4 เป้าหมาย

แสงไฟวิบวับสาดส่องไปทั่วคลับ เสียงเพลงดังกระหึ่มจนพื้นสะเทือน ร่างบางของหญิงสาวสุดเย้ายวน สามคนกำลังเต้นตรงกลางฟลอร์อย่างสนุกสนานและมั่นใจ ท่ามกลางสายตาของชายหนุ่มหลายคนที่ต่างจับจ้องมาที่พวกเธอ

“พวกแกฉันเต้นแบบนี้โอเคหรือยัง”

“อือ ๆ ตอนนี้มีแต่คนมอง แกต้องเต้นแรงกว่านี้อีก”

“ได้ ๆ”

เมื่อได้ยินคำยั่วยุจากเพื่อนสาว วันใหม่ก็ยกมือขึ้นเสยผมอย่างเย้ายวน ก่อนจะเริ่มโยกย้ายสะโพกพลิ้วไหวไปตามจังหวะเพลง แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบคอตัวเอง ก่อนจะค่อย ๆ เลื้อยลงมาตามลำตัว กระโปรงเดรสพลิ้วไหวไปตามจังหวะ เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าผืนบางเบา

“แซ่บบบบ เอาอีก” มินนี่ที่เต้นอยู่ข้างกัน ก็ขยับมากระซิบต่อ

“แกว่าเราโดดเด่นขนาดนี้ หมอนั่นจะเห็นเราหรือยัง”

“ฉันว่าคงเห็นแล้ว”

“เต้นต่อ ๆ” แล้วทั้งสามสาวก็เต้นกันต่ออย่างเมามัน ถึงแม้ปกติไปเที่ยวจะแทบไม่ได้เต้นแบบนี้เลยก็ตาม แต่วันนี้เพื่อมีเรื่องที่เจาะจง จึงต้องพากันเต็มที่

ทุกการเคลื่อนไหวของหญิงสาว ดึงดูดสายตาจากหลายคนในคลับ ชายหนุ่มที่สนใจในตัวพวกเธอเริ่มขยับเข้ามาใกล้มากขึ้น และพยายามจะทักทาย แต่เธอกลับไม่สนใจ ยังคงเต้นต่อไป ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นลำคอระหงที่ผุดเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ออกมา

จังหวะเพลงที่เร้าใจขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้พวกเธอปลดปล่อยทุกอย่างออกมากับการเต้น ผมหนาสะบัดไปมาตามแรงเหวี่ยง จนเป็นภาพที่ ทำให้ผู้ชายหลายคนละสายตาไปจากพวกเธอทั้งสามคนไม่ได้

รวมถึงบุคคลที่พวกเธอตั้งใจจะเล็งไว้เป็นเป้าหมาย ก็ยืนกอดอกมองอยู่อย่างไม่วางตา เขาชั่งใจสักพักว่าจะเข้าหาผู้หญิงที่เขาสนใจยังไงดี ปกติก็ไม่เคยจะประหม่าแบบนี้

“อ้าวคุณพอร์ช”

“เอ่อ คุณเบียร์สวัสดีครับ” เมื่อเดินลงมาถึงชั้นล่างก็พบกับผู้จัดการคลับอย่างคุณเบียร์ ที่ตอนนี้กำลังลงมาเช็คงานด้านล่างอยู่พอดี

“ไปไหนครับ”

“เอ่อ พอดีวันนี้เห็นว่าคนเยอะมาก เลยอยากเดินลงมาดูหน่อย”

“ดูอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่านะ” สายตาคมของผู้จัดการหนุ่ม ก็หันไปมองตามสายตา ของคนตรงหน้าที่ส่งไปถึง ผู้หญิงสามคนที่กำลังเต้นอยู่กลางฟลอร์

“ก็ น่าสนใจดีนะครับ” เขาที่กำลังมองหญิงสาวตรงหน้าที่โดดเด่นกันมากอยู่ ก็หันมายิ้มอย่างมีเลศนัย

“หึ ครับ ถ้าไม่มีอะไร ผมขอตัวก่อนนะ” พูดจบผู้จัดการหนุ่มก็เดินขึ้นไปข้างบน

ชายหนุ่มเพียงแต่ยืนมองหญิงสาวทั้งสาม ที่เต้นกันอย่างเมามันส์ เขารู้สึกสะดุดตากับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่โดดเด่นสำหรับเขามาก จนอยากเข้าไปทำความรู้จักตอนนี้เลย

แล้วก็เป็นจังหวะที่เพลงแดนซ์สุดมันส์จบลง พร้อมกับคอปเปอร์ที่เดินลงมาสมทบพอดี

“ไปไหนของมึง”

“แล้วมึงล่ะจะไปไหน ไหนว่าจะไปเคลียร์งาน งานเหี้ยอะไร”

“เออ กูชอบชุดสีแดง” เมื่อเป็นแบบนี้เขาก็ไม่อาจปิดบังได้ ก็เป็นความตั้งใจนั่นแหละว่าจะเข้าหาผู้หญิงที่สนใจ

“เออ กูชอบชุดสีขาว” สายตาคมของคอปเปอร์ ก็หันไปมองที่ หญิงสาวในชุดเดรสสีขาว ที่ขับผิวทำให้เธอคนนั้นมีออร่า และมันสะดุดตาเขาตั้งแต่แรกเห็น

“ก็ดีที่ไม่ใช่คนเดียวกัน”

“กูกับมึงชอบเหมือนกันที่ไหน” แล้วทั้งสองหนุ่มก็หันมองหน้ากันอย่างรู้ทัน ก่อนจะรีบเดินเข้าไปทักทาย กลุ่มหญิงสาวที่เดินไปนั่งที่โต๊ะพอดี

"เห้อ ฉันไม่คิดว่าจะเหนื่อยขนาดนี้"

"ก็ดูเต้นเข้าสิ ไม่เหนื่อยก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว" ทั้ง สามสาวก็ไม่วายเอ่ยแซวกัน พร้อมกับหัวเราะคิกคักด้วยความสนุกสนาน

"ขอชนแก้วด้วยได้ป่ะ" และในตอนนั้นเสียงทุ้มหล่อของใครบางคนก็ดังขึ้น

ไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญหรือตั้งใจ ในความโดดเด่นของพวกเธอ ในค่ำคืนนี้ก็มีผู้ชายมากมายเข้ามาทำความรู้จัก แต่ด้วยที่ไม่สนใจใครก็ต้องเมินเฉย เพื่อรอเป้าหมายที่ล็อคไว้ แล้วก็ได้ผลวันนี้คงสำเร็จในขั้นแรก

"พะ...พวกแก" เมื่อเห็นเป้าหมายที่พวกเธอเล็งไว้เดินเข้ามา ประจันหน้าแบบนี้ก็ถึงกับทำอะไรไม่ถูก แต่ก็ต้องรีบทำสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด

"เออ อือ ได้สิ" พูดแค่นั้นร่างบางก็หยิบแก้วตัวเองที่วางอยู่ตรงนั้น ขึ้นมาชูต่อหน้าแล้วยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

"เราพอร์ชนะ" ได้จังหวะก็ทักทายคนตรงหน้า ด้วยสายตาที่ปรารถนาอย่างปิดไม่มิด เขาถือวิสาสะเดินไปยืนอยู่ข้างเธอ พร้อมกับท่าทีที่แนบชิด เนื่องด้วยเสียงเพลงดังกระหึ่ม ทำให้ไม่ค่อยได้ยินบทสนทนาสักเท่าไหร่

"เราคอปเปอร์" คอปเปอร์ก็ทักทาย แต่สายตาเจ้าเล่ห์คู่นั้นก็หันมองไปที่มิเกลอย่างไม่วางตา พร้อมกับชูแก้วในมือเพื่อจะชน

"..." แต่นอกจากจะไม่สนใจแล้ว มิเกลยังมองเมินอีกต่างหาก เพราะเธอไม่ชอบผู้ชายลักษณะเจ้าเล่ห์แบบนี้ ยิ่งเขาฉวยโอกาสเข้ามาแนบชิดติดกับตัวเธอ อย่างถือวิสาสะยิ่งไม่พอใจ

"..." คอปเปอร์ที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับขมวดคิ้ว ทำไมเขารู้สึกได้ว่าผู้หญิงคนนี้ ดูจะไม่ชอบเขาสักเท่าไหร่

"เราวันใหม่" เธอยิ้มให้คนตรงหน้าอย่างหน้ารักและมีจริตเหนียมอาย แตกต่างจากตอนที่ออกไปเต้นเซ็กซี่เย้ายวนอย่างคนละขั้ว

"เรามินนี่ เอ่อ... ส่วนคนนี้มิเกล" เมื่อเห็นว่ามิเกลมีท่าทีเฉยเมยแบบนั้น มินนี่ก็เป็นคนแนะนำแทน พร้อมกับรีบสะกิดให้เพื่อนรักทำสีหน้าให้เป็นปกติ จนมิเกลหันมาฉีกยิ้มธุรกิจ อย่างเลี่ยงไม่ได้

แล้วทุกคนก็ได้ชนแก้วทำความรู้จักกัน ทุกอย่างตอนนี้เป็นแบบที่คิดไว้ 3 สาวลอบมองหน้ากันแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย

"มากัน 3 คนเหรอ"

"อืม พอร์ชกับคอปเปอร์ล่ะ"

"มีเพื่อนอีกแต่อยู่โซน VIP" คอปเปอร์ตอบ แต่สายตายังจับจ้องไปที่ใบหน้าสวยของมิเกล

"อ่อเหรอ นี่ก็แค่แวะมาทักทายพวกเราใช่ไหม"

"ใช่ ขึ้นไปนั่งด้วยกันป่ะ"

"ไม่เอาดีกว่า นี่ก็จะเที่ยงคืนแล้ว พวกเราก็คงจะกลับกัน"

"ทำไมต้องเที่ยงคืนด้วยล่ะ เป็นซินเดอเรลล่ากันหรือไง" คอปเปอร์ถามอย่างติดตลก

"อาจจะใช่ก็ได้ เพราะพวกเราไม่ค่อยเที่ยวกันดึก" มิเกลตอบอย่างฝืนพร้อมกับรอยยิ้มขุ่นเคืองที่มอบให้

"ปกติไม่ค่อยมาที่นี่กันเหรอ ไม่ค่อยเห็นเลย" พอร์ชถามต่ออย่างให้ความสนใจ

"ใช่ ปกติไม่ค่อยมาที่นี่กันเท่าไหร่"

"นั่งก่อนไหมละ" ได้ทีมินนี่ก็เอ่ยชวน เพราะเป็นจังหวะที่เพลงจบลงพอดี

"ขอบใจนะ" แล้ว 2 หนุ่มก็นั่งลงตรงนั้น พร้อมกับเริ่มคุยอย่างละลายพฤติกรรม เพื่อได้รู้จักกันมากขึ้น

จนตอนนี้เวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืน ก็พอดีกับที่นัดกันไว้ว่าจะกลับ เพื่อจะได้เริ่มแผนต่อไป

"เอ่อ พวกเราต้องกลับแล้วนะ"

"กลับเร็วจัง" พอร์ชพูดพร้อมกับหันมองใบหน้าสวย ด้วยความรู้สึกที่เสียดาย

"มีโอกาสคงได้เจอกันใหม่"

"เราไปส่งได้ป่ะ" เพราะไม่อยากพลาดโอกาสครั้งนี้ไป เขาเลยใจกล้าอาสาจะไปส่ง

"หึม จะไปส่งเราเหรอ" วันใหม่ถามพร้อมกับเลิกคิ้วอย่างยียวน

"อืม ไปส่งได้ไหม" พอร์ชพูดด้วยแววตาที่จริงจัง ‘เขาต้องการไปส่งเธอ...ให้ถึงห้อง!’

"หึ ก็ดีนะ" ทั้งสามสาวก็หันมองหน้ากันแล้วยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นเพื่อจะกลับ

"แล้วเราไปส่งเธอได้ป่ะ" คอปเปอร์ก็ถามมิเกลต่อ

"ไม่เป็นไรเราขับรถมาเอง" มิเกลพูดเสียงเรียบไม่มีท่าทีอ่อนไหวไปตามแต่อย่างใด ทั้งยังเดินหนีอย่างคนที่ไม่มีเยื่อใย

"เหอะ เธอนี่มัน..." คอปเปอร์ที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มอย่างชอบใจ ในชีวิตไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้มาก่อน เธอเป็นคนแรกเลยที่เมินเฉยต่อเขา

“น่ารำคาญ” มิเกลพึมพำ ก่อนจะมองบนอย่างคนที่เบื่อหน่าย

“ผู้หญิงอะไรน่าสนใจชะมัด” คอปเปอร์จำต้องแยกตัวออกไปอย่างเสียดาย เพราะเขาเองก็จะกลับแล้วเหมือนกัน วันนี้หมดสนุกแล้วสิ คงต้องกลับห้องไปพักผ่อนซักวัน