(1) บุคคลอันตราย

ยุทธการขย่มรัก

อาจารย์สาวมีอาคนสวย

(1)

มีอาเรียนจบได้ไม่นานก็มาเป็นอาจารย์พิเศษของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง เธอสอนด้านจิตวิทยา เป็นวิชาที่ต้องอาศัยความเข้าใจในกระบวนการทางความคิด พฤติกรรมรวมถึงจิตใจของมนุษย์ที่มีอยู่ได้อย่างลึกซึ้ง

แต่ทว่าในตอนนี้เธอกลับไม่เข้าใจต่อเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว

"อาจารย์มีอา คุณสอนมาเทอมนึงแล้วนะ ทำไมถึงยังปรับตัวเข้ากับลูกศิษย์ไม่ได้ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ"

"เอ่อคือ..."

"เทอมนี้ ถ้านักศึกษายังพากันสอบไม่ผ่านหรือยังไม่มีผลงานส่งคุณเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ผมคงต้องให้คุณพิจารณาตัวเองได้แล้วนะ"

"ทราบแล้วค่ะ คณบดี"

มีอาถูกเรียกให้เข้าพบ เนื่องจากผ่านการเรียนการสอนมาหนึ่งภาคของการศึกษาแล้ว แต่ทว่าไม่มีนักศึกษาคนไหนให้ความสำคัญกับวิชาของเธอ ไม่มีการเข้าเรียน ไม่มีคนส่งงาน หนำซ้ำยังพากันสอบไม่ผ่านเลยสักคน

ล้มเหลวสิ้นดี !

จนเธอถูกเรียกมาตำหนิ และ ดูเหมือนว่านี่จะเป็นงานหินสำหรับมีอาเข้าให้แล้ว เมื่อเธอกำลังเผชิญหน้ากับนักศึกษาหัวโจกของมหาวิทยาลัยริชฟอร์ด ที่มีแม่เป็นอธิการบดี และ มีพ่อที่เป็นถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ

คีตะ นักศึกษาหัวโจกที่ว่า ดูก้าวร้าว และไม่ชอบขี้หน้าเธอตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาสอน ไม่เคยเข้าเรียนเลยสักครั้ง งานก็ไม่เคยส่งเลยสักชิ้น แถมยังไม่ยอมเข้าสอบวิชาของเธออีกด้วย

ไม่รู้เป็นเพราะสาเหตุอะไร ทำไมนักศึกษาคนนี้ ถึงได้ชอบทำตัวมีปัญหา ทำท่าทางเป็นศัตรูต่อเธออยู่เรื่อย ที่สำคัญหมอนี่ยังมีอิทธิพลต่อนักศึกษาคนอื่นอีกด้วย

• คณะจิตวิทยา

ขณะที่อาจารย์มีอากลับมาที่โต๊ะทำงาน หลังจากถูกคณบดีเรียกให้ไปพบ และ ตำหนิการทำงานของเธอในบ่ายของวันนั้น

"ทำอะไร ที่นี่มันห้องพักอาจารย์นะ คุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง" ไม่มีคำตอบ มีเพียงควันบุหรี่สีขาวที่พวยพุ่งออกจากเรียวปากของคีตะนักศึกษาหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร มีเมียสมอ้างมาแล้วค่อนมหาวิทยาลัยริชฟอร์ดแห่งนี้ เพราะรูปหล่อ และ พ่อรวย รวยมาก หล่อมาก หล่อแบบชนิดที่ว่าหาตัวจับได้ยาก ดูแบดบอย แต่ไม่ยักสนใจนักศึกษาสาวในรั้วมหาวิทยาลัยคนไหนเลยสักคนเดียว

ทั้งที่วัน ๆ ไม่เคยสนใจอะไรใคร กระทั่งมีอาเริ่มเข้ามาเป็นอาจารย์สอนของที่นี่ คีตะก็รวบรวมสมัครพรรคพวก ไม่ให้ความร่วมมือต่อการเรียนการสอนในวิชาของเธอ จนมีอาเริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจต่อนักศึกษาคนนี้แม้แต่นิดเดียว มองว่าเขาเป็นบุคคลที่อันตราย ไม่ควรเข้าใกล้เกินกว่า 200 เมตร เสียด้วยซ้ำ

"ที่นี่สูบบุหรี่ไม่ได้นะ ถ้าอยากจะสูบก็ควรจะออกไปสูบข้างนอกสิคะ นักศึกษา !" มีอารั้งไปที่ท่อนแขนแกร่งของลูกศิษย์วิชาจิตวิทยาที่เธอเป็นผู้สอน แม้จะไม่มีใครยอมเข้าเรียนวิชาของเธอเลยก็ตาม

"นี่นักศึกษา ! คุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดรึไง !" เพราะกลัวว่าปอดจะพังเข้าให้ ไม่อย่างนั้นมีอาคงไม่พุ่งตัวเข้าไปใกล้เกินกว่า 200 เมตรแน่

"ได้ยิน !" ว่าพลางแกะมือบางของอาจารย์สาวออกไป ก่อนที่อีกคนจะหยัดกายขึ้นเต็มความสูง ยกมวนบุหรี่ขึ้นมาสูบแล้วพ่นมันใส่ที่ปลายจมูกเชิดรั้นของอาจารย์สาวคนสวยที่อายุยังน้อยอย่างไร้ซึ่งมารยาท จนเธอเผลอสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอด

หมับ !

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังคว้าเอากระเป๋าสะพายของเธอที่มีโทรศัพท์มือถือติดอยู่ในนั้นขึ้นมาหนีบไว้ตรงซอกรักแร้อย่างถือวิสาสะอีกด้วย

"เอาคืนมานะ !"