อนุสกุลหลิว บทที่ 5

อนุสกุลหลิว บทที่ 5

“อ้าปาก”

นางทำตามอย่างว่าง่าย รับเนื้อใหญ่เข้าปากเลียกินน้ำพิสุทธิ์จนหมดเกลี้ยง

“น้องชิงชิงช่างร่านสมเป็นอนุ พี่ชอบ”

“ปลดน้องได้หรือยังเจ้าคะ”

“ยัง”

“ยัง!”

“อีกน้ำ”

“แต่น้องช้ำไปหมด เจ็บแสบ”

“พี่มีขี้ผึ้ง”

พูดจบนายท่านกระโดดลงจากเตียงตรงไปยังสิ่งของที่เตรียมมาด้วยบนโต๊ะเล็ก หยิบตลับยาอันเล็กออกมาแล้วบางสิ่งที่ทำให้นางตื่นตระหนก

“ท่านพี่ นั่นคือสิ่งใด”

ในมือของหลิวซางคือห่วงหยกอันหนึ่งมีเชือกผูกปลายทั้งสองข้าง

“แหวนหยก” เขายกชูพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย รอยยิ้มที่ทำให้นางเข่าอ่อนจนตัวยวบยาบ

“ท่านพี่” น้ำเสียงสั่นเครือระคนสะท้าน

“เวลาพี่สวมใส่ท่อนลึงค์ยาวนี้ ผูกเชือกไว้กับเอวจนแน่น ยามพี่กระแทกรูชิงชิง ตรงส่วนนี้” นิ้วชี้ยังเปื้อนน้ำวางลงตรงกลางแหวนหยก “จะกระแทกติ่งเม็ดกระสัน จุดที่ทำให้น้องชิงชิงแตกน้ำ”

“ไม่ ไม่”

นายท่านหลิวซางไม่ฟังเสียงทัดทาน ผูกเชือกรัดคาดเอวแล้วเข้าไปซ้อนด้านหลัง แต่ไม่ได้นั่งลง กลับดึงจนนางก้นโด่งขึ้นคล้ายท่าสุนัข ควักขี้ผึ้งปาดทาทั้งนอกในร่องลับหลืบฉ่ำน้ำ แล้วโยนตลับทิ้ง

“ข้า อ่า ท่านเอาอะไรทาให้ข้า”

“ยาเพิ่มกำหนัด”

“อ่า ไหนท่านบอก อ่า บอกว่าเป็นยาขี้ผึ้ง”

“ใช่แล้วขี้ผึ้ง หากทารูของเจ้า เจ้าจะเสียวยิ่งขึ้น เมื่อพี่เสียบแทงน้ำจะแตกออก เจ้าก็ไม่เจ็บแล้วอย่างไรเล่า”

ว่าจบท่านพี่ของนางพลันสอดใส่เสียบเสาค้ำกลางลำตัวเข้าทันควัน กดมิดจนแหวนหยกกระแทกร่องก้น

“ซี้ดดด ท่านี้ไม่โดนเม็ด แต่เดี๋ยวค่อยเปลี่ยน พี่ชอบมันแน่นเสียวดี”

หลังจากนั้น ช่วงเวลาสุขสมหฤหรรษ์ยังดำเนินต่อไปเปลี่ยนท่วงท่าอย่างที่ท่านพี่หลิวซางชื่นชอบ ให้นางได้ลิ้มรสสวาทเปียกชุ่มฉ่ำ ดื่มกินน้ำคาวจากพวงสวรรค์รดรินใส่ปากอิ่มกระทั่งเช้า

ใครจะไปรู้ว่าบทบาทของอนุเรือนใหญ่ช่างทรมานในยามเช้า กลางคืนให้ความสำราญแก่บุรุษผู้เป็นใหญ่ในจวน ตื่นมายังต้องพาร่างอันบอบช้ำหนักแทบคลานไปคารวะฮูหยินใหญ่

“รอเดี๋ยว”

ป้าฉีเอ่ยห้ามขณะที่หวางชิงกำลังก้าวขึ้นเรือนฮูหยิน เป็นครู่ประตูหน้าจึงได้เปิดออก แต่หางตาของหวางชิงพลันเห็นร่างของชายผู้หนึ่งคลับคล้ายนายท่านเดินมาจากทางเรือนเล็ก สถานที่ต้องห้าม

นายท่านรองไปทำอะไรที่นั่นกันนะ

ได้แต่คิดในใจแล้วเอี้ยวหน้ากลับไปหาฮูหยินใหญ่

“ชิงชิงคารวะพี่หญิง”

“เอาเถิดลุกขึ้นตามสบาย เมื่อคืนเพิ่งแขวนโคมแต่กลับต้องตรากตรำตื่นแต่เช้า”

“เป็นหน้าที่ของน้องเจ้าค่ะ”

“ต่อไปไม่ต้องลุกมาคารวะพี่แล้วนะ ดูแลรักษาสุขภาพให้ดีที่สุด ไม่แน่ว่าในท้องของเจ้ากำลังก่อกำเนิดสายเลือดสกุลหลิวก็เป็นได้”

หวางชิงได้แต่ก้มหน้าเม้มปาก จะก่อกำเนิดได้อย่างไรในเมื่อหลั่งน้ำแค่ภายนอก จะหลั่งภายในก็คงเป็นปากนางกระมัง

“เอาล่ะ เจ้ากลับไปเถิด พี่ต้องการพักผ่อน ช่วงนี้ปลายหน้าฝนอากาศหนาวเย็นกำลังมา ป้าฉี”

“เจ้าคะ”

“เบิกเงินให้น้องหญิงหาซื้อเครื่องนุ่มห่มที่เหมาะสมด้วย ส่วนเรือนของน้องหญิงให้คนไปปรับปรุงต่อเติมใหญ่ขึ้นสักหน่อย”

“ไม่ต้องพี่หญิง เหตุใดต้องเปลืองเงินต่อเติมเรือนกันเล่า”

“เห็นท่านพี่เปรยว่าเรือนมันเล็กเวลาร่วมเสพสังวาสเสียงดัง อ๋อป้าฉี วันนี้ให้คนไปเปลี่ยนเตียง เอาแข็งแรงกว่านั้น”

หวางชิงพวงแก้มระเรื่อแต้มด้วยสีแดงไม่เว้นแม้กระทั่งใบหูลามลงลำคอ ราวกับว่าเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ทุกคนรับรู้แม้กระทั่งท่วงท่าอย่างไรอย่างนั้น

“ถ้าเช่นนั้นน้องขอตัวกลับก่อน”

ฮูหยินโบกมือไล่แล้วเอนกายลงนอนบนตั่งตามเดิม โดยมีหญิงรับใช้ข้างกายรีบห่มผ้าให้อย่างดี

ขากลับเดินเล่นไปพลางยังครุ่นคิดเรื่องเมื่อครู่ ด้วยความสงสัย พอมาถึงเรือนกลับพบว่าผู้คนมากมายกำลังเริ่มทำงานเปลี่ยนย้ายเคลื่อนเรือนต่อเติม

ทำไมทำงานกันเร็วปานนี้

หวางชิงจึงเลี้ยวกลับไปทางเดิมตรงไปยังภูเขาจำลอง เดินอ้อมไปด้านหลังเพื่อหาแหล่งกำเนิดของน้ำด้วยความอยากรู้

“เจ้ากำลังทำอะไร”

“อุ๊ย! นายท่านรอง ขะ ข้า”

“มาเที่ยวเดินเล่นดูโน้นนี่ ช่างไม่เกรงกลัวบ้างเลย”

เจอหน้ากันครั้งที่สองนางก็โดนตำหนิเสียแล้ว ตั้งแต่เมื่อวานนี้นางยังกรุ่นด้วยความโกรธจึงหน้าบึ้งสะบัดหน้าไปอีกทาง

“ข้าเป็นอนุพี่ชายท่าน ย่อมมีสิทธิ์เดินไปไหนก็ได้”

“ฮ่ะ ฮ่า อนุพี่ชาย” ร่างสูงใหญ่เดินเข้าใกล้ “แขวนโคมคืนเดียว ทำตัวดั่งคางคกขึ้นวอ อย่าลืมเสียว่าตนเองเป็นแค่อนุ ของเล่น จะเปลี่ยนเมื่อไรก็ได้”

“เปลี่ยน?” นางสะบัดหน้ากลับจ้องตา “ไม่มีทาง พี่ชายท่านลุ่มหลงข้ายิ่งนัก เมื่อคืนนี้ถึงกลับหลั่งน้ำสองครา”

แม้ว่าตนเองจะยังเขินอาย แต่ด้วยความโมโหจึงโพล่งคำพูดเรื่องภายในมุ้งออกไปแล้วหน้าแดงซ่าน

“หลั่งน้ำสองครา ฮ่ะ ฮ่า พี่ชายข้าช่างเก่งกาจ”

เขาขยับใกล้อีกจนนางต้องถอยร่น

“แล้วเขาได้หลั่งข้างในหรือไม่”

“หละ หลั่งข้างใน ท่าน ท่านหมายถึง”

“อย่าไขสือ พี่ชายข้ามิได้แตกน้ำในกายเจ้า”

“ทะ ท่านรู้ได้อย่างไร ว้าย!”

ข้อมือเล็กถูกเขาคว้าไว้แล้วลากเข้าไปด้านในของภูเขาจำลอง พลิกนางหันหลังแล้วดันให้อกแกร่งแนบสนิทแผ่นหลัง โน้มหน้าลงข้างซอกหู ส่งลิ้นชอนไชเข้าในรูหูของนางพูดเสียงแหบพร่า

“เจ้าอยากรู้หรือไม่ เวลาแตกน้ำข้างในมันเป็นยังไง”

“อะไรนะ ท่ะ ท่านพูดอะไร ท่านจะทำอะไร!”

ร่างเล็กอนุชิงบิดเร้าหนีการรุกรานของมือกร้านหยาบ เขาล้วงเข้าไปในกระโปรงผ้าแล้วกระตุกเชือกสายรัดกางเกงใน แล้วพลันกางเกงสีขาวเนื้อบางร่วงหล่นลงกรอบเท้า ส่งมือเข้าสู่เนินสาวจนนางไม่ทันตั้งตัว

“อนุน้อยลองลิ้มเรื่องเพศแล้วชอบไหม ตอนที่พี่ชายกระแทกลึงค์เข้าโยนีอูม เจ้าครางลั่นเลยหรือไม่”

“ขะ ข้าจะฟ้องท่านพี่”

“ฟ้องท่านพี่ เจ้ากล้าหรือ เจ้าจะฟ้องว่าอย่างไร”

นางได้ยินเสียงกระตุกเชือกสายรัดเอว จากนั้นแท่งอุ่นร้อนพลันแนบลงแก้มก้น

“ฟ้องว่าเจ้าแฉะ อ่า แฉะมากจนไหลลงง่ามขาหรือเปล่า”

“ข้า ไม่ได้แฉะ ปล่อยข้านะ ได้โปรดนายท่านรอง”

“โยนีเจ้าบวมชอกช้ำเพราะถูกของแข็งกระแทกทั้งคืน อุ่นร้อนแต่ร่องรูยังแฉะเปียกไปหมดเพราะความอยาก อนุน้อยร่านถึงเพียงนี้ ข้าขอลองชิมได้หรือไม่”

“อึก อย่า อย่า อึก”

มือนางทาบแผ่นหิน ใบหน้าถูกกดจนสัมผัสความเย็นกระด้างของแท่งหินผาที่ตัดแล้วขนมาประดับสวนของจวนร่ำรวย ท่อนขาถูกจับยกขึ้นหนึ่งข้าง แล้วนายท่านรองจึงย่อกายเพื่อเสือกปลายหัวถอกเข้าปากทาง

“ดีไหม เสียวดีใช่ไหม อ่า ยังไม่ทันเข้าข้ายังวูบวาบ ฮ่ะ ฮ่า”

นางเม้มปากกัดฟันแน่น จริงอย่างที่ชายชั่วด้านหลังพูดมา เพียงนางได้ลิ้มรสสังวาสเมื่อคืน พอวันนี้นางกลับกลายเป็นคนร่านสวาท หัวทู่ที่สอดเสียบเข้ามายิ่งทำให้นางหลั่งน้ำชื้นแฉะ

“อ่า นายท่านรอง”

เขากระทุ้งขึ้นอย่างแรงจนใบหน้านางครูดแผ่นหิน

“ซี้ดดด ดีไหม รูของอนุพี่ชายเราช่างเล็กและแคบ ข้าจะเด้าให้สุดแรงจนเจ้าหวีดร้อง”

“อย่า อย่าทำ อ่า อ๊ารร์”

หวางชิงอ้าปากหอบหายใจ ดวงหน้าเงยขึ้นมองท้องฟ้าพร้อมหยาดน้ำตาร่วงริน ทว่าไม่ใช่จากความรู้สึกผิด

ร่องสวาทของนางในเวลานี้เต็มเปี่ยมด้วยฤทธิ์ร้อนไฟราคะ กามสังวาสเมื่อคืนดั่งจุดให้นางพร้อมยินยอมต่อท่อนเนื้อของชายใดก็ได้ เพราะเพียงท่อนหยางอันล่ำใหญ่อวบอ้วนเสือกใส่ทะลวงผ่านน้ำหยาดสวรรค์ นางพลันตาพร่าหลั่งน้ำตาซาบซ่านถึงทรวงอก

มือกร้านล้วงขยำโนมนำด้วยแรงชาย ก่อนจะเลื่อนเข้าสาบเสื้อกระชากจนเปิดเปลือย

ผัวะ!

เต้าขาวสองเต้าเด้งตั้งออกนอกผ้าสู้มือนายท่านรอง หวีดร้องขณะที่ถูกบีบหัวนม เขาดึงกระชากจนเสื้อผ้านางหลุดลุ่ยเกือบร่วงหล่น ออกแรงกัดหัวไหล่และซอกคอ

“ท่าน อ่า”

ดูเหมือนว่าสองพี่น้องมีรสนิยมสังวาสเพศรสคล้ายคลึงกัน คนพี่กัดเต้านมนางจนแดงช้ำ คนน้องกัดหัวไหล่และซอกคอ มือบีบเต้าอย่างแรงขณะกระทุ้งลำอ้วนขึ้นสูง