็เดินตรงออกไปเปิดประตูหน้าบ้านรอสองหนุ่มเดินออกมา “หึ...ดูเหมือนว่าเขาอยากจะไล่แกกลับเต็มทีเลยนะนั่น..น่าสงสารจริงๆ นานจะสนใจสาวทั้งที เขาก็ดันมามีแฟนแล้ว...เฮ้อ...” ชยุทพูดบอกเพื่อนแบบหยอกๆ “หุบปากของแกไปเลย....” หยางอี้แลสายตามองแบบค้อนๆ แล้วเขาก็พูดเสียงรอดไรฟันออกไปด้วยสีหน้าตึงๆ จากนั้นสองหนุ่มก็พากันเดินออกไปจนถึงรถที่จอดรอด้านนอก ชยุทก็ค่อยๆพาตัวเพื่อนเข้าไปนั่งในรถช้าๆ แล้วเขาก็เดินอ้อมไปนั่งอีกฝั่ง แล้วรถของเขาก็ค่อยๆเคลื่อนออกไป พร้อมกับสายตาของหยางอี้ที่มองเธอยืนยิ้มให้เขาแล้วโบกมือลา เขาก็หลับตาอย่างข่มความรู้สึกหลายๆอย่าง เพราะเขารู้สึกเหมือนตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว แต่เธอก็ดันมีเจ้าของแล้ว มันเลยทำให้เขารู้สึกไม่โอเคเลย ลินดาก็โบกมือให้แล้วเธอก็ปิดประตูบ้านทันที จากนั้นก็กลับเข้าไปทำความสะอาดบ้านให้เรียบร้อย เพราะถ้าแฟนเธอกลับมาพรุ่งนี้จะได้ไม่สงสัยอะไร เธอก็เอาผ้าคลุมโซฟามาเปลี่ยนใหม่แล้วเอาฝืนเก่าทิ้งไป พอเธอทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว เธอก็ขึ้นไปอบน้ำนอนก็ปาเข้าไปตีสองกว่าแล้ว ทำให้เธอนอนหลับสลบคาเตียงเลย
Dernier chapitre
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก ตอนจบมีความสุข
ลินดาก็ตบมือให้อย่างยินดี ก่อนจะทำหน้าพะอืดพะอมเพราะอยู่ๆก็เหม็นกลิ่นดอกไม้ที่ถูกจัดใส่แจกันตรงหน้า เธอก็รีบเอามือปิดจมูกทันที แต่เธอก็ทนไม่ไหวก็รีบลุกวิ่งออกไปทันที“อ่าว พี่ลินดาไปไหนคะนั่น” ฝ้ายที่อยู่ตรงข้ามก็มองแบบตกใจที่อยู่ๆลินดาก็วิ่งออกไปแบบนั้นทุกคนก็หันไปมองกันแล้วพากันเงียบ เพราะอยู่ๆลินดาก็วิ่งพรวดพลาดออกไปแบบนั้น“หรือว่าลินดาจะทนดูไม่ได้ที่ลินดายังไม่ท้องน่ะ” ชยุตพูดไปอย่างอดไม่ได้“ไม่พูดก็ไม่มีใครว่าอะไรนะคะ” ฝ้ายก็มองชยุตแบบดุๆ เพราะเขาไม่ควรจะพูดแบบนั้น“ลินดา...” หยางอี้ก็มองตามแล้วไดยินที่เพื่อนพูดเขาก็รู้สึกใจคอไม่ดีเลย หยางอี้ก็รีบวิ่งตามลินดาออกไป“เพราะแกเลยไห่หมิง ถามเอาแต่หลานอยู่นั่นแหละ หนูลินดาเขาเลยกดดันน่ะ” ไป๋เหวินว่าเพื่อน“ฉันก็ไม่ได้กดดันนานแล้วนะโว้ย จะท้องก็ท้อง ไม่ท้องฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนิวะ” ไห่หมิงตอบเพื่อนไป“อย่าเถียงกันเลยค่ะ พวกเราตามไปดูกันดีกว่าค่ะ” ลู่หลิงก็รู้สึกเป็นห่วง เพราะเธอรู้ว่าลินดาเครียดมาก แต่ก็ไม่ยอมพูดอะไร แต่ทุกคนรู้ว่าเธอกดดันแค่ไหน“อืม ไปกันเถอะ” ซ่งเฉินก็เห็นด้วย เขาก็ประคองลู่หลิงเดินไปกับเขาแล้วทุกคนก็พากันลุกตามไปหาล
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 264.ยินดี
พอกระจกกั้นเลื่อนขึ้นมาปิดลินดาก็เอามือกดหน้าต่างด้านข้างระบายกลิ่นออกไปจนเธอรู้สึกดีขึ้น เธอก็กดปิดแล้วถอนหายใจแบบโล่งอก“ดีขึ้นแล้วใช่ไหม...คุณนี่จมูกไว้จริงๆเลยนะ ผมยังไม่ได้กลิ่นอะไรเลย” หยางอี้ก็มองลินดาแล้วถามเธอ“ก็คุณเคยสูบบุหรี่นิคะไปได้กลิ่นอะไรล่ะ อืม...แต่จะว่าไปวันนี้คุณใส่น้ำหอมกลิ่นอะไรคะ ทำไมหอมจัง...” ลินดาตอบเขาแล้วก็ได้กลิ่นหอมๆจากตัวเขา เธอก็ยื่นหน้าเข้าไปสูดดมแบบชอบใจ“ถ้าจะดมขนาดนี้ก็มานั่งตักของผมเลยไหม คุณจะได้ดมเต็มที่เลย” หยางอี้พูดหยอกเธอไปแบบขำๆ“ก็ดีนะคะ เมื่อกี้เหม็นจนเวียนหัวแล้ว ขอดมกลิ่นหอมๆให้ชื่นใจหน่อยค่ะ พรึบ...อือ...” ลินดาก็ลุกไปนั่งตักของหยางอี้แล้วเอามือโอบรอบคอของเขาแล้วเอาหน้าซุกหน้าอกดมกลิ่นหอมๆจากตัวเขา“โอ้...ลินดา นี่คุณจงใจอ่อยผมใช่ไหมเนี่ย” หยางอี้ก็กลืนน้ำลายลงคอแล้วถามเธอ เพราะเธอมากอดเขาแบบแนบชิดแบบนี้ มันทำให้เขารู้สึกวูบวาบขึ้นมา“เปล่าค่ะ ฉันแค่อยากดมกลิ่นตัวคุณเฉยๆ อื้ม....สดชื่นขึ้นมาเลยค่ะ” ลินดาก็ส่ายหน้าแล้วพูดบอกเขา เธอก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หน้าของเขาแล้วสูดดมอย่างชื่นใจ“ลินดา...ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ” หยางอี้เตือนเธอแล้วก็พย
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 263. สามเดือนต่อมา
สามเดือนต่อมา ทุกคนก็ชีวิตกกันอย่างมีความสุข ฝ้ายและชยุตก็จดทะเบียนแต่งงานกันเรียบร้อยและจะจัดงานแต่งงานหลังจากคลอดลูกแล้ว ส่วนซ่งเฉินก็ออกจากโรงพยาบาลและกลับมาทำงานตามปกติ และก็ยังหวานชื่นกับลู่หลิงจนน่าอิจฉา ส่วนหยางอี้และลินดาก็ตั้งหน้าตั้งตากับการปั้มทายาทของพวกเขา แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าลินดาจะท้องเลย“ลินดา คุณยังไม่ตื่นอีกเหรอ เดี๋ยวเราจะไปสายกันนะ ตื่นได้แล้วที่รัก” หยางอี้ที่กลับจากวิ่งออกกำลังกายเข้ามาในห้อง เขาก็ยังเห็นลินดานอนอยู่ จึงเข้าไปปลุกเธอ“อือ....ขอนอนต่ออีกหน่อยสิคะ เมื่อคืนคุณทำให้ฉันแทบไม่ได้นอนเลย” ลินดาพูดตอบมาทั้งที่ตายังปิดอยู่“ผมขอโทษ เดี๋ยวคืนนี้ผมจะให้คุณนอนเต็มที่เลย แต่ตอนนี้คุณต้องตื่นก่อนนะที่รัก เราต้องไปร่วมงานเบบี้ชาร์เวอร์ของพี่ลู่หลิงนะ” หยางอี้บอกลินดาแล้วเขาก็เข้าไปนั่งที่เตียงแล้วเอามือจับไหล่ของเธอเบาๆ“อือ....จริงด้วยสิคะ ฉันลืมไปเลย....คุณน่าจะปลุกฉันให้เร็วกว่านี้นะคะ” ลินดาก็ลืมตาตื่นแบบตกใจ เพราะเธอลืมไปเลยว่าวันนี้จะต้องไปงานเบบี้ชาร์เวอร์น่ะ“ปกติคุณก็ตื่นเองตลอด ผมก็นึกว่าคุณจะตื่นเองน่ะสิก็เลยไม่ได้ปลุก งั้นเราก็ไปอาบน้ำด้วยกันเลยก
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 262. เริ่มต้น
“ถ้าฉันไม่ได้ยินกับหูฉันก็คงไม่รู้ว่าลูกชายของฉันมันหื่นขนาดนี้...เฮ้อ...” ไห่หมิงที่กำลังเดินเข้ามาได้ยินพอดีก็ถึงได้อึ้ง ไม่คิดว่าลูกชายที่ดูนิ่งๆขรึมๆเวลาอยู่กับเมียมันจะเป็นแบบนี้ “อ่อพ่อ...มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ไม่ให้สุ่มให้เสียงกันเลยนะครับ” หยางอี้ก็ยิ้มแบบอายๆพ่อของเขา“ก็มาตั้งแต่แกพูดแทะโลมเมียแกนั่นแหละ อย่าไปทำตัวแบบนี้ให้ใครเห็นล่ะ ฉันอาย...” ไห่หมิงมองลูกชายแบบค้อนๆ“ครับๆ ผมก็ไม่ได้อยากให้ใครเห็นผมมุมนี้เหมือนกันครับ แล้วนี่พ่อจะไปไหนเหรอครับ” หยางอี้ตอบไปก็ถามพ่อทันที“จริงสิ ฉันมัวแต่พูดกับแกเลยลืมบอกไปเลยว่าซ่งเฉินรู้สึกตัวแล้วล่ะ พ่อก็เลยจะไปที่โรงพยาบาล” ไห่หมิงก็นึกได้รีบบอกลูกชายทันที“จริงเหรอครับ งั้นเรารีบไปโรงพยาบาลกันเถอะครับ...ป่ะ ที่รัก ไปเร็วเข้า” หยางอี้ได้ยินก็ดีใจ เขาก็รีบเข้าไปจับแขนลินดาแล้วเดินออกไปทันที“อ่าว ไอ้ลูกเวร แทนที่จะมาพยุงพ่อตัวเอง กลับไปพยุงเมียซะงั้น เฮ้อ แกนี่มันติดเมียจริงๆ” ไห่หมิงก็มองตามแล้วส่ายหน้าไปมาอย่างระอาจากนั้นเขาก็รีบเดินตามลูกชายและลูกสะใภ้ออกไป แล้วก็ขึ้นรถเดินทางไปที่โรงพยาบาลทันที โรงพยาบาลตระกูลลู่พอซ่งเฉินรู้สึ
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 261. ผ่านมาแล้วผ่านไป
ฝ้ายก็มองชยุตแบบช่างใจ เพราะถ้าทำแบบนั้นมันก็ไม่แย่สำหรับเธอ บางทีเธออาจจะลองศึกษาเรียนรู้เขาแบบที่ทุกคนแนะนำได้ หากมีสัญญาหย่าแบบนั้นเธอก็กล้าที่จะลอง“ถ้าคุณทำสัญญาแบบนั้นฉันก็กล้าที่จะลองดูค่ะ...” ฝ้ายบอกไปแบบยอมๆ เพราะอย่างน้อยเขาก็แสดงความจริงใจให้เธอเห็น“คุณพูดจริงๆเหรอฝ้าย คุณตกลงจริงๆใช่ไหม” ชยุตก็รีบเข้าไปจับมือฝ้ายแล้วถามเธอด้วยสีหน้ายิ้มดีใจ“ค่ะ...แต่ถ้าคุณทำตัวไม่ดีฉันก็ช่วยไม่ได้นะคะ” ฝ้ายก็พยักหน้าบอกเขาแล้วพูดเตือนเขาไป“ผมจะทำตัวดีแน่นอน ผมไม่ทำให้คุณต้องผิดหวังที่ให้โอกาสผม....พรึบ...ขอบคุณนะฝ้าย...ขอบคุณจริงๆ” ชยุตบอกเธอแล้วดึงเข้าไปกอดอย่างรู้สึกขอบคุณ อย่างน้อยเธอก็ยังใจอ่อนให้เขา“ขอบคุณคุณเหมือนกันค่ะที่รับผิดชอบฉันกับลูก หวังว่าเราสองคนจะเริ่มต้นกันใหม่ด้วยดีนะคะคุณชยุต” ฝ้ายก็เอามือลูบหลังของเขาแล้วพูดบอกไปอย่างที่ใจหวัง“ผมจะทำให้ดีที่สุด...” ชยุตก็ตอบฝ้ายอย่างดีใจ เขาก็โอบกอดเธอแน่นเลย“เข้าใจกันสักทีนะ เราสองคนก็ไม่ต้องปวดหัวแล้วที่รัก...” หยางอี้เข้าไปหาลินดาแล้วพูดอย่างดีใจเช่นกัน“ใช่ค่ะ ลงเอยกันได้แบบนี้ฉันก็ดีใจค่ะ” ลินดาก็ยิ้มให้สามีแล้วรู้สึกยินดีกั
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 260. ให้โอกาสผมนะ
“ก็มาตั้งแต่ที่คุณคุยกับพี่ลู่หลิงแล้ว คุณท้องลูกของผม คุณไม่คิดจะบอกผมยังไม่พอ คุณตั้งใจจะปิดบังผมอีก คุณนี่มันใจร้ายมากเลยนะฝ้าย” ชยุตก็ต่อว่าฝ้ายอย่างไม่พอใจที่เธอปิดบังเขา“คุณจะมาว่าฉันใจร้ายได้ยังไงกัน ในเมื่อคุณไม่ต้องตั้งใจให้เด็กคนนี้เกิดมาสักหน่อย คุณก็ไม่สมควรที่จะรู้” ฝ้ายก็ตอบกลับไปแบบไม่ยอม“ถึงผมจะไม่ได้ตั้งใจแต่ผมก็ไม่คิดที่จะทิ้งลูกของตัวเองหรอกนะฝ้าย ผมมีความรับผิดชอบมากพอที่จะดูแลเด็กคนนี้ แล้วก็คุณ” ชยุตบอกไปแล้วมองฝ้ายแบบจดจ้อง“แต่ฉันไม่ได้ต้องการการดูแลจากคุณ ฉันดูแลตัวเองได้ แล้วฉันก็ดูแลลูกของฉันเองได้ค่ะ คุณคิดซะว่าคุณไม่ใช่พ่อของเด็กคนนี้ก็แล้วกันค่ะ” ฝ้ายตอบเขาไปแล้วหลบสายตา เพราะเธอไม่ได้อยากจะเอาลูกมาบีบให้เขารับผิดชอบเธอไปด้วย“ผมจะคิดแบบนั้นได้ยังไง ลูกของผมทั้งคนนะ ผมจะไม่ยอมให้คุณพาลูกของผมไปตกระกำลำบากแน่ ยังไงผมก็จะไม่ปล่อยลูกของผมไป” ชยุตพูดแบบมาดมั่น“ถ้าคุณอยากจะมีลูกขนาดนั้น ก็ไปทำผู้หญิงคนอื่นท้องสิคะ มันน่าจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับคุณนะคะ จะมาแย่งลูกกับฉันทำไม” ฝ้ายก็พูดประชดเขาไปแบบอดไม่ได้“ผมไม่ได้อยากจะมีลูกกับใคร และผมก็ไม่ได้ใจง่ายทำผู้หญิง
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 77. เห็นแล้วก็หวง
“ขึ้นมาคุยกับฉันบนรถ...ฉันไม่อยากให้ใครมาได้ยินเราคุยเรื่องนี้กัน...” ลู่หลิงเดินออกมาแล้วรถของเธอก็จอดรออยู่ เธอก็บอกซูหานทันที “ครับคุณหนูใหญ่...งั้นเชิญเลยครับ” ซูหานก็ตอบรับแบบเข้าใจ แล้วเขาก็เชิญเธอขึ้นไปก่อน แล้วเขาก็ตามขึ้นไปนั่งข้างๆเพราะเป็นที่นั่งแบบวีไอพีคนล่ะเบาะกันอยู่แล้ว“นายสองคนลง
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 13. อาจารย์ขา
ห้าทุ่ม..โรงพยาบาลที่ทำงานของบีม บีมก็มาทำงานตามปกติเขาก็ไปตรวจคนไข้รอบดึกก่อนจะกลับมาที่ห้องทำงานของเขา เพื่อจะเชครายละเอียดของคนไข้ว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า แล้วหลังเที่ยงคืนเขาจะต้องไปที่ห้องฉุกเฉินแล้วอยู่เวรจนถึงตอนเช้า“ก๊อกๆ ขออนุญาติค่ะอาจารย์...พอดีหนูอยากจะให้อาจารย์ช่วยทำแผลให้หนูหน่อยน่ะ
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 12. แฟนที่แสนดี
ณ โรงแรมเจอาร์พาราไดซ์วินเลท 13.00 น ชยุทก็สั่งให้ผู้อำนวยการผู้จัดการโรงแรมเลื่อนตำแหน่งของลินดาจากหัวหน้าฝ่ายดูแลห้องพัก มาเป็นผู้จัดการฝ่ายดูแลห้องพักแทน พร้อมกับขึ้นเงินเดือนให้เธอตามเกณฑ์กำหนดของโรงแรม จากนั้นเขาก็เข้าประชุมในรอบบ่าย หลังจากที่เลื่อนนัดจากตอนเช้ามา“อะไรนะคะพี่หนุ่ม...ทำไมอยู
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 11. เริ่มแผนชั่ว
โรงพยาบาล เวลา 9 โมง “คุณชยุทให้คนเอาเอกสารนี่มาส่งให้ครับนาย...” ซูหานเอาเอกสารส่งให้เจ้านายไป“อืม...” หยางอี้ก็รับมาแล้วดึงเอกสารในซองออกมาดูทันที ซึ่งเป็นประวัติของลินดาผู้หญิงที่ช่วยชีวิตเขาไว้เมื่อคืน “หึ...ไอ้ชยุทมันก็เสือกใช้ได้เลยนะเนี่ย ให้หาประวัติมาคร่าวๆ แต่มันกลับเอามาแบบละเอียดยิบเ
Vous vous intéresseriez aussi à
กับดักรักมาเฟีย
King0078.7K Vuesวิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา13.8K Vuesของรัก มาเฟียร้าย
เด็กหญิงพุงกลม9.9K Vuesพลาดรักมาเฟีย
โนเนจัง16.3K VuesOne Night Stand คู่นอนคืนเดียว
KhanomThai Story449 Vuesใต้ปีกมารมาเฟีย
ดาวแคระ (miss.mk)1.4K Vuesสาวแซ่บอ้อนรักมาเฟียร้าย #คิงโพดำ
HeavenSunday18 Vuesบ่วงรักใต้ปีกทิศเหนือ (เซต Bad Mafia)
Mali_8104.2K Vues
