LOGINShare
ตอนที่ 39 ได้แค่ห่วง
publish date:
2026-09-25 03:11:33“กูแค่อยากได้ยินเสียงมึงเฉยๆ ... มึงคุยกับกูก่อน อย่าเพิ่งด่ากูตอนนี้เลยนะ”
“...เชี่ยเอ๊ย” นิกกี้สบถเสียงแผ่ว ความโมโหเมื่อกี้หายไปหมด เหลือแค่น้ำเสียงจุกๆ
“มันจงใจทำขนาดนี้เลยเหรอวะ...”
พรีมกอดเข่าตัวเองแน่น ปล่อยให้น้ำตาไหลเงียบๆ
“พรีม มึงฟังกู” นิกกี้สูดหายใจลึก พยายามคุมเสียงไม่ให้สั่นเพื่อดึงสติเพื่อน
“กูไม่ซ้ำเติมมึงแล้วนะ แต่มึงเห็นแล้วใช่ไหมว่าคิมมันช่วยเหี้ยอะไรมึงไม่ได้เลย ต่อให้มันได้ยิน มันก็ทำได้แค่นิ่ง”
“กูรู้... กูก็แค่สมเพชตัวเอง”
“หยุดสมเพชตัวเอง!” นิกกี้ดุสวน
“ตอนนี้มึงต้องเอาตัวรอดก่อน ลุกไปกินข้าว กินยา แล้วหาอะไรปิดรอยพวกนั้นซะ อย่าให้ภูผามันเห็นว่ามึงจะตายเพราะเรื่องนี้”
พรีมพยักหน้าทั้งน้ำตา
“เรื่องภูผามึงถอยไม่ได้แล้ว แต่กับคิม... มึงต้องตัดใจเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นมึงพังยับแน่พรีม” นิกกี้ผ่อนเสียงลงแต่จริงจัง
“ทนให้จบทริปนี้ กลับมากรุงเทพฯ เมื่อไหร่... ค่อยมาแหกปากร้องไห้ที่บ้านกู”
ภายในห้องโดยสาร มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังแผ่ว คิมทำหน้าที่ขับรถ สายตามองตรงไปข้างหน้า มือสองข้างจับพวงมาลัยนิ่งสนิท
ภูผานั่งอยู่เบาะหลัง เขากดปิดหน้าจอไอแพด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับคนขับผ่านกระจกมองหลัง
“เมื่อคืน...” ภูผาพูดขึ้นมาลอยๆ น้ำเสียงราบเรียบ
“...ได้ยินอะไรบ้างไหม”
นิ้วคิมกระตุกเพียงเสี้ยววินาที แต่สีหน้ายังคงนิ่งสนิท
“บ้านพักเก็บเสียงดีครับ ไม่ได้ยินอะไรผิดปกติ” คิมตอบทันทีโดยไม่ลังเล
ภูผากระตุกยิ้มมุมปาก สายตายังจับจ้องเงาสะท้อนของคิมในกระจก
“เหรอ...” ภูผาเอนหลังพิงเบาะ ท่าทางผ่อนคลาย
“พรีมเขาดื้อไปหน่อย เล่นเอาช้ำไปทั้งตัว... บ่ายนี้แวะร้านขายยาให้ด้วย ซื้อพวกยาทาแก้ฟกช้ำกับยาแก้ปวดเข้าไปให้เธอ”
“ครับ”
“คุณดูแลพรีมมาตลอด คงรู้นะว่าเธอแพ้ยาอะไร” ภูผาถามย้ำ น้ำเสียงนิ่งสนิทแต่จงใจกดดันจนบรรยากาศในรถเริ่มอึดอัด
“คุณพรีมไม่แพ้ยาครับ” คิมตอบเสียงหนักแน่น สายตามองตรงไปที่ถนนข้างหน้า ไม่ยอมสบตากับเงาในกระจกมองหลัง
“ดี” ภูผาเคาะนิ้วบนตัก
“จัดการตามนั้น”
คิมกำพวงมาลัยแน่นขึ้น เจ็บใจที่ทำได้แค่นิ่งรับคำสั่งให้ไปซื้อยามารักษาแผลที่เกิดจากฝีมือเจ้านายตัวเอง…
รถจอดสนิทหน้าพูลวิลล่า ภูผาหยิบสูทตัวนอกขึ้นมาพาดแขน
“ผมจะไปคุยธุระต่อกับท่าน ส.ส. ที่คลับเฮาส์” ภูผาสั่งคิมที่เบาะหน้า
“คุณเอายาที่ซื้อมาไปให้พรีมในห้อง ดูให้เรียบร้อยว่าเธอกินข้าว กินยาหรือยัง แล้วค่อยตามไปสแตนด์บายข้างนอก”
“ครับ” คิมรับคำ
คิมถือถุงยาจากร้านขายยาเดินตรงเข้าไปในตัววิลล่า บรรยากาศในบ้านเงียบสนิท เขาหยุดยืนหน้าประตูห้องนอนใหญ่ เคาะประตูตามมารยาท
ก๊อก ก๊อก...
“ใครคะ” เสียงพรีมดังออกมาจากข้างใน เสียงแหบเล็กน้อย
“ผมเองครับ”
เงียบไปสองสามวินาที ก่อนที่ประตูจะเปิดออก
พรีมยืนอยู่ตรงหน้า สวมเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น ใบหน้าไร้เครื่องสำอางซีดเซียว ผมยุ่งเล็กน้อย
สายตาของคิมเลื่อนลงต่ำตามสัญชาตญาณ เขาเห็นรอยช้ำสีม่วงจางๆ บริเวณต้นขาด้านในที่โผล่พ้นชายกางเกงขาสั้น รวมถึงรอยปื้นแดงตรงซอกคอที่เสื้อปิดไม่มิด
คิมขบกรามแน่น ลมหายใจสะดุดไปเสี้ยววินาที ก่อนจะปรับสีหน้ากลับมานิ่งสนิท เขายื่นถุงยาในมือส่งให้เธอ
“คุณภูผาให้เอายามาให้ครับ”
พรีมก้มมองถุงยาในมือเขา เธอไม่ยื่นมือไปรับทันที แต่เงยหน้าขึ้นสบตาคิมตรงๆ สายตาเธอเต็มไปด้วยความตัดพ้อ
“เขาสั่งให้คุณซื้อเหรอคะ”
“ครับ”
“แล้วคุณก็ซื้อมาให้... ตามหน้าที่” พรีมยิ้มมุมปาก
“เก่งจังเลยนะคะ ทำตามคำสั่งเจ้านายได้ทุกอย่างจริงๆ”
คิมนิ่งไป ไม่ตอบโต้คำพูดประชด เขายังคงยื่นถุงยาค้างไว้ที่เดิม
“มียาทาแก้ฟกช้ำกับยาคลายกล้ามเนื้อครับ ทานหลังอาหาร”
“ไม่ต้องบอกหรอกค่ะ พรีมอ่านฉลากยาเป็น” พรีมเอื้อมมือไปกระชากถุงยามาจากมือเขา ปลายนิ้วสัมผัสโดนกันเพียงเสี้ยววินาที แต่คิมกลับไม่ชักมือหนี
คิมมองลึกเข้าไปในตาที่แดงก่ำของเธอ น้ำเสียงที่เคยนิ่งสนิทหลุดความสั่นไหวออกมาเล็กน้อย
“...เจ็บมากไหม” คิมถามขึ้นสั้นๆ
พรีมเม้มปากแน่นจนซีด สูดหายใจเข้าลึกเพื่อกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาต่อหน้าเขา
“จะถามทำไมคะ” พรีมตอบกลับด้วยเสียงสั่น
“ถ้าบอกว่าเจ็บ... คุณจะทำอะไรได้”
คิมยืนนิ่ง ไม่มีคำตอบ มีเพียงสันกรามที่เกร็งแน่น
“ทำไม่ได้ใช่ไหมล่ะ” พรีมพูดต่อ น้ำเสียงเย็นชา
“งั้นก็กลับไปทำหน้าที่ของคุณต่อเถอะค่ะ อย่ามาทำเหมือนเป็นห่วง ทั้งที่ตัวเองเป็นคนผลักพรีมมาตรงนี้”
พรีมถอยหลังหนึ่งก้าวแล้วปิดประตูใส่หน้าเขาทันที
เสียงประตูล็อกดัง แกร๊ก ทิ้งให้คิมยืนนิ่งอยู่หน้าห้องเพียงลำพัง มือที่ลดลงข้างลำตัวกำแน่นจนสั่น….
Latest chapter
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 43 โดนจับตา
วินาทีนั้น คิมก็ดันตัวเองเข้าไปจนสุด ปลดปล่อยความอุ่นร้อนลึกเข้าไปข้างในตัวเธอจนหมด เขาทิ้งตัวลงมาทับร่างเธอไว้ ซบหน้าลงกับซอกคอ เสียงหอบหายใจดังอยู่ข้างหูเธอพรีมนอนนิ่งอยู่ใต้ตัวเขา สองมือยังคงลูบหลังที่เปียกเหงื่อของคิม รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยแบบที่ไม่เคยรู้สึกกับภูผาเลยสักนิดคิมค่อยๆ ขยับตัวลงมานอนตะแคง แล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของทั้งสองคนไว้ พรีมขยับหันหน้าเข้าหาคิม สบตากับเขาในความมืดสลัว“พรุ่งนี้... คุณจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกใช่ไหม” พรีมถามขึ้นตรงๆ น้ำเสียงสั่นเล็กน้อยคิมจ้องตาเธอ ก่อนจะเอื้อมมือไปเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากเธอออก“ผมไม่เคยคิดจะลืม” คิมตอบเสียงต่ำ “แต่คุณก็รู้ว่า... มันจะเป็นยังไง”“ค่ะ” พรีมก้มหน้าลง มองมือตัวเองที่แตะอยู่ตรงอกเขา “พรีมแค่กลัว... กลัวว่าคุณจะมองเรื่องคืนนี้เป็นแค่ความผิดพลาดอีก”คิมจับคางเธอขึ้น ให้สบตาเขาอีกครั้ง“ฟังผมนะ” คิมพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “สิ่งที่เกิดขึ้นคืนนี้ ไม่ใช่ความผิดพลาด แต่หลังจากนี้... คุณต้องระวังตัวให้มากกว่าเดิม”“ค่ะ”“เวลาอยู่ต่อหน้าเขา ทำตัวให้ปกติที่สุด อย่าแสดงอาการอะไรทั้งนั้น... ส่วนเรื่อง
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 42 แค่คืนนี้(ต่อ) NC
หน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันแค่นิดเดียว กลิ่นสบู่จากตัวเธอลอยแตะจมูกเขา คิมจ้องหน้าพรีม เลื่อนสายตามองปากที่กำลังสั่นของเธอ ก่อนจะสบตาเธอนิ่งๆ“ถ้าผมเกลียดคุณ...” คิมพูดเสียงต่ำ ลมหายใจอุ่นๆ รดข้างแก้มเธอ “ผมจะทิ้งเพื่อนแล้วมายืนเฝ้าคุณข้างถนนทำไม”พรีมชะงัก“อย่าถามอะไรแบบนี้” คิมพูดพลางมือที่จับเอวเธอเผลอบีบแรงขึ้นนิดนึง “คิม...”พรีมก้มมองคนที่นอนอยู่ใต้ตัวเธอ สายตาเขาไม่ได้เย็นชาเหมือนทุกครั้ง แต่มันดูอึดอัด โกรธ และเหมือนพยายามกลั้นอะไรบางอย่างไว้“แล้วทำไมถึงไม่ยอมมองหน้าพรีมเลยล่ะ” พรีมถามกลับ“ทำไมต้องทำเหมือนพรีมเป็นแค่ภาระที่ต้องคอยจัดการตามคำสั่งภูผา”คิมยกมือขึ้นมาแตะแก้มเธอเบาๆ สัมผัสแค่นั้นทำเอาพรีมขนลุกไปทั้งตัว“เพราะถ้าผมมองคุณตรงๆ ...” คิมพูดเบาลงจนเกือบเป็นกระซิบ สายตาเลื่อนลงมองปากเธออีกรอบ “...ผมกลัวใจตัวเอง ว่าจะไม่ยอมปล่อยคุณไป”ทั้งห้องเงียบลงทันที มีแค่เสียงลมหายใจของทั้งคู่ ท่ามกลางระยะห่างที่ไม่มีเหลืออีกแล้วคิมจ้องริมฝีปากที่สั่นของพรีม ลมหายใจร้อนๆ รดกันในระยะประชิด วินาทีนั้นเขาหมดความอดทน มือเลื่อนขึ้นไปล็อกท้ายทอยเธอแล้วรั้งใบหน้าลงมาบดจูบอย่างหนักหน่
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 41 แค่คืนนี้
แท็กซี่จอดหน้าคอนโดแห่งหนึ่ง ตัวตึกดูเงียบสงบ ไม่พลุกพล่าน คิมพาพรีมขึ้นลิฟต์มาที่ชั้นสี่ เขาแตะคีย์การ์ดแล้วผลักประตูเปิดออกภายในเป็นห้องสตูดิโอขนาดกลาง ผนังปูนเปลือยกับเฟอร์นิเจอร์สีดำและเทาเข้ม ทุกอย่างถูกจัดวางเป็นระเบียบเหมือนค่ายทหาร บนโต๊ะทำงานไม่มีของเกะกะ มีเพียงแล็ปท็อปเครื่องหนึ่ง เตียงนอนปูผ้าสีเทาเรียบตึง ม่านทึบแสงปิดสนิท ไร้รูปถ่ายหรือของตกแต่งพรีมเดินก้าวเข้ามาอย่างเกร็งๆ เธอหยุดยืนอยู่กลางห้อง กลิ่นสบู่ผู้ชายผสมกลิ่นสะอาดลอยแตะจมูก“นั่งก่อนสิ” คิมบอกพลางพยักหน้าไปทางโซฟาหนังสีดำตัวยาวพรีมเดินไปนั่งลงตรงริมขอบโซฟา สองมือวางไว้บนตักอย่างไม่คุ้นชิน คิมเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบน้ำเปล่าขวดใหม่ออกมาเปิดฝาแล้วยื่นให้เธอ“ขอบคุณค่ะ” พรีมรับขวดน้ำมาถือไว้“เดี๋ยวผมลงไปข้างล่างแป๊บเดียว…. คุณพักผ่อนตามสบาย ห้องน้ำอยู่ฝั่งนู้น”“คุณจะไปไหนเหรอคะ” “ไปซื้อของ” คิมตอบสั้นๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป พรีมนั่งนิ่งอยู่พักหนึ่ง พอดื่มน้ำไปสองอึก เธอก็วางขวดลงแล้วลุกขึ้นเดินสำรวจห้องเงียบๆห้องนี้แทบไม่มีร่องรอยของการใช้ชีวิตแบบคนทั่วไป ไม่มีขนม ไม่มีต้นไม้ ไม่มีของสะสม มีแต่ความเงียบกับ
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 40 อุบัติเหตุ
ช่วงค่ำบนถนนใหญ่ แสงไฟหน้ารถเก๋งของพรีมส่องกระทบฝากระโปรงหน้าที่ยุบย่น น้ำในหม้อน้ำไหลนองลงพื้นถนน เสียงแตรและเสียงเครื่องยนต์ของรถคันอื่นดังผ่านไปมาอย่างเร่งรีบชายวัยสามสิบเศษรีบวิ่งลงมาจากรถกระบะคู่กรณี สีหน้าตื่นตระหนก ยกมือไหว้น้ำตาคลอ“คุณครับ ผมขอโทษจริงๆ ครับ! ผมรีบพาลูกไปส่งโรงพยาบาล น้องชักหมดสติอยู่ในรถ”หญิงสาวอีกคนเปิดประตูกระบะ วิ่งอุ้มเด็กตัวเล็กๆ ที่กำลังชักลงมา ร้องไห้กระวนกระวาย “พี่ เร็วเข้า ลูกดิ้นใหญ่แล้ว!”พรีมที่ยังมึนศีรษะจากแรงกระแทก มองภาพนั้นแล้วรีบโบกมือ“ไม่เป็นไรค่ะ รีบพาน้องไปโรงพยาบาลก่อนเลยค่ะ!” พรีมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ถ่ายรูปหน้ารถ ทะเบียน กับบัตรประชาชนพี่ไว้ก่อน แล้วพี่รีบไปเลยค่ะ เดี๋ยวทางนี้ฉันรอประกันเอง”“ขอบคุณครับคุณ ขอบคุณมากครับ!” ชายคนนั้นรีบยื่นบัตรประชาชนให้เธอถ่าย แลกเบอร์โทรศัพท์อย่างลนลาน แล้ววิ่งกลับขึ้นรถกระบะ ขับพุ่งออกไปทันทีถนนตรงนั้นกลับมาเหลือเพียงความเงียบ พรีมยืนกอดอกพิงข้างตัวรถที่พังยับ ลมดึกพัดมาจนรู้สึกหนาว ความเจ็บระบมจากทริปต่างจังหวัดเมื่อคืนผสมกับแรงกระแทกจากถุงลมนิรภัยทำให้เธอแทบยืนไม่ไหว เธอถือโทรศัพท์แนบหูเพื่อรอ
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 39 ได้แค่ห่วง
“กูแค่อยากได้ยินเสียงมึงเฉยๆ ... มึงคุยกับกูก่อน อย่าเพิ่งด่ากูตอนนี้เลยนะ”“...เชี่ยเอ๊ย” นิกกี้สบถเสียงแผ่ว ความโมโหเมื่อกี้หายไปหมด เหลือแค่น้ำเสียงจุกๆ “มันจงใจทำขนาดนี้เลยเหรอวะ...”พรีมกอดเข่าตัวเองแน่น ปล่อยให้น้ำตาไหลเงียบๆ“พรีม มึงฟังกู” นิกกี้สูดหายใจลึก พยายามคุมเสียงไม่ให้สั่นเพื่อดึงสติเพื่อน “กูไม่ซ้ำเติมมึงแล้วนะ แต่มึงเห็นแล้วใช่ไหมว่าคิมมันช่วยเหี้ยอะไรมึงไม่ได้เลย ต่อให้มันได้ยิน มันก็ทำได้แค่นิ่ง”“กูรู้... กูก็แค่สมเพชตัวเอง”“หยุดสมเพชตัวเอง!” นิกกี้ดุสวน“ตอนนี้มึงต้องเอาตัวรอดก่อน ลุกไปกินข้าว กินยา แล้วหาอะไรปิดรอยพวกนั้นซะ อย่าให้ภูผามันเห็นว่ามึงจะตายเพราะเรื่องนี้”พรีมพยักหน้าทั้งน้ำตา“เรื่องภูผามึงถอยไม่ได้แล้ว แต่กับคิม... มึงต้องตัดใจเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นมึงพังยับแน่พรีม” นิกกี้ผ่อนเสียงลงแต่จริงจัง “ทนให้จบทริปนี้ กลับมากรุงเทพฯ เมื่อไหร่... ค่อยมาแหกปากร้องไห้ที่บ้านกู”ภายในห้องโดยสาร มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังแผ่ว คิมทำหน้าที่ขับรถ สายตามองตรงไปข้างหน้า มือสองข้างจับพวงมาลัยนิ่งสนิทภูผานั่งอยู่เบาะหลัง เขากดปิดหน้าจอไอแพด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นส
ยั่วรัก....คนต้องห้าม ตอนที่ 38 ไม่มีสิทธิ์(ต่อ) NC
“ส่วนคิม” ภูผาหันไปสั่ง“พักห้องฝั่งขวา เช็กความเรียบร้อยรอบบ้านให้เสร็จ แล้วคืนนี้ถ้าไม่ได้เรียก ก็ไม่ต้องออกมา”“ครับ” คิมตอบรับสั้นๆคิมถอดแว่นกันแดดออก สีหน้าเขายังนิ่งเหมือนเดิม แต่สายตาเขาสบเข้ากับพรีมตรงๆ ทั้งคู่รู้ดีว่าหลังประตูห้องใหญ่คืนนี้จะเกิดอะไรขึ้น และคิมก็รู้ว่าตัวเองทำได้แค่อยู่ในห้องฝั่งตรงข้ามตามคำสั่ง“เข้าไปอาบน้ำก่อนสิ” ภูผาแตะแขนพรีมเบาๆ ดันให้เธอเดินนำไปที่ห้องนอนใหญ่ภูผาเดินตามเข้าไปแล้วปิดประตูลง ทิ้งให้คิมยืนอยู่คนเดียวตรงโถงกลาง…..พรีมก้าวเท้าออกจากห้องน้ำในชุดคลุมอาบน้ำ แต่ยังไม่ทันได้เดินไปถึงห้องแต่งตัว ภูผาก็คว้าต้นแขนเธอไว้แล้วดันร่างเธอถอยหลังจนแผ่นหลังกระแทกเข้ากับบานประตูห้องนอนตึง!“คุณภูผา... อื้อ!”ภูผากดจูบลงมาหนักหน่วง มือกระตุกสายผูกชุดคลุมอาบน้ำของเธอออกอย่างรวดเร็ว เขายกร่างเธอขึ้นจนเท้าลอยเหนือพื้น ดันสะโพกเธอแนบชิดกับบานไม้“ตรงนี้... ไม่เอาค่ะ” พรีมเบือนหน้าหนี ลมหายใจหอบถี่ พยายามใช้สองมือดันไหล่เขาออก “ไปที่เตียงเถอะนะคะ”“ทำไมล่ะ” ภูผากระซิบชิดซอกคอ “ตรงนี้ก็สะดวกดีออก”ร่างกายของเขารุกรานเข้ามาทันทีโดยไม่ให้เวลาเธอตั้งตัว พรีมสะ
You May Also Like
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.3K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก255.2K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.3K viewsน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.2M viewsพี่คะหนูจะจีบพี่แล้วนะ
อักษราลัย57 viewsแฟนคลับข้ามภพมารักแม่ทัพ
Ladyporn91 viewsหัวใจต้องมนตรา
ศรีปุรัม มณีปุรัม230 viewsแก้วตาราชสีห์
SHASHA63 views
