로그인공유
ตอนที่ 37 ไม่มีสิทธิ์
게시일:
2026-09-25 03:04:16แดดช่วงสายบนกรีนกอล์ฟเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ นักการเมืองวัยกลางคนกับผู้ติดตามอีกสองคนยืนกอดอก มองดูภูผาที่ยืนประกบซ้อนหลังของพรีม มือหนาทาบลงบนมือของเธอที่กุมด้ามไม้กอล์ฟไว้
“จับกริปหลวมไป” ภูผาพูดข้างหู
“นิ้วโป้งซ้ายต้องกดลงตรงนี้”
“พรีมยืนไม่ถนัดค่ะ” เธอพยายามขยับตัวออกครึ่งก้าว ภูผาไม่ปล่อยให้เธอถอย เขากดมือข้างหนึ่งลงบนสะโพกเธอ ออกแรงดึงให้แนบกับตัวเขามากขึ้น
“ถนัดสิ เดี๋ยวผมนำเอง” ภูผากระชับมือที่กุมมือเธอ วาดแขนพาพรีมขึ้นวงสวิงพร้อมกัน
“ตามองลูก... หมุนเอวตามแรงผม”
ลูกกอล์ฟพุ่งลอยโด่งไปตกบนกรีนห่างออกไปไม่กี่หลา เสียงปรบมือจากก๊วนนักการเมืองดังขึ้นทันที
“แหม คุณภูผา... สอนกันชิดขนาดนี้ คนมองเขาก็รู้กันหมดสิครับว่าตำแหน่งผู้อำนวยการแบรนด์ใหม่ ไม่ใช่ใครจะมาเป็นก็ได้” ส.ส. วัยกลางคนหัวเราะ สายตากวาดมองพรีมตั้งแต่หัวจดเท้าด้วยสายตารู้ทัน
“ดูท่าทางวงสวิงนี้คงต้องให้คุณภูผาเทรนส่วนตัวอีกยาวเลยนะเนี่ย”
“แน่นอนครับ” ภูผาตอบกลับทันควัน น้ำเสียงราบเรียบแต่ชัดเจนทุกคำ เขาไม่แก้ตัว ไม่ปฏิเสธ แต่กลับกระชับเอวพรีมให้แน่นขึ้น
“คนของผม ผมต้องเทรนเองกับมือให้เข้าที่เข้าทางอยู่แล้ว”
คำพูดของภูผากับสายตาแทะโลมของคนในก๊วนทำให้พรีมหน้าร้อนผ่าว รู้สึกอับอายจนอยากจะสะบัดตัวออกไปให้พ้นตรงนี้ แต่เธอรู้ดีว่าถ้าขยับหนีตอนนี้ คือการหักหน้าภูผาต่อหน้าผู้ใหญ่ และนั่นหมายถึงหายนะ
ห่างออกไปใต้ร่มไม้ คิมยืนนิ่ง แว่นกันแดดสีดำสนิทบดบังดวงตา แผ่นหลังเหยียดตรง มือสองข้างประสานไว้ด้านหน้า แต่สันกรามของเขาขบแน่น ลมหายใจเข้าออกช้าและสะดุด
“คิม” ภูผาเรียกโดยไม่หันไปมอง
“ครับ” คิมขานรับทันที
“เอาน้ำเย็นกับผ้าเย็นมาให้คุณพรีมหน่อย”
“ครับ”
คิมก้าวออกมาจากร่มไม้ เดินมาหยุดยืนตรงหน้าพรีมในระยะประชิด ยื่นขวดน้ำกับผ้าเย็นสีขาวให้เธอ
พรีมเห็นเงาสะท้อนหน้าตัวเองที่ซีดเผือดบนเลนส์แว่นดำของเขา มือที่ยื่นออกไปรับผ้าเย็นสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ ปลายนิ้วของเธอเฉียดโดนหลังมือคิมเพียงเสี้ยววินาที สัมผัสที่เย็นเฉียบของเขาทำให้เธอเจ็บแปลบในอก
“ขอบคุณค่ะ” พรีมพูดเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน
คิมไม่พูดอะไร เขาถอยหลังหนึ่งก้าวตามหน้าที่บอดี้การ์ด แล้วหมุนตัวเดินกลับไปยืนใต้ร่มไม้ตามเดิม ทิ้งให้พรีมยืนอยู่ในท่อนแขนของภูผาที่ยังคงโอบเอวเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย….
ในห้องอาหารส่วนตัว โต๊ะกลมขนาดใหญ่เต็มไปด้วยจานอาหารและขวดเหล้าราคาแพง นักการเมืองสองคนมีหญิงสาวหน้าตาดีนั่งขนาบข้างคอยรินเครื่องดื่มให้ แต่ข้างตัวภูผามีเพียงพรีมนั่งอยู่คนเดียว ภูผาหยิบช้อนกลางตักอาหารใส่จานของพรีมอย่างเป็นธรรมชาติ
“ทานเยอะๆ ครับ เมื่อบ่ายใช้แรงไปเยอะ” ภูผาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
ส.ส. ที่นั่งฝั่งตรงข้ามเห็นเข้าก็หัวเราะ ยกแก้วเหล้าขึ้นชี้
“คุณภูผานี่ดูแลดีจริงเชียว... สาวๆ ที่ผมเรียกมาสู้ไม่ได้สักคน ถึงว่าล่ะ วันนี้ชวนใครมานั่งด้วยก็ไม่เอา ที่แท้ก็พกของดีประจำตัวมาเองนี่หว่า”
“พรีมเขาเป็นพาร์ตเนอร์ธุรกิจผมครับ” ภูผายิ้มรับ
“จะพาร์ตเนอร์หรืออะไรก็เถอะ แต่ผลงานคุณพรีมเขาสุดยอดจริงนะ” ส.ส. อีกคนแทรกขึ้นมา
“เซตเครื่องประดับที่ออกแบบให้ลูกสาวผมวันก่อน ยัยหนูชอบมาก ชมไม่หยุดปากเลย”
“ขอบคุณมากค่ะท่าน” พรีมยกมือไหว้ตอบรับด้วยรอยยิ้มสุภาพ
“นั่นไงล่ะ!” ส.ส. คนเดิมแซวต่อทันควัน พลางตบโต๊ะเบาๆ
“ทั้งสวย ทั้งเก่ง ฝีมือดีขนาดนี้ ถ้าเป็นผมนะ... ผมก็ไม่ปล่อยให้ห่างตัวหรอก พกติดตัวไปทุกที่แบบคุณภูผานี่แหละ ถูกต้องที่สุดแล้ว!”
เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบโต๊ะ พรีมได้แต่ยิ้มค้างไว้ ความภูมิใจในผลงานเมื่อครู่ถูกกลบจนหมดเพียงเพราะคำพูดที่ลดทอนเธอให้เป็นแค่ของประดับข้างกาย เธอเหลือบมองไปที่ประตูห้อง คิมยืนนิ่งอยู่ในเงามืด สีหน้าไร้ความรู้สึก แต่สายตาที่มองตรงมายังโต๊ะอาหาร ทำให้คำพูดพวกนั้นยิ่งจุกแน่นอยู่ในอก….
รถตู้จอดสนิทหน้าพูลวิลล่า ภูผาก้าวลงมาก่อน ตามด้วยพรีม ส่วนคิมเดินถือกระเป๋าตามหลังเข้ามาในบ้าน
พอเข้ามาในห้องนั่งเล่น พรีมหยุดยืนอยู่ข้างโซฟา
“คุณภูผาคะ คีย์การ์ดห้องพรีมอยู่ไหนเหรอคะ” พรีมถามขึ้น ยื่นมือไปตรงหน้าเขา
“พรีมจะเอาของไปเก็บ”
ภูผาปลดกระดุมคอเสื้อโปโลออกช้าๆ หันมามองหน้าเธอ
“วิลล่านี้มีสองห้องนอนครับ” ภูผาพูดเรียบๆ พลางพยักหน้าไปทางห้องฝั่งซ้าย
“ห้องใหญ่ฝั่งนู้น คนขับรถเอากระเป๋าคุณไปไว้รวมกับของผมแล้ว”
พรีมชะงักไปทันที
“คะ? แต่พรีมนึกว่าคุณจองแยกห้อง...”
“ที่นี่เป็นส่วนตัวที่สุดแล้วพรีม อีกอย่างช่วงวันหยุดยาวแบบนี้ ที่พักเต็มหมด” ภูผาตัดบทแบบไม่เปิดช่องให้เถียง
“อีกอย่าง คืนนี้เราต้องคุยเรื่องเอกสารเปิดตัวแบรนด์ใหม่กันต่อ นอนห้องเดียวกันสะดวกกว่า”
พรีมเม้มปากแน่น เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากพยักหน้ารับ
“...ค่ะ”
최신 챕터
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 43 โดนจับตา
วินาทีนั้น คิมก็ดันตัวเองเข้าไปจนสุด ปลดปล่อยความอุ่นร้อนลึกเข้าไปข้างในตัวเธอจนหมด เขาทิ้งตัวลงมาทับร่างเธอไว้ ซบหน้าลงกับซอกคอ เสียงหอบหายใจดังอยู่ข้างหูเธอพรีมนอนนิ่งอยู่ใต้ตัวเขา สองมือยังคงลูบหลังที่เปียกเหงื่อของคิม รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยแบบที่ไม่เคยรู้สึกกับภูผาเลยสักนิดคิมค่อยๆ ขยับตัวลงมานอนตะแคง แล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของทั้งสองคนไว้ พรีมขยับหันหน้าเข้าหาคิม สบตากับเขาในความมืดสลัว“พรุ่งนี้... คุณจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกใช่ไหม” พรีมถามขึ้นตรงๆ น้ำเสียงสั่นเล็กน้อยคิมจ้องตาเธอ ก่อนจะเอื้อมมือไปเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากเธอออก“ผมไม่เคยคิดจะลืม” คิมตอบเสียงต่ำ “แต่คุณก็รู้ว่า... มันจะเป็นยังไง”“ค่ะ” พรีมก้มหน้าลง มองมือตัวเองที่แตะอยู่ตรงอกเขา “พรีมแค่กลัว... กลัวว่าคุณจะมองเรื่องคืนนี้เป็นแค่ความผิดพลาดอีก”คิมจับคางเธอขึ้น ให้สบตาเขาอีกครั้ง“ฟังผมนะ” คิมพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “สิ่งที่เกิดขึ้นคืนนี้ ไม่ใช่ความผิดพลาด แต่หลังจากนี้... คุณต้องระวังตัวให้มากกว่าเดิม”“ค่ะ”“เวลาอยู่ต่อหน้าเขา ทำตัวให้ปกติที่สุด อย่าแสดงอาการอะไรทั้งนั้น... ส่วนเรื่อง
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 42 แค่คืนนี้(ต่อ) NC
หน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันแค่นิดเดียว กลิ่นสบู่จากตัวเธอลอยแตะจมูกเขา คิมจ้องหน้าพรีม เลื่อนสายตามองปากที่กำลังสั่นของเธอ ก่อนจะสบตาเธอนิ่งๆ“ถ้าผมเกลียดคุณ...” คิมพูดเสียงต่ำ ลมหายใจอุ่นๆ รดข้างแก้มเธอ “ผมจะทิ้งเพื่อนแล้วมายืนเฝ้าคุณข้างถนนทำไม”พรีมชะงัก“อย่าถามอะไรแบบนี้” คิมพูดพลางมือที่จับเอวเธอเผลอบีบแรงขึ้นนิดนึง “คิม...”พรีมก้มมองคนที่นอนอยู่ใต้ตัวเธอ สายตาเขาไม่ได้เย็นชาเหมือนทุกครั้ง แต่มันดูอึดอัด โกรธ และเหมือนพยายามกลั้นอะไรบางอย่างไว้“แล้วทำไมถึงไม่ยอมมองหน้าพรีมเลยล่ะ” พรีมถามกลับ“ทำไมต้องทำเหมือนพรีมเป็นแค่ภาระที่ต้องคอยจัดการตามคำสั่งภูผา”คิมยกมือขึ้นมาแตะแก้มเธอเบาๆ สัมผัสแค่นั้นทำเอาพรีมขนลุกไปทั้งตัว“เพราะถ้าผมมองคุณตรงๆ ...” คิมพูดเบาลงจนเกือบเป็นกระซิบ สายตาเลื่อนลงมองปากเธออีกรอบ “...ผมกลัวใจตัวเอง ว่าจะไม่ยอมปล่อยคุณไป”ทั้งห้องเงียบลงทันที มีแค่เสียงลมหายใจของทั้งคู่ ท่ามกลางระยะห่างที่ไม่มีเหลืออีกแล้วคิมจ้องริมฝีปากที่สั่นของพรีม ลมหายใจร้อนๆ รดกันในระยะประชิด วินาทีนั้นเขาหมดความอดทน มือเลื่อนขึ้นไปล็อกท้ายทอยเธอแล้วรั้งใบหน้าลงมาบดจูบอย่างหนักหน่
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 41 แค่คืนนี้
แท็กซี่จอดหน้าคอนโดแห่งหนึ่ง ตัวตึกดูเงียบสงบ ไม่พลุกพล่าน คิมพาพรีมขึ้นลิฟต์มาที่ชั้นสี่ เขาแตะคีย์การ์ดแล้วผลักประตูเปิดออกภายในเป็นห้องสตูดิโอขนาดกลาง ผนังปูนเปลือยกับเฟอร์นิเจอร์สีดำและเทาเข้ม ทุกอย่างถูกจัดวางเป็นระเบียบเหมือนค่ายทหาร บนโต๊ะทำงานไม่มีของเกะกะ มีเพียงแล็ปท็อปเครื่องหนึ่ง เตียงนอนปูผ้าสีเทาเรียบตึง ม่านทึบแสงปิดสนิท ไร้รูปถ่ายหรือของตกแต่งพรีมเดินก้าวเข้ามาอย่างเกร็งๆ เธอหยุดยืนอยู่กลางห้อง กลิ่นสบู่ผู้ชายผสมกลิ่นสะอาดลอยแตะจมูก“นั่งก่อนสิ” คิมบอกพลางพยักหน้าไปทางโซฟาหนังสีดำตัวยาวพรีมเดินไปนั่งลงตรงริมขอบโซฟา สองมือวางไว้บนตักอย่างไม่คุ้นชิน คิมเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบน้ำเปล่าขวดใหม่ออกมาเปิดฝาแล้วยื่นให้เธอ“ขอบคุณค่ะ” พรีมรับขวดน้ำมาถือไว้“เดี๋ยวผมลงไปข้างล่างแป๊บเดียว…. คุณพักผ่อนตามสบาย ห้องน้ำอยู่ฝั่งนู้น”“คุณจะไปไหนเหรอคะ” “ไปซื้อของ” คิมตอบสั้นๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป พรีมนั่งนิ่งอยู่พักหนึ่ง พอดื่มน้ำไปสองอึก เธอก็วางขวดลงแล้วลุกขึ้นเดินสำรวจห้องเงียบๆห้องนี้แทบไม่มีร่องรอยของการใช้ชีวิตแบบคนทั่วไป ไม่มีขนม ไม่มีต้นไม้ ไม่มีของสะสม มีแต่ความเงียบกับ
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 40 อุบัติเหตุ
ช่วงค่ำบนถนนใหญ่ แสงไฟหน้ารถเก๋งของพรีมส่องกระทบฝากระโปรงหน้าที่ยุบย่น น้ำในหม้อน้ำไหลนองลงพื้นถนน เสียงแตรและเสียงเครื่องยนต์ของรถคันอื่นดังผ่านไปมาอย่างเร่งรีบชายวัยสามสิบเศษรีบวิ่งลงมาจากรถกระบะคู่กรณี สีหน้าตื่นตระหนก ยกมือไหว้น้ำตาคลอ“คุณครับ ผมขอโทษจริงๆ ครับ! ผมรีบพาลูกไปส่งโรงพยาบาล น้องชักหมดสติอยู่ในรถ”หญิงสาวอีกคนเปิดประตูกระบะ วิ่งอุ้มเด็กตัวเล็กๆ ที่กำลังชักลงมา ร้องไห้กระวนกระวาย “พี่ เร็วเข้า ลูกดิ้นใหญ่แล้ว!”พรีมที่ยังมึนศีรษะจากแรงกระแทก มองภาพนั้นแล้วรีบโบกมือ“ไม่เป็นไรค่ะ รีบพาน้องไปโรงพยาบาลก่อนเลยค่ะ!” พรีมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ถ่ายรูปหน้ารถ ทะเบียน กับบัตรประชาชนพี่ไว้ก่อน แล้วพี่รีบไปเลยค่ะ เดี๋ยวทางนี้ฉันรอประกันเอง”“ขอบคุณครับคุณ ขอบคุณมากครับ!” ชายคนนั้นรีบยื่นบัตรประชาชนให้เธอถ่าย แลกเบอร์โทรศัพท์อย่างลนลาน แล้ววิ่งกลับขึ้นรถกระบะ ขับพุ่งออกไปทันทีถนนตรงนั้นกลับมาเหลือเพียงความเงียบ พรีมยืนกอดอกพิงข้างตัวรถที่พังยับ ลมดึกพัดมาจนรู้สึกหนาว ความเจ็บระบมจากทริปต่างจังหวัดเมื่อคืนผสมกับแรงกระแทกจากถุงลมนิรภัยทำให้เธอแทบยืนไม่ไหว เธอถือโทรศัพท์แนบหูเพื่อรอ
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 39 ได้แค่ห่วง
“กูแค่อยากได้ยินเสียงมึงเฉยๆ ... มึงคุยกับกูก่อน อย่าเพิ่งด่ากูตอนนี้เลยนะ”“...เชี่ยเอ๊ย” นิกกี้สบถเสียงแผ่ว ความโมโหเมื่อกี้หายไปหมด เหลือแค่น้ำเสียงจุกๆ “มันจงใจทำขนาดนี้เลยเหรอวะ...”พรีมกอดเข่าตัวเองแน่น ปล่อยให้น้ำตาไหลเงียบๆ“พรีม มึงฟังกู” นิกกี้สูดหายใจลึก พยายามคุมเสียงไม่ให้สั่นเพื่อดึงสติเพื่อน “กูไม่ซ้ำเติมมึงแล้วนะ แต่มึงเห็นแล้วใช่ไหมว่าคิมมันช่วยเหี้ยอะไรมึงไม่ได้เลย ต่อให้มันได้ยิน มันก็ทำได้แค่นิ่ง”“กูรู้... กูก็แค่สมเพชตัวเอง”“หยุดสมเพชตัวเอง!” นิกกี้ดุสวน“ตอนนี้มึงต้องเอาตัวรอดก่อน ลุกไปกินข้าว กินยา แล้วหาอะไรปิดรอยพวกนั้นซะ อย่าให้ภูผามันเห็นว่ามึงจะตายเพราะเรื่องนี้”พรีมพยักหน้าทั้งน้ำตา“เรื่องภูผามึงถอยไม่ได้แล้ว แต่กับคิม... มึงต้องตัดใจเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นมึงพังยับแน่พรีม” นิกกี้ผ่อนเสียงลงแต่จริงจัง “ทนให้จบทริปนี้ กลับมากรุงเทพฯ เมื่อไหร่... ค่อยมาแหกปากร้องไห้ที่บ้านกู”ภายในห้องโดยสาร มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังแผ่ว คิมทำหน้าที่ขับรถ สายตามองตรงไปข้างหน้า มือสองข้างจับพวงมาลัยนิ่งสนิทภูผานั่งอยู่เบาะหลัง เขากดปิดหน้าจอไอแพด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นส
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 38 ไม่มีสิทธิ์(ต่อ) NC
“ส่วนคิม” ภูผาหันไปสั่ง“พักห้องฝั่งขวา เช็กความเรียบร้อยรอบบ้านให้เสร็จ แล้วคืนนี้ถ้าไม่ได้เรียก ก็ไม่ต้องออกมา”“ครับ” คิมตอบรับสั้นๆคิมถอดแว่นกันแดดออก สีหน้าเขายังนิ่งเหมือนเดิม แต่สายตาเขาสบเข้ากับพรีมตรงๆ ทั้งคู่รู้ดีว่าหลังประตูห้องใหญ่คืนนี้จะเกิดอะไรขึ้น และคิมก็รู้ว่าตัวเองทำได้แค่อยู่ในห้องฝั่งตรงข้ามตามคำสั่ง“เข้าไปอาบน้ำก่อนสิ” ภูผาแตะแขนพรีมเบาๆ ดันให้เธอเดินนำไปที่ห้องนอนใหญ่ภูผาเดินตามเข้าไปแล้วปิดประตูลง ทิ้งให้คิมยืนอยู่คนเดียวตรงโถงกลาง…..พรีมก้าวเท้าออกจากห้องน้ำในชุดคลุมอาบน้ำ แต่ยังไม่ทันได้เดินไปถึงห้องแต่งตัว ภูผาก็คว้าต้นแขนเธอไว้แล้วดันร่างเธอถอยหลังจนแผ่นหลังกระแทกเข้ากับบานประตูห้องนอนตึง!“คุณภูผา... อื้อ!”ภูผากดจูบลงมาหนักหน่วง มือกระตุกสายผูกชุดคลุมอาบน้ำของเธอออกอย่างรวดเร็ว เขายกร่างเธอขึ้นจนเท้าลอยเหนือพื้น ดันสะโพกเธอแนบชิดกับบานไม้“ตรงนี้... ไม่เอาค่ะ” พรีมเบือนหน้าหนี ลมหายใจหอบถี่ พยายามใช้สองมือดันไหล่เขาออก “ไปที่เตียงเถอะนะคะ”“ทำไมล่ะ” ภูผากระซิบชิดซอกคอ “ตรงนี้ก็สะดวกดีออก”ร่างกายของเขารุกรานเข้ามาทันทีโดยไม่ให้เวลาเธอตั้งตัว พรีมสะ
다른 추천
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat112.9K 조회수โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.0K 조회수รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว362.3K 조회수หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.3K 조회수เพลย์บอยร้ายร่ายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม103 조회수เพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]
มนต์ศิขริน51 조회수จะเขียนคำว่ารักให้เธอรู้ ( Aimaun )
อิ่มอุ่น ยิปซี88 조회수พี่คะหนูจะจีบพี่แล้วนะ
อักษราลัย22 조회수
