เข้าสู่ระบบแชร์
ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 3
วันที่เผยแพร่:
2026-03-26 15:30:12น้ำเสียงเข้มดุที่อ่อนลงกว่าตอนแรกอีกทั้งยังเบาเสียจนแทบจะไม่ได้ยินแต่ลัลนาที่นั่งอยู่ใกล้ก็ได้ยินทุกคำชัดเจน จึงพยักหน้าแทนคำตอบก่อนจะหันหลังให้เขาแล้วระบายยิ้มกับตัวเองด้วยสีหน้าพอใจ
ร้ายกาจเพียงใดแต่สุดท้ายก็ยอมอ่อนข้อให้เธอในภายหลังทุกที
ควันธูปเอื้อมมือไปดึงผ้าคลุมหัวของลัลนาจนมันร่วงหล่นอยู่บนเตียงข้างเขาในขณะที่เธอลุกเดินไปหยิบขวดน้ำมันที่วางอยู่ในกระจาดหน้าหิ้งบูชาที่อยู่ด้านในหลังผ้ากั้นผืนสีขาว ซึ่งลัลนาก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะมากกว่าผ้าคลุมหัวเขาเองก็เคยถอดให้เธอจนนับครั้งไม่ได้
สายตาคมนิ่งเรียบมองจ้องตลอดเวลาที่ลัลนาเดินกลับมาหาจนทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำอยู่ในอกด้วยความประหม่า เพราะแม้ว่าจะคุ้นเคยกับเขาแต่กลับไม่เคยชินสักครั้งในความร้ายกาจที่แสนมีเสน่ห์ยามที่ถูกมองจ้องหรือโดนเขาสัมผัสแม้จะเพียงแค่ปลายนิ้วแตะก็ตาม
ลัลนาเดินกลับมานั่งลงบนเตียงไม้แล้วขยับเข้าไปนั่งข้างควันธูปที่นอนอยู่พร้อมกับดึงจุกผ้าที่ปิดปากขวดออกแล้วส่งให้เขา ก่อนจะเอนตัวลงไปใช้ศอกค้ำยันเพื่อทรงตัวในขณะที่นอนตะแคงเข้าหาแล้วยื่นหน้าให้เขาได้ทายาที่แก้มได้อย่างถนัดจนใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ
“สำออยนัก”
“มือพี่เบาเสียเมื่อไหร่”
“มึงดื้อด้าน”
“ข้าไม่ได้ดื้อ แต่ข้าเจ็บ”
“...”
“พี่ไม่ถนอมข้าสักนิด มีแรงเดินกลับเรือนได้ก็บุญหัวแล้ว”
“เงียบปาก”
ควันธูปมองริมฝีปากเล็กที่ขยับปากโต้เถียงเขาอย่างไม่ยอมแพ้ด้วยความมันเขี้ยว จึงต้องเอ่ยปรามให้เธอเงียบก่อนที่เขาจะข่มใจไม่ไหวแล้วเธอจะโดนหนักเสียยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ
แล้วบรรจงใช้ปลายนิ้วชี้ที่มีน้ำมันไพลเล็กน้อยมาทาบริเวณแก้มขาวที่แสงจากตะเกียงส่องมากระทบใบหน้าสวยมองเห็นเป็นรอยนิ้วมือของเขาจนแดงเถือก
แต่ต่อให้หน้ามีรอยอย่างไรก็ไม่อาจจะลดทอนความงามของหญิงที่นอนอยู่ข้างกายเขาได้เลย
“พี่ธูป”
“...”
“พี่คิดจะมีคู่เมื่อใด”
“เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น”
“แล้วหากข้ามีก่อนพี่ล่ะ”
“เรื่องของมึง”
“ไม่มีเยื่อใยหวงแหนข้าเลยรึ”
“หญิงผู้เดียวที่กูจะหวงแหน คือเมียกู”
ลัลนามองจ้องเข้าไปในดวงตาคู่คมของเขาที่มองจ้องเธอกลับมาอย่างไร้ความรู้สึกใดด้วยความรู้สึกที่เจ็บหน่วง แต่ก็ข่มกลั้นมันเอาไว้แล้วเอ่ยพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา
เพราะรู้ว่าต่อให้เขาไม่เจ็บเหมือนที่เธอเจ็บ แต่ก็น่าจะทำให้เขาระคายเคืองที่ใจได้บ้าง
“เสียดายนักที่ชายคนแรกที่ได้ครอบครองข้า ไม่ใช่ชายคนสุดท้ายในชีวิต”
“มึง เงียบ”
“พอแล้วจ้ะ ขอบใจพี่ธูปมาก”
ลัลนาขยับลุกขึ้นนั่งแล้วหยิบผ้าขึ้นมาคลุมหัวก่อนจะก้าวลงจากเตียงแล้วเชิดหน้าเดินออกไปจากเรือนเขาด้วยท่าทางที่แสนจะเย่อหยิ่ง จากทีแรกที่ตั้งใจจะออดอ้อนเอาใจเขาสักนิดก็พลันหมดอารมณ์เพราะถูกคำพูดของเขาทิ่มแทงใจไม่เลิก
โดยที่ควันธูปเองก็ทำเพียงแค่มองจ้องแผ่นหลังบอบบางที่เดินห่างออกไปเรื่อย ๆ ด้วยสายตานิ่งเรียบ
เช้า
เรือนลัลนา
เมื่อกลับจากเรือนเขาลัลนาที่นอนไม่หลับก็ลุกไปอาบน้ำตั้งแต่ท้องฟ้ายังไม่ทันสว่างดี ก่อนจะกลับมานั่งมองตัวเองในกระจกบานเล็กที่แสนจะขุ่นมัวแต่ก็ไม่อาจจะกลบความงามสะพรั่งที่พุ่งออกมาได้
ต่อให้ใครจะบอกว่าเธอไม่งาม แต่ภาพเบื้องหน้าที่เธอกำลังมองอยู่ตอนนี้งามเสียยิ่งกว่างาม
“เรื่องของมึงรึ วันใดข้ามีผัวพี่ก็อย่ามาทิ่มแทงหุ่นปั้นเพื่อตามตัวข้าก็แล้วกัน”
ลัลนาเอ่ยพูดกับตัวเองด้วยความน้อยใจที่มันแปรเปลี่ยนเป็นความหมั่นไส้เพราะตอนนี้สิ่งที่ผูกมัดเธอให้ติดอยู่กับเขานอกจากความผูกพันและความรักใคร่
ก็คือหุ่นปั้นที่มีเส้นผม เลือดและเศษผ้าของเธอพันไว้แล้วใส่ไว้ในหม้อดิน
“บุญคุณหรือบ่วงกรรมกันแน่”
ลัลนาถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปนั่งพับเพียบอยู่หน้าหิ้งบูชาเล็ก ๆ ของตัวเอง สายตาก็มองจ้องไปยังหัวสวมที่เธอหยิบมาใส่แทบจะนับครั้งได้เพราะเอาแต่ขังตัวเองอยู่แต่ในเรือนไม่ได้ออกไปไหนเพราะโดนเขาสั่งห้าม
แต่วันนี้เธอจะออกไปข้างนอกเพื่อพบหน้าคนอื่น ๆ เพื่อลบล้างคำดูถูกว่าเธอนั้นไร้เสน่ห์เมื่อใส่หัวสวม
“หากแต่บุญลูกยังมีขอให้ได้ผัวดี ผัวเก่ง ผัวขยัน มาหยามหน้าผัวแรกจิตใจหยาบกระด้างผู้นั้นทีเถอะ!”
พูดจบก็ยกมือขึ้นจรดระหว่างคิ้วก่อนจะก้มลงกราบที่หิ้งบูชาเบื้องหน้าแล้วลุกขึ้นไปหยิบหัวสวมมาครอบลงที่หัว ซึ่งตัวเธอนั้นไม่ได้รู้สึกถึงสิ่งใดที่เปลี่ยนแปลงไปจากทีแรกที่ไม่ได้ใส่
แต่ผู้อื่นจะมองเห็นต่างออกไป เพราะเขาจะเห็นผิวกายสีดำสนิทและใบหน้าของหัวสวมที่เธอใส่ราวกับเป็นใบหน้าและร่างกายของเธอจริง ๆ เหมือนที่เธอเห็นผู้อื่น
ขาเรียวก้าวออกจากประตูเรือนแล้วทอดสายตามองไปยังเรือนหลังอื่นที่ผู้คนต่างออกมานั่งพูดคุย นั่งกินผักปลาและผลไม้พร้อมลูกและผัว อีกทั้งเด็กน้อยก็วิ่งเล่นส่งเสียงเจื้อยแจ้วซึ่งแต่ก่อนเธอจะได้ยินเพียงแค่เสียงแต่ไม่เห็นภาพ
ซึ่งเมื่อลัลนาเดินลงบันไดมาจากเรือน เหล่าชายหนุ่มที่ไม่ค่อยได้พบเห็นเธอก็ต่างมองมาด้วยความสนใจ เพราะแม้หัวสวมจะปิดบังใบหน้าและผิวกายจะดำสนิทเป็นสีเดียวกัน แต่รูปร่างที่แสนเย้ายวนสายตานั้นก็ทำให้ลัลนากลายเป็นจุดสนใจไม่น้อย
“อีนา!”
แต่เสียงของคนผู้หนึ่งที่ร้องเรียกเธอมาจากทางด้านหลังก็ทำให้ลัลนาต้องหันกลับไปมองเพราะรู้สึกคุ้นหูไม่น้อย ก่อนจะพบว่าไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเพื่อนของเธออย่าง ไพรพาย หญิงที่ไม่เคยมีผู้ใดได้พบเห็นใบหน้าแต่กลับถูกเล่าขานว่างามนักงามหนา ที่มีนิสัยชอบอยู่แต่ในเรือนไม่ต่างจากลัลนา แต่ต่างกันเพียงแค่เหตุผลเท่านั้น
บทล่าสุด
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 28
วันนามองจ้องไปยังใบหน้าที่ขาวซีดของลัลนาอย่างร้อนใจและหวาดกลัว แต่ลัลนาที่รู้ทุกอย่างอยู่เต็มอกก็ไม่กล้าที่จะไปหาพ่อครูเพราะไม่อยากก่อเรื่องเดือดร้อนไปถึงเขา นอกเสียจากว่าเธอจะบอกกล่าวสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอให้เขารู้เสียก่อนแม้ว่าใจหนึ่งคิดอยากหาคนช่วย แต่อีกใจกลับขลาดกลัวและบอกว่าให้หยุด“ข้าไม่รู้...เมื่อคืนข้าอาจจะกินอะไรผิดสำแดงไป เช้านี้ถึงได้ขับออกมา”“ผิดสำแดงอย่างไรข้าก็ไม่เคยเห็นผู้ใดมันอ้วกออกมาเป็นสีดำเช่นเอ็ง”“...แม่ก็รู้ว่าข้าไม่เหมือนผู้อื่น”วันนามองหน้าลูกสาวอย่างคิดไม่ตก เพราะเป็นห่วงเกินกว่าจะปล่อยผ่านแต่เมื่อนึกย้อนถึงเรื่องในวันวานที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้นอกจากเธอและลัลนา ก็ทำให้ต้องถอนหายใจออกมาแล้วพยายามตั้งสติ“แล้วเอ็งจะทำเช่นไร ปล่อยไว้อย่างนี้น่ะรึ”“หากข้ายังเป็นอีก ภายหลังแม่ค่อยพาข้าไปหาพ่อครู”“ตอนนี้พ่อครูอาจจะรู้แล้วก็เป็นได้”“ถึงรู้ แม่ก็รู้ว่าพ่อครูจะไม่ยุ่ง หากแม่กับข้าไม่เอ่ยปาก”“แต่หากเอ็งจะตาย เพราะถูกผู้ใดทำชั่วใส่พ่อครูไม่มีทางนิ่งเฉย”ดวงตาที่ยังเอ่อคลอไปด้วยน้ำตามองสบตากับคนเป็นแม่ที่เอ่ยพูดทุกอย่างออกมาเป็นจริงทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับไ
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 27
เช้าความรู้สึกเมื่อยขบและปวดร้าวระบมไปหมดทั้งร่างเป็นสิ่งที่เข้ามาทักทายลัลนาในยามเช้าหลังจากที่เธอรู้สึกตัวตื่นลืมตาขึ้นมองหลังคาเรือน ขนาดขาเรียวที่ขยับยกขึ้นตั้งชันยังสั่นระริกและเจ็บแสบบริเวณกลางกายสาวที่เมื่อคืนถูกกระทำอย่างหนักหน่วงไม่ได้พักจวบจนเกือบถึงเช้า“!”แต่ในขณะที่ลัลนากำลังพยายามขยับลุกขึ้นนั่งก็ต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดปากเมื่ออะไรบางอย่างที่อยู่ในท้องของเธอกำลังตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ ร่างเล็กที่แสนจะบอบช้ำจึงคลานไปควานมือหยิบกระโถนใบเล็กที่วางอยู่ไม่ไกลจากหัวนอนมารองรับของเหลวที่ถูกขย้อนออกมาอย่างไม่อาจจะเก็บกลั้นเอาไว้ได้ไหว“อ้วก!”ดวงตาของลัลนานั้นปิดลงในขณะที่เธอนั้นอาเจียนมือหนึ่งก็กำรวบเส้นผมยาวสวยของตัวเองไว้ไม่ให้มันหล่นลงมาสัมผัสสิ่งสกปรก ซึ่งเมื่ออาเจียนออกไปจนหมดลัลนาก็หอบหายใจด้วยความโล่งและรู้สึกดีขึ้นมากกว่าตอนแรก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงรู้สึกเจ็บหน้าอกข้างซ้ายและปวดแสบปวดร้อนข้างในท้องไม่หาย“!”แต่เมื่อดวงตาของเธอลืมขึ้นมองสิ่งที่ตัวเองขับออกมาผ่านทางลำคอลัลนาก็ถึงกับเบิกตาโตด้วยความตกใจ แล้วรีบลุกขึ้นนั่งเพื่อถอยหลังออกห่างจากกระโถนใบเล็กที่ข้างในนั้
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 26
เมื่อท่อนลำใหญ่ฝังลึกเข้ามาภายในซ้ำ ๆ หลายต่อหลายครั้งจนมือเรียวและฝ่าเท้าเล็กของเธอจิกเกร็ง ก่อนจะโดนฝ่ามือใหญ่ของเขาขยุ้มกลุ่มผมหอมของเธอให้เชิดหน้าและผละออกห่างเพื่อให้เขาได้ดูดกินหน้าอกนุ่มด้วยความรุนแรงทั้งฟันคมที่กัดปลายยอดชูชันและรอบเต้าราวกับมันเขี้ยวและอยากกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว ทั้งดูดกัดจนเต็มไปด้วยรอยแดงจนหัวสมองของเธอขาวโพลนไม่รับรู้สิ่งใดนอกจากสัมผัสวาบหวามที่ลามไล้ตั้งแต่หัวจรดตีน“ฮึก พี่จ๋า ข้าทนมันไม่ไหวแล้ว”“...”“อ๊ะ อ๊ะ ข้า อ๊า!”“อื้ม!ปึก ปึก ปึกเสียงทุ้มคำรามด้วยความเสียวกระสันเมื่อลัลนานั้นเสร็จสมอีกครั้งจนโพรงรักคับแคบรัดแก่นกายเขาแน่นเสียจนแทบจะขยับไม่ได้ เอวหนาจึงไม่คิดจะหยุดให้เธอได้พักแล้วขยับเอวกระแทกใส่ด้วยความหนักหน่วงจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้องอยู่ภายในเรือน อีกทั้งยังสั่นสะเทือนเสียจนหิ้งบูชาของลัลนาขยับโยก“อ๊ะ พี่ธูปเดี๋ยวหัวสวมข้าตก”“ช่างมัน”“หากตกแล้วถือว่าไม่ดี”“ไม่ดีมึงก็เปลี่ยนใหม่”“อ๊า! เอาที่ไหนมาเปลี่ยนล่ะจ๊ะ”“ของกู”“!”ลัลนาถึงกับนิ่งค้างเอนหัวซบไหล่กว้างและทิ้งตัวกอดรัดเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเขาไว้ด้วยใบหน้าที่
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 25
ปึก!“อ๊ะ อ๊า พี่ทำข้าแรง ๆ “สันกรามคมขบกัดอย่างพยายามระงับอารมณ์แต่ก็ดูเหมือนจะไม่เป็นผลเมื่อได้มองสบประสานกับสายตาคู่สวยที่บัดนี้หวานเชื่อมไปด้วยความใคร่และความปรารถนาในตัวเขา จนทำให้เอวหนาเริ่มขยับสอดใส่ในจังหวะที่เร่งเร้าและรุนแรงมากขึ้น“อ๊ะ อ๊ะ พี่ธูป ของพี่เข้ามาในตัวข้าดีเหลือเกิน”“...”“อ๊า พี่ธูปข้าทรมาน”ร่างเล็กแสนยั่วยวนบิดเร้าและเงยหน้าครางเสียงหวานไม่ขาดปาก โดยมีสายตาคู่คมจับจ้องมองอยู่ตลอดในยามที่เขากระแทกกระทั้นจนเนื้อตัวของเธอโยกคลอน มองหน้าอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงในยามที่เขาถาโถมแรงเข้าใส่ตัวเธอ มองแก่นกายอวบใหญ่ของเขาที่มันแวววาวไปด้วยน้ำหวานของเธอที่ชโลมจนแวววาว มองหญิงงามที่เขาได้ครอบครองเธอทุกอย่างเพียงผู้เดียวหมับปึก ปึก ปึก“อ๊ะ อ๊ะ พี่ธูปจ๋า”ลัลนาร้องครางปากคอสั่นเมื่อมือใหญ่ของควันธูปคว้าจับข้อมือเธอที่กำลังจิกข่วนไปตามพื้นมาตึงไว้บนหน้าท้องที่นูนขึ้นมองเห็นเป็นลำใหญ่ของเขาทั้งสองข้าง ทำให้หน้าอกคู่โตดันชิดติดกันอยู่ตรงกลางระหว่างแขนเล็กให้เขาได้มองภาพที่ช่างงดงามเบื้องหน้า ในขณะที่กระแทกกระทั้นด้วยความหนักหน่วงอย่างไม่คิดจะออมแรงเอวหนาเร่งเร้าซอยถี
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 24
เอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงตัดพ้อแต่เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาและสายตาคมดุกลับไม่ยอมปริปากพูดอะไรตอบกลับแม้แต่คำเดียว มีเพียงส่วนล่างที่ขยับเคลื่อนสอดแทรกเข้ามาในกายเธอจนทำให้ขาเรียวที่ตั้งชันนั้นสั่นเทิ้มและร่างกายก็พลันเกร็งไปทุกส่วนเพราะความเจ็บ“อ๊ะ พี่จ๋าข้าเจ็บ”คำเรียกที่ยามปกติไม่เคยหลุดออกมาจากปากเล็ก ๆ นี้ แต่ในยามที่เขาและเธอกำลังร่วมทำสอดประสานเป็นหนึ่งเสียงหวาน ๆ จะเรียกขานเขาเช่นนี้เสมอ และที่มันน่าเจ็บใจคือมันทำให้เขาพ่ายแพ้และหัวใจเต้นแรงจนเลือดลมสูบฉีดเสียยิ่งกว่าเดิม“อื้อ ข้าจุกท้อง”ลัลนาถึงกับตัวงอด้วยความจุกหลังจากที่เอวหนากดท่อนลำใหญ่เข้ามาฝังลึกอยู่ภายในตัวเธอ แม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเข้ามา แต่ก็ยังคงทำให้เธอจุกเช่นนี้ได้เสมอและจะรู้สึกดีขึ้นก็หลังจากที่เขาเริ่มขยับมัน“สมใจมึงรึไม่”“คงจะสมใจกว่านี้หากพี่ยอมรับว่าหวงข้า”“มึงจะอะไรนักหนากับคำนี้”“...”“มองหน้ากู”ฝ่ามือใหญ่บีบแก้มนุ่มให้หันมามองหน้าเขาเมื่อลัลนาเบนหน้ามองไปทางอื่นด้วยความน้อยใจ ซึ่งพอได้มองสบตาดวงตาคู่สวยที่เป็นประกายฉายชัดไปด้วยความเศร้าควันธูปก็ถอนหายใจออกมาราวกับรำคาญเธอเต็มทน“หญิงเดียวที่ได้อย
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 23
เสียงหวานเอ่ยบอกโดยไม่คิดจะรอฟังคำตอบแต่อย่างใด เมื่อร่างเล็กหยัดกายลุกขึ้นนั่งแล้วดันไหล่กว้างให้ละปากจากหน้าอกของเธอที่เขากำลังดูดฟัดจนน้ำลายใสไหลเชื่อมระหว่างริมฝีปากสีสดและยอดอกที่แดงปลั่งโดยที่ควันธูปนั้นก็ไม่ได้ต่อต้านเพราะรู้ใจเธอดีว่าคิดจะทำอะไรจึงขยับเคลื่อนตัวถอยหลังไปนั่งพิงผนังเรือนโดยที่ขาข้างหนึ่งของเขาตั้งชันส่วนขาอีกข้างนั้นเหยียดยาว แล้วเอื้อมมือไปจุดตะเกียงที่วางอยู่ใกล้มือจนกระทั่งความมืดมิดนั้นถูกขับไล่ทำให้สายตาคมกริบที่แสนมีเสน่ห์มองเห็นลัลนานั่งพับเพียบแทรกตัวอยู่กลางระหว่างขายาว ด้วยสภาพที่ท่อนบนนั้นเปลือยเปล่าท่อนล่างผ้านุ่งก็ถลกขึ้นมากองอยู่ที่เอวจนมองเห็นขาเรียวขาวแสนผุดผ่องและใบหน้าสวยที่โน้มก้มลงมาคลอเคลียท่อนลำยาวสีเข้มสีเดียวกับผิวกายเขาที่ตอนนี้ถูกมือเล็กของเธอกำไว้หลวม ๆ อย่างคุ้นเคย“มึงนี่มันรู้ดีนัก”“หากข้าไม่รู้ใจพี่ แล้วผู้ใดจะมารู้เล่า”ดวงตาแวววาวเป็นประกายแสนยั่วยวนของลัลนาช้อนขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าของมือใหญ่ที่กำลังวางมือลูบหัวเธออย่างพอใจที่ลัลนายังคงรู้ใจเขาไม่เปลี่ยน เพราะหากเธอลืมเรื่องนี้คนที่จะเจ็บหนักก็คือตัวเธอเพราะควันธูปนั้
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 7
ให้อดเสียบ้าง ให้กินไม่ขาดปากแล้วเสือกดื้อด้านกับกู!คิดได้ดังนั้นควันธูปก็ขยับลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาทิ้งตัวนั่งลงยังพรมหน้าหิ้งบูชาแล้วตั้งท่าจะนั่งสมาธิ ทำให้ลัลนาที่นั่งอ้าปากค้างอยู่บนเตียงหลังจากได้ยินเขาพูดว่าถือศีลรีบลุกขึ้นตามมานั่งพับเพียบกอดแขนคลอเคลียเขาไม่ห่าง ซึ่งทุกครั้งที่เธอก้าวขาหรือ
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 6
“เหอะ! มึงกลัวทรมานรึ”ผู้อื่นต่างหากที่ทรมาน ควันธูปตอบกลับเพียงในใจก่อนวางกำไลไว้ข้างตัวแล้วมองจ้องไปยังเพื่อนรักที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก“มึงคิดถึงมันรึ”“...”“มันไม่กลับมาหามึง เพราะมันมีผัวอยู่แล้วรึ”“กูไม่ได้คิดถึงผู้ใด แล้วมันจะมีหรือไม่มีก็เรื่องของมัน”“หากเป็นเรื่องของมันจริง มึงคงไม่เ
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 5
ลัลนาเพ่งมองจนแน่ใจว่าตัวที่เห็นคือตัวอะไรก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเดินเข้าไปหาเขาราวกับไม่เห็นเพื่อสูดอากาศที่แสนจะเย็นสบายในช่วงเช้าแต่เพียงก้าวเดินได้ไม่กี่ก้าวพรึบ“อ๊ะ!”ลัลนาเอ่ยร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บเมื่อเท้าเปล่าที่ก้าวเดินนั้นเกิดสะดุดอะไรบางอย่างที่เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร เ
ม่านรักพนาร้าย ม่านรักพนาร้าย ตอนที่ 4
“กูนึกว่ามึงตายอยู่ในเรือนเสียแล้ว”“กูตายมึงก็ตายนั่นแหละ”ไพรพายเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าลัลนาแล้วกอดอกมองตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วเอ่ยถามด้วยคำพูดที่ไม่เป็นมงคลจนเธอต้องโต้ตอบกลับไปอย่างทันกันซึ่งการที่สาวงามทั้งสองออกมาจากเรือนพร้อมกันนั้นทำให้เหล่าชายหนุ่มละมือจากสิ่งที่กำลังทำอยู่แล้วชะเง้อมอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก248.9K viewsคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย722.4K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย127.9K viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง64.8K viewsพัง
โนเนจัง3.0K viewsรักนี้สายไป คุณหนูเจียงไม่มีวันให้อภัย
อาอู้45 viewsร้าวสัมพันธ์
ลายมะลิ59 viewsโอบหัวใจ อุ่นไอรัก
ภัสสพิชชา149 views
