Se connecterPartager
ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 1
Date de publication:
2026-03-26 15:29:09เรือนลัลนา
ร่างเล็กที่กำลังนอนหลับใหลอยู่ภายในเรือน สะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึกเมื่อหูแว่วได้ยินเสียงคล้ายผู้ใดมาสวดท่องคาถาอยู่ข้างหูแต่เมื่อหันมองซ้ายทีขวาทีจนทั่วทั้งเรือนกลับไม่เจอคนผู้นั้น
“ข้าไม่อยากไป”
เอ่ยพูดกับตัวเองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกลัวก่อนจะค่อย ๆ ขยับถอยไปนั่งกอดเข่าอยู่ตรงหัวนอนพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดหู เพราะลัลนานั้นรู้ดีว่าใครคือเจ้าของเสียงนั้นและเขาต้องการจะเรียกเธอไปทำอะไร หากไปครั้งนี้เธอคงจะได้ทรมานเจียนตายเป็นแน่
แต่ยิ่งลัลนาต่อต้านจากที่ได้ยินเพียงแค่เสียง ร่างกายของเธอก็เริ่มร้อนรุ่มและเจ็บปวดราวกับถูกแผดเผาอยู่ในกองเพลิงเม็ดเหงื่อเริ่มผุดซึมบริเวณกรอบหน้าและตามฝ่ามือ แม้จะไม่ใช่คืนแรกที่เธอต้องทนทุกข์ทรมานแต่พอนานวันเข้าเธอก็เริ่มจะทนไม่ไหว
เมื่อความอดทนที่เหลือเพียงน้อยนิดขาดสะบั้นทำให้ลัลนาคลานไปหยิบผืนผ้าสีแดงขึ้นมาคลุมหัว แล้วตั้งสติเพื่อพาตัวเองออกไปจากเรือนเพื่อมุ่งหน้าไปยังเรือนอีกหลังที่ไม่เคยให้ผู้ใดได้เข้าไป
ตุบ!
“พะ พอแล้ว ข้ามาแล้ว”
ลัลนาทิ้งตัวนั่งลงที่พื้นตรงหน้าเขาอย่างหมดแรงหลังจากที่พาตัวเองมาถึงที่หมายโดยไม่ถูกผู้ใดพบเห็น ทำให้เจ้าของร่างสูงที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงไม้แต่งกายด้วยผ้าโสร่งสีแดงและมีผ้าผืนแดงวางพาดแขนข้างหนึ่งแล้วอ้อมมาทางด้านหลังพาดแขนอีกข้างที่วางไว้บนเข่า ก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้นมองหญิงงามที่ก้มหน้าหมอบคลานอยู่ที่พื้นด้วยสายตานิ่งเรียบ
“กี่คืนแล้ว”
“...”
“มึงจะพูด หรือต้องให้กูง้างปากมึงก่อน”
“สี่คืนจ้ะ”
“มัวไปตายห่าอยู่หนแห่งใด ถึงไม่ได้ยินที่กูเรียก”
“...ข้าได้ยิน”
“แต่ มึง ไม่ มา”
ควันธูป กดเสียงต่ำพูดเน้นย้ำทีละคำด้วยความเดือดดาลในขณะที่สายตาก็เริ่มแข็งกร้าวมองจ้องลัลนาที่เอาแต่ก้มหน้าราวกับกลัวเขามาก แต่หากกลัวจริงก็คงไม่ทำตัวเช่นที่ผ่านมา
“มึงมานี่”
“ฮึก พี่ธูป ข้ากลัวพี่แล้ว ต่อไปข้าจะไม่ทำเช่นนี้อีก”
“หากมึงกลัว ก็อย่าให้กูต้องพูดซ้ำ”
ลัลนาที่นั่งก้มหน้าหลับตาลงจนหยดน้ำตารินไหลอาบสองแก้มก่อนจะถอนหายใจออกมาแล้วเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างบน และเพียงแค่สบตาเขาก็ยิ่งทำให้เธอนั้นกลัวจับขั้วหัวใจเพราะยามปกติเขาเองก็ใช่ว่าจะใจดีและในตอนนี้ที่เขากำลังโมโหร้าย เธอจะยับเยินถึงเพียงใด
แต่เพราะไม่อาจจะหลีกหนีไปไหนได้ลัลนาจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งคุกเข่าแล้วคลานเข้าไปหาเขาจนกระทั่ง...
“ฮึก”
ต้นแขนเล็กถูกเขากระชากด้วยความแรงจนตัวเธอปลิวขึ้นมานั่งพับเพียบอยู่กลางระหว่างขายาว แล้วถูกมือข้างซ้ายของเขาบีบเข้าที่สองแก้มขาวเพื่อบังคับให้เธอเชิดหน้าขึ้นมาสบตา
“มึงอยากตายรึ”
ลัลนาส่ายหน้าในทันทีที่ได้ยินคำถามทำให้ควันธูประบายยิ้มออกมาบาง ๆ แต่เป็นรอยยิ้มที่ไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด
“กูเคยบอกมึงว่าอย่างไร”
“...”
“เรียกเมื่อใดมึงต้องมา หากกูไม่ได้เห็นหน้า...มึงจะโดนอะไร”
“ข้าไม่สบาย”
“...”
“ตั้งแต่คืนนั้นที่กลับไป ข้าก็เอาแต่นอนซมอยู่ในเรือน เลยมาหาพี่ไม่ได้”
“มาหากูไม่ได้ แต่มึงกลับไปเสนอหน้าให้พวกมันเห็น มึงคิดว่ากูโง่รึ”
ควันธูปมองจ้องลึกเข้าไปดวงตาคู่สวยที่บัดนี้เอ่อคลอไปด้วยน้ำตา แต่เขากลับไม่คิดจะสงสารกลับกันยิ่งทำให้เขาโกรธเธอหนักเข้าไปใหญ่ เพราะทั้งสายตา ใบหน้า รูปร่างของเธอที่เขากำลังได้เห็นอยู่ในตอนนี้ มันได้ถูกผู้อื่นพบเห็นเช่นเดียวกับเขาไปแล้ว
“มึงพูด!!!”
เสียงเข้มตะคอกถามแล้วยิ่งออกแรงบีบสองแก้มของลัลนาด้วยน้ำหนักมือที่เพิ่มมากขึ้นจนทำให้เธอรู้สึกราวกับว่ากระดูกกำลังจะแหลกคามือของเขา
“เหตุใดพี่ถึงคิดว่าเป็นข้า! อาจจะเป็นภูตผีหรือหญิงใดในหมู่บ้านก็เป็นได้”
“...”
“เพราะพี่ก็ไม่ได้เห็นเอง อีกอย่างข้าก็ไม่ได้งามถึงปานนั้นเปรียบกับหญิงแปลกหน้าพวกนั้นข้ายังเทียบไม่ได้”
“...”
“พี่ปล่อยข้าก่อน ข้าเจ็บ”
มือเรียวอันสั่นเทาของลัลนายกขึ้นมาจับมือใหญ่ของเขาให้ออกไปจากใบหน้าเพราะตอนนี้เธอปวดร้าวจนแทบจะขยับปากพูดกับเขาไม่ไหวแล้ว
Dernier chapitre
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 28
วันนามองจ้องไปยังใบหน้าที่ขาวซีดของลัลนาอย่างร้อนใจและหวาดกลัว แต่ลัลนาที่รู้ทุกอย่างอยู่เต็มอกก็ไม่กล้าที่จะไปหาพ่อครูเพราะไม่อยากก่อเรื่องเดือดร้อนไปถึงเขา นอกเสียจากว่าเธอจะบอกกล่าวสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอให้เขารู้เสียก่อนแม้ว่าใจหนึ่งคิดอยากหาคนช่วย แต่อีกใจกลับขลาดกลัวและบอกว่าให้หยุด“ข้าไม่รู้...เมื่อคืนข้าอาจจะกินอะไรผิดสำแดงไป เช้านี้ถึงได้ขับออกมา”“ผิดสำแดงอย่างไรข้าก็ไม่เคยเห็นผู้ใดมันอ้วกออกมาเป็นสีดำเช่นเอ็ง”“...แม่ก็รู้ว่าข้าไม่เหมือนผู้อื่น”วันนามองหน้าลูกสาวอย่างคิดไม่ตก เพราะเป็นห่วงเกินกว่าจะปล่อยผ่านแต่เมื่อนึกย้อนถึงเรื่องในวันวานที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้นอกจากเธอและลัลนา ก็ทำให้ต้องถอนหายใจออกมาแล้วพยายามตั้งสติ“แล้วเอ็งจะทำเช่นไร ปล่อยไว้อย่างนี้น่ะรึ”“หากข้ายังเป็นอีก ภายหลังแม่ค่อยพาข้าไปหาพ่อครู”“ตอนนี้พ่อครูอาจจะรู้แล้วก็เป็นได้”“ถึงรู้ แม่ก็รู้ว่าพ่อครูจะไม่ยุ่ง หากแม่กับข้าไม่เอ่ยปาก”“แต่หากเอ็งจะตาย เพราะถูกผู้ใดทำชั่วใส่พ่อครูไม่มีทางนิ่งเฉย”ดวงตาที่ยังเอ่อคลอไปด้วยน้ำตามองสบตากับคนเป็นแม่ที่เอ่ยพูดทุกอย่างออกมาเป็นจริงทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับไ
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 27
เช้าความรู้สึกเมื่อยขบและปวดร้าวระบมไปหมดทั้งร่างเป็นสิ่งที่เข้ามาทักทายลัลนาในยามเช้าหลังจากที่เธอรู้สึกตัวตื่นลืมตาขึ้นมองหลังคาเรือน ขนาดขาเรียวที่ขยับยกขึ้นตั้งชันยังสั่นระริกและเจ็บแสบบริเวณกลางกายสาวที่เมื่อคืนถูกกระทำอย่างหนักหน่วงไม่ได้พักจวบจนเกือบถึงเช้า“!”แต่ในขณะที่ลัลนากำลังพยายามขยับลุกขึ้นนั่งก็ต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดปากเมื่ออะไรบางอย่างที่อยู่ในท้องของเธอกำลังตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ ร่างเล็กที่แสนจะบอบช้ำจึงคลานไปควานมือหยิบกระโถนใบเล็กที่วางอยู่ไม่ไกลจากหัวนอนมารองรับของเหลวที่ถูกขย้อนออกมาอย่างไม่อาจจะเก็บกลั้นเอาไว้ได้ไหว“อ้วก!”ดวงตาของลัลนานั้นปิดลงในขณะที่เธอนั้นอาเจียนมือหนึ่งก็กำรวบเส้นผมยาวสวยของตัวเองไว้ไม่ให้มันหล่นลงมาสัมผัสสิ่งสกปรก ซึ่งเมื่ออาเจียนออกไปจนหมดลัลนาก็หอบหายใจด้วยความโล่งและรู้สึกดีขึ้นมากกว่าตอนแรก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงรู้สึกเจ็บหน้าอกข้างซ้ายและปวดแสบปวดร้อนข้างในท้องไม่หาย“!”แต่เมื่อดวงตาของเธอลืมขึ้นมองสิ่งที่ตัวเองขับออกมาผ่านทางลำคอลัลนาก็ถึงกับเบิกตาโตด้วยความตกใจ แล้วรีบลุกขึ้นนั่งเพื่อถอยหลังออกห่างจากกระโถนใบเล็กที่ข้างในนั้
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 26
เมื่อท่อนลำใหญ่ฝังลึกเข้ามาภายในซ้ำ ๆ หลายต่อหลายครั้งจนมือเรียวและฝ่าเท้าเล็กของเธอจิกเกร็ง ก่อนจะโดนฝ่ามือใหญ่ของเขาขยุ้มกลุ่มผมหอมของเธอให้เชิดหน้าและผละออกห่างเพื่อให้เขาได้ดูดกินหน้าอกนุ่มด้วยความรุนแรงทั้งฟันคมที่กัดปลายยอดชูชันและรอบเต้าราวกับมันเขี้ยวและอยากกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว ทั้งดูดกัดจนเต็มไปด้วยรอยแดงจนหัวสมองของเธอขาวโพลนไม่รับรู้สิ่งใดนอกจากสัมผัสวาบหวามที่ลามไล้ตั้งแต่หัวจรดตีน“ฮึก พี่จ๋า ข้าทนมันไม่ไหวแล้ว”“...”“อ๊ะ อ๊ะ ข้า อ๊า!”“อื้ม!ปึก ปึก ปึกเสียงทุ้มคำรามด้วยความเสียวกระสันเมื่อลัลนานั้นเสร็จสมอีกครั้งจนโพรงรักคับแคบรัดแก่นกายเขาแน่นเสียจนแทบจะขยับไม่ได้ เอวหนาจึงไม่คิดจะหยุดให้เธอได้พักแล้วขยับเอวกระแทกใส่ด้วยความหนักหน่วงจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้องอยู่ภายในเรือน อีกทั้งยังสั่นสะเทือนเสียจนหิ้งบูชาของลัลนาขยับโยก“อ๊ะ พี่ธูปเดี๋ยวหัวสวมข้าตก”“ช่างมัน”“หากตกแล้วถือว่าไม่ดี”“ไม่ดีมึงก็เปลี่ยนใหม่”“อ๊า! เอาที่ไหนมาเปลี่ยนล่ะจ๊ะ”“ของกู”“!”ลัลนาถึงกับนิ่งค้างเอนหัวซบไหล่กว้างและทิ้งตัวกอดรัดเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเขาไว้ด้วยใบหน้าที่
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 25
ปึก!“อ๊ะ อ๊า พี่ทำข้าแรง ๆ “สันกรามคมขบกัดอย่างพยายามระงับอารมณ์แต่ก็ดูเหมือนจะไม่เป็นผลเมื่อได้มองสบประสานกับสายตาคู่สวยที่บัดนี้หวานเชื่อมไปด้วยความใคร่และความปรารถนาในตัวเขา จนทำให้เอวหนาเริ่มขยับสอดใส่ในจังหวะที่เร่งเร้าและรุนแรงมากขึ้น“อ๊ะ อ๊ะ พี่ธูป ของพี่เข้ามาในตัวข้าดีเหลือเกิน”“...”“อ๊า พี่ธูปข้าทรมาน”ร่างเล็กแสนยั่วยวนบิดเร้าและเงยหน้าครางเสียงหวานไม่ขาดปาก โดยมีสายตาคู่คมจับจ้องมองอยู่ตลอดในยามที่เขากระแทกกระทั้นจนเนื้อตัวของเธอโยกคลอน มองหน้าอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงในยามที่เขาถาโถมแรงเข้าใส่ตัวเธอ มองแก่นกายอวบใหญ่ของเขาที่มันแวววาวไปด้วยน้ำหวานของเธอที่ชโลมจนแวววาว มองหญิงงามที่เขาได้ครอบครองเธอทุกอย่างเพียงผู้เดียวหมับปึก ปึก ปึก“อ๊ะ อ๊ะ พี่ธูปจ๋า”ลัลนาร้องครางปากคอสั่นเมื่อมือใหญ่ของควันธูปคว้าจับข้อมือเธอที่กำลังจิกข่วนไปตามพื้นมาตึงไว้บนหน้าท้องที่นูนขึ้นมองเห็นเป็นลำใหญ่ของเขาทั้งสองข้าง ทำให้หน้าอกคู่โตดันชิดติดกันอยู่ตรงกลางระหว่างแขนเล็กให้เขาได้มองภาพที่ช่างงดงามเบื้องหน้า ในขณะที่กระแทกกระทั้นด้วยความหนักหน่วงอย่างไม่คิดจะออมแรงเอวหนาเร่งเร้าซอยถี
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 24
เอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงตัดพ้อแต่เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาและสายตาคมดุกลับไม่ยอมปริปากพูดอะไรตอบกลับแม้แต่คำเดียว มีเพียงส่วนล่างที่ขยับเคลื่อนสอดแทรกเข้ามาในกายเธอจนทำให้ขาเรียวที่ตั้งชันนั้นสั่นเทิ้มและร่างกายก็พลันเกร็งไปทุกส่วนเพราะความเจ็บ“อ๊ะ พี่จ๋าข้าเจ็บ”คำเรียกที่ยามปกติไม่เคยหลุดออกมาจากปากเล็ก ๆ นี้ แต่ในยามที่เขาและเธอกำลังร่วมทำสอดประสานเป็นหนึ่งเสียงหวาน ๆ จะเรียกขานเขาเช่นนี้เสมอ และที่มันน่าเจ็บใจคือมันทำให้เขาพ่ายแพ้และหัวใจเต้นแรงจนเลือดลมสูบฉีดเสียยิ่งกว่าเดิม“อื้อ ข้าจุกท้อง”ลัลนาถึงกับตัวงอด้วยความจุกหลังจากที่เอวหนากดท่อนลำใหญ่เข้ามาฝังลึกอยู่ภายในตัวเธอ แม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเข้ามา แต่ก็ยังคงทำให้เธอจุกเช่นนี้ได้เสมอและจะรู้สึกดีขึ้นก็หลังจากที่เขาเริ่มขยับมัน“สมใจมึงรึไม่”“คงจะสมใจกว่านี้หากพี่ยอมรับว่าหวงข้า”“มึงจะอะไรนักหนากับคำนี้”“...”“มองหน้ากู”ฝ่ามือใหญ่บีบแก้มนุ่มให้หันมามองหน้าเขาเมื่อลัลนาเบนหน้ามองไปทางอื่นด้วยความน้อยใจ ซึ่งพอได้มองสบตาดวงตาคู่สวยที่เป็นประกายฉายชัดไปด้วยความเศร้าควันธูปก็ถอนหายใจออกมาราวกับรำคาญเธอเต็มทน“หญิงเดียวที่ได้อย
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 23
เสียงหวานเอ่ยบอกโดยไม่คิดจะรอฟังคำตอบแต่อย่างใด เมื่อร่างเล็กหยัดกายลุกขึ้นนั่งแล้วดันไหล่กว้างให้ละปากจากหน้าอกของเธอที่เขากำลังดูดฟัดจนน้ำลายใสไหลเชื่อมระหว่างริมฝีปากสีสดและยอดอกที่แดงปลั่งโดยที่ควันธูปนั้นก็ไม่ได้ต่อต้านเพราะรู้ใจเธอดีว่าคิดจะทำอะไรจึงขยับเคลื่อนตัวถอยหลังไปนั่งพิงผนังเรือนโดยที่ขาข้างหนึ่งของเขาตั้งชันส่วนขาอีกข้างนั้นเหยียดยาว แล้วเอื้อมมือไปจุดตะเกียงที่วางอยู่ใกล้มือจนกระทั่งความมืดมิดนั้นถูกขับไล่ทำให้สายตาคมกริบที่แสนมีเสน่ห์มองเห็นลัลนานั่งพับเพียบแทรกตัวอยู่กลางระหว่างขายาว ด้วยสภาพที่ท่อนบนนั้นเปลือยเปล่าท่อนล่างผ้านุ่งก็ถลกขึ้นมากองอยู่ที่เอวจนมองเห็นขาเรียวขาวแสนผุดผ่องและใบหน้าสวยที่โน้มก้มลงมาคลอเคลียท่อนลำยาวสีเข้มสีเดียวกับผิวกายเขาที่ตอนนี้ถูกมือเล็กของเธอกำไว้หลวม ๆ อย่างคุ้นเคย“มึงนี่มันรู้ดีนัก”“หากข้าไม่รู้ใจพี่ แล้วผู้ใดจะมารู้เล่า”ดวงตาแวววาวเป็นประกายแสนยั่วยวนของลัลนาช้อนขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าของมือใหญ่ที่กำลังวางมือลูบหัวเธออย่างพอใจที่ลัลนายังคงรู้ใจเขาไม่เปลี่ยน เพราะหากเธอลืมเรื่องนี้คนที่จะเจ็บหนักก็คือตัวเธอเพราะควันธูปนั้
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 3
น้ำเสียงเข้มดุที่อ่อนลงกว่าตอนแรกอีกทั้งยังเบาเสียจนแทบจะไม่ได้ยินแต่ลัลนาที่นั่งอยู่ใกล้ก็ได้ยินทุกคำชัดเจน จึงพยักหน้าแทนคำตอบก่อนจะหันหลังให้เขาแล้วระบายยิ้มกับตัวเองด้วยสีหน้าพอใจร้ายกาจเพียงใดแต่สุดท้ายก็ยอมอ่อนข้อให้เธอในภายหลังทุกทีควันธูปเอื้อมมือไปดึงผ้าคลุมหัวของลัลนาจนมันร่วงหล่นอยู่บน
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 7
ให้อดเสียบ้าง ให้กินไม่ขาดปากแล้วเสือกดื้อด้านกับกู!คิดได้ดังนั้นควันธูปก็ขยับลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาทิ้งตัวนั่งลงยังพรมหน้าหิ้งบูชาแล้วตั้งท่าจะนั่งสมาธิ ทำให้ลัลนาที่นั่งอ้าปากค้างอยู่บนเตียงหลังจากได้ยินเขาพูดว่าถือศีลรีบลุกขึ้นตามมานั่งพับเพียบกอดแขนคลอเคลียเขาไม่ห่าง ซึ่งทุกครั้งที่เธอก้าวขาหรือ
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 2
ควันธูปมองจ้องใบหน้าสวยด้วยอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่นเพียงแต่เรื่องที่เธอพูดมาเขาเองก็ยังไม่ได้ปักใจเชื่อเพราะแค่ได้ยินมาจากคนอื่นและไม่ได้เห็นกับตาดั่งที่เธอบอก เพียงแต่ตอนนั้นแค่ได้ยินว่าหญิงงามใจเขาก็ร้อนรุ่มและนึกถึงเธอขึ้นมาเป็นคนแรก จนทำให้ความขุ่นมัวที่สะสมมาหลายต่อหลายคืนที่เรียกหาแล้วเธอไม่ยอมม
ม่านรักพนาร้าย อารัมภบท
“ลัลนา”“จ๋าแม่”เสียงหวานขานรับเมื่อได้ยินเสียงของผู้เป็นแม่ดังขึ้นอยู่หลังประตูไม้ไผ่ภายในเรือนหลังเล็กที่เธอนั้นอาศัยอยู่คนเดียว ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นแล้วเดินไปหยุดยืนอยู่หลังประตูโดยเปิดแง้มไว้เพียงแค่เล็กน้อยให้แม่ของเธอสามารถเดินเข้ามาได้“เหตุใดไม่ออกไปนอกเรือนบ้าง”“...ข้ายังรู้สึกไม่ค่อยสบา
Vous vous intéresseriez aussi à
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก72.3K Vuesลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.6K Vuesขย้ำรักเลขา NC-20
C552.5K VuesHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.1K Vuesคนเถื่อนหวงแหนรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง116 Vuesเปิดโปงรักทรยศ
Lee126 VuesLUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว
อยู่ในตะเกียงแก้ว1.5K VuesMy Sweet หวานรักรองประธาน
เวย์ลินน์53 Vues
