บทที่ 45

ภีรวัจน์ลุกขึ้นกวาดข้าวของบนโต๊ะลงพื้นเพื่อระบายความโกรธกรุ่นที่มันกำลังปะทุอยู่ในอกเขาในตอนนี้หลังจากที่วางสายจากภีรดาแล้ว ทั้งๆ ที่พยายามจะไม่ใส่ใจแต่ยิ่งพยายามจะลืมภาพของเธอก็ยิ่งชัดเจน และชายหนุ่มรู้สึกแทบจะทนไม่ได้เมื่อคิดถึงตอนที่วราลีจะต้องอยู่ในอ้อมกอดของพิษณุในวันนี้ เขาเหมือนกำลังจะคลั่ง ทั้งรักทั้งแค้นทั้งโกรธทั้งคิดถึงความรู้สึกมากมายที่เกี่ยวกับวราลีกำลังโรมรันโจมตีเขาอย่างหนักหน่วงอยู่ในตอนนี้

ไม่...เขาจะไม่ปล่อยให้วราลีมีความสุขกับคนอื่นอย่างเด็ดขาดภีรวัจน์บอกตัวเองก่อนจะตัดสินใจอะไรบางอย่าง

อีกฟ้าหนึ่งของประเทศไทย วราลีนั่งยิ้มคนเดียวอยู่ในห้องอย่างโล่งอกที่ในที่สุดวันนี้เธอก็ได้สะสางบางอย่างที่มันค้างคาใจมานานเสียที เธอถอนหายใจออกมาน้อยๆ เมื่อนึกถึงใครบางคนที่อยู่อีกฟากฟ้า ก่อนที่จะสลัดภาพของเขาออกไปจากความคิด ไม่ว่าเขาจะอยู่หรือไปชีวิตของเธอก็ต้องดำเนินต่อไป ถึงจะคิดถึงเขาแค่ไหนเธอก็คงไม่สามารถจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้แล้วในเมื่อเขาเลือกที่จะเดินไปจากชีวิตของเธอ

ค่ำนี้วราลีเข้านอนเร็วกว่าทุกวันเพราะเธออยู่บ้านคนเดียว พ่อกับแม่ของ วราลีไปทำบุญที่ต่างจังหวัดตั้งแต่เช้าและบอ