Share

บทที่ 4

Author: กานเฟย
หลิงอวี๋คิดที่จะหยิบเครื่องมือและยาเพื่อไปช่วยรักษาเสี่ยวเมา

ทว่าประตูห้องใหญ่ก็ถูกเปิดขึ้นในทันที นางรับใช้แม่นมที่อยู่ด้านนอกอาจจะเข้ามาได้ทุกเมื่อ หลิงอวี๋จึงไม่กล้าที่จะทำอะไรผลีผลาม

ทำได้เพียงแต่สงบนิ่งรอคอยเวลา

พ่อบ้านฟั่นด้านนอกนั้นถูกแม่นมลี่ถามไถ่จนรู้สึกรำคาญใจ จึงใช้เท้าเตะแม่นมลี่ แล้วเอ่ยออกมาอย่างเย็นชาไร้ปรานี

“ไสหัวไป สุนัขดี ๆ จะต้องไม่มาขวางทาง”

เมื่อหลิงอวี๋มองออกไป ก็พบว่าแม่นมลี่ถูกผลักจนล้มลงบนพื้นอย่างแรง

ดูเหมือนว่า แม่นมลี่เองก็คงจะถูกแส้หวดมาก่อน เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง บนใบหน้ายังมีคราบเลือดอยู่ไม่น้อย...

“แม่นมลี่ เจ้าอย่ามามัวเสียเวลาอีกเลย รีบจัดการเก็บกวาดอยู่ในเรือนบุหงาเสียดี ๆ เถิด!”

นางรับใช้ที่ดูหยิ่งยโสคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหน้าของแม่นมลี่ เอ่ยออกมาอย่างได้ใจ

“พ่อบ้านฟั่นได้เลื่อนขั้นให้ข้าเป็นนางรับใช้ใหญ่แล้ว ต่อไปทุกคนในเรือนบุหงาจะต้องอยู่ภายใต้การดูแลของข้า”

“ท่านอ๋องทรงรับสั่งมาแล้วว่า หากพวกเจ้ายังจะไม่เชื่อฟัง ข้าก็มีอำนาจทีจะทุบตีพวกเจ้าจนตายได้!”

“หลิงผิง เจ้าเป็นนางรับใช้ข้างกายของพระชายา สัญญาทาสยังอยู่ในมือของพระชายา เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาทุบตีพวกเรา?” แม่นมลี่อดทนต่อความเจ็บปวดเอ่ยตำหนิออกมา

หลิงผิงยิ้มออกมาอย่างได้ใจ “นี่ นางถือว่าเป็นพระชายาของตระกูลใดกัน! ท่านอ๋องทรงเคยยอมรับนางหรือไม่?”

“อีกอย่าง เจ้าหมูโง่นี่ก็ขโมยของล้ำค่าของท่านอ๋องไปมิใช่รึ?”

“เพื่อเป็นการชดใช้ สัญญาทาสของพวกเราล้วนแต่มอบให้กับท่านอ๋องไปแล้ว ต่อไปข้าก็คือคนของท่านอ๋องแล้ว ไม่มีทางจะเป็นบ่าวรับใช้ของเจ้าหมูโง่นี่อีก!”

“แม่นมลี่ แม้แต่เจ้าเองก็เป็นคนของท่านอ๋อง ท่านอ๋องจะให้เจ้าไปตาย เจ้าจะยังมีชีวิตอยู่ได้อีกรึ? หากว่ารู้แล้ว ต่อไปก็คอยเชื่อฟังข้าดี ๆ !”

“เจ้า เจ้า......” แม่นมลี่โมโหจนเอ่ยไม่ออก

หลิงผิงไม่สนใจนางอีก หมุนตัวแล้วเดินเข้าไปด้านในห้อง

หลิงอวี๋ที่คิดจะช่วยแม่นมลี่ เพิ่งจะเดินมาถึงหน้าประตู ก็ชนเข้ากับหลิงผิง

หลิงผิงตื่นตกใจ โมโหจนถึงขีดสุด จนตบลงบนใบหน้าของหลิงอวี๋

หลิงอวี๋ที่เดิมทีนั้นอ่อนแรงอยู่แล้ว ทั้งร่างก็ล้มลงบนพื้นในทันที

หลิงผิงเดินเข้ามาอีกครั้ง ใช้เท้าเหยียบลงบนใบหน้าของหลิงอวี๋อย่างแรง...

หลิงอวี๋เจ็บปวดจนอีกเพียงนิดก็จะเป็นลมไป เลือดไหลล้นออกมาจากมุมปาก

นี่คือหลิงผิง นางรับใช้ที่ยุยงให้หลิงอวี๋ทำความผิดมาหลายครั้งหลายคราว!

หลิงอวี๋จำนางได้!

“เจ้าหมูโง่ เจ้าเองก็มีวันนี้แล้วสินะ!”

“ปกติแล้วเจ้าอาศัยสถานะของพระชายา อยากจะทุบตีพวกเราก็ทุบตี อยากจะดุด่าก็ด่า!”

“ตอนนี้ท่านเสนาบดีมิได้สนับสนุนเจ้าแล้ว ท่านเองก็มองเจ้าเหมือนกับสุนัขตัวหนึ่ง ข้าจะรอดูสิว่า เจ้าจะยังหยิ่งผยองได้อย่างไร!”

หลิงผิงยกเท้ากำลังเหยียบลงมาอย่างแรงอีกครั้ง...

เมื่อแม่นมลี่เห็นเข้า ก็ตื่นตกใจจนกระโจนเข้ามาปกป้องหลิงอวี๋เอาไว้ ทั้งร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

“อย่าทำพระชายา… หลิงผิง เจ้ามันบ่าวชั่วร้ายรังแกเจ้านาย!”

หลิงผิงไม่ได้คิดว่า แม่นมลี่จะกระโจนเข้ามา เมื่อชักเท้ากลับไม่ทันก็เตะเข้าบนเอวของแม่นมลี่อย่างแรง ทันใดนั้น แม่นมลี่ก็ส่งเสียงร้องออกมา

หลิงผิงกรุ่นโกรธเสียยิ่งกว่าเดิม เตะลงไปต่อพร้อมร้องคำราม

“เจ้ายังจะปกป้องคนสารเลวนี่อีก! ได้ ต้องการจะทนทุกข์ทรมานไปด้วยกันงั้นรึ? ข้าจช่วยเจ้าเอง ไปเป็นทาสรับใช้ที่ซื่อสัตย์ของนางในยมโลกเสียเถอะ!”

หลิงอวี๋รู้สึกได้เพียงว่า แม่นมลี่บนร่างกายตนเองนั้นถูกเตะเข้าจนสั่นสะท้าน เลือดสดอุ่น ๆ ไหลลงมาตามลำคอเข้าไปในเสื้อผ้าของเธอ...

เธอรู้สึกเห็นอกเห็นใจอีกครั้ง...

ถึงแม้ว่าชาติที่แล้วเธอจะเป็นแพทย์อัจฉริยะ แต่กลับต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคพิเศษชนิดหนึ่ง โรคชนิดนี้เรียกว่าซินเนสทีเซีย!

ก็คือเมื่ออยู่ในระยะห่างหนึ่ง เมื่อคนข้างกายได้รับความเจ็บปวด ก็จะถูกเธอสัมผัสและรับรู้ได้!

และนี่ก็เป็นความตั้งใจเดิมที่เธอพยายามศึกษาวิจัยทางการแพทย์อย่างหนัก สามารถใช้อาการป่วยเช่นนี้ของตนให้กลายมาเป็นประโยชน์ได้ เพื่อบรรเทาอาการเจ็บปวดของผู้ป่วยได้สะดวกยิ่งขึ้น และรักษาให้ผู้ป่วย...

ส่วนข้อเสียก็คือ ความเจ็บปวดของผู้ป่วยนั้นเธอล้วนแต่รับรู้ได้!

ก็เหมือนกับในตอนนี้ ถึงแม้ว่าคนที่ถูกเตะจะเป็นแม่นมลี่ แต่ก็เท่ากับเป็นการเตะลงบนกายของเธอเช่นกัน

แม่นมลี่เจ็บปวดเท่าไหร่ เธอก็เจ็บปวดเท่านั้น!

หลิงอวี๋ที่มาถึงขีดสุดของร่างกายแล้ว ก็ไม่อาจทนรับได้จึงเป็นลมไปอีกครั้ง...

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Mga Comments (5)
goodnovel comment avatar
Tiwapon Prasertsarn
เป็นลมไปอีกครั้ง
goodnovel comment avatar
ดวงใจ ผลิตพันธ์
เป็นลมอย่างเดียวทำอะไรไม่ได้เลยเฮ้อ
goodnovel comment avatar
Fungtion Ft
เป็นนางเอกแปบบใด๋ มีแต่บอกโกรธๆๆๆๆ แต่ทำไรไม่ได้สักอย่าง อ่านละหงุดหงิดแทน
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3075

    เซวียนหยวนหงหมิงมองดูเซวียนหยวนหงกวนจากไปด้วยความเดือดดาลรอจนลับร่างของเขาลับตาไป เซวียนหยวนหงหมิงก็ข่มโทสะแล้วหันหน้าไปมองเซวียนหยวนหงเฉียง“เป็นเจ้าที่ส่งคนไปลักพาตัวหลิงอวี๋หรือ?”“เหตุใดเจ้าจึงเลอะเลือนเช่นนี้? วันนี้หลิงอวี๋เผยความโดดเด่นออกมาจนหมดสิ้น นอกเหนือจากคนของเราแล้ว หากผู้เข้าประลองเหล่านั้นหมายอยากชนะ ย่อมมิยอมปล่อยให้นางแสดงฝีมือต่อไปแน่!”“ถึงยามนั้นพวกเขาย่อมลงมือสังหารหลิงอวี๋ด้วยตนเอง เหตุใดเจ้าต้องทำเรื่องเกินจำเป็นอย่างการชิงสังหารนางก่อนด้วยเล่า?”เซวียนหยวนหงเฉียงเอ่ยด้วยใบหน้าไร้เดียงสา “พี่ใหญ่ สิ่งที่ท่านคิดได้ ข้าก็คิดได้เช่นกัน!”“ข้าขอสาบานได้เลย ข้ามิได้ส่งคนไปลักพาตัวนางจริง ๆ!”“ท่านและข้าต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ แม้หลิงอวี๋จะสามารถคว้าชัยในการประลองสองรอบแรกได้ แต่นางก็มิอาจผ่านด่านไปได้อย่างราบรื่นแน่ ข้าจะหาเรื่องใส่ตัวทำสิ่งเกินจำเป็นไปหาปะไรเล่า!”เซวียนหยวนหงหมิงชะงักไปเล็กน้อย เขามองดูเซวียนหยวนหงเฉียงแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน“มิใช่เจ้า แล้วผู้ใดเป็นคนทำกัน?”“หรือว่าจะเป็นองค์รัชทายาท?”การที่เซวียนหยวนหงหมิงสงสัยเช่นนี้ก็มีเหตุผลอยู่แม้

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3074

    เซียวหลินเทียน หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนและองค์หญิงใหญ่ล้วนส่งคนออกไปค้นหาหลิงอวี๋ในคราแรกทุกคนยังคงดำเนินการอย่างลับ ๆ ทว่าเมื่อเวลาล่วงเลยไปทีละน้อย กลับไม่มีเบาะแสของหลิงอวี๋แม้แต่น้อยเซียวหลินเทียนมิอาจระงับความร้อนรนได้อีกต่อไป เขาออกค้นหาคนอย่างเอิกเกริกโดยมิสนใจว่าจะทำให้สำนักเซียนแพทย์แตกตื่นหรือไม่ยามนี้แม้ฟ้าจะมืดค่ำแล้ว ผู้เข้าร่วมการประลองทั้งหลายล้วนพักผ่อนอยู่ในที่พักของตนเมื่อเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ ผู้คนมากมายย่อมล่วงรู้ผู้ที่เลื่อมใสในตัวหลิงอวี๋เช่นเฮ่อหลานซื่ออวี่ ล้วนเร่งรุดออกมาช่วยตามหาคนแม้แต่อวี๋คุนเจ้าตำหนักเมฆาถลา และกู่เหลียงฉิวเจ้าแคว้นชางฉงก็ยังนำผู้คนออกมาช่วยพวกเขาตามหาคนด้วยเช่นกันความโกลาหลใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ ย่อมทำให้ผู้อาวุโสหลายท่านของสำนักเซียนแพทย์ตื่นตกใจเซวียนหยวนหงกวนรีบรุดไปหาเซวียนหยวนหงหมิงด้วยโทสะ เอ่ยปากตวาดอย่างเกรี้ยวกราด “ท่านเจ้าสำนัก เช่นนี้มันจะเกินไปแล้วกระมัง!”“ยามนี้มิใช่เพียงผู้คนจากแคว้นซิงลั่วที่มาเข้าร่วมการประลอง แคว้นเล็กแคว้นน้อยมากมายก็ส่งคนมาร่วมด้วย!”“พวกท่านลักพาตัวหลิงอวี๋ไปเช่นนี้ เป็นเพราะไร้ความมั่นใจในตนเ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3073

    อวิ๋นเสียทราบดีว่าองค์หญิงใหญ่เก็บงำความกริ้วไว้เต็มอก คนใต้บังคับบัญชาของแม่ทัพโต้วเกิดมีผู้ทรยศ ส่วนผู้ที่มาร่วมการประลองเหล่านี้มีเพียงน้อยนิดที่ทำเพื่อความก้าวหน้าของวิชาแพทย์อย่างแท้จริงหากปล่อยให้เป็นเช่นนี้สืบไป แคว้นซิงลั่วจะมีอนาคตอันใดเหลืออยู่อีกคนเช่นพวกนางในกาลก่อนล้วนทุ่มเทแรงกายแรงใจ อาบเลือดสู้รบก็เพื่อความเกรียงไกรของแคว้นซิงลั่ว ทั้งหมดนี้ทำไปเพื่อให้ชนรุ่นหลังมาย่ำยีทำลายกระนั้นหรือ?หลายปีมานี้จักรพรรดิหมิงกวงปล่อยปละละเว้นสำนักเซียนแพทย์มากเกินไป จนเป็นเหตุให้พวกเขากำเริบเสิบสานยิ่งขึ้นทุกวันบัดนี้สิบเจ็ดแคว้นน้อยใหญ่มิได้เป็นดั่งกาลก่อน ล้วนลอบซ่องสุมขุมกำลังเตรียมการเคลื่อนไหวอยู่เงียบ ๆหากยังไร้ซึ่งความเปลี่ยนแปลงใด ในมิช้าแคว้นซิงลั่วคงเกิดเหตุโกลาหลเป็นแน่อวิ๋นเสียทอดถอนใจกล่าวว่า “องค์หญิงใหญ่ สมควรจัดระเบียบเสียใหม่ให้ดีเถิดเพคะ มิอาจปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปได้อีกแล้ว!”มีหรือองค์หญิงใหญ่จะมิรู้เหตุผลข้อนี้ นางถอนหายใจ “ครานี้ที่ข้ามาเขาผามรกต ก็ด้วยหวังสำนักเซียนแพทย์จะมีผู้ที่สามารถพลิกผันสถานการณ์ได้!”“เช่นนั้นข้าจะยอมสละทั้งชีวิตเพื่อสนับสน

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3072

    ท่านป้าอวิ๋นเสียเดินออกไปถ่ายทอดถ้อยคำขององค์หญิงใหญ่ให้หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนฟังโดยมิตกหล่นแม้แต่น้อยหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนมิรู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี นางย่อมรู้ธรรมเนียมดี ทว่าเรื่องนี้หากมิอาจเชิญให้องค์หญิงใหญ่ออกหน้า ตัวนางเองก็ย่อมไร้หนทางตามหาตัวหลิงอวี๋ในอาณาเขตของสำนักเซียนแพทย์ได้เลย“ท่านป้า ข้ามิได้มาเพื่อตัวข้าเองนะเจ้าคะ!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนกระซิบเล่าเรื่องที่หลิงอวี๋หายตัวไปให้ท่านป้าอวิ๋นเสียฟังนางกล่าวอย่างจริงใจว่า “ยามนี้พวกเรายังมิรู้ว่าหลิงอวี๋ถูกผู้ใดลักพาตัวไปกันแน่ ทว่าหากยิ่งชักช้าไปสักเค่อเดียว ความหวังที่หลิงอวี๋จะมีชีวิตรอดอยู่บนใต้หล้านี้ก็ยิ่งลดน้อยลงไปอีกส่วน!”“ข้าหวังให้องค์หญิงใหญ่ออกหน้าช่วยพวกเราตามหาหลิงอวี๋ให้เร็วที่สุดเจ้าค่ะ!”ท่านป้าอวิ๋นเสียจึงเพิ่งกระจ่างแจ้งว่าเหตุใดหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนถึงมาที่นี่ นางเองก็ติดตามองค์หญิงใหญ่มาหลายปี ผ่านคลื่นลมมรสุมมานับครั้งมิถ้วนนางครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงกล่าว “ได้ เรื่องนี้ข้าจะช่วยนำความไปกราบทูลองค์หญิงใหญ่ให้!”“พวกเราจะช่วยตามหาหลิงอวี๋ เจ้าจงกลับไปรอฟังข่าวที่เรือนเสียก่อนเถิด!”“ในยามที่เรื่องราวยังมิกระจ่างแจ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3071

    ก่อนที่หลิงอวี๋จะหมดสติไป ภายในใจเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวเป็นผู้ใดกันที่กำลังลอบทำร้ายนาง?ถึงกับฉวยโอกาสใช้ความเห็นอกเห็นใจที่นางมีต่อเด็กมาลอบทำร้ายนาง!นางยังคิดมิกระจ่างแจ้ง ก็ร่วงหล่นสู่ความมืดมิดเสียแล้วหญิงวัยกลางคนรวบกอดหลิงอวี๋เอาไว้ คนแคระฉวยโอกาสมองดูรอบด้าน เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดสัญจรผ่าน จึงรีบดึงกระสอบป่านใบหนึ่งออกมาสวมทับร่างของหลิงอวี๋จากนั้น หญิงวัยกลางคนก็รีบวิ่งไปที่ริมทางแล้วเข็นรถลากคันหนึ่งมา นางอุ้มหลิงอวี๋ขึ้นไปบนรถลาก คนแคระก็ขึ้นไปนั่งด้านบนโดยมีหญิงวัยกลางคนเป็นผู้เข็นรถจากไปคนทั้งสองสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดาสามัญ แม้ตลอดทางจะมีผู้คนพบเห็นก็ไม่มีผู้ใดนึกสงสัย จึงได้พากันนำตัวหลิงอวี๋ไปยังลานเรือนซอมซ่อแห่งหนึ่งอย่างโอ่อ่าผ่าเผย แล้วเปลี่ยนเป็นรถม้าลากจากไปทางด้านนี้ เซียวหลินเทียนยังคงรอคอยให้หลิงอวี๋กลับมากินมื้อเย็นทว่ารอคอยอยู่นานกว่าหนึ่งชั่วยาม ก็ยังมิเห็นหลิงอวี๋กลับมาเซียวหลินเทียนหิวจนรู้สึกทรมานอยู่บ้าง แต่เมื่อคิดว่าหลิงอวี๋ก็น่าจะใกล้กลับมาแล้ว จึงได้รอคอยต่อไปรอคอยไปอีกครึ่งชั่วยาม เซียวหลินเทียนเห็นหลิงหว่านเดินเข้ามา จึงกล่าวว่า “

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3070

    “ว่ากระไรนะ?”ครั้นหลิงอวี๋ได้ฟังก็รู้ทันทีว่านี่เป็นหนี้รักอีกคราหนึ่ง และพอจะเดาได้คร่าว ๆ ว่าต้องเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมการแย่งชิงเป็นแน่แต่ทว่านางยังคงอยากทำความเข้าใจในตัวเจียงสวี่ผู้นี้ให้มากขึ้น ดังนั้นจึงได้เอ่ยถามออกไปหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนเอ่ยด้วยความกระอักกระอ่วนใจ “คราแรก นางบอกกับข้าตามตรงว่านางชอบพอกับหลงเหลียน และให้ข้าถอนตัวออกไป ห้ามพบเจอกับหลงเหลียนอีก!”“แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร! เจ้าก็รู้ว่าหลงเหลียนเติบโตมาในตำหนักเสวียนเทียนของเรา ข้ากับเขาอยู่ในที่เดียวกัน จะให้ข้ามิพบหน้าเขา ข้าจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร!”“อีกอย่าง ข้ากับหลงเหลียนมีใจให้กัน จะให้ข้าเมินเฉยต่อหลงเหลียนอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้ ข้าทำมิได้หรอก!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนยิ้มขมขื่น “พอข้ามิรับปาก นางก็บันดาลโทสะ คอยหาทางวางแผนลอบทำร้ายข้าทั้งต่อหน้าและลับหลัง!”“ยามนั้นสองตระกูลของเราสนิทสนมกันมาก มีอยู่คราหนึ่งเมื่อถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์ ครอบครัวของพวกเขาก็มาฉลองร่วมกันที่ตำหนักเสวียนเทียน”“ผลปรากฏว่า เจียงสวี่ได้จัดฉากวางแผนล่อลวงหลงเหลียน หวังจะรวบรัดข้าวสารให้กลายเป็นข้าวสุกร่วมกับเขา”“เรื่องนี้หลงเหลียนห

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 1643

    กระทั่งองค์ชายเย่กับจูหลานไปถึงหมู่บ้านซื่อผิง ถึงได้รู้ว่าเสี่ยวเป่ามิได้อยู่ที่หมู่บ้านและคนทั้งหมดในหมู่บ้านซื่อผิงก็ถูกแทนที่ด้วยคนแปลกหน้าแล้วเสี่ยวฮุ่ยก็ถอดหน้ากากออก ที่แท้นางมิใช่เสี่ยวฮุ่ยนางรับใช้ของจูหลานดังที่เคย ใบหน้าที่อยู่ภายใต้หน้ากากนั้นเป็นใบหน้าที่จูหลานมิเคยเห็นมาก่อนจูหลานเห็นแ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 1623

    หลิงอวี๋สามารถค้นพบได้ทันท่วงทีเช่นนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะเส้นสายของท่านกวนเอ้อร์ก่อนหน้านี้ท่านกวนเอ้อร์ถูกเซียวหลินเทียนเรียกตัวกลับมา และเซียวหลินเทียนก็ได้พูดคุยกับเขาเชิงลึกไปหนึ่งคืนในการพูดคุยครานี้หลิงอวี๋มิได้เข้าร่วม แต่รู้ว่าท่านกวนเอ้อร์ถูกเซียวหลินเทียนเกลี้ยกล่อมท่านกวนเอ้อร์กังวลเกี่ยวกั

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 1624

    หลิงอวี๋ครุ่นคิดอยู่สักพักหนึ่งตอนนั้นนางเคยหารือกับเซียวหลินเทียนในเรื่องนี้แล้ว และก่อนหน้านี้ก็อยากหาโอกาสบังคับให้องค์ชายคังเปิดเผยตนออกมาตอนนี้เมื่อองค์ชายคังส่งตัวเองมาให้ถึงหน้าประตู นางไม่มีทางปล่อยโอกาสที่จะได้แก้ไขข้อกล่าวหาให้หลิงเสียงกังและเรียกร้องความยุติธรรมให้กับทหารหลายพันนายที่เสีย

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 1579

    คืนนั้นพวกหลิงอวี๋จึงพักอยู่ที่บนแท่นนี้แล้วศึกษาวิธีเข้าไปกันต่อทุกคนคิดว่าวันพรุ่งก็จะต้องกลับไปแล้ว ต้องแข่งกับเวลาจึงหลับมิลง ได้แต่ศึกษากันทั้งคืนเพียงแต่มิว่าทุกคนจะทำเช่นไรก็มิอาจหาวิธีเข้าไปได้ลู่หนานทำกระทั่งการใช้กระบี่เปิดออก แต่กระบี่ที่คมจนสามารถตัดเหล็กราวกับโคลนได้ของเขาก็มิอาจทิ้งร่อ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status