Masuk🌸จางม่านอวี้ตื่นมาอีกทีพบว่าตนเองเป็นคุณหนูในนิยายของโลกเสมือนที่ระบบป้อนคำสั่งออกแบบนิยายเพิ่มสกิลโดยใช้เอไอ แต่เมื่อกำลังจะกดตกลง เรื่องสร้างตัวละครนางเอกผู้เพียบพร้อม คำสั่งทั้งหมดดันติดบั๊ก! จากนางเอกกลายเป็นตัวประกอบสุดน่าเวทนา... ถ้ามันคือในโลกเสมือนที่ไม่มีเธอเกี่ยวข้องก็ดีนะสิ แต่มันไม่ใช่เพราะเธอดันหลุดเข้ามาและใช้ชีวิตเป็นตัวประกอบนั้นเสียเอง
Lihat lebih banyakทุกคนส่ายหน้าให้กับเด็กน้อยที่พยายามป้ายความผิดให้คนอื่น ทั้งที่นางชอบดูผีเสื้อบินในสวนแต่ผีเสื้อดันบินหนีไปต่อหน้าต่อตาเท่านั้น “เช่นนั้นต้องขอโทษพี่ใหญ่ก่อนนะ วันนี้พี่ใหญ่ไปหาท่านอาลี่เจินมาด้วยล่ะ มีขนมใหม่ ๆ ที่ท่านอาคิดสูตรด้วยตนเอง” จางม่านอวี้ไม่รู้จะห้ามปรามเฟยเทียนอย่างไ
หลังจากแต่งงานได้เก้าเดือน ลูกหงส์และมังกรก็ มาเกิดในตำหนักหานอ๋องสร้างความปีติยินดีมากมายให้ กับเหล่าประชาชนในแคว้น รวมทั้งเสด็จลุงอย่างฮ่องเต้ เยว่อันคังประทานของรับขวัญหลานจนต้องสร้างห้องเก็บสมบัติเพิ่ม จางม่านอวี้ท้องลูกแฝดแต่เป็นแฝดชายหญิง โดยคนเป็นบิดาอย่างหานอ๋องก็ตั้งชื่อให
“ท่านอ๋องแก่ที่ไหนกันเพคะ แค่อวี้เอ๋อร์อายุสิบเจ็ดปี ท่านอ๋องอายุยี่สิบเจ็ดปีห่างกันแค่สิบปีถือว่าไม่มากกำลังพอดีเพคะ” นางกดข่มอมยิ้มในใจ ที่จริงหากนับกันก็หลายปีอยู่นะ “เจ้าเล่ห์นักหลอกด่าข้า นับจากนี้ชั่วชีวิตเจ้าข้าจะลงโทษเจ้าให้ต้องทรมานอยู่ใต้ร่างกายของข้า ถูกข้าเคี่ยวกรำทุกค
คืนนี้เยว่เค่อไท่ไม่ได้รังแกหานเฟยของเขาหนักมาก เพียงแค่ตั้งใจจะมีลูกกับนางในค่ำคืนนี้ให้จงได้ ฤกษ์หยิน หยางบรรจบกันไม่ใช่จะมีได้ในทุกปี เขาจึงไม่ปล่อยให้ความพิเศษนี้ผ่านไปเพียงเปล่าประโยชน์ ด้านนอกแขกที่เชิญมาล้วนเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนัก ขุนนางสำคัญในเมือง ไร้ขุนนางสอพลอในเมืองหลวงม
จางม่านอวี้เก็บเนื้อเก็บตัวอยู่แต่ในที่ของตนเอง เพราะไม่อยากออกไปเดินเฉียดใกล้ท่านหญิงหลินรั่วเหวิน แต่ทว่าสายข่าวเคลื่อนที่เร็วของนางก็มารายงานข่าวทุกวัน “พี่อวี้...หมิงไปสืบมาอย่างดีแล้ว ท่านอ๋องส่งสตรีเก้าสิบแปดคนกลับเมืองหลวงจนหมด เหลือเพียงท่านหญิงเพียงคนเดียว ท่านว่าท่านอ๋องมีใจให้ท่
“กลัวเหลือเกินเพคะว่าจะหาสามีดี ๆ แบบท่านอ๋องไม่ได้ หากท่านอ๋องไม่กลับมาอวี้เอ๋อร์คงเป็นหม้าย” เยว่เค่อไท่ดีดหน้าผากนางหนึ่งที นี่เท่ากับแช่งเขา ชัด ๆ “ข้าอยากพาเจ้าไป” จางม่านอวี้อมยิ้มเขินที่สามีห่างจากนางไม่ได้ ก็คนอย่างนางมีคนเดียวนี่นา แต่ทว่าคำพูดต่อมาทำให้นางทำหน้
หลังจากหานอ๋องพาจางม่านอวี้เที่ยวจนคนที่ขี่หลังอยู่หลับไปเขาก็พานางกลับไปนอนพักที่ตำหนัก เมื่อจัดการห่มผ้าให้นางอย่างดีกำลังจะเดินไปสะสางงานที่ทิ้งมาเมื่อตอนกลางวันก็เห็นเสด็จพี่เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด “มีอะไรหรือเสด็จพี่” “ข้าคิดว่ากำลังจะมีเรื่องไม่ดีเท่าไหร่” คำ
จางม่านอวี้ชะงักเท้ากึก...แต่ทว่าสามีคนดีของนางกลับไม่ยอมหยุดทั้งกึ่งลากกึ่งจูงนางเข้าไป จนนางต้องรีบเอ่ยท้วง “เอ่อ...ท่านอ๋อง...เอ้ย...คุณชายเฉิน” จางม่านอวี้ หลุดเรียกเขาเพราะชินปาก แต่ทว่าเขากลับไม่ดุนาง ซ้ำยังยิ้มให้กับนางอย่างเอ็นดูอีกด้วย “ไม่เข้าไปหรือ” “ซูหมิง





