อนุสกุลหลิว บทที่ 7

อนุสกุลหลิว บทที่ 7

“เมื่อครู่เจ้าว่าไม่อาบน้ำใช่หรือไม่”

“ใช่ ท่านพี่เป็นอะไรไป เมื่อหัวค่ำท่านยังอ่อนโยนต่อข้า”

หลิวซางไม่ตอบซ้ำยังลากนางไปทางอ่างน้ำ จับนางเปลื้องผ้าด้วยแรงชายจนอาภรณ์ขาดวิ่นแล้วโยนนางลงน้ำ

โครม! ซ่า! แค่ก ๆ ๆ

นางทะลึ่งตัวพรวดขึ้นสำลักน้ำ ลูบน้ำออกจากใบหน้า

“ข้าอาบน้ำมาแล้ว เตรียมพร้อมสมสู่เสพกาม แต่ในเมื่อเจ้าอยากให้ข้าอาบอีกครั้ง ย่อมได้”

“ข้าไม่ได้พูดเช่นนั้น ท่านพี่”

หลิวซางกระชากเสื้อคลุมตนเองออกโยนทิ้ง แล้วก้าวลงไปในอ่าง แต่ยังไม่ลืมหยิบของบางอย่างมาด้วย สร้อยกระดิ่งร้อยเป็นตุ้มเล็ก ๆ ราวเจ็ดแปดตุ้ม ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งคล้ายกระดิ่ง

“อะไร ท่านพี่เอาอะไรมา”

“เหมี่ยนหลิง”

“เหมี่ยนหลิง?”

หลิวซางชูสูงตรงหน้าแล้วแกว่งจนเกินเสียงกังวานด้วยรอยยิ้มที่นางเห็นว่าช่างเหมือนกับหลิวเทียนไม่มีผิด อาจเพราะพวกเขาเป็นฝาแฝดกันใช่หรือไม่

ทว่านางยังไม่กระจ่างข้อกังขา ท่านพี่พลันจับนางหันหน้ามาแล้วหยิบขี้ผึ้งทาจนทั่วลูกกระพรวนตุ้มเล็ก

“เจ้านี้จะอยู่ข้างในกายเจ้า”

“ทะ ท่านพี่หมายถึงอะไร ข้างในข้า”

“ข้าจะสอดใส่เหมี่ยนหลิงเข้าไปในรูสวาทช่องสวรรค์ของเจ้า”

“เป็นไปไม่ได้”

“แล้วเจ้าจะคราง คราง จนหมดเสียง”

จะให้นางกระถดถอยตอนนี้ไม่ทันเสียแล้ว ยิ่งอ่างอาบน้ำเล็กทำให้นางจนมุมทุกสิ่ง ทำได้เพียงนั่งคุกเข่าคร่อมร่างแกร่งไว้ ยินยอมให้เขาสอดใส่เหมี่ยนหลิงเข้าไปด้านในช่องสวรรค์ถ้ำสวาททีละน้อย

ด้วยทาขี้ผึ้งชโลมจนทั่วทำให้ตุ้มเล็กทั้งเข้าไปอยู่ภายในได้อย่างง่ายดาย ปลายด้านหนึ่งห้อยด้วยเชือกผูกปมสำหรับดึง

“เป็นเช่นไร”

มือเล็กกำขอบอ่างแน่นแอ่นร่างหยัดตั้งแต่ตุ้มแรกเริ่มมุด ขี้ผึ้งเพิ่มกำหนัดทำนางรวดร้าว

“ท่านพี่” เสียงหวานสั่นสะท้านปรือตามองบุรุษรูปงามตรงหน้าแล้วโน้มตัวเข้าหาประกบปาก

จากทะเลาะส่งเสียงตวาดแหลม บัดนี้นางกลับเป็นฝ่ายเปิดปากเขาแล้วสอดลิ้นเข้าไปชอนไช เรียวลิ้นเล็กลูบไล้ไรฟัน ตวัดลิ้นหนา และดูด

“ดูท่าจะชอบมาก”

“ข้า ไม่รู้เหมือนกันท่านพี่ อ่า”

มือท่านพี่ใต้น้ำกำลังเลื่อนเหมี่ยนหลิงเข้าออก ลูกตุ้มน่ารักยามอยู่ภายในครูดผนังอ่อนนิ่มจนนางสะท้านซาบซ่าน

“อ่า ท่านพี่ อืออ จูบข้า ให้ข้าได้ใช้ลิ้น ข้าจะกลืนกินท่านจนหมดทุกหยาดหยด”

“ฮึ ฮึ” หลิวซางหัวเราะประคองสองเต้าด้วยสองมือบีบแรงเข้าหากันระหว่างที่สำรวจไรฟันด้วยลิ้นหนาของตนเอง

ร่างเล็กอนุชิงแอ่นหยัดเร่าร้อนและบิดเร้า เหมี่ยนหลิงทำหน้าที่เพิ่มพูนความสุขสมให้สตรี และนางกำลังสุขสมถึงสวรรค์

“ท่านพี่ ข้าจะแตกน้ำแล้ว อ่า”

“ไวปานนี้”

“ข้าทนไม่ไหวแล้ว อ่า อ๊าร์ เจ้านี่ยามอยู่ข้างใน อ่า มัน กลิ้ง ๆ ไปมา อ๊า”

หลิวซางคว้าเอวเล็กรวบดันจนนางขยับมาด้านหน้า อกอวบอิ่มเต่งตึงลอยเด่น เขาครอบปากลงดูดกลืนยอดหัวเล็ก กลืนกินประหนึ่งถังไห่ลู่ ปาดด้วยลิ้นทีละน้อย ถี่รัวก่อนจะครอบดูดแล้วกัดกิน

“อ่า ท่านพี่”

เจ้าสกุลหลิวรวบเอวนางลุกขึ้นยืน “เดินไปที่เตียงให้ข้าดู”

“ท่านพี่” เสียงหวางชิงสั่นเครือระคนกระเส่าแรง นางมองร่างแกร่งท่านพี่นั่งรอขอบเตียง จดจ้องช่วงล่างที่บัดนี้ไร้ขนตามสั่ง ยามย่างเยื้องทีละก้าว ลูกกระพรวนน้อยเคลื่อนไหวเสียดสีผนังเนื้อสดภายใน

“อ๊า”

กริ๊ง กริ๊ง

เสียงลูกกระพรวนดังไม่มากนักขณะที่นางก้าวเท้า จนหยุดยืนตรงหน้า มือกร้านยกขึ้นลูบต้นขาวกเข้าข้างในขยับลูกกระพรวน

“อมให้ข้า อมลึงค์จนมิดแล้วดูด”

นางย่อกายคุกเข่า ด้วยแรงกำหนัดที่ก่อเกิดทำให้นางต้องการเสพสังวาส ต้องการท่อนเนื้อลำใหญ่ตรงหน้า

มือเล็กประคองพวงสวรรค์ทั้งยวงแล้วจับท่อนหยางตั้งขึ้น ลำร้อนแข็งอุ่น นางรูดเพียงเบามือพลันปลายหัวเปิดเปลือยเนื้อสีสดและหยาดน้ำกลิ่นคาวทะลักไหล

เรียวลิ้นตวัดเลียริมฝีปากตนเองก่อนด้วยความอยากกระหาย เอียงดวงหน้าหวานลงใกล้ลากลิ้นจากโคนพุ่มขนดกหนาขึ้นสู่ปลายท่อน เตะชิมแล้วตวัดถี่

“อ่า อ๊าช์ ชิงชิง”

“ท่านพี่ชอบหรือไม่ ข้าใช้ปากเช่นนี้”

“ชอบ ข้าชื่นชอบ อ่า”

“อืม อัก อัก แล้วถ้าข้าดูด อืมมม”

นางครอบปากลงไปทั้งท่อนลำจนมิดแล้วดูด งัดขยับมือสาวเบา ๆ พลันท่อนใหญ่ในปากขยายใหญ่พองคับแน่น

“แพร่บ ๆ ท่านพี่ ข้าดื้อดึง ปากเสีย อืม...แพร่บ ท่านยกโทษให้ข้าได้หรือไม่”

“พี่ไม่โกรธเจ้าหรอกน้องหญิง”

น้ำเสียงของนายท่านอ่อนลงหลายส่วนทั้งดวงตาหลุบต่ำมองปากนางยังเปี่ยมด้วยความปรารถนา

“อืม อัก อัก ต่อไปน้องหญิงจะระวังกิริยาและปากตนเอง จะไม่ว่านายท่านรองอีก”

“นายท่านรอง”

“ใช่ อืม ข้าไม่รู้เป็นอันใด ถึงได้รู้สึกแปลก ๆ ยามที่เขาอยู่ใกล้”

“แปลกเช่นไร”

“ข้า” นางหยุดพูดเพียงเท่านั้นแล้วครอบปากลงอีกครั้ง โยกศีรษะจนไหวคลอนแล้วงัดปากออกก่อนจะถูกดึงขึ้น “หยุดพูดถึงเขาจะดีกว่าท่านพี่ เวลานี้ เป็นเวลาของเรา”

นางยืดร่างขึ้นตรงหน้า ลูบไล้โนมนมขาวเต่งตึงของตนเอง ส่งสายตาหยาดเยิ้ม

“น้องต้องการท่านพี่ ทำให้น้องได้เห็นสวรรค์ชั้นฟ้า ให้น้องเจิ่งนองด้วยน้ำ ท่านพี่”

เสียงเว้าวอนระคนกระเส่า ดวงตาดอกท้อหรี่ปรือมองบุรุษผู้ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นสามี นางยื่นมือออกลูบกรามแกร่ง มองเส้นผมดกหนาปล่อยเหยียดสยาย จมูกโด่งคมสัน และดวงตากระบี่คมกล้า

นางดึงสร้อยเหมี่ยนหลิง ลูกตุ้มเล็กน่ารักออกจากถ้ำน้ำชูลอยเด่นตรงหน้า แล้วเงยขึ้นอ้าปากรับใช้ลิ้นตวัดเลียปลายลูกหยาดน้ำ

“อ่า ชิงชิง”

นางแกว่งลูกตุ้มไปด้านหน้าชูเหนือศีรษะนายท่าน

“ชิมน้องสิท่านพี่”

หลิวซางแหงนดวงหน้าแลบลิ้นเรียวออกแล้วปาดไล้หยาดน้ำ ร่องรอยที่ติดมาจากการสอดใส่ภายในโพรงถ้ำรัก เขาอมแล้วเลียเหลือบสายตาจ้องนางไว้นิ่งก่อนจะรวบเอวตวัดลงเตียง

“ว้าย ท่านพี่”

หลิวซางจัดท่าทางให้อนุชิงนอนคว่ำหน้าแล้วดันก้นจนกระดกสูง

“ชิงชิงต้องชอบท่านี้” หลิวซางจับท่อนลึงค์ใหญ่เย้าแหย่ปากทางก่อนจะเสือกสะโพกดันเข้าครึ่งลำแล้วหยุด

“อ่า แน่น อืออ”

นางได้ยินเสียงกระดิ่งเหมี่ยนหลิงในมือแกร่งก่อนจะกรีดร้อง นางสมควรกรีดร้องเพราะในเวลานี้เจ้าลูกตุ้มเล็กกำลังถูกสอดใส่เข้าไปพร้อมท่อนหยางยาวใหญ่

“อืออ ท่านพี่ อ๊า”

หลิวซางเสือกกายพรวดพากระดิ่งตุ้มเล็กเข้าไปด้วยหลายตุ้ม รูดโพรงเนื้อฉ่ำน้ำแล้วกดแน่น มือจับก้นอนุชิงไว้จิกเล็บลงเพราะความเสียวซ่าน

“อ่า เสียว พี่ อ๊า”

สะโพกสอบเริ่มขยับเสือกกาย เขาดันเข้าและออกเชื่องช้าให้โพรงสวาทได้ปรับตัว รับสองสิ่งในทางเดียว

ยามน้ำรักหล่อลื่นออกมากพอหลิวซางจึงได้กระชับจังหวะกระแทกกระทั้น ท่อนยาวใหญ่ถูกกระทุ้งเข้าโพรงพร้อมกระดิ่งน่ารักส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งตลอดเวลา

ตับ ตับ ตับ กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง

เขาเปลี่ยนท่าเป็นยืนโหย่งก้นสูงตอกลงด้านหลัง มือกดศีรษะเล็กไว้ อีกมือเท้าฟูก

ลีลากามเสน่หาที่เขางัดออกมาใช้กับนางล้วนแล้วแต่ชำนาญและเชี่ยวชาญ หวางชิงเป็นเพียงหญิงสาววัยสิบหกไม่เคยต้องมือชาย เพียงร่วมสังวาสไม่กี่คืนกลับต้องก้าวกระโดดเข้าสู่สังเวียนกามเร่งด่วนจนนางตามไม่ทัน

ดวงหน้าของนางแนบฟูกมองมือแกร่งตรงหน้า มีรอยมีดบาดข้อนิ้วเล็กน้อยริ้วสีขาวแทบมองไม่เห็น นางจดจ้องดั่งกับว่าเป็นสิ่งเดียวที่นางสามารถทำได้ เพราะร่างกายของนางตอนนี้ถูกกด กักขังด้วยร่างสูงใหญ่ด้านบน

แรงกระทุ้งตอกลึงค์เข้าร่องทำให้นางสั่นร้าวไปทั้งตัว เสียงกรีดร้องจนแหบแห้งและเสียงกระดิ่งกังวานในช่องสังวาส

นางดิ้นรนดั่งกระต่ายติดแร้ว ดั่งปลาติดแห ทว่าดิ้นพล่านเช่นไรกลับไร้ผล ร่องรักรวดร้าวปล่อยสายธารน้ำหวานเหนียวใสจนเปียกนองไหล

นางถึงสวรรค์เสร็จสมไปถึงสองครา แต่นายท่านสกุลหลิวยังไม่หยุดตอกลำใส่นาง ดุจว่ากำลังตอกบางอย่างให้นางได้จดจำจนขึ้นใจ

“ทะ ท่านพี่ น้องไม่ไหวแล้ว อื้ออออ”

“อีกนิด พี่จะแตกแล้ว อ่า อ๊า”

เขายืดกายกลับไปยืนเข่า มือจับเอวเล็กไว้ดันจนนางกระแทกกลับแล้วกดพวงสวรรค์ทั้งยวงโถมใส่ช่องสังวาส กดมิดแล้วหยุดนิ่ง ก่อนจะชักออกจากฝักร้อน ผลักให้หวางชิงนอนหงายแล้วพาตนเองขึ้นนั่งคร่อมทรวงอก สาวท่อนลำมันเยิ้มใกล้ขอบปาก พร้อมบีบคางนางไว้

“อ้าปาก กลืนลงไป อ๊า อ๊าชชช์”

นางสบตาคมกล้าด้านบน เขาจ้องนางนิ่งเช่นกันยามสาวเนื้อยาวต่อเนื่อง คิ้วกระบี่ขมวดเป็นปม ปากอ้าออกหอบหายใจ และนางมองเห็นแผงอกกระเพื่อมไหวแรงร้อน

ปากกระจับเปิดออกแล้วส่งเรียวลิ้นเลียปลายหัว มองนิ้วเดิมและรอยบาดริ้วสีขาว หลิวซางบีบปลายหัวครางลั่น

“อ่า อ๊ารรร์”

เขาบังคับไม่ให้สายธารกลิ่นคาวพวยพุ่ง ในคราวนี้น้ำพิสุทธิ์กลับหยดย้อยลงทีละน้อยไม่หยุดหย่อนออกจากรูเล็กปลายหัว ร่วงสู่ปลายลิ้นของอนุชิงที่อ้ารอ นางตวัดเลียร่อง

“อืม ท่านพี่ อ่า อีก หลั่งมาให้น้อง”

ลึงค์สีอ่อนปลดปล่อยทุกหยาดหยดจนหมดก่อนที่หลิวซางจะบีบแน่นสะบัดจนแน่ใจว่าหมดน้ำเข้าสู่ปากอนุคนงามแล้วยัดปลายหัวท่อนเนื้อเข้าโพรงปาก

“ดูดแรง ๆ อ่า ดี อืม”

นางสบตาเขายามที่หลิวซางปาดน้ำออกจากขอบปากแล้วส่งกลับเข้าไปให้นางได้ดูดกิน ให้นางได้เลียนิ้ว ท่อนเนื้อ ทุกสิ่งที่เขาป้อนนางกลืนกิน ยินยอมตกเป็นทาสสวาทของนายท่านสกุลหลิวจนหมดใจ