Se connecterPartager
ตอนที่ 6 ความลับที่เก็บมานาน
Date de publication:
2025-02-24 21:54:05ตรัยคุณส่งหลานสาวที่โรงเรียนเสร็จแล้วก็ไปทำธุระของตนเองก่อนจะมาหาตะวันที่ร้านจำหน่ายวัสดุก่อสร้างตามที่ได้นัดกันไว้ว่าวันนี้เขาจะพาไปเจอกับแฟนสาวเพื่อคุยเรื่องเรือนหอ
“กูเข้าไม่ใจมึงเลย มึงก็เรียนมาเหมือนกูแล้วทำไมไม่ออกแบบเรือนหอเอง”
“กูกลัวว่าจะออกแบบตามใจตัวเองเกินไป กูเลยอยากได้คนกลางเพื่อฟังความคิดเห็นของกูกับกานต์”
“แล้ววันนี้แฟนมึงทำงานเหรอ”
“ทำสิ แต่ทำแค่ช่วงเช้าช่วงบ่ายเขาลา”
“คงไม่ลาเพื่อมาบรีฟแบบบ้านใช่ไหม”
“เปล่าเขาลาไปอบรมน่ะ แต่กว่าเครื่องจะออกก็เกือบสี่โมงเย็นเลยมีเวลามาคุยเรื่องเรือนหอ”
“มึงคบกับหมอกานต์มานานจนจะแต่งงานแล้วกูยังไม่เคยเจอแฟนมึงสักที”
“ก็มึงงานยุ่งกานต์เขาก็งานยุ่ง”
“แล้วแบบนี้จะมีเวลาให้มึงเหรอ”
“มีสิ เขาก็มีวันหยุดเหมือนคนอื่นนั่นแหละแต่ช่วงที่ทำงานหรือเข้าเวรก็จะติดต่อยากหน่อยแค่นั้นองแล้วโรงพยาบาลกับร้านกูก็อยู่ใกล้กันแค่นี้ถ้ามีเรื่องด่วนกูก็ไปหาเขาได้” ตะวันอธิบายให้เพื่อนฟัง
“ดีนะอยู่ใกล้แบบนี้”
“ดีสิ มึงก็รีบหาแฟนสักทีเถอะโสดมานานแล้วไม่เหงาเหรอ”
“จะเอาเวลาที่ไหนมาเงาล่ะ งานที่ไร่ก็ยุ่ง”
“มึงทำตัวให้ยุ่งเองมากกว่า คนงานที่ไร่ก็ออกเยอะแยะไม่เห็นจะต้อลงไปคุมเองเลย”
“ก็บางอย่างมันไม่ได้ดั่งใจนี่”
“แล้วงานร้านยาของลูกสาวอาจารย์เพิ่มศักดิ์ล่ะ มึงจะให้กูดูหรือจะดูเอง” ตะวันเป็นคนรับงานแต่ที่ถามตรัยคุณเพราะเห็นว่าเขาเป็นคนออกแบบและไม่ได้คิดค่าจ้าง
“อยู่ใกล้แค่นั้นกูช่วยดูก็ได้”
“กูมีงานออกแบบอาคารสำนักงานในตัวอำเภออีกงานนะ เขาอยากให้มึงออกแบบ”
“กูเห็นเขาเพิ่งเอาดินมาลงคงอีกนานกว่าจะได้เริ่ม”
“รอกูกลับจากภูเก็ตนะกูจะนัดคุยเรื่องรายละเอียด”
“เขาไม่ประมูลเหรอวะ”
“เขารู้จักกับพ่อกูมาก่อนก็เลยเลือกให้ทำ แรกๆ กูไม่อยากทำแต่เขาก็ไม่ยอมเขาเลยเพิ่มเงินให้อีก กูก็งกด้วยสิรีบเก็บเงินแต่งงานก็เลยยอม”
“เขาเรียกสินสอดแพงเหรอ”
“เรียกก็ดีสิกูจะได้รู้ว่าเท่าไหร่ แต่นี่เขาบอกเท่าไหร่ก็ได้กูก็เลยต้องเอาให้มากเข้าไว้ไม่อยากให้หมอกานต์น้อยหน้าใคร”
“แล้วเจ้าตัวเขาว่าอะไรไหม”
“ไม่ว่าเลยเขาบอกไม่มีสินสอดก็ได้ ยิ่งเขาพูดแบบนี้กูยิ่งเกรงใจ”
“ยังไม่ทันแต่งก็กลัวเมียแล้วเหรอวะ”
“เขาเรียกให้เกียรติต่างหาก มึงลองรักใครจริงๆ สิมึงจะยอมเขาและอยากทำทุกอย่างเพื่อเขาแม้ว่าเขาจะไม่ขอก็ตาม”
“ดูมึงเข้าใจความรักดีนะ”
“กูไม่ได้เข้าใจความรักแต่กูเข้าใจคนรักของกูต่างหาก”
“มึงเปลี่ยนไปมากนะตั้งแต่มีแฟน” ตรัยคุณมองเพื่อนรักที่ครั้งหนึ่งเคยเห็นผู้หญิงเป็นเพียงของและคบไม่เลือกแต่ตอนนี้ตะวันเปลี่ยนไปเป็นคนที่จริงจังเรื่องความรักและกำลังจะสร้างครอบครัว ซึ่งตรัยคุณคิดว่ามันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีและเขาก็รู้สึกอยากมีใครสักคนมาสร้างครอบครัวด้วยกันเหมือนอย่างตะวัน
ตรัยคุณนั่งคุยกับเพื่อนไม่นานเท่าไหร่คนรักของตะวันก็เดินเข้ามา เขามองเธอแล้วยิ้มเพราะจำได้ว่าเพิ่งจะเจอกันเมื่อวานที่งานววัด
“คุณเป็นแฟนไอ้ตะวันเหรอ”
“ค่ะ แล้วคุณก็คงเป็นเพื่อนที่จะมาออกแบบเรือนหอให้ใช่ไหมคะ”
“เดี๋ยวนะสองคนนี้รู้จักกันมาก่อนเหรอ” ตะวันมองหน้าคนรักสลับกับเพื่อนรักอย่างแปลกใจ
“ไม่รู้จักหรอกค่ะ แต่เมื่อคืนกานต์เจอเขาที่งานวัดแล้วเขามาช่วยกานต์กับยัยพิมพ์ปาลูกโป่ง”
“บังเอิญดีนะ เขาชื่อตรัยเป็นเพื่อนรักของผมที่ผมเคยเล่าให้คุณฟังบ่อยๆ วันนี้เขาจะมาช่วยออกแบบเรือนหอให้เรา กานต์อยากได้แบบไหนก็บอกได้เลยเขาเก่งที่สุดในรุ่นแล้ว”
“ยินดีที่รู้จักนะครับหมอกานต์ผมได้ยินชื่อคุณมานานแล้วเพิ่งจะเคยเอจตัวจริงวันนี้”
“ยินดีที่รู้จักเช่นกันค่ะแต่ก่อนที่กานต์จะบอกว่าอยากได้เรียนอหอแบบไหนกานต์อยากจะถามคุณตรัยก่อนว่าเพราะอะไรเพื่อนของกานต์ถึงได้บอกว่าคุณตรัยคือคนงานที่มาส่งของ”
“หนูพิมพ์เธอเข้าใจผิดนิดหน่อย”
“คนส่งของอะไรวะตรัย”
“ก็เมื่อวานกูติดรถสงของไปลงที่บ้านหนูพิมพ์เข้าเขาก็เลยคิดว่ากูเป็นเด็กส่งของ”
“แล้วทำไมมึงไม่บอกเขาล่ะ”
“กูกลัวเขาเสียหน้าไงก็เลยปล่อยไปก่อน”
“ปล่อยไปได้ยังไงคะนี่ถ้าเพื่อนของกานต์มารู้ทีหลังคงจะโกรธแน่ที่คุณไปหลอกเขา”
“ผมหลอกที่ไหนครับเธอเข้าใจผิดไปเองแล้วตอนนี้แดดมันก็ร้อนมากผมไม่อยากจะต้องมายืนอธิบายสู้รีบทำงานให้เสร็จดีกว่า”
“จะปล่อยให้ยัยพิมพ์เข้าใจผิดไปแบบนี้ตลอดเหรอคะ”
“ผมว่าอีกไม่นานเพื่อนคุณก็ต้องรู้แหละว่าเขาไม่ใช่คนงาน เพราะเขาต้องไปคุมคนงานทำร้านขายยาของเธอและบ้านเขาก็อยู่ติดกับบ้านเธอ”
“ไม่อยากคิดเลยว่าถ้ายัยพิมพ์รู้จะโกรธมากแค่ไหน ยัยพิมพ์เป็นคนไม่ชอบการโกหกที่สุด กานต์ว่าคุณน่าจะทำงานลำบากแล้วล่ะคะ”
“มันเรื่องเล็กน้อยเองนะครับ คุณพูดเหมือนมันผิดมาก”
“คุณตรัยอาจจะมองว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่สำหรับคนที่เกลียดการโกหกอย่างยัยพิมพ์มันอาจจะเป็นเรื่องใหญ่ เผลอๆ อาจจะโกรธจนไม่มองหน้าเลยนะคะ”
“ซวยแล้วสิ”
“ไม่หรอกค่ะ แค่รีบไปบอกความจริงก่อนที่ยัยพิมพ์จะรู้จากปากคนอื่น”
“ตกลงครับผมจะรีบบอกเธอเลย” ตรัยคุณรีบรับปากเพราะเขาไม่อยากให้พิมพ์พันดาวไม่ชอบตั้งแต่ยังไม่เริ่มจีบ
เมื่อคุยเรื่องส่วนตัวจบแล้วตรัยคุณก็เริ่มคุยเรื่องเรือนหอและจดรายละเอียดทุกอย่างที่ตะวันและคนรักต้องการ
“ใช้เวลานานไหมคะ” กานต์พิชชาถามเพราะเธอยากจะเห็นแบบว่าจะเหมือนที่ตนเองคิดไว้หรือเปล่า
“ไม่นานครับ ระหว่างนี้ผมจะส่งแบบให้ดูเป็นระยะถ้าไม่ชอบจุดไหนก็บอกได้เลยไม่ต้องเกรงใจนะครับ เพราะถ้าบอกช้าหรือไม่ยอมบอกเพราเกรงใจคุณเองจะเสียใจเพราะบ้านหลังนี้คุณจะต้องอยู่กับมันไปตลอด”
“ขอบคุณนะคะ เวลาทำงานคุณตรัยดูเป็นคนจริงจังมากผิดกับเมื่อคืนเลยค่ะแล้วได้เอาตุ๊กตาไปให้สาวไหมคะ”
“นี่แอบไปจีบสาวมาเหรอวะ”
“ยังเลยครับ”
“ทำไมล่ะคะ”
“ก็ผมแอบชอบเธอแต่เธอยังไม่รู้ว่าผมชอบ”
“ที่พูดนี่หมายถึงใครวะตรัย”
“ก็คนที่กูแอบชอบตอนเรียนม.ปลายไง”
“ชอบตั้งแต่ตอนเรียนม.ปลายป่านนี้เธอไม่แต่งงานไปแล้วเหรอคะ นี่คุณแอบชอบมานานขนาดนั้นได้ยังไงทำไมไม่บอกเธอไปล่ะ”
“เท่าที่รู้ตอินนี้เธอยังโสด”
“ถ้านับอายุก็คงเท่ากันสินะคะ”
“ครับ”
“ถ้าจะ 30 แล้วเธอยังโสดมันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ หรือว่าเธอไม่สวยค่ะ”
“สวยสิ สวยมากด้วยเธอเป็นถึงดาวโรงเรียน”
“กูเพิ่งรู้ว่ามึงชอบดาวโรงเรียนนึกว่าชอบอีกคน”
“อีกคนนั้นกูไม่ได้คิดอะไรกับเขา แค่เห็นเขาอยู่ห้องเดียวกันก็เลยคุยด้วย”
“เท่าที่ฟังมากานต์ว่าผู้หญิงที่คุณตรัยชอบคือยัยพิมพ์ใช่ไหมคะ” กานต์พิชชาที่ฟังตรัยคุณพูดแล้วก็นึกออกเพราะเพื่อนของตนเองนั้นเป็นดาวโรงเรียนและสวยมากอีกทั้งยังโสดมาถึงตอนนี้ก็เหลือแค่พิมพ์พันดาวแค่คนเดียว
“คุณกานต์เดาเก่งนะครับ” ตรัยคุณบอกออกไปตรงๆเพราะสักวันหนึ่งทุกคนก็ต้องรู้
“อ้อ ถึงว่าพอรู้ว่าเขาจะกลับมาเปิดร้านก็รีบเสนอตัวเขียนแบบให้ฟรีๆ กูก็นึกว่ามึงทำเพราะเขาเป็นลูกสาวของอาจารย์เพิ่มศักดิ์” เพราะตรัยคุณเคยเรียนกับท่านตอนมัธยมต้น
“ก็ทำเพราะอาจารย์ด้วยทำให้เขาด้วย”
“น่ารักดีนะคะแอบทำอะไรให้คนที่เราชอบ แล้วคุณตรัยไม่คิดจะบอกยัยพิมพ์เหรอคะ”
“ผมไม่รู้จะเริ่มยังไงครับ”
“เริ่มจากไปรีบไปขอโทษเรื่องที่เข้าใจผิดก่อนค่ะ จากนั้นก็ค่อยว่ากันต่อ”
“ก็นั้นแหละครับที่ทำให้ผมไม่กล้า”
“อย่ากลัวไปเลยค่ะ ยัยพิมพ์เป็นคนตรงๆ บอกเร็วก็จะได้จีบเร็วนะคะ”
Dernier chapitre
ยื่นมือมาผมจะพาลงจากคาน ตอนที่ 30 ผิดสัญญา nc (ตอนจบ)
ตรัยคุณอาบน้ำเสร็จแล้วแต่พิมพ์พันดาวยังไม่ออกมาจากห้องน้ำชายหนุ่มเลยเดินเข้ามาตามในห้องแต่งตัวซึ่งหญิงสาวกำลังยืนเลือกชุดนอนที่เพื่อนซื้อมาให้แต่ยังเลือกไม่ได้ว่าจะสวมสีไหน เขาเดินเข้ามากอดเธอจากทางด้านหลัง “ตรัยช่วยพิมพ์เลือกหน่อยได้ไหมว่าใส่สีไหนดี” เธอส่งชุดนอนผ้าลูกไม้ตัวบางสีดำกับสีแดงเพลิงให้คนรักช่วยเลือก “เซ็กซี่ทั้งสองตัว แต่คืนนี้อย่าเพิ่งใส่เลยนะ” “ทำไมล่ะ” “พิมพ์จ๋าแกล้งตรัยอยู่ใช่ไหม ตรัยไม่ได้นอนกับพิมพ์มาเกือบเดือนแล้วนะตรัยจะบ้าตายอยู่แล้ว พิมพ์พันดาวยังไม่ทันจะพูดอะไรเรียวปากก็ถูกประกบจูบลงมาเสียก่อนตรัยคุณสอดปลายลิ้นกวาดต้อนความหอมหวานนาทีนี้เขาแทบอยากจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัว มือข้างหนึ่งกระตุกปมผ้าเช็ดตัวออกจนหลุด“ไม่ใส่อะไรแบบนี้สวยที่สุด”ปากชมขณะที่ตาคมมองกายขาวเนียนอย่างหื่นกระหายก่อนจะอุ้มเธอมายังที่นอนกว้างซึ่งโรยด้วยกลีบกุหลาบสีหวานอยู่เต็มไปหมด มือร้อนลูบไล้ไปตามผิวเนียนนุ่มอย่างหลงใหล เลือดในกายสูบฉีดมารวมกันที่กลางแก่นกายอย่างห้ามไม่อยู่ ปลายนิ้วสัมผัสหยอกเย้ากับทรวงอกอิ่มจนส่วนยอดแข็งชูชันพิมพ์พ
ยื่นมือมาผมจะพาลงจากคาน ตอนที่ 29 ไม่ใช่แบบที่ฝันถึง
ในห้องแต่งตัวของโรงแรมหรูบรรดาสาวกำลังนั่งคุยกันอย่างออกรสเพราะนี่เป็นการรวมตัวกันในงานแต่งงานของเพื่อนคนสุดท้ายในกลุ่ม“เจ้าบ่าวของพิมพ์หล่อมาก”“นั่นสิ ทั้งหล่อทั้งน่ากิน” “ให้มันน้อยๆ หน่อยยัยฝ้ายนั่นสามีเพื่อนนะ” “ก็มันจริงนี่คุณตรัยหล่อระเบิดไปเลยหุ่นก็ดีกล้ามก็แน่น” “รู้ได้ยังไงว่ากล้ามเขาแน่น” “เดาเอานะสิ ว่าแต่กล้ามแน่นจริงไหมพิมพ์” “อือ” เจ้าสาวพยักหน้าขณะที่ช่างกำลังทำผมเพื่องานฉลองในตอนเย็นหลังจากที่งานเช้าจัดที่บ้านไปแล้ว“หมิวสงสัยอย่างหนึ่ง” “สงสัยอะไร” “ก็ยัยพิมพ์เคยบอกว่าชายในฝันของเธอต้องขาวตี๋ แต่คุณตรัยหล่อเข้มเลยนะคนละทางกันเลย เขามีอะไรดีพิมพ์ถึงเปลี่ยนใจมาชอบเขาได้ล่ะ” “ก็ตรัยเขาน่ารักนิสัยดี” “แค่นี้แน่นะพิมพ์” “อือ” “พิมพ์ พวกเราคนกันเองทั้งนั้น” เพื่อนคนหนึ่งรีบพูดเมื่อช่างแต่งหน้าเดินออกจากห้อง “จะพูดอะไรเหรอกานต์” “กานต์กับคนอื่นก็แค่อยากรู้ว่าเรื่องบนเตียงเขาโอเคไหม” “กานต์ถามตรงใจพวกเราที่สุด ตอบมาเถอะพิมพ์คนเองทั้งนั้
ยื่นมือมาผมจะพาลงจากคาน ตอนที่ 28 ตักตวง nc
“ผมชอบผิวพิมพ์ที่สุดทั้งนุ่มทั้งหอม”เสียงทุ้มกระซิบก่อนจะกดจมูกลงบนต้นคอขาวเปียกชื้นเพื่อสูดดมกลิ่นกายของคนรักมือใหญ่ลูบไล้สัมผัสไปตามผิวเนียนนุ่ม“ตรัยไหนว่าจะอาบน้ำ”“ก็กำลังอาบนี่ไงล่ะ” เขากดสบู่ใส่มือก่อนถูไปบนผิวกายของหญิงสาวอย่างเบามือ ถูไปทุกสัดส่วนก่อนจะเปิดน้ำไล่ฟองออกจนหมด“เสร็จแล้วใช่ไหม”“เพิ่งเริ่มจะเสร็จได้ยังไงล่ะที่รัก”“ตรัย...”เธอครางแผ่วเบาเมื่อความร้อนมันโลมเลียไปทั่วทุกจุดที่ฝ่ามือใหญ่เลื่อนผ่านเมื่อหันหน้ามามองตรัยคุณก็จูบลงบนเรียวปากอิ่มอย่างดูดดื่มร้อนแรงราวกับจะกระชากวิญญาณของเธอให้ออกจากร่าง ทุกสัมผัสที่ชายหนุ่มแสดงออกทำให้เธอรับรู้ได้ว่าเขากำลังมีความต้องการ ฝ่ามือร้อนเคล้นคลึงไปทั่วทรวงอกอวบก่อนละไล่ไปยังหน้าท้องต่ำไปเรื่อยๆพิมพ์พันดาวรู้สึกถึงความแข็งร้อนที่กำลังขยายเหยียดดุนดันบั้นท้ายจนเธอรู้สึกร้อนราวกับไฟที่กำลังแผดเผา ขณะที่ปากก็ยังคงจูบแลกลิ้นกันอย่างหิวกระหาย แล้วผละออกจากกันเล็กน้อยเพื่อสูดอากาศเข้าปอด นัยน์ตาสบประสานสื่ออารมณ์และความต้องการที่ปิดไม่มิด “อาบให้ผมบ้างได้ไหม”“ทำไมไม่อาบเอง”“อยากให้เมียอาบให้”ตรัยคุณจับไหล่มนให้พลิกห
ยื่นมือมาผมจะพาลงจากคาน ตอนที่ 27 เปลี่ยนไป
ตรัยคุณจัดการธุระทุกอย่างเสร็จก่อนเวลาเขาจึงรีบเปลี่ยนเที่ยวบินให้เร็วขึ้นและโชคดีที่ได้ตั๋วเที่ยวสุดท้าย พอมาถึงกรุงเทพก็รีบเรียกรถไปยังโรงแรมที่พิมพ์พันดาวพักอยู่ด้วยความคิดถึงพิมพ์พันดาวบอกเขาว่าเย็นนี้หลังจากประชุมเสร็จแล้วเธอกับเพื่อนสมัยเรียนเภสัชจะพากันไปนั่งดื่มที่บาร์บนดาดฟ้าของโรงแรมที่พักอยู่ตรัยคุณขอกุญแจที่ฟร้อนท์แล้วเอากระเป๋าไปเก็บจากนั้นก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจึงรีบตามเธอไปบนดาดฟ้าของโรงแรมหรูเปิดไฟสลัวๆ แต่ชายหนุ่มก็มองเห็นในทันทีว่าคนรักของตนอยู่ที่ไหนเขาเห็นเธอกำลังสนุกสนานกับเพื่อนๆ จึงไม่ได้เข้าไปทักเพราะอยากให้เธอได้ใช้เวลาอย่างเต็มที่ ตรัยคุณรอจนกระทั่งเที่ยงคืนเมื่อเพื่อนของเธอกำลังจะเตรียมตัวกลับเขาจึงรีบเข้าไปหา“พิมพ์”“อ้าวตรัยมาตั้งแต่ตอนไหน”“ผมมาตั้งแต่สี่ทุ่ม”“แล้วทำไมไม่เข้ามาทักล่ะ”“ผมเห็นพิมพ์กำลังสนุกก็เลยไม่อยากจะกวน”พิมพ์พันดาวแนะนำตรัยคุณให้กับเพื่อนเพื่อนรู้จักจากนั้นทุกคนก็ขอแยกย้ายกันกลับเพราะมีเที่ยวบินกันแต่เช้าส่วนพิมพ์พันดาวนั้นยังจะค้างอยู่ที่นี่อีกสองคืน“ตรัยดื่มอะไรหน่อยไหม”“ไม่เป็นไรผมดื่มมาเยอะแล้ว พิมพ์ล่ะจะดื่มต่ออีกหรือเปล่
ยื่นมือมาผมจะพาลงจากคาน ตอนที่ 26 จำเป็นต้องห่างกัน
ความสุขที่ได้อยู่ใกล้ชิดกันในแต่ละวันผ่านไปอย่างมีความหมายอีกสองเดือนข้างหน้าก็จะถึงวันแต่งงานของทั้งสองคนแล้ว แต่โอกาสได้อยู่ใกล้ชิดกันกลับลดน้อยลงเพราะบ้านของพิมพ์พันดาวกำลังรีโนเวจหญิงสาวจึงย้ายไปอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ซึ่งห้องนอนของเธออยู่ติดกับห้องของพลอยมน“พี่พิมพ์จัดของจะไปไหนเหรอคะ” พลอยมนถามว่าที่น้าสะใภ้เมื่อเห็นว่าเธอกำลังเก็บของใช้ที่จำเป็นและเสื้อผ้าบางส่วนลงกระเป๋า“พี่ต้องไปอบรมที่กรุงเทพค่ะ น้องพลอยอยากได้อะไรไหมคะเดี๋ยวพี่พิมพ์ซื้อมาฝาก”“ไม่ดีกว่าค่ะ แม่บอกว่าของที่พลอยชอบที่ญี่ปุ่นมีให้เลือกเยอะเลยค่ะ”“น้องพลอยจะเดินทางเมื่อไหร่ล่ะคะ” พิมพ์พันดาวถามเด็กสาวที่เปลี่ยนใจจะย้ายไปอยู่กับมารดา“หลังงานแต่งน้าตรัยค่ะ”“พี่พิมพ์คงคิดถึงน้อยพลอยมากๆ”“พลอยก็คงคิดถึงพี่พิมพ์กับน้าตรัยมาก พี่พิมพ์กับน้าตรัยจะไปเยี่ยมพลอยไหมคะ”“ไปสิคะ น้าตรัยของน้องพลอยบอกว่าจะพาพี่พิมพ์ไปหาน้องพลอยบ่อยๆ”“ได้เลยค่ะพลอยจะรีบฝึกภาษาให้เก่งแล้วจะพาพี่พิมพ์กับน้าตรัยเที่ยวเอง”“ดีเลยเพราะพี่พิมพ์พูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้สักนิด”“ใช้แอปแปลภาษาสิคะ พลอยก็ใช้เวลาคุยกับลุงโทชิ”“อีกหน่อยน้องพลอยคงจะเก่งมากข
ยื่นมือมาผมจะพาลงจากคาน ตอนที่ 25 มาทางไหนก็กลับทางนั้น
“เจ็บมากมั้ย” ตรัยคุณล้มตัวนอนข้างเธอแล้วกระซิบถามพิมพ์พันดาวอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี ไม่รู้จะตอบเขายังไงเพราะบทรักเร่าร้อนเมื่อครู่ทำเอาเธอหลงลืมตัวไปจนหมดสิ้น รู้เพียงอย่างเดียวว่าตัวเองต้องการเขามากแค่ไหน ร้องขอเขาอย่างไร้ยางอาย“ผมขอโทษ ผมไม่อยากให้คุณเจ็บเลยแม้แต่นิดเดียว”“แต่พิมพ์ก็เจ็บ” หญิงสาวเถียงเพราะตนเองรู้สึกเจ็บมาจริงๆ“เจ็บแล้วมีความสุขไหม”“เรื่องแบบนี้ต้องถามด้วยเหรอ”“ก็อยากรู้ว่าที่ทำให้ถูกใจหรือเปล่า ครั้งหน้าจะได้ปรับปรุงตัวไง” เขาหัวเราะร่วนเมื่อเธออายจนหน้าแดง“ดึกแล้วนอนเถอะ”“ตรัยกอดแน่นแบบนี้จะนอนได้ยังไง”“ไม่แน่นเลยแบบนี้กำลังสบายถ้าไม่ยอมหลับผมไม่รู้นะว่าจะมีต่ออีกรอบไหม”“มันจะเกินไปแล้วนะ”“เกินไปที่ไหน พิมพ์น่ารักออกอย่างนี้ผมไม่อยากพอเลย”“หื่นกามแบบนี้ใครจะไปทนไหว”“ทนไม่ไหวก็ไม่ต้องทนแค่นอนนิ่งๆ”“อย่านะตรัย พิมพ์ไม่มีแรงแล้ว”“ผมรักพิมพ์นะ คืนนี้ผมมีความสุขมากที่สุด” เขากระซิบเบาๆ แล้วกระชับร่างเปลือยเปล่าของเธอเขามากอดอย่างหวงแหน พิมพ์พันดาวซุกหน้าเข้าหาแผงอกกว้าง รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกเธออยากอยู่ในอ้อมกอดแบบนี้ไปนานๆ“พิมพ์ก็รักตรัยนะ”เที่ย
ยื่นมือมาผมจะพาลงจากคาน ตอนที่ 21 เพราะเขาใช่ไหม
“คนรู้จักเหรอพิมพ์” ตรัยคุณถามระหว่างเดินไปที่รถ“ค่ะ”“แต่ดูพิมพ์ไม่ค่อยแฮปปี้เท่าไหร่นะ”“ขึ้นรถก่อนเถอะค่ะเดี๋ยวพิมพ์จะเล่าให้ฟัง”พอรถออกจากหน้าโรงแรมมาได้สักพักพิมพ์พันดาวก็เล่าให้ตรัยคุณฟังว่าผู้ชายที่ตนเองยืนคุยอยู่เมื่อครู่นั้นไม่ใช่แค่คนรู้จัก แต่เข่าคืออดีตคนรักที่เลิกรากันมาได้หลายปีแล้ว
ยื่นมือมาผมจะพาลงจากคาน ตอนที่ 9 เป็นคนแบบไหนกันแน่นะ
พิมพ์พันดาวมองชายหนุ่มที่กำลังผัดอะไรสักอย่างด้วยความทะมัดทะแมงอยู่ในห้องครัว “รอแป๊บหนึ่งนะน้องพลอยเหลือแค่ผัดบล็อคเคอรี่อีกอย่างก็เสร็จแล้ว น้องพลอยส่งจากให้น้าหน่อน” ตรัยคุณพูดโดยไม่ได้หันมามองก่อนจะหยิบจานไปใส่ผัดที่สุกพอดี “น่ากินจังค่ะ” “อ้าว พิมพ์เหรอผ
ยื่นมือมาผมจะพาลงจากคาน ตอนที่ 8 ช่วยผมหน่อย
เช้าวันเสาร์คณะทำบุญก็ออกเดินทางกันแต่เช้าส่วนคนที่ไม่ไปด้วยอย่างตรัยคุณก็ยังหมกตัวอยู่ในที่นอน เพราะกว่าจะถึงเวลาไปดูคนงานที่จะมาทำร้านขายยาก็แปอดโมงเช้า และเวลานี่ก็เพิ่งจหกโมงกว่าเขาขจึงมีเวลานอนอีกเป็นชั่วโมง แต่ความคิดที่จะตื่นสายก็ต้องมาสะดุดเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ว่างอยู่หั
ยื่นมือมาผมจะพาลงจากคาน ตอนที่ 7 นายแกล้งฉันใช่ไหม
พิมพ์พันดาวเลิกตั้งแต่สีโมงเย็นแต่วันนี้เธอมีประชุมต่อกว่าจะกลับมาถึงบ้านก็เกือบจะหนึ่งทุ่มเธอรีบตรงเข้าไปในบ้านเพราะคิดว่าบิดาจะต้องรอทานอาหารเหมือนกับทุกวันที่ผ่านมาแต่พอเดินเข้ามาก็ไม่เห็นท่านอยู่มี่โต๊ะทานอาหารจึงเดินขึ้นตามที่ห้องนอนแต่ทั้งห้องก็ปิดไฟมืด หญิงสาวตะโกนเรียกบิ
Vous vous intéresseriez aussi à
เรื่องสั้นซ่อนรัก LOVE
C103.0K Vuesเกิดมาร่าน
Beefy Cat216.4K Vuesพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.6K VuesHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์366.4K Vuesสุวรรณกาย
ไอดีลม46 Vuesวิวาห์ลวงของท่านประธาน
แอมมี่76 Vuesลูกลับๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชาย
โคลอี ลอร็องต์133 Vuesลุ่มหลงวังวนเสน่หา (หลาย P)
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง64 Vues
