LOGINนางไม้พยายามดิ้นรนให้มือทั้งสองข้างของตัวเองเป็นอิสระ ปีเตอร์รู้ความต้องการของเธอจึงนำพาฝ่ามือน้อยเย็นเฉียบมาสัมผัสปลายหยักของอาวุธกลางกายแกร่ง “อือ...” คุณหมอครางราวกับคนทรมาน นางไม้สะดุ้งน้อย ๆ ไม่คิดว่ามือของเธอจะสามารถสร้างความเจ็บปวดให้คุณหมอแพนถึงเพียงนี้ “นี่คือเข็มฉีดยาของคุณหมอเหรอคะ” นางไม้ถามเสียงใส พร้อมกับเอียงคอมองเขาเล็กน้อย ในมือกำลังกำรอบแก่นกายขนาดใหญ่ไม่มิด แค่...มือของเธอสัมผัสแก่นกายก็สร้างความสุขให้เขาถึงขนาดนี้เลยเหรอ ปีเตอร์นึกสงสัยว่าเขาคงต้องได้เมียเป็นเด็กสาวจริง ๆ “อ่า...ใช่แล้วครับ แล้วเด็กดื้ออย่างนางไม้ต้องโดนหมอฉีดยานะครับ” ปีเตอร์เอื้อมมือไปลูบศีรษะทุยของสาวน้อยอย่างปลอบโยน แต่เขากลับต้องพบกับความทรมานมือบางบีบรัดแก่นกายของเขาอย่างแรงจากนั้นก็ขยับขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว จนร่างแกร่งสะดุ้งโหยง “โอ้...นางไม้ทำอะไรครับ” ปีเตอร์ถามกลับสาวน้อย “นางไม้ไม่ชอบเข็มฉีดยา” หญิงสาวอ้อมแอ้มตอบ หลุบตามองต่ำอย่างรู้สึกผิด กลัวเข็มฉีดยา
เสียงจ๊วบจ๊าบยามที่ชายหนุ่มดูดดื่มดอกไม้งามช่างกระตุ้นความต้องการของปีเตอร์ไม่น้อย แก่นกายเขาพร้อมพรั่งเสมอสำหรับสาวน้อยคนนี้ แม้ว่าเพิ่งเจอกันในไม่กี่วันแต่เธอกลับทำให้หัวใจเขาหวั่นไหว เต้นรัว ใจสั่น และหึงหวง ความผิดชอบชั่วดีเหมือนกำลังย้ำเตือนให้คุณหมอยับยั้งชั่งใจว่าเธอคือคนไข้ของเขา แต่อีกใจกลับย้อนแย้ง ในเมื่อเธอทั้งสาวทั้งสวย เซ็กซี่ยั่วใจเขาขนาดนี้ ถ้าเขาปล่อยโอกาสงาม ๆ เช่นนี้หลุดลอยไปเขาคงกลายเป็นไอ้โง่ที่สุด “อะ...นางไม้รู้สึกแปลก ๆ คุณหมอหยุดก่อนค่ะ” มือทั้งสองข้างของหญิงสาวสอดสัมผัสเส้นผมดกดำของชายหนุ่ม พลางดึงรั้งแรงให้เขาหยุดการกระทำดังกล่าวแล้วสนใจเธอบ้าง ปีเตอร์เงยหน้าเล็กน้อย ถึงเขาจะรู้สึกแสบหนังศีรษะไม่น้อยด้วยน้ำมือของสาวน้อยใต้ร่าง “ครับ” เสียงของชายหนุ่มช่างทุ้มละมุนยั่วใจสาวน้อยเช่นนี้ หัวใจดวงน้อยของนางไม้เต้นระรัว “อือ อย่าทำแบบนั้น อะ หนู..” “เสียวเหรอครับ อ่า...ครางชื่อหมอแพนหน่อยสิครับ” แม้ว่าจะละการดื่มด่ำน้ำหวานจากดอกไม้แต่ปลายนิ้วของเขากลับสอดแทรกเข้าไปใน
“ไปอาบเร็วนางไม้ ไม่งั้นไม่ได้กินขนมนะ” ปีเตอร์ร้องบอกหญิงสาวขณะที่นางไม้กำลังนอนกินขนมอย่างสบายใจ สายตาจดจ้องมองโทรทัศน์ไม่วางตา “หนูขอทานขนมก่อนนะคะคุณหมอ” นางไม้บ่ายเบี่ยงหลีกเลี่ยงเพราะไม่อยากจะอาบน้ำ ปีเตอร์ส่ายหน้าก่อนจะเดินมาหญิงสาวบนเตียงกว้างที่มีโซฟาอยู่ด้านหน้า หญิงสาวกำลังนอนเอกเขนกดูละครอย่างสบายอารมณ์ “ถ้าอยากจะดูหนัง ต้องให้คุณหมอตรวจก่อนนะครับ” “เอ๋? ตรวจยังไงหรือคะ” นางไม้ถามอย่างสงสัย ไม่เข้าใจว่าคุณหมอจะตรวจนางไม้อย่างไร นางไม้ก็ตรวจกับคุณหมอวินแล้วนี่น่า คุณหมอตัวโตนั่งลงข้างหญิงสาว จับขาเรียว ๆ ของนางไม้ขึ้นมา จากนั้นมือหนาก็เลื่อนไปก่อนจะหายลิบเข้าไปในกระโปรงตัวเล็กของร่างบาง “นิ่ง ๆ ค่ะ มันเป็นวิธีตรวจของหมอ” เขาบอกเสียงนุ่ม เลิกกระโปรงของนางไม้เปิดเผยกางเกงในสีขาวตัวใหม่ของเขาที่เจ้าหล่อนสวมใส่เป็นของตัวเองไปแล้ว ปลายนิ้วเกี่ยวกางเกงในลงมาตามลำขาสวย ๆ นางไม้เริ่มหายใจติดขัด หัวใจเต้นระส่ำ เหมือนว่าร่างกายกำลังจดจ่ออยู่แต่กับปลายนิ้วของเขา สายตาเย้ายวนสุดเซ็กซี่ของหญิงสาวหลุ
“คุณหมอแพนใจดีจังเลยค่ะ” ว่าแล้วเสียงหวานของหญิงสาวดังขึ้น แล้วตามด้วยร่างอรชรหล่นตุบลงนอนข้างเขา สาวน้อยนอนเกยตัวกับร่างกายกำยำของชายหนุ่ม พร้อมดึงผ้าห่มออกจากใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่ม ทั้ง ๆ ที่หญิงสาวเพิ่งเจอชายหนุ่มไม่นาน เธอกลับรู้สึกสนิทสนมกับคุณหมอใจดีคนนี้เป็นพิเศษ “ตัวคุณหมอหอม ๆ หนูไม่เคยได้กลิ่นกายผู้ชายคนไหนหอมเท่าคุณหมอมาก่อน” สาวน้อยขี้สงสัยสูดดมกลิ่นกายจากซอกคอของชายหนุ่มแรง ๆ จนร่างกายของคุณหมอหนุ่มมีปฏิกิริยาต่อการกระทำของหญิงสาวในครั้งนี้ “นอนเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นโดนดีแน่” คุณหมอปีเตอร์แพนเอ่ยขู่ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ เขาชักเริ่มควบคุมตัวเองไม่ไหวแล้วนะ ชายหนุ่มออกแรงผลักร่างบางของหญิงสาวนอนราบบนเตียง นางไม้ตกใจรีบหลับตาปี๋ทันที คุณหมอใจดีเมื่อครู่กลายเป็นชายหนุ่มขี้โมโหไปเสียแล้ว “อย่าทำอะไรนางไม้เลยนะคะ หมอแพน” “งั้นก็นอนดี ๆ ไม่งั้นเราจะไม่ได้นอนกันทั้งคืนนะ ถ้ายังดื้อแบบนี้อยู่” ปีเตอร์ขู่ ทิ้งตัวนอนลงที่นี่ แค่คืนแรกเขาก็แทบจะทนต่อเด็กสาวขี้สงสัย แถมความจ
“งั้นหมอขอเรียกหนูว่า...” ชายหนุ่มละสายตาจากแผ่นหลังของหญิงสาวเล็กน้อย พลันเหลือบไปเห็นรูปวาดศิลปะนางไม้บนฝาผนัง “นางไม้ดีไหมครับ” “ว้าว เพราะจังค่ะ” สาวน้อยพยักหน้าหงึก ๆ อย่างน่ารักน่าชัง ภารกิจการใส่เสื้อผ้าให้คนไข้ก็ผ่านไปด้วยดี ปีเตอร์ถอนหายใจอย่าโล่งอกสามารถใส่เสื้อผ้าให้หญิงสาวเรียบร้อยแล้ว “เดี๋ยวคืนนี้ นางไม้พักอยู่ที่นี่ก่อนนะครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปโรงพักกับคุณหมอแพนนะครับ” ปีเตอร์บอกเสียงทุ้ม ส่วนสาวน้อยกะพริบตาถี่ ๆ ทำให้เขารู้ว่า เขาลืมแนะนำชื่อตัวเอง “หมอชื่อ ปีเตอร์แพนครับ หรือเรียกว่า คุณหมอแพนเฉย ๆ ก็ได้ครับ” ปีเตอร์นึกถึงตนเองที่เขากล้าพูดชื่อเต็มที่แสนจะอายต่อหน้าหญิงสาว “ชื่อคุณหมอน่ารักจังค่ะ นางไม้ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แถมคุณหมอปีเตอร์แพนก็หล่อมากด้วย” นางไม้เอ่ยชมเปาะชายหนุ่มใจดีที่ช่วยเหลือเธอ แม้ในหัวของเธอจะว่างเปล่า แต่การได้รับข้อมูลใหม่มันก็ทำให้เธอเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้าง “จริงเหรอ? หล่อแล้วรักไหม” “อือ รักค่ะ คุณหมอปีเตอร์แพนใจดี” ปีเตอร์ผู้
“ไปเปลี่ยนเสื้อก่อนนะครับ เดี๋ยวคุณหมอจะตรวจร่างกาย” ปีเตอร์หยิบชุดใหม่เอี่ยมสำหรับผู้ป่วยมาให้เด็กสาวที่นั่งกอดอก สาวน้อยเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ปีเตอร์ถึงกลับตาโต ใบหน้าของสาวน้อยช่างเซ็กซี่เย้ายวนใจ เหมือนกับหลุดออกมาจากนิตยสารปลุกใจเสือป่า เขาเพิ่งสังเกตใบหน้าของเธอชัด ๆ โอ้...พระเจ้า หัวใจเขาเริ่มสั่นไหว “หนูชื่ออะไรคะ” ปีเตอร์ถาม เมื่อหญิงสาวรับเสื้อผ้าไปกอดในอกแน่น คำตอบที่ได้คือการส่ายหน้าจากหญิงสาว นัยน์ตาหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด “ไม่ต้องกลัว เอ่อ ผม เอ้ย...หมอ ไม่ทำร้ายหนูหรอกนะครับคนสวย” ปีเตอร์อยากจะตบปากตนเอง เมื่อเผลอพูดบางอย่างออกไปโดยไม่คิด สาวน้อยเงยหน้ามองเขาเล็กน้อย เธอพยักหน้าเบา ๆ เล็กน้อย สายตามองคนใจดีที่มอบเสื้อผ้าให้เธอเพื่อสวมใส่ เขาเดินเข้าห้องไปหยิบในห้อง หญิงสาวปลดกระดุมเสื้ออันเปียกโชกของตัวเอง ตามด้วยกางเกง ร่างบางเหลือแค่ชั้นในสองชิ้นเท่านั้นปกปิดส่วนสงวนเอาไว้ มือเอื้อมไปด้านหลังปลดชุดชั้นใน เสื้อตัวน้อยดีดผึงออกทันที จากนั้นก็ตามด้วยชิ้นล่างอย่างช้า ๆ “โอ้...พระเจ้า”







