Share

ตอนที่ 17 : ทำความรู้จัก

last update Tanggal publikasi: 2025-04-07 02:32:56

ตอนที่

[15]

ทำความรู้จัก

 

 “ยะ.... หยวนเออร์ นี่เป็นสถานที่แบบใดกัน แล้วนี่หมีขาวหรือ...”

 ผู้เฒ่าชราก็มีอาการไม่ต่างกันกับสองคนแรกที่เข้ามา นางจึงพาทุกคนไปรวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่นเพื่อรับฟังเรื่องราวที่นางจะเล่าทันที

 “วันนั้นที่ข้าล้มจนหัวฟาดกับคันนา แท้จริงข้าได้ตายไปแล้ว....”

นางเริ่มเล่าว่าวันนั้นได้เห็นร่างกายตนเองล่องลอยออกจากร่างที่นอนนิ่ง พร้อมเห็นพี่ใหญ่เข้ามาอุ้มนางเอาไว้ด้วยความเป็นห่วง ในจุดนี้ทั้งท่านแม่และพี่ใหญ่ต่างก็จับมือของนางไว้พลางน้ำตาคลอ 

 “ข้าล่องลอยไปเรื่อย ๆ จนมาพบกับสถานที่แห่งนี้…...”

นางเล่าว่าเดิมทีนางคิดว่าสถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ที่จะพานางไปสู่ภพใหม่ แต่ทว่าเบื้องบนกลับบอกว่าเพื่อตอบแทนที่นางเป็นคนขยันขันแข็งต่อสู้เพื่อคนที่รักมาตลอดจึงอยากมอบสถานที่แห่งนี้ให้ แต่ว่าก่อนที่จะได้รับมิติวิเศษแห่งนี้ นางและครอบครัวจะต้องพบเจอกับเรื่องเจ็บปวดทั้งกายและใจ หากสามารถเข้มแข็งและผ่านพ้นมันไปได้ ต่อไปจึงจะพบแต่เรื่องดี ๆ ซึ่งในข้อนี้สามารถสื่อให้พี่ใหญ่คลายข้อสงสัยในใจว่าเหตุใดจู่ ๆ เขาจึงเจ็บป่วย และท่านแม่เหตุใดจึงต้องพบกับเรื่องราวที่น่าเจ็บปวดใจเช่นนี้ แต่ว่าเรื่องของบิดานั้น นางได้บอกอีกฝ่ายว่าหากมิใช่เรื่องของมิติ มารดาก็ต้องพบพานกับเรื่องนี้อยู่แล้ว เพราะว่าเป็นโชคชะตาของอีกฝ่ายที่จะต้องพานพบ ที่นางต้องบอกเช่นนี้นั่นก็เพราะอยากให้อีกฝ่ายรู้ว่าอย่างไรจะต้องถูกผู้ที่เป็นสามีทำร้ายจิตใจอยู่แล้ว

 “ตอนนี้ข้าเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้แล้ว ไว้ข้าจะพาทุกคนไปดูว่าที่นี่มีอะไรบ้าง บอกเลยว่าวิเศษมาก” 

 “หยวนเออร์ เจ้าช่างโชคดีนัก และขอบคุณเบื้องบนที่เมตตาให้เจ้ากลับมาหาแม่” 

 “พี่ก็ดีใจเหลือเกินหยวนเออร์ ยามนั้นที่เจ้าสลบไป พี่แทบทำตัวไม่ถูก” 

 “โถ่ หลานยาย ยายขอโทษที่ไม่สามารถไปดูแลเจ้าได้ ปล่อยให้พวกเจ้าต้องพบเจอกับเรื่องเช่นนี้”

 “ตาด้วย เป็นตาที่ไม่มีอำนาจใด ๆ จนไม่สามารถทำให้ครอบครัวตระกูลจูนั่นยำเกรง จึงทำให้พวกเจ้าต้องลำบากเช่นนี้” 

 หลังจากนั้นทั้งห้าคนจึงกอดกันกลมด้วยความรู้สึกต่าง ๆ ที่ประเดประดังเข้ามาในใจ

 ด้านเสี่ยวหลงก็แทบยกนิ้วให้กับผู้เป็นนายหญิงของตน ที่สามารถแต่งเรื่อง เอ๊ย เล่าเรื่องราวได้อย่างลื่นไหลได้ขนาดนี้ ทั้งที่มันไม่ใกล้ความจริงเลยแม้แต่น้อย.... 

และเขาอยากจะบอกนายหญิงและทุกคนเหลือเกิน ว่าหาใช่เบื้องบนเมตตาอันใด แต่มันเกิดจากคนเจ้าเล่ห์และการเสียสละของใครบางคนต่างหาก!

 “และนี่คือเสี่ยวหลง ผู้ช่วยของข้าที่อยู่ในมิติวิเศษแห่งนี้”

 “คารวะทุกท่านขอรับ”

 “หมีพูดได้!!”

 นางรู้สึกขำขันในท่าทางตาเบิกกว้างของทุกคนเสียเหลือเกิน

 “พูดได้ขอรับ เสี่ยวหลงเป็นหมีที่ไม่เหมือนผู้อื่นขอรับ” เสี่ยวหลงยิ้มกว้างแล้วกล่าวกับทุกคน

 “ว่าแต่...เสี่ยวหลง...มังกรงั้นหรือ” เป็นท่านยายที่เอ่ยถามขึ้น นางจึงเพิ่งคิดขึ้นได้ คล้ายว่า หลงแปลว่ามังกร นางจึงหันไปมองผู้ช่วยของนางที่ยามนี้ยังไม่หุบยิ้มและกล่าวว่า “เสี่ยวหลงนั้นเป็นหมีที่ยิ่งใหญ่ราวกับมังกรบนสรวงสวรรค์ขอรับ” 

 “…..”

 เมื่อเห็นทุกคนนิ่งเงียบและทำหน้าไม่ถูกนางจึงรีบเอ่ยขึ้น

“เอ่อ เอาเป็นว่าเสี่ยวหลงเป็นหมีที่พูดได้และมีความพิเศษมากมาย รวมถึงยามนี้ก็เป็นผู้ช่วยคนสำคัญของข้าเจ้าค่ะ”

“เสี่ยวหลงคิดคำเรียกพวกท่านเอาไว้แล้ว ไม่รู้ว่าจะเรียกเช่นนี้ได้หรือไม่” 

“อย่างไรหรือ” เป็นนางที่ถามเขาเอง

จากนั้นเขาจึงผายมือไปที่ท่านตาท่านยายแล้วกล่าว “นี่คือท่านตาผู้เฒ่า ท่านยายผู้เฒ่า ฮูหยินท่านแม่ คุณชายพี่ใหญ่ เสี่ยวหลงขอเรียกเช่นนี้ได้หรือไม่ขอรับ”

ช่างเป็นการเรียกที่แปลกนัก แต่ทว่าเมื่อนางหันไปมองคนในครอบครัว พวกเขากลับมองเสี่ยวหลงด้วยสายตาเอ็นดู 

“เรียกได้สิ เสี่ยวหลงจะเรียกเช่นใดก็ได้” และเป็นท่านแม่ที่เดินเข้าไปลูบขนเจ้าหมีขาวเบา ๆ 

เมื่อทุกอย่างลงตัวนางพาทุกคนไปดูส่วนต่าง ๆ ของมิติแห่งนี้รวมถึงความวิเศษของมันและข้อจำกัดบางอย่าง 

“มิติแห่งนี้ไม่สามารถเคลื่อนย้ายไปสถานที่แห่งใหม่ได้ หากข้าหายเข้าไปมิติจากที่ใด เมื่อออกมาก็จะยังอยู่ที่แห่งนั้น แต่ก่อนออกมาสามารถให้เสี่ยวหลงเปิดภาพดูก่อนได้ว่าสถานการณ์ภายนอกปลอดภัยหรือไม่” 

ดังนั้น วันนี้นางจึงจะให้ทุกคนอยู่ในมิติแห่งนี้ก่อน ส่วนนางกับพี่ใหญ่จะเป็นคนเดินทางกลับหมู่บ้านกันสองคนเอง และแน่นอนว่านางไม่มีทางเดินกลับแน่ ๆ เพราะคล้ายระยะทางดูเหมือนจะยังยาวไกล นางจึงต้องเดินดูว่าในมิติที่ผสานกับห้างเวลล์แห่งนี้จะมียานพาหนะใดที่จะพานางและพี่ใหญ่เดินทางได้รวดเร็วยิ่งขึ้นได้ แต่ปรากฏว่าสิ่งที่พอจะเป็นไปได้มากที่สุดก็คือ รถแบตเตอรี่ไฟฟ้า 

ที่นี่มีสองแบบคือแบบที่เป็นรถกอล์ฟและเป็นรถมอเตอร์ไซค์แบบสองที่นั่ง ปกติแล้วในห้างเวลล์ก็มักจะมีการจัดโปรโมชันรถยนต์อยู่เรื่อย ๆ แต่ในมิตินี้กลับไม่มี นางจึงเลือกรถมอเตอร์ไซค์แบตเตอรี่ไฟฟ้าแบบสองที่นั่งเพราะคิดว่ามันน่าจะเดินทางเร็วกว่ารถกอล์ฟ เมื่อลองขึ้นไปขับดูก็พบว่ามันใช้งานได้ปกติ เหล่าคนในครอบครัวต่างก็เบิกตากว้างในความมหัศจรรย์ของยานพาหนะที่รูปร่างแปลกตาและขนาดกะทัดรัดแต่เคลื่อนตัวได้รวดเร็วนัก

เมื่อสามารถจัดการเรื่องการเดินทางได้แล้ว ต่อมาก็เป็นเรื่องของเวลา หากนางเดินทางตอนนี้หากมีผู้คนพบเห็น คงเป็นเรื่องที่ยุ่งยากไม่น้อย จึงคิดว่าจะอยู่ในมิติแห่งนี้จนเวลาพลบค่ำแล้วจึงจะออกเดินทาง ยามนั้นผู้คนคงสัญจรน้อยลงหรืออาจจะไม่มีเลยก็ได้ เช่นนั้นจึงจะเดินทางได้สะดวก คิดได้เช่นนั้นจึงพาทุกคนไปยังที่โซนสวนท้อที่เสี่ยวหลงเคยพานางไปเมื่อครั้งที่แล้ว จัดสถานที่ให้ทุกคนนั่งรอ ส่วนนางกับเสี่ยวหลงก็รีบไปหยิบวัตถุดิบและอุปกรณ์สำหรับการทำหมูกระทะมาอย่างรวดเร็ว 

และก็เป็นอีกครั้ง เมื่อทุกคนได้ลิ้มลองรสชาติของหมูกระทะที่นางทำ พวกเขาต่างก็เบิกตากว้างขึ้น หลังจากนั้นไม่นานก็ราวตกอยู่ในห้วงของความรัก แม้แต่ท่านตาท่านยายที่อายุมากและเริ่มเบื่ออาหาร ก็ยังกินหมูกระทะที่นางทำนี้ด้วยความสุข 

“อาหารชนิดนี้เรียกว่าอันใดหรือหยวนเออร์” เป็นพี่ใหญ่ที่ถามขึ้น ขณะที่ในมือก็คีบสามชั้นที่ย่างเกรียมได้ที่เอาไว้ 

“นี่เรียกว่าหมูกระทะ ต่อไปข้าจะพาพวกท่านร่ำรวยจากเจ้าสิ่งนี้นี่แหละเจ้าค่ะ” 

หลังจากนั้นนางจึงอธิบายแผนการในอนาคตให้พวกเขาฟังคร่าว ๆ ซึ่งแม้จะเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แต่นางก็ได้ยินพวกเขากล่าวว่าจะพยายามช่วยเหลือนางอย่างเต็มที่ เพียงเท่านี้นางก็รู้สึกดีใจขึ้นมามากแล้ว 

หลังจากช่วงเวลาของการกินหมูกระทะผ่านพ้นไป ทุกคนก็เป็นเช่นนางในครั้งก่อน อยากลงเก็บลูกท้อด้วยตนเอง เพราะมันทั้งงดงามและมีผลที่ใหญ่โตนัก เสี่ยวหลงกล่าวว่ามันจะเป็นเช่นนี้ตลอดทั้งปี เมื่อเก็บเสร็จก็สามารถยืนกินที่ต้นได้เลย นางสังเกตสีหน้าของแต่ละคนทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความสุข แม้ท่านแม่จะยังคงมีร่องรอยของความเสียใจปรากฏอยู่บ้าง แต่นางเชื่อว่าไม่นานมันจะหายไปได้อย่างแน่นอน 

ยามซวี (19.00 น.- 20.59 น.)

นางเห็นว่าได้เวลาของการเดินทางแล้ว จึงพาทุกคนไปที่บ้านจำลอง ให้ท่านตาท่านยายได้เลือกห้องของตนเองเพื่อที่จะได้พักผ่อน แต่พวกเขายืนกรานว่าจะรอจนกระทั่งนางและพี่ใหญ่ถึงบ้านจึงจะพักผ่อนพร้อมกัน นางจึงให้ท่านแม่พาทั้งสองไปชำระกาย และสามารถออกมารอที่ห้องนั่งเล่นด้านนอกได้ เสียดายที่บ้านจำลองแห่งนี้ไม่มีโทรทัศน์เช่นในโลกก่อนทุกคนจะได้ดูอะไรระหว่างที่รอได้ แต่นางก็ไม่แน่ใจว่า หากมีมันจะสามารถเปิดได้หรือไม่ แต่คิดแล้วก็ไม่มีอะไรแน่นอน เพราะขนาดรถแบตเตอรี่ไฟฟ้าที่นางจะใช้เดินทางยังสามารถใช้งานได้ปกติ อย่างอื่นก็อาจจะใช้งานได้เช่นกัน 

“พี่ใหญ่พร้อมนะ” นางหันไปเอ่ยกับพี่ชายที่นั่งอยู่ด้านหลัง ซึ่งยามนี้ใส่หมวกกันน็อกเรียบร้อย ดูแล้วช่างเป็นภาพที่ดูแปลกตายิ่ง บุรุษในชุดโบราณกับหมวกกันน็อกสีชมพู นางมิได้กลั่นแกล้งเขาแต่มันมีแต่สีนี้จริง ๆ

“เกาะข้าไว้ดี ๆ นะพี่ใหญ่” 

เอาละ ได้เวลาซิ่งไปหมู่บ้านหวงหลิงกันแล้ว!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ   ตอนที่ 127 : ตอนพิเศษที่ 2 เสี่ยวหลงขอร้องเทพชะตา

    ตอนพิเศษ[2]เสี่ยวหลงขอร้องเทพชะตา “หมั้นหมาย ๆ เสด็จพ่อกล่าวคำอื่นไม่เป็นแล้วหรือ!” เสี่ยวหลงได้แต่ฟึดฟัดไปมาในใจหงุดหงิดอยู่เพียงผู้เดียว เขายังเป็นเด็กน้อยของนายหญิงจะรีบให้หมั้นหมายไปอันใด ได้ข่าวว่าสตรีผู้นั้นอายุมากกว่าเขาเป็นหมื่นปี นี่ไม่เท่ากับว่าเขากำลังถูกล่อลวงหรือ ไม่ได้! จะให้ร่างกายบริสุทธิ์ของเขาถูกฉกชิงไปไม่ได้! ยามนี้เขานอนอยู่ในสวนท้อบนแดนสวรรค์ เห็นว่าปีนี้มันมีรสชาติที่อร่อยขึ้น จึงอยากมาลองชิมดูว่าจะอร่อยกว่าในมิติหรือไม่ ปรากฏว่าสู้ในมิติไม่ได้สักนิด จึงเตรียมที่จะกลับไปในมิติ ซึ่งก่อนจะไปหางตาของเขาก็เห็นหลังไว ๆ ของใครบางคน นั่นมันตาเฒ่านี่ ใช่แล้ว! เรื่องที่เขากลุ้มใจตาเฒ่าอาจจะช่วยได้ “นี่ ท่านเทพชะตา” “เว้ยยยยย” เทพชะตาตกใจทันทีเมื่อจู่ ๆ ก็มีคนโผล่มาด้านหน้าของตนเอง “องค์ชายห้า ข้าตกใจหมด” “ข้าต้องขอโทษท่านด้วย ข้าไม่ได้ตั้งใจ”เมื่อเทพชราได้ยินอีกฝ่ายกล่าวขอโทษก็เกิดความระแวดระวังโดยทันที เหตุใดองค์ชายห้าดูเป็นมิตรขึ้น “ไม่ต้องระวังข้าถึงเพียงนั้น วันนี้ข้าเพียงอารมณ์ดีเท่านั้น” “อะ…อ้อ แล้วองค์ชายมีอันใดให้ข้ารับใช้หรือ” “รับใช้อันใด

  • รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ   ตอนที่ 126 : ตอนพิเศษที่ 1 หานฉิน (เซี่ย?) ร่วมใจ 1/2

    ตอนพิเศษ[1]หานฉิน (เซี่ย?) ร่วมใจหมู่บ้านหวงหลิงนั้นยามนี้เปลี่ยนไปมากจากหมู่บ้านห่างไกลกลายเป็นศูนย์กลางการค้าที่ยิ่งใหญ่ พื้นที่ของหมู่บ้านขยายของไปอย่างมากแต่หากเป็นการขยายไปทางอำเภอจางเย่ หมู่บ้านเฮยจูโหยว มิใช่ทางหมู่บ้านเถียนเกา คิดแล้วก็ขำขันยิ่ง บริเวณแถบนี้ล้วนแต่ร่ำรวยและเจริญขึ้น มีเพียงหมู่บ้านเถียนเกาที่ดิ่งลง เปลี่ยนผู้นำหมู่บ้านมาหลายคน สุดท้ายก็ไม่รอด จนนางได้ข่าวว่าพวกเขาเริ่มขายบ้านแล้วย้ายไปอยู่ที่อื่น แน่นอนผู้ที่รอจังหวะนั้นอยู่คือท่านน้าเจิงซื่อและเสี่ยวจวน ทั้งคู่เริ่มกว้านซื้อที่ดินได้มากมาย อดีตเคยถูกขับไล่ ปัจจุบันกว้านซื้อมาให้หมด!หากได้มาแล้วค่อยขยายพื้นที่มาทางนี้ก็ยังไม่สาย เมื่อถึงยามนั้นจะเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านด้วยผ่านไปสองวันเหล่าขบวนผู้สูงศักดิ์ก็เคลื่อนมาถึงอาณาจักรตระกูลฉินกันครบทุกคน “หลินเออร์” เมื่อมาถึงก็พากันวิ่งเข้าหาหลานสาวตัวกลมทันที จากนั้นจึงพากันงัดของขวัญออกมามากมาย มีทั้งอาภรณ์และเครื่องประดับที่งดงามออกมามากมาย เท่านั้นยังไม่พอยังพากันสวมใส่ให้หานหยวนหลินทันที ยามนี้เด็กน้อยราวกับตุ๊กตาล้มลุกก็ไม่ปาน แต่ดูท่าเจ้าตัวจะไม่ปลื้มเท่าใดน

  • รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ   ตอนที่ 125 : ตอนพิเศษที่ 1 หานฉิน (เซี่ย?) ร่วมใจ 1/1

    ตอนพิเศษ[1]หานฉิน (เซี่ย?) ร่วมใจหานหยวนเหมินในวัยแปดหนาวกำลังนั่งกอดอกมองน้องสาววัยห้าหนาวอย่างหานหยวนหลินด้วยความไม่สบอารมณ์ “หลินเออร์ พี่บอกให้เจ้าไปขัดขวางท่านพ่อ เหตุใดพอแค่ได้ขนมที่ท่านพ่อไปเอาจากท่านแม่มามอบให้ก็ล้มเลิกแผนการเดิมของเราแล้วเล่า”“พี่ใหญ่ หลินเออร์ว่าท่านปล่อยท่านพ่อท่านแม่ไปเถิด ของอร่อยจะเยียวยาทุกสิ่งนะเจ้าคะ” “ปล่อยอันใดกัน นี่เจ้าลืมแล้วหรือว่าเราไม่เห็นหน้าท่านแม่มากี่วันแล้ว เพราะท่านพ่อมัวแต่กักขังท่านแม่เอาไว้คนเดียวในมิติ เจ้าไม่คิดถึงท่านแม่หรือ” “คิดถึง…...” ใบหน้ากลมของหานหยวนหลินเศร้าลงเมื่อนึกได้ว่าตนคิดถึงท่านแม่ไม่น้อย ท่านแม่มักถูกท่านพ่อนำตัวไปใช้เวลากันสองคนในมิติ ยามออกมาท่านพ่อก็จะใบหน้าสดใส ในขณะที่ท่านแม่ราวกับคนป่วยอ่อนแรง หรือว่าท่านแม่จะโดนบังคับนะ หานหยวนเหมินเมื่อรู้ตัวว่าสามารถกล่อมน้องสาวได้สำเร็จแล้ว จึงได้กล่าวต่อ“หลินเออร์ พวกเราต้องทวงท่านแม่คืนมานะ”ด้านในมิติ“ท่านพี่ พอได้แล้ว ข้าช้ำหมดแล้ว”“หยวนหยวนเจ้าไม่คิดถึงพี่หรือ พี่ทำงานติดกันเป็นเดือนกว่าจะเวลาว่างได้ หรือเจ้าไม่รักพี่แล้ว….” “ท่านไม่ต้องมากล่าวเช่นนี้ หากข

  • รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ   ตอนที่ 124 : วันขึ้นปีใหม่ 1/4

    ตอนที่[61]วันขึ้นปีใหม่ “ท่านตา ท่านยาย พี่ใหญ่ หยวนหยวนตอนนี้นางตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้วขอรับ พวกเรากำลังจะมีสมาชิกใหม่แล้วขอรับ” !!!ทุกคนที่ได้ยินต่างก็ตกตะลึง แต่ไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็นความยินดี “ข้ากำลังจะมีเหลนแล้วหรือ หยวนเออร์ดีนัก” นางเฉาซื่อเอ่ยขึ้นก่อนใคร ก่อนจะตามด้วยผู้เฒ่าฉิน ผู้เฒ่าเจียวก็รีบเข้ามาแสดงความยินดีกับสหาย “ข้าดีใจกับเจ้าด้วยนะตาเฒ่า เจ้าจะได้มีเหลนแล้ว ปีใหม่ปีนี้ช่างดีนัก มีข่าวดีให้ชื่นใจด้วย” จากนั้นผู้คนจึงสลับกันมาอวยพรสองสามีภรรยาอย่างคับคั่ง ฉินกุ้ยหยวนเลิกร้องไห้แล้ว นางขำขันตนเองไม่น้อย ร้องไห้ราวกับเด็ก ๆ เจ้าก้อนแป้งที่อยู่ในท้องคงแสบไม่น้อยสินะ ถึงทำให้มารดาเปลี่ยนไปได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ “พี่สะใภ้ข้าอยากเห็นหน้าหลานแล้ว ต้องน่ารักมากแน่ ข้าจะเลี้ยงลูกของพวกท่านจนเติบใหญ่เลย” หานจื่ออี้พูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น “แล้วเจ้าไม่เลี้ยงบุตรของเจ้าหรืออย่างไร” “จะยากอันใดก็เอามาเลี้ยงด้วยกันอย่างไรเล่า” หานจื่ออี้กล่าวอย่างไหลลื่น แต่เมื่อคิดว่าตนเพิ่งกล่าวอันใดไปก็มีใบหน้าขึ้นสีพลางมองไปที่คู่หมายแวบหนึ่งนางกล่าวว่าจะมีลูกกับเขาหรือฉินกุ้ยหย

  • รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ   ตอนที่ 123 : วันขึ้นปีใหม่ 1/3

    ตอนที่[61]วันขึ้นปีใหม่ “พี่ไม่ อุ๊บ” หานจื่อหลันยังกล่าวไม่จบ เขาก็มีอาการพะอืดพะอมเอามือปิดปากแล้วรีบวิ่งเข้าบ้านไปทันที ฉินกุ้ยหยวนเห็นเช่นนั้นจึงตื่นตระหนกยิ่ง รีบหันมาบอกทุกคน ที่ยามนี้ล้วนแต่หยุดปฏิกิริยาของตนแล้วส่งสายตากังวลไปที่หานจื่อหลัน “เดี๋ยวจะจะจัดการเอง พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วงนะเจ้าคะ” ฉินกุ้ยหยวนหันมากล่าวกับทุกคนก่อนที่รีบวิ่งเข้าบ้านไป นางเดินไปด้วยความเร่งร้อน เมื่อไปถึงก็พบว่าหานจื่อหลันอาเจียนออกมาและนั่งล้มพักอยู่ข้างอ่างน้ำในห้องครัวอย่างหมดสภาพ “พี่จื่อหลัน พี่เป็นอันใดกัน ท่านป่วยหรือเจ้าคะ เป็นข้าที่ดูแลท่านไม่ดี” “หยวนหยวน พี่รู้สึก…พะอืดพะอม อยากจะอาเจียนตลอดเวลา พี่…อุ๊บ” เขาลุกขึ้นไปเกาะที่อ่างน้ำนั่นอีกครั้งก่อนจะอาเจียนออกมา “รีบไปที่เครื่องรักษาตนเถิดเจ้าค่ะ” นางไม่อยากรั้งรออันใด รีบคว้าแขนเขาแล้วพาเข้ามิติทันที เมื่อถึงเครื่องรักษาก็รีบประคองเข้าไปนั่งแล้วเริ่มทำการรักษาอย่างด่วนที่สุด หานจื่อหลันที่ได้เข้าเครื่องรักษาไม่นานอาการพะอืดพะอมก็หายดีเป็นปลิดทิ้ง แต่ฉินกุ้ยหยวนนั้นสงสัยนัก ที่หน้าจอแสดงผลของเครื่องรักษาตนที่อัปเกรดใหม่นั้น บ

  • รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ   ตอนที่ 122 : วันขึ้นปีใหม่ 1/2

    ตอนที่[61]วันขึ้นปีใหม่ กลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบันนางมองอาณาจักรตระกูลฉินของนางยามนี้ที่คึกคักไม่น้อย ทั้งร้านหมูกระทะและเรือนรับรอง ผู้คนต่างหลั่งไหลกันมาที่นี่อย่างอุ่นหนาฝาคั่ง และที่นี่เหมือนว่าเป็นที่ที่หลายคนตั้งเป้าว่าจะมาฉลองปีใหม่ด้วยกัน ‘สถานที่ที่แสนอบอุ่น’ ทำให้หลายคนกล้าฉีกกรอบวัฒนธรรมเดิม ๆ ที่ปีใหม่ต้องฉลองกันที่บ้านของตนเอง ท่านลุงโหว ท่านลุงหลิว แม้กระทั่งนายช่างฉือยังพาครอบครัวมาฉลองปีใหม่ที่นี่ ก่อนวันขึ้นปีใหม่หนึ่งวันในที่สุดมิติของนางก็มีสัญญาณบางอย่างเกิดขึ้น นางจึงรีบวิ่งเข้าไปในบ้านท่ามกลางการห้ามปรามของสามีที่กลับว่านางจะล้มเอาได้ “ท่านพี่เดี๋ยวข้ามาเจ้าค่ะ” เมื่อเข้าไปในห้องของตนเองนางก็รีบเข้าไปในมิติ “เสี่ยวหลง” “นายหญิง” “เสี่ยวหลงเจ้า….” “นายหญิงเสี่ยวหลงกลับมาแล้ว” หนึ่งคนหนึ่งหมีต่างก็สบตากันกก่อนจะโผกอดกันด้วยความคิดถึง “ข้ารอเจ้าอยู่กลัวว่าเจ้าจะไม่กลับมา” “เสี่ยวหลงจะไม่มาได้อย่างไร ในเมื่อนายหญิงอยู่ที่นี่ ท่านตาผู้เฒ่า ท่านยายผู้เฒ่า ฮูหยินท่านแม่ ไหนจะคนอื่น ๆ อีก เสี่ยวหลงต้องกลับมาอยู่แล้ว” ที่จริงแล้วหน้าที่บนโลกมนุษย์ของ

  • รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ   ตอนที่ 14 : หย่าขาด 1/2

    ตอนที่[13]หย่าขาดด้านหัวหน้าผู้บ้านอย่างสวีหุ่ย เมื่อเห็นว่าหญิงชรายากจนจากตระกูลฉินกำลังจะลากบุตรสาวของตนเข้ามาเกี่ยวข้อง จึงได้รีบเอ่ยขึ้น “หากจะหย่าก็รีบเถิด ข้ามีอย่างอื่นที่ต้องไปทำ” “นั่นสิ จะหย่าก็รีบหย่าเถิด ไร้ประโยชน์เช่นนั้น จะอยู่ให้เป็นภาระของสามีเพื่ออันใด” หนึ่งในชาวบ้านเอ่ยขึ

  • รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ   ตอนที่ 13 : หย่าขาด 1/1

    ตอนที่[13]หย่าขาดจากที่กล่าวว่าหากหย่ากันจะให้บุตรชายไปส่งสามแม่ลูกที่บ้านเดิม แต่นางจงซื่อที่โมโหที่ตนเสียเงินไปมากจึงล้มเลิกความคิดนั้นแล้วให้บิดามารดาของสะใภ้ที่ตนไม่ชื่นชอบมารับตัวทั้งสามกลับไปเอง ทันทีที่ท่านหมอกลับไปพวกเขาก็รีบไปให้คนส่งข่าวให้บิดามารดาของนางฉินซื่อที่หมู่บ้านหวงหลิงทันที

  • รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ   ตอนที่ 12 : เริ่มต้นแผนการ

    ตอนที่[10]เริ่มต้นแผนการนางฉินซื่อรวบรวมพลังที่มีทั้งหมดเพื่อส่งเสียงออกไป ตนได้ยินทั้งหมดที่พวกเขาพูดคุยกัน บังคับให้บุตรสาวที่เป็นดวงใจของนางตบแต่งไปกับชายอัปลักษณ์ นั่นแค่ส่วนหนึ่งแต่ยามที่ชายผู้นั้นมา ตนมองไปที่ช่องว่างย่อมเห็นลักษณะท่าทางว่าเป็นอย่างไร หยวนเออร์ไม่มีวันมีความสุขแน่หากออกเรื

  • รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ   ตอนที่ 11 : เห็นดีเห็นงาม

    ตอนที่[9]เห็นดีเห็นงาม เมื่อเห็นว่าถามมารดาอย่างไรก็ไม่ได้คำตอบ เพราะอีกฝ่ายเอาแต่นิ่งเงียบนัยน์ตาแดงก่ำเช่นนั้น นางจึงส่งกระแสจิตไปถามเสี่ยวหลงที่อยู่ในมิติว่าเกิดอันใดขึ้น และเมื่อได้รับนางคำตอบเลือดก็ขึ้นหน้าทันที บิดาทำเช่นนี้ได้อย่างไร ช่างเป็นสามีที่ชั่วช้านัก! หากเป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ดีแน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status