Partager

บทที่ 12 เอาคืนจื่อจ้ง

Auteur: sanvittayam
last update Date de publication: 2025-07-06 16:13:54

บทที่ 12 เอาคืนจื่อจ้ง

เมื่อเห็นว่าสามีเดินจากไปแล้วย่ามู่จึงหันมากล่าวกับลูกสะใภ้คนโปรดต่อ เพื่อจะหาทางเอาตำแหน่งหน้าที่ของมู่อันเหมยมาเป็นของครอบครัวตนเอง

ทันทีที่ตกลงกันได้ แม่สามีและลูกสะใภ้คู่นี้จึงยิ้มกริ่มและคิดว่าพรุ่งนี้จะจัดการเรื่องนี้อีกครั้ง

จากนั้นทั้งสองจึงแยกย้าย สะใภ้สามจึงเดินไปยังห้องครัวเพื่อดูว่าลูกสะใภ้ที่เธอไม่ถูกชะตาได้เตรียมอาหารเย็นให้กับทุกคนหรือยัง ส่วนตนเองนั้นวาดฝันว่าลูกชายคนรองของเธอจะต้องได้งานที่โรงงานนี้แทนลูกสาวบ้านรอง

หลังจากที่แยกตัวกลับมา เฉินหยางคุนไม่ใช่คนโง่ หากใครที่เป็นอันตรายต่อมู่อันเหมย ไม่ว่าเรื่องอะไรเขาไม่ปล่อยให้คนผู้นั้นอยู่อย่างสงบสุข

และเขารู้ว่ามู่อันเหมยวาดหวังว่าจะเข้าทำงานที่โรงงานแห่งนี้เพื่อแบ่งเบาภาระของครอบครัว หากบ้านสามคิดที่จะแย่งสิ่งนี้ไป ตัวต้นเรื่องคงไม่พ้นมู่จื่อจ้ง ลูกชายคนรองของบ้านสามมู่

เมื่อคิดถึงข้อนี้ ใบหน้าของเฉินหยางคุนมีแววโหดเหี้ยมเล็กน้อย

ทว่ายังกลับไม่ถึงบ้านกลับมีเสียงเรียกเขาไว้เสียก่อน

“พี่หยางคุน”

จื้อเฉียงเอ่ยเรียกเจ้านายของตน เมื่ออยู่ในหมู่บ้านเขาจะใช้คำเรียกดั่งเช่นคนทั่วไป

จื้อเฉียงและจงอี้เป็นหนุ่มจากต่างเมืองที่เฉินหยางคุนช่วยไว้เมื่อตอนจะกลับมายังหมู่บ้าน ซึ่งสองคนนี้เป็นลูกน้องของเขามาตั้งแต่นั้นและรู้ถึงตัวตนของเขาว่าเป็นใคร

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเข้ามาในหมู่บ้านล่ะ หรือว่างานมีปัญหา”

เฉินหยางคุนเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ น้อยนักที่ทั้งสองคนจะเข้ามาหาเขาในหมู่บ้าน

จื้อเฉียงมองซ้ายขวาเมื่อไม่เห็นใครจึงเอ่ยขึ้นเสียงเบา

“นายพลหม่าส่งข่าวมาว่าต้องการให้ทางเราส่งอาหารแห้งไปยังกองทัพทางเหนือ ตอนนี้อาหารของกองทัพกำลังขาดแคลนครับ”

เขาเพิ่งได้รับข่าวเมื่อช่วงเย็น จะเข้ามาเวลานั้นคงไม่สะดวกเท่าไร เลยรอให้มืดแล้วค่อยเข้ามา

“เรื่องขนส่งใครจัดการ ฝ่ายเราหรือฝ่ายท่านนายพล”

“ฝ่ายท่านนายพลครับ นอกจากอาหารแห้งแล้วยังมีเครื่องนุ่งห่ม ปีนี้ทางรัฐน่าจะจัดสรรให้น้อย กลัวว่ากำลังทหารที่มีของที่ส่งมาจะไม่พอครับ”

“อืม จัดการไปตามที่ขอ”

เพียงได้รับคำตอบเท่านี้ ลูกน้องคู่ใจทั้งสองคนรู้ได้ทันทีว่าเจ้านายยอมส่งของให้กับนายพลหม่า

“พวกนายจัดหาคนให้สักสี่ห้าคนสิ ฉันมีเรื่องจะให้ทำ”

เฉินหยางคุนเอ่ยขึ้นมาเมื่อคุยงานกับลูกน้องทั้งสองคนเสร็จ

“พี่จะเอาไปทำอะไรครับ เรื่องด่วนไหม”

“ด่วน คืนนี้ ฉันอยากให้ไปปล้นบ้านใครสักหน่อย แต่ไม่ต้องทำร้ายผู้อื่น ทำงานเงียบ ๆ ขอแค่คนคนเดียวเท่านั้นที่เอาจนขาหักหรือนอนติดที่สักเดือน”

“ฮะ!”

เฉินหยางคุนแววตาเหี้ยมเกรียมเล็กน้อย ในเมื่ออยู่กันอย่างสงบไม่ได้ก็ลองนอนติดที่ดูก็แล้วกัน แค่นี้ถือว่าเขาปรานีมากแล้ว คิดจะชิงงานไปจากมู่อันเหมยเหรอ ไม่มีวันเสียหรอก!

จากนั้นเฉินหยางคุนกระซิบชื่อเป้าหมายให้ทั้งสองคนได้ยิน

การที่เจ้านายอย่างเฉินหยางคุนคิดจะเล่นงานใคร คนคนนั้นย่อมไม่รอด

แต่ครั้งนี้เพียงต้องการแค่ขาหัก เท่ากับว่านี่เป็นการสั่งสอน พอรู้เป้าหมายพวกเขาจึงเข้าใจว่าย่อมต้องเกี่ยวกับว่าที่นายหญิง เพราะบ้านสามมู่คือบ้านอาของมู่อันเหมย!

“ครับ พวกเราจะรีบจัดการให้ พี่รอฟังข่าวได้เลย”

จื้อเฉียงรับคำ งานนี้เขาต้องใช้มือดีเสียหน่อย เรื่องนี้ต้องทำให้เงียบที่สุด ถึงแม้คนบ้านสามจะแจ้งทางการ แต่ไม่รู้ว่าใครทำ แจ้งไปก็เท่านั้น ต่อให้แจ้งทหารแดงก็ตาม

จากนั้นทั้งสองคนจึงรีบกลับไปเพราะต้องจัดการงานตามที่สั่งคืนนี้ เนื่องจากเจ้านายกำลังรอข่าวอยู่

เมื่อสั่งงานลูกน้องแล้ว เฉินหยางคุนจึงเดินกลับบ้านเฉินทันที

แต่เหมือนสวรรค์เป็นใจให้กับจื้อเฉียงและจงอี้ ทั้งสองคนยังไม่ทันได้ออกจากหมู่บ้านก็เจอเข้ากับจื่อจ้งกับสหายกำลังเดินมาคล้ายคนเมาและเดินเซซ้ายเซขวาอยู่พอดี ทั้งสองคนจึงหยิบผ้าผูกเอวขึ้นมาปิดบังใบหน้า ก่อนจะเดินเข้าหาเป้าหมายทันที

“พวกนายเป็นใคร มาขวางทางพวกเราทำไม” สหายของมู่จื่อจ้งเอ่ยถาม สหายคนนี้ดูท่าจะเมาน้อยกว่า จึงพอจะพูดรู้เรื่อง

“ไม่ใช่เรื่องของนาย พวกเรามีเรื่องกับจื่อจ้ง” จงอี้ดัดเสียงเล็กน้อยเพราะไม่ต้องการให้ทั้งสองคนนี้รู้เสียงที่แท้จริง

ชายคนนี้ดูท่าจะรักสหายมาก เมื่อได้ยินแบบนั้นก็รีบถอยหลังไปยืนในมุมของตนเอง

แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากถามว่าเขาเกี่ยวอะไร มู่จื่อจ้งกลับโดนทั้งมือทั้งเท้าของจื้อเฉียงและจงอี้ แบบไม่ต้องนับว่าโดนไปเท่าไร

สุดท้ายร่างของมู่จื่อจ้งล้มฟุบไปนอนกองพร้อมกระอักเลือดออกมา แต่เพื่อให้เหตุการณ์ไม่ดูน่าสงสัย จงอี้จึงค้นเอาเงินจากตัวของมู่จื่อจ้งมาได้เกือบสองหยวน จากนั้นทั้งสองจึงเดินหายเข้าป่าข้างทางทันที

สหายของมู่จื่อจ้งคล้ายกับได้สติเมื่อเห็นร่างของสหายสะบักสะบอมและกระอักเลือดออกมา เขาจึงแหกปากวิ่งเข้ามายังในหมู่บ้านอย่างหวาดกลัว

“ช่วยด้วยจื่อจ้งโดนปล้น ช่วยด้วย จื่อจ้งตายแล้ว”

แม้ว่าเวลานี้ท้องฟ้าจะเริ่มมืดและหลายบ้านต่างเตรียมตัวเข้านอน แต่เมื่อได้ยินเสียงโวยวายของใครบางคน บ้านส่วนใหญ่จะจุดตะเกียงเพื่อหาแสงสว่างและเดินออกมาดู

เสียงร้องโวยวายของชายหนุ่มยังดังไม่หยุดจนไปถึงบ้านสามมู่

ปัง ๆ ๆ เสียงทุบประตูดังจนคนในบ้านต้องรีบจุดตะเกียงเดินออกมาดู

“เกิดอะไรขึ้นอาฟง แล้วเจ้ารองไม่กลับมาด้วยเหรอ” มู่เฉาหมิงจุดตะเกียงหาความสว่าง พร้อมกับถือตะเกียงเดินออกมา เมื่อมองหาน้องชายตัวดีไม่เจอจึงได้เอ่ยถาม

“จื่อ...จื่อจ้ง อาจ้งโดนซ้อม ไม่รู้ตายไหม” หลังจากที่ยืนหอบไม่นาน เขาจึงเอ่ยตอบพี่ชายของสหาย นั่นทำให้ย่ามู่และทุกคนที่เดินตามมาต้องร้องเสียงหลงและตกใจแทบสิ้นสติที่ได้ยินว่าหลานชายโดนทำร้ายอาการปางตาย

“รีบนำทางไปสิ ป่านนี้อาจ้งเป็นยังไงบ้างไม่รู้” ย่ามู่ตวาดเสียงดัง เวลานี้เธออยากเห็นหลานชายใจจะขาด ไม่รู้ว่าอาการเป็นอย่างไรบ้าง

จากนั้นชายหนุ่มจึงรีบนำคนบ้านสามมู่ไปยังทิศทางที่มู่จื่อจ้งถูกทำร้ายทันที

นอกจากบ้านสามมู่แล้ว ชาวบ้านและบ้านอื่น ๆ ที่ได้ยินเสียงของอาฟงตะโกนว่ามู่จื่อจ้งตายแล้วต่างก็ออกมาดูยังที่เกิดเหตุเช่นกัน

“ใครกัน! ใครมันกล้าทำร้ายลูกชายฉันแบบนี้”

สะใภ้สามมู่รีบมาดูร่างของลูกชาย เมื่อเห็นว่าเขายังมีลมหายใจก็เบาใจขึ้นมาก่อนจะตวาดอย่างเกรี้ยวกราด

เมื่อสายตาปะทะเข้ากับบ้านรองมู่ที่ออกมาดูเหตุการณ์ จึงชี้หน้ามู่อันเหมยอย่างเกลียดชัง เพราะคิดว่าเรื่องนี้มู่อันเหมยอาจจะจ้างคนมาทำร้ายเพราะไม่ต้องการยกตำแหน่งงานให้

“เพราะหล่อน หล่อนนั่นแหละส่งคนมาทำร้ายอาจ้งของฉัน”

มู่อันเหมยทำหน้าเหมือนเห็นผี เมื่ออยู่ดี ๆ เรื่องก็ตกมาใส่หัวเธอ ทำให้เจ้าหน้าที่ประจำการในหมู่บ้านมองมู่อันเหมยด้วยเช่นกัน

“เดี๋ยวก่อนนะอาสะใภ้ อาสะใภ้สติยังดีหรือเปล่า หรือเพราะเห็นอาการของลูกชายเป็นแบบนี้สติเลยหลุด อยู่ดี ๆ ก็โยนคุกมาใส่หัวฉัน”

“เพราะหล่อน หล่อนคนเดียว” สะใภ้สามยังฟูมฟายไม่หยุด

ทำให้ชาวบ้านที่มองมาต่างส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ต่อให้มู่อันเหมยลูกสาวจากบ้านรองจะขี้เกียจและนิสัยไม่ค่อยดี แต่เรื่องทำร้ายคนปางตายเช่นนี้ก็ยังไม่มีใครเชื่อ

“ในขณะที่อาสะใภ้กำลังกล่าวหาฉัน ทำไมไม่พาลูกชายไปหาหมอก่อนเล่า เดี๋ยวตายขึ้นมาอาสะใภ้คงกล่าวหาว่าฉันเป็นฆาตกรอีก แล้วที่กล่าวหาฉันนี่ อาสะใภ้มีเหตุผลอะไรช่วยบอกหน่อยได้ไหม”

แทนที่จะให้ใครพาจื่อจ้งไปหาหมอก่อน แต่นี่กลับปล่อยให้เขานอนสลบแล้วมาโยนข้อหาให้เธอ สงสัยจะบ้าไปแล้ว

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ย้อนอดีตมาพลิกชะตา (ยุค 70)   ตอนพิเศษ 2 จงอี้ - เสี่ยวผิง

    ตอนพิเศษ 2 จงอี้ - เสี่ยวผิงพอหายดี จื้อเฉียงก็ได้ออกจากโรงพยาบาล ทุกคนก็ได้รู้พร้อมกันว่าตอนนี้เสี่ยวเฟิ่งและเขาคบหากันเป็นคนรักและตอนนี้ทั้งสองคนตัวติดกันมากจงอี้ที่ปกติจะไปไหนมาไหนกับเพื่อนสนิท ก็คล้ายจะโดนทิ้ง จึงทำให้เขามานั่งทำหน้าเซ็งอยู่แบบนี้ในช่วงค่ำหลังจากที่เลิกงาน“เป็นอะไรของนาย” เสี่ยวผิงเดินออกมาเจอพอดีจึงเดินเข้าไปถามด้วยความสงสัย เพราะท่าทางของจงอี้เหมือนคนไม่มีชีวิตชีวาเลย“เบื่อ” จงอี้ยังหันมามองเธอและตอบคำถาม“เบื่ออะไร”“เพื่อนเธอแย่งเพื่อนฉันไป” พอนึกถึงเสี่ยวเฟิ่ง เขาก็อดมองค้อนสหายของแฟนเพื่อนอย่างเสี่ยวผิงไม่ได้“เป็นบ้าอะไรของนาย ก่อนหน้านี้ยังสนับสนุนให้ทั้งสองคบหากันอยู่แท้ ๆ” เสี่ยวผิงก็พอจะเข้าใจ ก่อนหน้านี้เธอเองก็ตัวติดกับเสี่ยวเฟิ่ง แต่พออีกฝ่ายมีแฟนก็ต้องแบ่งเวลาให้แฟนด้วย แต่ที่เธอไม่เข้าใจคือจงอี้ที่มานั่งทำหน้าหงิกหน้างออยู่ตรงนี้นี่แหละ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาสนับสนุนให้จื้อเฉียงและเสี่ยวเฟิ่งคบหากันด้วยซ้ำ“...” นั่นทำให้จงอี้เถียงไม่ได้เลย“นี่ล่ะหนา ที่เขาเรียกว่าหมาหัวเน่า” “เธอว่าใคร” พอถูกพูดถึงแบบนั้น เขาก็หันขวับไปมองหญิงสาวทันที“เปล

  • ย้อนอดีตมาพลิกชะตา (ยุค 70)   ตอนพิเศษ 1 จื้อเฉียง - เสี่ยวเฟิ่ง

    ตอนพิเศษ 1 จื้อเฉียง - เสี่ยวเฟิ่งนับตั้งแต่มู่อันเหมยคลอด เฉินหยางคุนก็เห่อลูกน้อยทั้งสอง แทบจะไม่ได้มาทำงานเลย ภาระทั้งหมดจึงไปตกอยู่ที่จงอี้และจื้อเฉียง จงอี้นั้นจัดการเรื่องตลาดแห่งใหม่และเรื่องสำนักงานรวมถึงการค้าต่าง ๆ ของนายส่วนจื้อเฉียง เขาได้ออกเดินทางไปคุยงานแทนผู้เป็นนายบ่อยครั้งและครั้งนี้ก็เป็นการไปคุยเรื่องเสบียงที่ทางใต้ “ฉันฝากด้วยนะ” หยางคุนกล่าวกับคนสนิทที่เขาไว้ใจให้ไปทำงานแทน“นายไม่ต้องห่วงครับ” จื้อเฉียงตอบรับด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจ“อืม ช่วงนี้ฉันจะไม่ค่อยว่าง ขอบใจพวกนายมากที่ทำงานแทน”“เพื่อนายพวกผมพร้อมทำงานถวายหัวครับ”จงอี้ก็พูดขึ้นประจบประแจงอย่างติดตลก ทำให้หยางคุนยิ้มออกมาและส่ายหน้าให้กับเขาเล็กน้อย“หึ เกินไป”“ถ้าอย่างนั้นผมไปเตรียมตัวก่อนนะครับ” จื้อเฉียงขอตัวไปเตรียมของที่จะเดินทาง“ไปเถอะ” หยางคุนก็พยักหน้าให้ทั้งคู่แล้วแยกย้ายกันไปทำงานหรูเฟิ่งและเสี่ยวผิงเองก็ไม่ได้อยู่เฉย พวกเธอไม่ได้อยู่ติดตามมู่อันเหมยแล้ว เนื่องจากอีกฝ่ายไม่ค่อยได้ออกไปไหนมาไหนมากนัก จึงตัดสินใจมาช่วยทำงานที่สำนักงาน แล้วก็ทำให้สนิทกับจื้อเฉียงและจงอี้มากกว่าเดิมไปอีก วัน

  • ย้อนอดีตมาพลิกชะตา (ยุค 70)   บทส่งท้าย สงบสุขจริง ๆ เสียที

    บทส่งท้าย สงบสุขจริง ๆ เสียทีวันเวลาก็ผ่านพ้นไปอย่างสงบสุข บ้านสามในเวลานี้ไม่มีฤทธิ์อะไรอีกแล้ว ตัวของย่ามู่แทบจะไม่ออกจากบ้านอีกเลย คนอื่น ๆ ก็ใช้ชีวิตกันไปอย่างปกติและมีความเป็นอยู่ที่ไม่ค่อยดีเท่าไรเวลานี้มู่อันเหมยท้องได้เจ็ดเดือนกว่าแล้ว ซึ่งท้องของเธอโตมาก หมอวินิจฉัยแล้วว่าท้องนี้อาจจะเป็นลูกแฝด คนที่ตื่นเต้นที่สุดคงไม่พ้นคุณพ่อมือใหม่อย่างเฉินอยางคุน!!ซึ่งตั้งแต่ที่รู้ว่าภรรยาท้อง ชายหนุ่มแทบจะไม่ไปทำงานอีกเลย มัวแต่เกาะติดอยู่กับมู่อันเหมยภรรยารักของตนซึ่งเวลานี้มู่อันเหมยได้ย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์แล้ว เพราะสะดวกมากกว่าโดยมีนางอี่หนิงแม่สามีมาคอยดูแล และให้คำปรึกษาลูกสะใภ้ในช่วงเวลาตั้งครรภ์“อีกไม่กี่เดือนเราจะได้เจอกันแล้วนะลูกรัก” เฉินหยางคุนก้มลงไปพูดกับลูกที่อยู่ในท้องของภรรยาสองแฝดเหมือนจะรู้ว่าพ่อคุยกับตนเอง ทำให้มีปฏิกิริยาเกิดขึ้นจนผู้เป็นแม่อย่างมู่อันเหมยตกใจและทำหน้าเหยเกเล็กน้อย“อ๊ะ”“เหมยเหมยเป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บไหมล่ะนั่น” เฉินหยางคุนเงยหน้าขึ้นมาถามภรรยาด้วยความเป็นห่วง ซึ่งมู่อันเหมยพยักหน้าให้เล็กน้อย ก่อนจะลูบท้องตนเองเบาๆ และตอบกลับสามีด้วยความรู้ส

  • ย้อนอดีตมาพลิกชะตา (ยุค 70)   บทที่ 68 จัดการบ้านสามให้เด็ดขาด

    บทที่ 68 จัดการบ้านสามให้เด็ดขาดเฉินฟางเซียนตัดสินใจไปสอบที่ปักกิ่ง โดยมีเว่ยซิ่วตงพาไปด้วยตนเอง ทั้งยังพาเธอไปพบกับครอบครัวของเขาอีกด้วย ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างที่บ้านเว่ย เฉินฟางเซียนก็ไม่ได้เล่าให้กับใครฟังเธอสอบที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งตามที่ตั้งใจไว้ ส่วนสหายอีกสองคนไม่ได้ไปด้วยเฉินฟางเซียนมุ่งมั่นและตั้งใจที่จะสอบเป็นอย่างมาก อ่านหนังสือจนดึกดื่นและเธอก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง เฉินฟางเซียนสอบติดอย่างที่ตั้งใจไว้พอกลับมาที่หมู่บ้าน ทุกคนก็ร่วมแสดงความยินดีกับเธอ ชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียงก็รู้เรื่องกันทั่ว“ยินดีด้วยนะลูก” นางอี่หนิงสวมกอดลูกสาวแสดงความยินดี“ขอบคุณนะคะแม่ พี่หยางคุน พี่สะใภ้”“เก่งมาก” เฉินหยางคุนก็ยกมือขึ้นลูบหัวน้องสาวที่เขาเลี้ยงมากับมือด้วยความภาคภูมิใจมู่อันเหมยก็ยิ้มให้กับน้องสามี ในตอนนี้เธอตั้งท้องได้ห้าเดือนแล้ว บ้านเฉินในตอนนี้มีแต่เรื่องน่ายินดี กิจการของเฉินหยางคุนก็กำลังไปได้สวยจริง ๆเรื่องที่เฉินฟางเซียนกำลังจะไปเป็นนักศึกษาที่เมืองหลวงถูกแพร่กระจายไปทั่ว ชาวบ้านก็ยินดีด้วย พร้อมกับเชิดหน้าชูตาได้ เพราะในตอนนี้หมู่บ้านของพวกเขาไม่เพียงมีนายท่านเ

  • ย้อนอดีตมาพลิกชะตา (ยุค 70)   บทที่ 67 มู่อันเหมยท้องแล้ว

    บทที่ 67 มู่อันเหมยท้องแล้วทุกอย่างดำเนินมาอย่างราบรื่นจนปีปฏิวัติผ่านพ้นไป เฉินหยางคุนสั่งปิดตลาดมืดในช่วงที่มีการปฏิวัติ และนายพลหม่า นายพลหู รวมไปถึงครอบครัวของเว่ยซิ่วตงก็เลือกข้างได้ถูกเพราะคำแนะนำจากเขาจากนั้นพอมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น เขาก็เริ่มมีความคิดที่จะทำหลายอย่าง เช่นการทำให้ตลาดมืดกลายเป็นการค้าเสรีที่ชาวบ้านทุกคนสามารถนำของมาขายได้จนกระทั่งทางการประกาศให้มีการเวนคืนที่ดินให้กับผู้ที่เคยถูกยึด ยกเลิกการทำงานในคอมมูน แบ่งที่ดินให้ทำกินอย่างเท่าเทียมทางด้านเฉินหยางคุนก็จัดตั้งตลาดที่ถูกกฎหมายขึ้นมา ส่วนตลาดมืดก็ยังคงมีอยู่และคึกคักเหมือนเดิม แม้จะมีการค้าเสรี แต่สินค้าบางอย่างรัฐยังจำกัดการซื้อ ดังนั้นตลาดมืดยังเป็นที่ต้องการของประชาชนทั่วไปในช่วงนี้สองสามีภรรยาจึงค่อนข้างจะยุ่งวุ่นวายกับงานมาก เช้าวันนี้มู่อันเหมยตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัว หน้ามืด อยากจะอาเจียน“อุบ” เธอรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำจัดการกับตัวเองสักพักก็เดินออกมา ในเวลานี้สามีของเธอคงจะออกกำลังกายอยู่ที่หน้าบ้านมู่อันเหมยรู้สึกว่าช่วงนี้ร่างกายของเธออ่อนเพลียเป็นอย่างมาก แต่เธอคิดว่าเป็นเพราะพักผ่อนน้อย เ

  • ย้อนอดีตมาพลิกชะตา (ยุค 70)    บทที่ 66 เสี่ยวฟางรนหาที่

    บทที่ 66 เสี่ยวฟางรนหาที่เรื่องราวของว่านปี่หมิงที่ต้องมีสภาพที่น่าอนาถแบบนั้น เสี่ยวฟางก็รับรู้เช่นกัน เธอไม่คิดที่จะกลับไปหาคนไร้ประโยชน์อย่างชายคนนั้นอีก เพราะไม่เช่นนั้นก็คงเป็นเธอที่ลำบากในตอนนี้ชีวิตของเสี่ยวฟางที่บ้านก็ย่ำแย่ไม่แพ้กัน พ่อแม่ของเธอกำลังจะหาชายแก่หรือพ่อม่ายมาแต่งงานกับเธอ เพื่อส่งเธอออกไปให้พ้นตระกูลเธอไม่ยินยอม แต่ไม่สามารถปฏิเสธได้เพราะตอนนี้ยังพึ่งพาพวกเขาอยู่ เธอนึกไปถึงมู่อันเหมยที่ตอนนี้กลายเป็นนายหญิงเฉินแล้วก็รู้สึกอิจฉา คนบ้านนอกอย่างมู่อันเหมยไม่ควรได้รับสิ่งดี ๆ พวกนี้เลยด้วยซ้ำ เลยมีความคิดหนึ่งขึ้นมา ไม่รอช้า วันต่อมาจึงเดินทางมาที่บ้านของมู่อันเหมยทันที“มาหาใครคะ” เฉินฟางเซียนเป็นคนออกมาดูด้วยตนเอง“ฉันมาหาอันเหมยค่ะ”“เป็นสหายของพี่สะใภ้เหรอคะ” ได้ยินคำตอบ เฉินฟางเซียนก็เอียงคอมองอย่างพิจารณา“ใช่ค่ะ” เสี่ยวฟางตอบรับและทึกทักเอาเองว่าเป็นสหายของมู่อันเหมย“ใครมาเหรอฟางเซียน” มู่อันเหมยออกมาพอดี เธอถามน้องสามีและหันไปมองแขกที่มา พอเห็นว่าเป็นใคร เธอก็ชะงักไปทันทีเสี่ยวฟางที่พอเห็นอันเหมย เธอก็กำหมัดแน่น มองการแต่งตัวด้วยชุดสวย ๆ ของอันเหมยด้ว

  • ย้อนอดีตมาพลิกชะตา (ยุค 70)   บทที่ 15 ของหมั้นที่น่าตกใจ

    บทที่ 15 ของหมั้นที่น่าตกใจ“อ้าว อาคุน ทำไมกลับมาบ้านตอนนี้ล่ะลูก หรือว่าจะเข้าเมือง” นางอี่หนิงเอ่ยถามบุตรชายเมื่อเห็นเขากลับมาบ้านเวลานี้“ส่วนหนึ่งครับแม่ พอดีเถ้าแก่ที่ผมช่วยงานเขาต้องการให้ผมไปดูงานที่โกดัง เถ้าแก่โทร. เข้ามาที่คอมมูน”“ลางานบ่อยแบบนี้ หัวหน้าไม่ว่าเอาเหรอ”แม้ว่าต้านหม่าเจิน

  • ย้อนอดีตมาพลิกชะตา (ยุค 70)   บทที่ 13 เอาคืนอย่างสาสาม

    บทที่ 13 เอาคืนอย่างสาสาม“ไม่ใช่เพราะหล่อนเหรอที่ไม่ยอมมอบตำแหน่งงานในโรงงานยาสูบให้ เลยให้คนมาทำร้ายอาจ้ง มะรืนนี้จะได้ไปทำงานไม่ได้”ไม่รู้เพราะโมโห หรือสมองคิดช้า สะใภ้สามมู่เลยพูดในสิ่งที่บ้านสามกำลังจะช่วงชิงไปจากบ้านรองออกมา นี่จึงยิ่งทำให้ชาวบ้านไม่พอใจและดูจะรังเกียจการกระทำของบ้านสามมู่ยิ

  • ย้อนอดีตมาพลิกชะตา (ยุค 70)   บทที่ 11 บ้านสามเห็นแก่ตัว

    บทที่ 11 บ้านสามเห็นแก่ตัวเมื่อมาถึงบ้านรองมู่ ทุกคนต่างก็เข้าบ้าน ปล่อยให้มู่อันเหมยยืนคุยกับเฉินหยางคุนต่อ“เดินกลับดี ๆ นะพี่ใหญ่เฉิน มืดค่ำแล้ว แต่เดี๋ยวฉันเข้าไปเอาตะเกียงให้พี่ดีกว่า”มู่อันเหมยเอ่ยขึ้นเมื่อคิดว่าเขาต้องเดินกลับมืด ๆ อีกทั้งเขายังไม่ถือตะเกียงมาด้วย เธอเลยคิดว่าควรจะเข้าไปเอ

  • ย้อนอดีตมาพลิกชะตา (ยุค 70)   บทที่ 10 ปรับความเข้าใจ

    บทที่ 10 ปรับความเข้าใจเฉินฟางเซียนทันทีที่ทำงานที่ได้รับมอบหมายเสร็จเรียบร้อย จึงรีบกล่าวลา วันนี้การบ้านเยอะ อยากจะทำให้เสร็จก่อนจึงรีบขอตัวกลับทว่าบ้านรองมู่กลับขมวดคิ้วแทน เพราะเมื่อกลางวันเฉินหยางคุนน่าจะรู้แล้วว่ามู่อันเหมยไม่ยินดีที่จะแต่งงาน แต่ทว่าทำไมเวลานี้ทุกอย่างจึงกลับมาเป็นเช่นนี้ไ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status