Share

บทที่ 4

Author: กานเฟย
หลิงอวี๋คิดที่จะหยิบเครื่องมือและยาเพื่อไปช่วยรักษาเสี่ยวเมา

ทว่าประตูห้องใหญ่ก็ถูกเปิดขึ้นในทันที นางรับใช้แม่นมที่อยู่ด้านนอกอาจจะเข้ามาได้ทุกเมื่อ หลิงอวี๋จึงไม่กล้าที่จะทำอะไรผลีผลาม

ทำได้เพียงแต่สงบนิ่งรอคอยเวลา

พ่อบ้านฟั่นด้านนอกนั้นถูกแม่นมลี่ถามไถ่จนรู้สึกรำคาญใจ จึงใช้เท้าเตะแม่นมลี่ แล้วเอ่ยออกมาอย่างเย็นชาไร้ปรานี

“ไสหัวไป สุนัขดี ๆ จะต้องไม่มาขวางทาง”

เมื่อหลิงอวี๋มองออกไป ก็พบว่าแม่นมลี่ถูกผลักจนล้มลงบนพื้นอย่างแรง

ดูเหมือนว่า แม่นมลี่เองก็คงจะถูกแส้หวดมาก่อน เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง บนใบหน้ายังมีคราบเลือดอยู่ไม่น้อย...

“แม่นมลี่ เจ้าอย่ามามัวเสียเวลาอีกเลย รีบจัดการเก็บกวาดอยู่ในเรือนบุหงาเสียดี ๆ เถิด!”

นางรับใช้ที่ดูหยิ่งยโสคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหน้าของแม่นมลี่ เอ่ยออกมาอย่างได้ใจ

“พ่อบ้านฟั่นได้เลื่อนขั้นให้ข้าเป็นนางรับใช้ใหญ่แล้ว ต่อไปทุกคนในเรือนบุหงาจะต้องอยู่ภายใต้การดูแลของข้า”

“ท่านอ๋องทรงรับสั่งมาแล้วว่า หากพวกเจ้ายังจะไม่เชื่อฟัง ข้าก็มีอำนาจทีจะทุบตีพวกเจ้าจนตายได้!”

“หลิงผิง เจ้าเป็นนางรับใช้ข้างกายของพระชายา สัญญาทาสยังอยู่ในมือของพระชายา เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาทุบตีพวกเรา?” แม่นมลี่อดทนต่อความเจ็บปวดเอ่ยตำหนิออกมา

หลิงผิงยิ้มออกมาอย่างได้ใจ “นี่ นางถือว่าเป็นพระชายาของตระกูลใดกัน! ท่านอ๋องทรงเคยยอมรับนางหรือไม่?”

“อีกอย่าง เจ้าหมูโง่นี่ก็ขโมยของล้ำค่าของท่านอ๋องไปมิใช่รึ?”

“เพื่อเป็นการชดใช้ สัญญาทาสของพวกเราล้วนแต่มอบให้กับท่านอ๋องไปแล้ว ต่อไปข้าก็คือคนของท่านอ๋องแล้ว ไม่มีทางจะเป็นบ่าวรับใช้ของเจ้าหมูโง่นี่อีก!”

“แม่นมลี่ แม้แต่เจ้าเองก็เป็นคนของท่านอ๋อง ท่านอ๋องจะให้เจ้าไปตาย เจ้าจะยังมีชีวิตอยู่ได้อีกรึ? หากว่ารู้แล้ว ต่อไปก็คอยเชื่อฟังข้าดี ๆ !”

“เจ้า เจ้า......” แม่นมลี่โมโหจนเอ่ยไม่ออก

หลิงผิงไม่สนใจนางอีก หมุนตัวแล้วเดินเข้าไปด้านในห้อง

หลิงอวี๋ที่คิดจะช่วยแม่นมลี่ เพิ่งจะเดินมาถึงหน้าประตู ก็ชนเข้ากับหลิงผิง

หลิงผิงตื่นตกใจ โมโหจนถึงขีดสุด จนตบลงบนใบหน้าของหลิงอวี๋

หลิงอวี๋ที่เดิมทีนั้นอ่อนแรงอยู่แล้ว ทั้งร่างก็ล้มลงบนพื้นในทันที

หลิงผิงเดินเข้ามาอีกครั้ง ใช้เท้าเหยียบลงบนใบหน้าของหลิงอวี๋อย่างแรง...

หลิงอวี๋เจ็บปวดจนอีกเพียงนิดก็จะเป็นลมไป เลือดไหลล้นออกมาจากมุมปาก

นี่คือหลิงผิง นางรับใช้ที่ยุยงให้หลิงอวี๋ทำความผิดมาหลายครั้งหลายคราว!

หลิงอวี๋จำนางได้!

“เจ้าหมูโง่ เจ้าเองก็มีวันนี้แล้วสินะ!”

“ปกติแล้วเจ้าอาศัยสถานะของพระชายา อยากจะทุบตีพวกเราก็ทุบตี อยากจะดุด่าก็ด่า!”

“ตอนนี้ท่านเสนาบดีมิได้สนับสนุนเจ้าแล้ว ท่านเองก็มองเจ้าเหมือนกับสุนัขตัวหนึ่ง ข้าจะรอดูสิว่า เจ้าจะยังหยิ่งผยองได้อย่างไร!”

หลิงผิงยกเท้ากำลังเหยียบลงมาอย่างแรงอีกครั้ง...

เมื่อแม่นมลี่เห็นเข้า ก็ตื่นตกใจจนกระโจนเข้ามาปกป้องหลิงอวี๋เอาไว้ ทั้งร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

“อย่าทำพระชายา… หลิงผิง เจ้ามันบ่าวชั่วร้ายรังแกเจ้านาย!”

หลิงผิงไม่ได้คิดว่า แม่นมลี่จะกระโจนเข้ามา เมื่อชักเท้ากลับไม่ทันก็เตะเข้าบนเอวของแม่นมลี่อย่างแรง ทันใดนั้น แม่นมลี่ก็ส่งเสียงร้องออกมา

หลิงผิงกรุ่นโกรธเสียยิ่งกว่าเดิม เตะลงไปต่อพร้อมร้องคำราม

“เจ้ายังจะปกป้องคนสารเลวนี่อีก! ได้ ต้องการจะทนทุกข์ทรมานไปด้วยกันงั้นรึ? ข้าจช่วยเจ้าเอง ไปเป็นทาสรับใช้ที่ซื่อสัตย์ของนางในยมโลกเสียเถอะ!”

หลิงอวี๋รู้สึกได้เพียงว่า แม่นมลี่บนร่างกายตนเองนั้นถูกเตะเข้าจนสั่นสะท้าน เลือดสดอุ่น ๆ ไหลลงมาตามลำคอเข้าไปในเสื้อผ้าของเธอ...

เธอรู้สึกเห็นอกเห็นใจอีกครั้ง...

ถึงแม้ว่าชาติที่แล้วเธอจะเป็นแพทย์อัจฉริยะ แต่กลับต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคพิเศษชนิดหนึ่ง โรคชนิดนี้เรียกว่าซินเนสทีเซีย!

ก็คือเมื่ออยู่ในระยะห่างหนึ่ง เมื่อคนข้างกายได้รับความเจ็บปวด ก็จะถูกเธอสัมผัสและรับรู้ได้!

และนี่ก็เป็นความตั้งใจเดิมที่เธอพยายามศึกษาวิจัยทางการแพทย์อย่างหนัก สามารถใช้อาการป่วยเช่นนี้ของตนให้กลายมาเป็นประโยชน์ได้ เพื่อบรรเทาอาการเจ็บปวดของผู้ป่วยได้สะดวกยิ่งขึ้น และรักษาให้ผู้ป่วย...

ส่วนข้อเสียก็คือ ความเจ็บปวดของผู้ป่วยนั้นเธอล้วนแต่รับรู้ได้!

ก็เหมือนกับในตอนนี้ ถึงแม้ว่าคนที่ถูกเตะจะเป็นแม่นมลี่ แต่ก็เท่ากับเป็นการเตะลงบนกายของเธอเช่นกัน

แม่นมลี่เจ็บปวดเท่าไหร่ เธอก็เจ็บปวดเท่านั้น!

หลิงอวี๋ที่มาถึงขีดสุดของร่างกายแล้ว ก็ไม่อาจทนรับได้จึงเป็นลมไปอีกครั้ง...

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (5)
goodnovel comment avatar
Tiwapon Prasertsarn
เป็นลมไปอีกครั้ง
goodnovel comment avatar
ดวงใจ ผลิตพันธ์
เป็นลมอย่างเดียวทำอะไรไม่ได้เลยเฮ้อ
goodnovel comment avatar
Fungtion Ft
เป็นนางเอกแปบบใด๋ มีแต่บอกโกรธๆๆๆๆ แต่ทำไรไม่ได้สักอย่าง อ่านละหงุดหงิดแทน
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2973

    หลิงอวี๋นึกถึงความเป็นไปได้นี้ ทั้งตระหนกระคนยินดี บุตรที่ตั้งครรภ์ก่อนหน้านี้ถูกจ้าวหรุ่ยหรุ่ยเตะจนแท้งไปอย่างโหดเหี้ยมเรื่องนี้ยังคงเป็นแผลใจของหลิงอวี๋เสมอมาส่วนการกำเนิดของเซียวเยวี่ยนั้นเกิดขึ้นก่อนที่หลิงอวี๋จะข้ามเวลามา นางจึงมิเคยสัมผัสขั้นตอนการให้กำเนิดบุตรด้วยตนเองนางยังปรารถนาจะให้กำเนิดบุตรแก่เซียวหลินเทียนสักคนหนึ่งหากตั้งครรภ์ขึ้นมาจริง ๆ เช่นนั้นมิใช่ว่าความปรารถนาสัมฤทธิผลแล้วหรือ?หลิงอวี๋ครุ่นคิดพลางรีบเช็ดหน้าให้แห้ง แล้วจึงตรวจชีพจรของตนเองชีพจรลื่นไหล...นี่หมายความว่านางตั้งครรภ์แล้วจริง ๆ!ชั่วพริบตานั้นดวงตาของหลิงอวี๋ก็พลันรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา นางตั้งครรภ์บุตรของเซียวหลินเทียนอีกครั้งแล้วจริง ๆเพียงแต่บุตรคนนี้ มายามไหนมิมา ดันมาในยามนี้นางยังต้องเข้าร่วมการประลองชิงตำแหน่งเจ้าสำนักสำนักเซียนแพทย์ ย่อมต้องเผชิญกับอุปสรรคเกินจินตนาการมากมายมิแน่ว่าอาจจะกระทบกระเทือนถึงบุตรได้!ความตื่นเต้นของหลิงอวี๋ลดทอนลง นางสูดลมหายใจลึกเพื่อบังคับให้ตนเองสงบใจลงในเมื่อบุตรมาเกิดแล้ว นางจักต้องให้กำเนิดเขาให้ได้นี่คือบุตรที่นางเฝ้ารอกว่าจะได้มา นางจั

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2972

    หลิงหว่านกล่าวอย่างกระตือรือร้นว่า “ผู้อาวุโสอูหม่านั้นเอ็นดูผู้ใดก็พลอยเอ็นรอบข้างคนผู้นั้นด้วยเพราะเห็นแก่หน้าของท่าน จึงได้ปฏิบัติกับพี่เขยและพวกเผยอวี้เป็นพิเศษ!”“เผยอวี้บอกว่าอยากจับสัตว์เทพสักตัว ผู้อาวุโสอูหม่ายังช่วยสอนเคล็ดลับการจับสัตว์เทพให้แก่เขาด้วย!”ครั้นหลิงอวี๋ได้ยินว่าทุกคนล้วนได้รับประโยชน์จากอูหม่าจือ ในใจก็ยิ่งเคารพนับถืออาจารย์ผู้นี้ขึ้นไปอีกยามนี้นางมิได้เพียงแบกรับชีวิตของคนในครอบครัวหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนเท่านั้น ทว่ายังแบกรับความแค้นของอูหม่าจือไว้บนบ่าอีกด้วยมีเพียงหมั่นเพียรศึกษาเล่าเรียน และก้าวขึ้นเป็นเจ้าสำนักสำนักเซียนแพทย์ให้สำเร็จเท่านั้น จึงจะคู่ควรกับความทุ่มเทของอูหม่าจือ หลิงอวี๋อ่านตำราจนดึกดื่น เมื่อกลับมาถึงห้องพักเพื่อจะพักผ่อน เซียวหลินเทียนยังมิได้เข้านอน เขายังนั่งสมาธิรอนางอยู่“อาอวี๋ ข้าคิดว่าพวกเรามิอาจฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ป่าหมื่นอสูรได้ ข้าได้ให้เผยอวี้แจ้งแก่ลู่หนาน ให้ทุ่มเทกำลังทั้งหมดตามหาตัวเจี่ยงชิงแล้ว!”เซียวหลินเทียนกล่าว “หมอกพิษนั้นเจี่ยงชิงเป็นผู้สร้างขึ้น นางย่อมต้องรู้สูตรส่วนผสมอย่างแน่นอน!”“หากชาติก่อนของเจี่ย

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2971

    อูหม่าจือชะงักไปครู่หนึ่ง ทว่าต่อมาเขาก็เข้าใจในเจตนาของหลิงอวี๋เขานั้นได้ให้สัตย์ปฏิญาณไว้ว่า จะมิเป็นศัตรูกับสำนักเซียนแพทย์ไปชั่วชีวิตทว่าการรับหลิงอวี๋เป็นลูกศิษย์ก็มิได้หมายความว่าจะเป็นศัตรูกับสำนักเซียนแพทย์หากว่าหลิงอวี๋ไปแข่งชิงตำแหน่งเจ้าสำนัก และได้เป็นเจ้าสำนักสำนักเซียนแพทย์ขึ้นมา ก็ถือว่าตัวเขาได้บ่มเพาะบุคลากรล้ำค่าให้แก่สำนักเซียนแพทย์อูหม่าจือลังเลเพียงชั่วครู่ ก่อนระเบิดเสียงหัวเราะฮ่า ๆ ออกมาเขาหัวเราะอย่างสำราญใจยิ่ง ราวกับเรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกฮึกเหิมเป็นที่สุดเขาหัวเราะจนน้ำตาถึงกับไหล แม้เซียวหลินเทียนจะมองมิเห็น ทว่าก็สามารถสัมผัสได้ถึงความฮึกเหิมดีใจของอูหม่าจือจากน้ำเสียงหัวเราะได้“ดี... ดี ข้ารับเจ้าเป็นศิษย์!”อูหม่าจือหัวเราะเสร็จ ก็ปาดน้ำตาพลางกล่าวว่า “ในอดีตสำนักเซียนแพทย์ข่มเหงรังแกกันเกินทน ยามข้าจะแยกตัวออกจากสำนักยังใช้ชีวิตของฮูหยินข้ามาบีบบังคับให้ข้าต้องสาบานต่อหน้าธารกำนัล”“ชั่วชีวิตนี้ข้าได้แต่รู้สึกว่าเรื่องนี้คือความอัปยศที่สุดในชีวิต ทว่ากลับหรือไม่โอกาสได้ล้างอายเสียที”“หากเจ้าสามารถเป็นเจ้าสำนักสำนักเซียนแพทย์ได้ นั่นก็ค

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2970

    ขณะที่หลิงอวี๋กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น หนานซวงซึ่งมิอาจข่มใจไหวจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “ท่านผู้อาวุโสอูหม่า ท่านล่วงรู้ได้อย่างไรว่าชิงหมิงถูกลอบทำร้ายเจ้าคะ?”อูหม่าจือกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “เพราะชิงหมิงได้ฝ่าฟันไปจนถึงด่านสุดท้ายแล้ว ข้าได้เห็นอักษรที่นางสลักไว้บนพื้นก่อนสิ้นใจ”“นางจารึกไว้ว่า นางขอสาปแช่งเซวียนหยวนหัว หากนางหวนคืนกลับมาได้เมื่อใด นางจะทำลายล้างสำนักเซียนแพทย์ให้ย่อยยับ!”“ข้าได้ตรวจสอบโครงกระดูกของชิงหมิงแล้ว พบว่านางสิ้นชีพเพราะถูกพิษ!”“ตัวนางเองคือนารีผู้เลิศล้ำด้วยวิชาพิษ จะเป็นไปได้อย่างไรที่ถูกวางยาพิษโดยที่นางมิรู้ตัว!”“ความเป็นไปได้เพียงหนึ่งเดียว คือเซวียนหยวนหัวเป็นผู้ลงมือวางยาด้วยตนเอง เพราะเขาคือบุรุษที่นางรักสุดหัวใจ นางมิอาจคาดฝันว่าเซวียนหยวนหัวจะอำมหิตลงมือสังหารนางได้ เช่นนี้นางจึงมิได้ระแวดระวังตัว!”อูหม่าจือส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “พวกเจ้าคงคาดคิดมิถึงว่า พิษที่ชิงหมิงได้รับนั้นแท้จริงแล้วคือพิษที่นางคิดค้นขึ้นมาด้วยตนเอง เฉกเช่นหมอกพิษที่น้องเซียวกล่าวถึงเมื่อครู่นี้!”“นี่คือสิ่งที่ชิงหมิงบังเอิญค้นพบโดยมิได้ตั้งใจ แม้แต่ตัวนางเองก็ยังมิอาจปร

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2969

    หลิงหว่านหวนรำลึกถึงความหลัง ยามที่หลิงอวี๋มีใจปฏิพัทธ์ต่อเซียวหลินเทียน นางทำทุกวิถีทางโดยมิได้คำนึงถึงสิ่งใดเพื่อให้ได้ออกเรือนกับเขาผลลัพธ์กลับกลายเป็นที่รังเกียจของผู้คน แม้แต่เซียวหลินเทียนเองก็มิได้โปรดปรานนางทว่าหลิงอวี๋กลับอาศัยความเพียรพยายามของตน มุมานะบากบั่นก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว จนสามารถกอบกู้เกียรติยศ ช่วงชิงความนับถือจากผู้คน และครอบครองหัวใจของเซียวหลินเทียนได้ในที่สุดกว่าที่หลิงอวี๋จะมีวันนี้ได้ ความเหนื่อยยากที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังนั้นจะมีผู้ใดล่วงรู้บ้าง!ยกตัวอย่างเพียงสมุนไพรที่นางท่องจำเมื่อครู่นี้เถิด หากมิใช่เพราะต้องการรักษาดวงตาของเซียวหลินเทียนให้หายดี นางหรือจะสามารถจดจำสมุนไพรมากมายเพียงนี้ได้ภายในชั่วระยะเวลาอันสั้น?อูหม่าจือฟังด้วยความตั้งใจ พลางทอดสายตามองหลิงอวี๋อย่างครุ่นคิดเมื่อหลิงอวี๋ท่องจนจบ เขาก็ตกอยู่ในห้วงภวังค์หลิงอวี๋เองก็มิได้รบกวนเขา เพียงนั่งรอคอยอยู่อย่างเงียบงันเนิ่นนานผ่านไป อูหม่าจือจึงถอนหายใจออกมา แล้วเอ่ยขึ้นว่า “พิจารณาจากสมุนไพรที่เจ้ากล่าวมา ผนวกกับรูปแบบการหลอมโอสถของเจี่ยงชิงแล้ว เจี่ยงชิงผู้นี้ เห็นทีคงจะเป็นคนของส

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2968

    วันต่อมา เมื่อคณะของหลิงอวี๋ตื่นนอนและก้าวเท้าพ้นจากกระโจมที่พักก็พบว่าด้านนอกมีข้าวสารและผักสดวางเตรียมไว้ให้โม่ถงที่ยืนเฝ้ารออยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้นว่า “ฮูหยินหลิง เดิมทีพวกท่านเดินทางมาไกล พวกข้าสมควรดูแลต้อนรับพวกท่าน”“ทว่า ณ ที่แห่งนี้มีเพียงข้าและอาจารย์ พวกเราล้วนมิถนัดงานครัว คงต้องรบกวนพวกท่านดูแลตนเองแล้ว!”“โรงครัวอยู่ทางด้านโน้น พวกท่านสามารถใช้งานได้ตามสะดวก!”“รอจนพวกท่านกินอาหารเสร็จเรียบร้อย อาจารย์ของข้าจึงจะออกมาพบ!”หลิงหว่านได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า “เช่นนั้นข้าจะไปทำอาหารเองเจ้าค่ะ!”นางเรียกเผยอวี้ให้มาช่วยยกผักสดไปยังโรงครัว จากนั้นจึงร่วมมือกับจั่วชิวและคนอื่น ๆ ลงมือปรุงอาหารให้แก่ทุกคนหลิงอวี๋และเซียวหลินเทียนไม่มีธุระอันใด จึงพากันเดินไปดูอาการของเจ้าสิงโตขนขาวทั้งสองเดินไปถึงบริเวณมิไกลจากถ้ำนัก ก็เห็นเจ้าสิงโตขนขาวกำลังเดินกะเผลกวนเวียนอยู่แถวปากถ้ำบาดแผลภายนอกของมันสมานกันดีแล้ว ทว่าอาการบอบช้ำภายในยังคงต้องใช้เวลาพักฟื้นอีกสักระยะครั้นเจ้าสิงโตขนขาวเห็นหลิงอวี๋ มันก็ส่งเสียงร้องคำรามแผ่วเบา ก่อนจะวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาใช้หัวขนาดมหึมาของมันดันที่ท่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status