Masukตอนที่ 10ร่างบางงัวเงียตื่นขึ้นมา เธอยื่นมือออกไปคลำหาที่ว่างข้างกาย แต่พบเพียงความว่างเปล่าและความเย็นชืดของผ้าปูที่นอน มินตราเบิกตาขึ้น เธอรีบลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วร่างบางกวาดสายตามองหาเขาทั่วห้องแต่ไม่เจอ ความรู้สึกกังวลแวบเข้ามาในใจ จนกระทั่งสายตาไปสะดุดกับไม้เท้าคู่ใจที่เขาเคยใช้ มันตั้งพิงอยู่ที่เดิมอย่างโดดเดี่ยว “คุณภาส... คุณอยู่ไหนคะ”เธอเรียกและพยายามหา“คุณภาส...”เสียงของเธอหายเข้าไปในลำคอทันที เมื่อเห็นร่างใหญ่สง่างามเดินออกมาจากห้องแต่งตัวภาสกรอยู่ในชุดสูทสีเข้ม เนื้อผ้าชั้นดีตัดเย็บอย่างประณีตรับกับรูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเขา เขาดูหล่อและทรงพลังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่มีร่องรอยของคนป่วยหรือผู้พิการเหลืออยู่เลย เขาเดินได้อย่างมั่นคงและสง่างาม“ไงครับ... ที่รัก”เขาทักทายด้วยรอยยิ้มที่ละลายหัวใจ“คุณ... คุณภาส”มินตราอุทานออกมาอย่างตกตะลึง“ครับ...”เขาเดินเข้าไปหาเธอที่เตียง ทุกก้าวเต็มไปด้วยความมั่นใจ เขาโน้มตัวลงไปจูบหน้าผากของเธออย่างอ่อนโยนภาสกรหยิบกล่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง และส่งกล่องนั้นให้เธอ ด้านในมีชุดเดรสที่สวยงาม“ลุกไปอาบน้ำแต่ง
ตอนที่ 9น้ำเสียงที่แฝงความน้อยใจและความเสียดายของมินตรา ทำให้ภาสกรต้องตะแคงตัวกลับมาหาเธอทันที เขาจับศีรษะของเธอยกขึ้นมาหนุนแขนของเขาไว้ แล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าผากของเธอออกอย่างอ่อนโยน“ใครบอกเธอว่า ถ้าฉันหายดีแล้วเธอจะหมดหน้าที่ไปเฉย ๆ น่ะ”เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและจริงจัง“ก็... ก็คุณภาสกลับมาเดินได้แล้วนี่คะ”มินตราตอบเสียงอ้อมแอ้ม“คงไม่ต้องมีพยาบาลพิเศษอย่างมินดูแลต่อแล้ว”“ไม่... ไม่เลย มินตรา” ภาสกรส่ายหน้า“เธอเข้าใจผิดไปไกลมากแล้ว”“ฉันจนหายดีแล้วก็จริง แต่เธอต้องดูแลหัวใจฉันต่อต่างหาก”มินตราเงยหน้ามองเขา ดวงตาเธอเบิกกว้างด้วยความตื้นตัน คำพูดที่จริงใจของเขาทำให้เธอเผลอยิ้มออกมา ความรู้สึกทั้งหมดทำให้แก้มของเธอแดงก่ำทันทีภาสกรยิ้มเอ็นดูกับความน่ารักที่แสดงออกมาอย่างเปิดเผยของเธอ เขาโน้มตัวลงไปใกล้ แล้วจูบเธออย่างแผ่วเบาที่ริมฝีปาก จูบที่นุ่มนวลและอ่อนหวาน ไม่ใช่จูบที่เร่งเร้าเหมือนที่ผ่านมา แต่เป็นจูบเพื่อยืนยันคำมั่นสัญญาของหัวใจ ที่ว่าเขาจะไม่ปล่อยเธอไปไหนมินตราความรู้สึกได้ถึงความรักและปรารถนาจะท่วมท้นจนเธอไม่สามารถยับยั้งได้อีกต่อไป เธอจูบตอ
ตอนที่ 8หลายเดือนผ่านไป...มินตราดูเอาใจใส่ภาสกรอย่างดี ความสัมพันธ์ของพวกเขาได้ก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่างพยาบาลกับคนไข้ไปอย่างถาวร เธอจัดตารางการทำกายภาพบำบัดให้เขาอย่างเคร่งครัดไม่เคยขาด และในตอนกลางคืน เธอก็ยังคงทำหน้าที่เยี่ยวยารักษา ให้เขาอย่างเต็มใจและผลลัพธ์ก็ชัดเจน เพราะอาการของภาสกรมีสัญญาณดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะขาของเขาเริ่มมีความรู้สึกตอบสนองแล้ว รวมถึงรอยยิ้มและแววตาที่สดใสกลับคืนมาสู่ใบหน้าของเขาอย่างเห็นได้ชัดช่วงบ่ายวันหนึ่ง หลังจากกายภาพฝึกเดินเสร็จสิ้น มินตราเข็นรถเข็นพาเขากลับมาพักผ่อนที่ห้อง ภาสกรนั่งพิงพนักรถเข็นใบหน้าเปี่ยมสุข“วันนี้คุณทำได้ดีมากเลยนะคะคุณภาส” มินตราเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ เธอหยุดรถเข็นไว้ตรงหน้าต่าง“คุณเหยียดขาได้เกือบสุดแล้วนะคะ อีกนิดเดียวก็จะกลับมาเดินได้แล้ว”ภาสกรเอื้อมมือมาจับมือของเธอไว้แน่น แล้วจูบที่หลังมือเธออย่างแผ่วเบา“นั่นก็เพราะว่าฉันมีกำลังใจ ที่ดีอยู่ตรงนี้ไม่ใช่เหรอ” เขาตอบกลับด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักจนหญิงสาวหน้าแดงก่ำเมื่อได้ยินคำแซวของเขา จนกระทั่งอีกหลายเดือนผ่านไป การดูแลอย่างเข้มข้นนั้นก็ได้ผลิดอกออกผลอย
ตอนที่ 7มินตราเร่งจังหวะให้เร็วที่สุดเท่าที่ร่างกายเธอจะทำได้ ความรู้สึกวาบหวามจากการถูกเติมเต็มที่สุดสยิว กำลังผลักดันให้เธอต้องปลดปล่อย ขาของเธอสั่นระริก เส้นผมที่รวบตึงไว้เริ่มหลุดลุ่ยภาสกรรับรู้ได้ถึงการบีบรัดที่ร่างกายเธอส่งผ่านลงมา เขากัดกรามแน่น ความเสียวซ่านที่ได้รับนั้นรุนแรงเกินกว่าจะควบคุมได้ มือของเขายังคงขยำเคล้นเต้าทรงของเธออย่างบ้าคลั่ง ส่งเสียงครางกระหึ่มจากลำคอ“มินตรา... ฉัน อ๊ากกกกกก!”ภาสกรคำรามลั่น ก่อนจะส่งสัญญาณว่าเขาถึงขีดสุดแล้ว“อ๊ายยยยยยยยยยยยยย!”มินตรากรีดร้องออกมาพร้อมกันกับร่างกายของเธอเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ความสุขจากภายในระเบิดออกมาอย่างท่วมท้น พร้อมกับความรู้สึกวาบหวามจากน้ำรักอุ่นร้อนของภาสกรที่ฉีดพุ่งเข้าสู่ช่องทางรักของเธอทั้งคู่ตัวกระตุกแนบชิดกันอยู่บนรถเข็น เป็นการสิ้นสุดของความเร่าร้อนที่ยาวนานและเสียวซ่านมินตราทรุดตัวลงทันที ร่างอ่อนระทวยหมดแรง เธอซบใบหน้าลงกับอกที่เปียกชื้นและกำยำของภาสกร ลมหายใจของเธอหอบถี่ภาสกรใช้มือใหญ่ลูบแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าของเธอเบาๆ หัวใจของเขายังคงเต้นรัวด้วยความสุขที่เคยหายไปนาน ความรู้สึกของการมีชีวิตชีวาที่กลั
ตอนที่ 6 ค่อย ๆ ขยับภาสกรใช้ลิ้นอย่างชำนาญเขาสลับการเลียเบา ๆ ด้วยการดูดดึงกลีบเนื้ออย่างเร่าร้อน ลิ้นของเขาตวัดวนไปรอบ ๆ ปุ่มเสียวของเธออย่างหนักหน่วงและรวดเร็ว เป็นการกระตุ้นที่ตรงจุดและรุนแรงที่สุเ“อ๊า... อื้อออออ”มินตราครางเสียวไม่หยุด เธอใช้มือบยุ้มเส้นผมของเขาอย่างไม่รู้ตัว ความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ ขาของเธอสั่นระริก พยายามจะเกร็งเข้าหากันเพื่อต้านทานความรู้สึกที่กำลังจะระเบิดออกมาภาสกรรับรู้ได้ถึงอาการเกร็งและแรงสั่นสะเทือนของร่างกายเธอ เขารู้ว่าเธอกำลังจะถึงจุดสุดยอดภายในไม่กี่วินาทีแต่แล้ว... ภาสกรก็หยุดการกระทำทั้งหมดลงทันที เขาถอนใบหน้าออกอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงน้ำลายอุ่น ๆ และความว่างเปล่าไว้ที่ส่วนที่อ่อนไหวที่สุดของเธอ“อ๊ะ อ๊ะ... คุณ...”มินตราอุทานด้วยความผิดหวังและค้างคา ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ดวงตาเธอเต็มไปด้วยความต้องการที่ไม่ได้รับการตอบสนอง เธอมองภาสกรอย่างไม่เข้าใจภาสกรเงยหน้าขึ้นมา ริมฝีปากของเขาเปียกชื้นและมีประกาย ดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองเธอด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยอำนาจและความเจ้าเล่ห์ร่างบางที่ค้างคาอ
ตอนที่ 5ภาสกรปลดกระดุมชุดพยาบาลของมินตราจนหมด มือหนาของเขารูดเสื้อสีขาวให้หลุดออกจากไหล่ที่บอบบางของเธอ เผยให้เห็นบราเซียสีอ่อนที่ห่อหุ้มทรวงอกที่เต่งตึงไว้ เขาถอนจูบออกชั่วครู่ เพื่อชื่นชมภาพตรงหน้าอย่างหื่นกระหายมินตราช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างเขินอาย ความอับอายทำให้ใบหน้าของเธอแดงก่ำภาสกรไม่รอช้า เขาเกี่ยวสายบราเซียของเธอให้หลุดออกอย่างรวดเร็ว แล้วปลดบราเซียทิ้งไปจากตัวเธออย่างง่ายดายทรวดทรงแรกแย้มที่ยังไม่เคยถูกสัมผัสจากชายใดก็เด้งออกมาต้อนรับสายตาของเขา มันมีขนาดกำลังดี ผิวพรรณขาวเนียนละเอียด ปลายยอดอกเป็นสีชมพูอ่อนที่ชูชันและแข็งตัวเพราะความตื่นเต้นและความหนาวเย็นภาสกรจ้องมองมันอย่างหลงใหล ความงามที่บริสุทธิ์ของเธอทำให้เขาแทบจะคลั่งมือหนาของเขายกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แล้วกอบกุมเต้าทรงทั้งสองไว้เต็มฝ่ามือเขาสัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นและความอุ่นร้อนที่แผ่ออกมา“สวย... สวยมากมินตรา” เขาเอ่ยชมด้วยเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือบดคลึงยอดอกที่แข็งเป็นไตอย่างแผ่วเบาเร้าอารมณ์“อ๊ายยยย อื้อออ” มินตราสะดุ้งเฮือกและร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน เธอจิกเล็บเข้าที่ไหล่กว้างของเขาอย่างไม่รู







