รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ

รวยแล้วจ้า บ้านข้าขายหมูกระทะ

last updateLast Updated : 2025-04-07
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Not enough ratings
127Chapters
4.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ระหว่างที่เลือกซื้อวัตถุดิบและอุปกรณ์มาทำหมูกระทะฉลองที่ได้เลื่อนตำแหน่งอยู่ดี ๆ จู่ ๆ ก็เกิดเหตุไม่คาดฝันต้องตายอย่างอนาถ! ไม่เพียงแค่นั้นชีวิตยังผกผันไปอยู่ในครอบครัวที่สุดแสนจะรันทด นี่มันอะไรกัน!

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 : ชีวิตที่พลิกผัน

"I'm getting married again," Daven said. "And I won’t repeat myself, nor will I be asking for your permission."

He set his coffee cup down abruptly, ending breakfast, he hadn't even touched.

Althea stood frozen near the long dining table topped with white marble. Her fingers, still holding the spatula, began to tremble. But she kept her expression composed. She bowed her head slightly, letting Daven’s words sink in—though they felt like a slow-acting poison, quietly destroying her from the inside out.

"With Vanessa?" Her voice was barely more than a whisper.

Daven didn’t look at her. He simply took a shallow breath before replying coldly, “Yes. Who else?”

Her husband, Daven Callister, had never loved her. His heart belonged entirely to Vanessa Blake. In truth, their marriage had always been nothing more than an obstacle to his love story. But what could Althea do when the woman who arranged the marriage had been so kind to her?

Evelyn Callister—Daven’s grandmother.

Althea hadn’t wanted this marriage either. All she had wanted was a proper funeral for her mother. Everything that followed, she had accepted as fate. She had surrendered, despite the grief that still haunted her from losing her mother. But Evelyn had refused to let it end there. She demanded that her beloved grandson, Daven—the man responsible for Althea’s mother’s death—marry her as a form of atonement. Eve saw Althea as a lonely girl with no one else in the world.

Daven had only agreed because he was cornered by his grandmother’s wishes. He had no choice but to comply. But now, with Evelyn Callister gone—taken by illness two weeks ago—Daven finally saw a chance to escape a marriage he’d never wanted.

There was no reason to stay. Not anymore.

A faint, almost invisible smile appeared on Althea’s lips—not from joy, but from bitter resignation. She turned off the stove and gently set the spatula down. Once again, she closed her eyes tightly, trying to contain the storm raging inside her chest.

“I won’t stand in your way,” she said at last. Her voice was soft—so soft it barely reached across the wide room. “We both know I never had a place in your heart.”

Daven remained silent. He didn’t deny it. He didn’t correct her either. But there was the slightest flicker of disturbance in his gaze as Althea walked slowly toward him. For a moment, he thought she might cry, beg, or show just enough sorrow to make him feel guilty.

But she didn’t.

Althea stood tall. Her hands clenched lightly at the sides of her simple dress. Her long black hair flowed freely down her back, a quiet contrast to the calm strength in her posture. Her warm, light brown eyes now stared at him—blank, unreadable. At the man who had always been a stranger beneath the same roof.

Althea was beautiful, in her quiet way. But that beauty had never stirred anything in Daven. To him, Althea was nothing more than a disruption—an outsider forced into his life. And now that he had the chance to remove her, Daven intended to do exactly that.

“Give me one month of your time,” Althea said calmly. “Just one month ... Let me be your wife for real.”

Daven narrowed his eyes. “What do you mean?”

“I’ll leave, just like you want. After you say your wedding vows to the woman you love.” The words stung as they left Althea’s lips, each syllable carving pain deep into her chest. “You can divorce me, and I promise—I’ll disappear from your life for good. But before that, allow me to know what it feels like to be a wife. Not just some stranger living under your roof.”

Silence fell.

Then a dismissive laugh escaped Daven’s lips. He even wiped the corner of his eye, amused at how absurd her request sounded. What on earth was she thinking?

One month? The idea was laughable.

Daven took a step toward her, closing the distance. His eyes scanned her face, as if trying to decipher a hidden agenda. Maybe his mother had been all along—maybe Althea was just after the wealth tied to his name.

Who didn’t know Daven Callister? CEO of Callister Enterprise, one of the most influential young businessmen in Mighatan City. People competed just to get close to him, especially women who thirsted for his attention. But Daven only loved one woman—and it wasn’t his wife.

It was someone else entirely—Vanessa Blake, a rising supermodel whose name was lighting up the fashion world.

“You’re serious?” he asked, his voice cold, laced with disbelief. “This isn’t some cheap soap opera, Althea.”

She gave a small nod. “I’m not asking for your love. Who am I to ask for something like that?” she said with a bitter laugh. “All I’m asking is to be treated properly—as your wife. Have dinner with me. Exchange a few words with me every day. Show me a little affection, even if it’s fake.”

She swallowed hard, her hands clenched into fists to keep herself steady. “After that, I’ll Walk away quietly. You’ll be free to marry anyone you want.”

Daven squinted, unsure whether to laugh harder or feel irritated. Yet beneath his disbelief, something in her words struck a nerve. A simple request—so painfully simple, it piqued his curiosity.

What is Althea's real purpose?

“Why not ask for something more reasonable?”

Althea fell silent. Looking away from Daven was difficult when those midnight-dark eyes were fixed on hers, commanding her not to break eye contact—not until he’d heard everything she had to say.

“If it’s money you want, just say it. I’ll give it to you.”

“No,” she said firmly, without hesitation. Her resolve had already been sealed. There was no turning back now.

“You really don’t know how to give up, do you?” Daven sneered.

“I already have, Daven,” Althea replied softly. “But I just want one memory to keep for the rest of my life. Before I walk away from you for good.”

Neither of them spoke after that.

This time, Daven’s gaze wasn’t as sharp. He looked at the woman before him with an unreadable expression. Was it confusion? Annoyance? Or... curiosity?

“I’m not promising to be nice,” he finally said.

“I never expected you to change,” Althea answered, her calmness more shattering than tears ever could be.

And with that, an unspoken agreement was formed.

One month. Thirty days for Althea to live as the wife of Daven Callister. A reality that should have existed a year ago—ever since their wedding day. But to Daven, she’d always been nothing more than an intruder.

Now, before everything ended, Althea could at least be grateful—Daven hadn’t rejected her request.

“Only one month, Althea,” Daven warned. “After that, you disappear from my sight.”

“I understand exactly what I’m asking for, Daven. You don’t have to worry.”

He scoffed, the corner of his lips curling with disdain. “And if you expect more than what I’m willing to give, I won’t hesitate to throw you out.”

Althea nodded obediently.

“Don’t you dare break your promise, Althea.” His gaze turned sharp again, piercing. “If you do, don’t blame me for destroying your life.”
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
127 Chapters
ตอนที่ 1 : ชีวิตที่พลิกผัน
ตอนที่[1]ชีวิตที่พลิกผัน“ท่านพ่อ ท่านทำเช่นนี้ได้อย่างไร” “ข้าจะทำอันใดก็เรื่องของข้า ส่วนเจ้าเป็นบุตร มีสิทธิ์มาขึ้นเสียงใส่บิดาเช่นนี้หรือ”“แต่ท่านแม่กำลังป่วย นี่ท่าน....”“ทั้งหมดนี่ก็เป็นเพราะแม่เจ้า ทำตัวไร้ประโยชน์เอง จะมาโทษอันใดข้า” ผู้เป็นบิดากล่าวเสร็จก็โอบกอดสตรีอีกนางหนึ่งเพื่อเดินพาไปยังทิศทางของห้องหนึ่งของบ้าน ตามหลังกันนั้นก็มีเด็กสาวที่อายุราวสิบสองหนาวที่เดินตามคนทั้งคู่ไป แต่ไม่วายเด็กสาวผู้นั้นกลับหันกลับมามองเด็กสาวที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับตนที่อยู่ด้านหลังอย่างมีความนัยบางอย่าง ด้านผู้เป็นบุตรชายกลับมองตามบิดาด้วยสายตาผิดหวัง เขา มารดาและน้องสาวทำงานหนักมาโดยตลอดเพื่อหาเงินมาจุนเจือครอบครัว มารดาที่แม้ตั้งครรภ์อ่อน ๆ ก็ยังต้องทำงานหนักท้ายที่สุดก็แท้งเสียเลือดมาก จนแทบเอาชีวิตไม่รอด ดีที่เบื้องบนยังเมตตาแต่ก็ไม่พ้นกลายเป็นผู้ป่วยติดเตียง นอนล้มป่วยตัวซีดเซียวไร้เรี่ยวแรงมาเป็นเวลากว่าหกเดือนแล้ว น้องสาวก็เช่นกันเมื่อเจ็ดวันก่อนหลังจากที่พวกเขาสองพี่น้องช่วยกันระบายน้ำออกจากนาข้าวจู่ ๆ น้องสาวก็หน้ามืดและล้มลงศีรษะกระแทกกับคันนาอย่างแรงจนสลบไปหลายวัน ท
last updateLast Updated : 2025-03-22
Read more
ตอนที่ 2 : เหตุใดจึงยอม
ตอนที่[2]เหตุใดจึงยอมสรุปแล้วนางคือคนที่ซวยมาก ๆ คนหนึ่ง ท่ามกลางผู้คนมากมายที่ไปเดินห้างในวันนั้น กลับมีนางผู้เดียวที่ตายอย่างอนาถในขณะที่คนอื่นนั้นรอดกันหมด หากไม่เรียกว่าซวยมาก นี่จะเรียกว่าอย่างไร หมูกระทะก็ไม่ได้กินดันมาตายอีก!นางไม่อยากโทษสหายสนิทอย่างเช่นข้าวปั้นหรอก เพราะหากเป็นนาง นางก็คงจะลำบากใจเช่นกัน ชีวิตกำลังไปได้ดีแท้ ๆ แต่ก็อาจจะรู้สึกขัด ๆ ในใจเล็กน้อย เพราะในกึ่งความฝันนั้น ข้าวปั้นได้บอกว่าขอให้นางไปสู่ภูมิที่ดี มีแต่สิ่งดี ๆ ชีวิตรุ่งเรือง ร่ำรวยเงินทองและอย่าได้พบอุปสรรคหรือเรื่องอนาถใจเฉกเช่นชาตินี้อีก แต่ทว่า.....ดูนางยามนี้สิ นี่มันพบกับอุปสรรคและลำบากยิ่งกว่าชาติที่แล้วเสียอีก!! จูกุ้ยหยวนสตรีไม่มีปากมีเสียง เอาแต่ทำงานหนักและไม่ตอบโต้แม้ถูกคนรังแกและเอาเปรียบ นี่มันชีวิตดาวพระศุกร์ชัด ๆ เอาอันใดมาสบายและไร้อุปสรรคกัน เมื่อคืนนอกจากจะเห็นเรื่องราวในโลกก่อนแล้ว นางยังเห็นเรื่องราวของจูกุ้ยหยวนหรือก็คือคนที่ตนกำลังเป็นอีกฝ่ายในยามนี้ทั้งหมด เรียกได้ว่า การตบตีกับงานในโลกก่อนของนาง ยังดูสบายกว่าการสู้ชีวิตของจูกุ้ยหยวน พร้อมกับพี่ชายและมารดาในโลกนี้เสีย
last updateLast Updated : 2025-03-22
Read more
ตอนที่ 3 : ไม่ยินยอม
ตอนที่[3]ไม่ยินยอมจูหมิงยู่โวยวายขึ้นเมื่อเห็นอาหารที่บุตรสาวเตรียมไว้ให้ ที่ดูแล้วราวกับอาหารหมูก็ไม่ปาน ข้าวต้มที่เป็นปลายข้าวอันประกอบด้วยเม็ดที่แตกหัก ผสมกับผักสับที่ไม่ดูน่ากินสักนิด และที่สำคัญไม่มีเนื้อสัตว์ติดมาแม้แต่น้อย! นอกจากหน้าตาจะแย่แล้ว รสชาติยังแย่ยิ่งกว่า แม้แต่คนยากจนที่สุดในหมู่บ้านก็เห็นทีว่าคงได้กินอาหารที่ดีกว่านี้ อีกทั้งวันนี้เขาพาภรรยาคนใหม่เข้าบ้าน ไหนจะบุตรสาวคนใหม่อีก นี่ไม่ควรเป็นอาหารที่ใช้ในการต้อนรับเลยสักนิด คิดแล้วก็ลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารเพื่อเตรียมจะไปสอบถามบุตรสาวว่านี่มันหมายความว่าอย่างไร แต่เดินออกไปไม่ทันไรก็พบกับจูกุ้ยหยวนที่ยืนรออยู่ที่หน้าประตูแล้ว “เจ้าอยู่ตรงนี้พอดีเลย ไหนบอกข้าว่าเหตุใดจึงทำอาหารเช่นนั้นให้กับข้าและคนอื่น ๆ กิน!”“ท่านพ่อคิดว่าบ้านเราร่ำรวยมากหรือ เดิมทีอาหารก็มีน้อยอยู่แล้ว ยิ่งมีคนเข้ามาเพิ่มอีก จะให้กินดีขึ้นได้อย่างไร” กล่าวจบก็ปรายตามองไปที่สองคนด้านหลังบิดา “หากไม่มีเหตุใดไม่บอกข้า ทำอาหารห่วยแตกเช่นนั้นออกมาได้อย่างไร” จูหมิงยู่เข่นเขี้ยว “ท่านมีเงินหรือ ท่านมีได้อย่างไร ในเมื่อบ้านนี้มีแต่ข้ากับพี่ใหญ่ที่มีหน้
last updateLast Updated : 2025-03-22
Read more
ตอนที่ 4 : สอบถามข้อมูล
ตอนที่[4]สอบถามข้อมูลผู้ใดกัน เป็นเด็กสาวที่อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับร่างนี้ รูปร่างผอมบางออกไปทางผอมมาก เช่นเดียวกับจูกุ้ยหยวนในยามนี้เช่นกัน สวมอาภรณ์ซีดเซียว ผิวพรรณไม่เกลี้ยงเกลาเท่าใดนัก หน้าตาท่าทางดูใสซื่อออกไปทางซื่อบื้อชวนน่ารังแกมาก กล่าวคือเป็นเด็กสาวชาวบ้าน ระหว่างที่นางกำลังคิดว่าอีกฝ่ายคือผู้ใด ในสมองก็คล้ายก็มีภาพบางอย่างเกิดขึ้นทันที เสี่ยวจวนที่แท้เด็กสาวผู้นี้ก็คือสหายเพียงผู้เดียวของจูกุ้ยหยวน คู่หูซื่อบื้อที่ไม่สู้คน เก่งแต่เรื่องทำงานหนักทั้งยังถูกคนเอาเปรียบอยู่ร่ำไป เสี่ยวจวนอยู่กับมารดาเพียงสองคนเพราะบิดานั้นเสียชีวิตไปนานแล้ว ชีวิตแม่หม้ายลูกติดนั้นไม่ง่าย ยิ่งแม่หม้ายผัวตายยิ่งถูกชาวบ้านว่าร้ายไปต่าง ๆ นานา มารดาของเสี่ยวจวนหรือนางเจิงซื่อ ซึ่งจูกุ้ยหยวนมักจะเรียกอีกฝ่ายว่าท่านน้าเจิงซื่อ แท้จริงแล้วท่านน้าเจิงซื่อก็เป็นสหายของมารดาของนาง ทั้งคู่ไปมาหาสู่กันอยู่เสมอ แต่เพราะว่าบิดานางกล่าวว่าไม่อยากให้อีกฝ่ายมาที่บ้านเท่าใดนัก เพราะฉายาของอีกฝ่ายที่ชาวบ้านเรียกกันว่าเป็นสตรีกินผัวหากมาบ่อยเกรงว่าจะเป็นกาลกิณีต่อครอบครัว ซึ่งนางคิดว่าเรื่องนี้เป็นเร
last updateLast Updated : 2025-03-22
Read more
ตอนที่ 5 : แผนการชั่วร้าย
ตอนที่[5]แผนการชั่วร้าย เสี่ยวจวนก็คือเสี่ยวจวนสงสัยแต่ก็ไม่ได้สอบถามอันใด ทั้งยังว่าง่าย บอกให้พาไปที่ใดก็ไป ที่นางอยากไปบ้านของผู้นำหมู่บ้าน นางเพียงมีลางสังหรณ์ว่านางจะได้รู้อะไรบางอย่างที่นั่น เมื่อไปถึงจูกุ้ยหยวนก็ลอบมองอยู่ด้านนอกอยู่ครู่หนึ่ง และเมื่อเห็นว่าสวีต้าต่านและสวีอ้ายเหมยอยู่ที่นั่น นางจึงพาเสี่ยวจวน ลอบไปแอบฟังอยู่บริเวณที่ใกล้กับสองคนนั้นให้มากที่สุด เมื่อได้ที่เหมาะ ๆ แล้ว นางจึงเอานิ้วมาจุ๊ที่ปาก เป็นสัญญาณบอกเสี่ยวจวนว่าให้เงียบที่สุด อย่าพูดอันใด อีกฝ่ายก็พยักหน้าอย่างว่าง่าย ดูเหมือนว่าในห้องนี้จะไม่ได้มีแค่สองแม่ลูก ยังมีผู้นำหมู่บ้านเช่นผู้เฒ่าสวี และนางกัวซื่อ บิดามารดาของสวีต้าต่าน “ข้าคงห้ามปรามเรื่องเจ้ากับบุรุษไม่เอาไหนผู้นั้นไม่ได้แล้ว ได้ข่าวว่าเมื่อคืน เจ้าไม่ได้นอนที่บ้านหลังนั้นหรือ” เสียงผู้เฒ่าสวีเอ่ยขึ้น“ไม่ได้นอน ข้าวก็ไม่ได้กิน ต้องไปกินข้าวที่อื่น”“เพราะเหตุใดกัน” ครานี้นางกัวซื่อเอ่ยถามบุตรสาว “จะอย่างไร ก็เพราะนังเด็กเวรนั่นน่ะสิ ร้ายนัก ทำอาหารหมูมาให้ข้ากับเหมยเออร์กิน”“เจ้าหมายถึงบุตรสาวคนเล็กของจูหมิงยู่น่ะหรือ เด็กคนนั้น มิ
last updateLast Updated : 2025-03-22
Read more
ตอนที่ 6 : หมดความอดทน
ตอนที่[6]หมดความอดทนห้าวันที่ผ่านมา นางแทบอดใจที่จะกระโดดขาคู่ถีบสองแม่ลูกนั่นไม่ไหว ตั้งแต่ได้ยินแผนการเลวทรามนั่นนางก็มักจะคิดถึงน้ำเสียงอันน่าหมั่นไส้ในวันนั้น แต่ก็ยังทำอันใดไม่ได้ ทั้งวันนี้นางยังต้องมาเกี่ยวข้าวอีก เกี่ยวข้าวเพื่อให้คนมาเอาเปรียบ! แล้วถามว่านางเคยเกี่ยวข้าวมาก่อนหรือไม่ นางไม่เคยทำแม้แต่น้อย!!และยิ่งไม่อยากจะทำเมื่อนึกถึงว่าข้าวที่ต้องเกี่ยวเหล่านี้ต้องแบ่งให้คนอื่นจนแทบไม่เหลือนางก็ยิ่งไม่อยากทำ มารดา พี่ใหญ่และจูกุ้ยหยวนคนเก่าทนมาได้อย่างไรตั้งหลายปี ในความทรงจำของนาง ครอบครัวท่านปู่ลุงใหญ่และลุงรอง ไม่เคยมาดูดำดูดีแม้แต่น้อย ยิ่งในวันเก็บเกี่ยวเช่นนี้ แต่วันใดที่เก็บเกี่ยวเสร็จจนได้ข้าวที่สวยงามแล้ว เมื่อนั้นพวกเขาจะมาถามหาส่วนแบ่งหรือที่กล่าวว่าเป็นค่าเช่าที่ทันที แต่หากไม่ทำอันใดเลย สถานการณ์ก็จะยิ่งแย่ เพราะไม่มีอาหารกิน ทั้งไม่มีเงินในการจับจ่ายใช้สอย เพราะผู้เป็นผู้นำครอบครัวนั้นไม่ทำอันใดเลย นางได้แต่ครุ่นคิดว่ามารดาชื่นชอบคนเช่นนี้ไปได้อย่างไร นอกจากหน้าตาก็ไม่มีอันใดดีเลยแม้แต่น้อย “หยวนเออร์ นี่เคียวของเจ้า” จูกุ้ยหยางรู้ดีว่าน้องสาวของตนนั้น
last updateLast Updated : 2025-04-07
Read more
ตอนที่ 7 : มิติลึกลับ 1/1
ตอนที่[7]มิติลึกลับเสียงผู้ใดกัน และเมื่อนางหันกลับไปมองก็ยิ่งตกใจมากกว่าเดิม“นะ นี่”มะ..หมีขาว...พูดได้! “เสี่ยวหลงรอนายหญิงตั้งนาน กว่านายหญิงจะหาทางเข้ามาได้ ส่งสัญญาณไปก็แล้ว” เขากล่าวอันใด ส่งสัญญาณอันใด ไม่รอให้นางสงสัยสิ่งใด เขาก็พยักพเยิดที่ข้อมือของนาง“นายหญิงไม่รู้สึกว่าช่วงนี้มีอันใดแปลก ๆ เกิดขึ้นที่ข้อมือหรือ”ข้อมือเช่นนั้นหรือถึงว่า....ช่วงนี้นางรู้สึกตุบ ๆ ที่ข้อมือบ่อย ๆ เป็นเขาที่ส่งสัญญาณหานางหรือ“ว่าแต่เจ้าคือตัวผู้หรือตัว...”“ตัวผู้อันใดขอรับ เสี่ยวหลงเป็นบุรุษขอรับ!” เจ้าหมีขาวทำหน้ามุ่ย นี่มันเกิดเรื่องอัศจรรย์พันลึกอันใดกับนาง มาเจอหมีพูดได้ ทั้งยังถูกหมีงอนอีก ไหนจะมาอยู่ในสถานที่ใหม่ในชั่วพริบตา “ว่าแต่.... ที่นี่คือ.....”แต่เดี๋ยวนะ! นางว่านางรู้จักที่นี่นะ... นะ..นี่มันห้างเวลล์ ที่คานล้มลงมาทับนางจนตายนี่!! คิดแล้วก็รู้สึกกลัวขึ้นมา เหตุการณ์ตอนนั้นน่ากลัวไม่น้อย ตอนที่ทุกอย่างกำลังจะพังลงมา... “ที่นี่ปลอดภัยขอรับนายหญิง” ก่อนที่นางจะคิดไปไกลเสียงด้านข้างก็ดังขึ้น “จริงหรือ” นางหันไปมองเขาด้วยสายตาหวาด ๆ “ที่นี่คือมิติวิเศษของนายหญิง ท
last updateLast Updated : 2025-04-07
Read more
ตอนที่ 8 : มิติลึกลับ 1/2
ตอนที่[7]มิติลึกลับนางเดินออกไปจุดเดิมไปเพื่อไปยังจุดใหม่ หรือที่เสี่ยวหลงเรียกว่า โซน ‘แพทย์อัจฉริยะ’ ในนั้นมี ‘เครื่องรักษาตน’ ที่เสี่ยวหลงบอกว่าเป็นสิ่งที่อัศจรรย์ แต่ที่นางเห็นคือมันเป็นคล้ายเครื่องสแกนร่างกายในโลกก่อน แต่ว่าเป็นแบบนั่งและมีกระจกใส ไม่สิมองแล้วเหมือนที่นั่งในยานอวกาศมากกว่า“นายหญิงเข้าไปนั่งได้เลยขอรับ” จู่ ๆ เสี่ยวหลงก็กล่าวขึ้น แม้ว่านางจะรู้สึกกล้า ๆ กลัว ๆ แต่สุดท้ายก็เดินเข้าไปนั่งลงบนเครื่องรักษาตนที่ว่า ด้วยรู้สึกไว้ใจในสายตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจและห่วงใยของเสี่ยวหลง “จากนั้นก็วางแขนไว้ที่แท่นได้เลยขอรับ” นางมองที่พักแขนแล้วก็วางแขนลงไป จากนั้นกระจกก็ปิดตัวลงทันที แต่ทว่ายังได้ยินเสียงของเสี่ยวหลงที่กำลังพูดที่ด้านนอก“ขั้นตอนนี้จะเป็นการตรวจหาอาการบาดเจ็บหรืออาการเจ็บป่วยแล้วทำการรักษาขอรับ นายหญิงไม่ต้องกลัว จะไม่มีการเจ็บปวดใด ๆ ทั้งสิ้น” คล้ายกับว่าเขาจะรู้ว่านางกลัวสิ่งใด เมื่อเขากล่าวเช่นนั้นนางจึงรู้สึกสบายใจขึ้น จึงได้แต่นั่งเอนไปด้านหลังอย่างสบาย ๆ จนกระทั่งมีแสงวูบวาบเกิดขึ้นเป็นระยะ จากนั้นไม่นานกระจกก็เปิดขึ้น พร้อมกับอาการปวดที่ข้อมือก็
last updateLast Updated : 2025-04-07
Read more
ตอนที่ 9 : ข้อจำกัด 1/1
ตอนที่[8]ข้อจำกัดใช่แล้ว! ก่อนนางมาที่นี่ พี่ใหญ่กำลังเดินมาหานาง แล้วนี่นางมาอยู่ที่นี่นานเท่าใดแล้ว เขาจะตกใจหรือไม่ที่จู่ ๆ นางก็หายไป “นายหญิงไม่ต้องกังวลขอรับ” “หืม เจ้าหมายความว่าอย่างไร”“ในมิติแห่งนี้ สามารถปรับเวลาได้ว่าจะให้เวลาเท่ากันกับโลกภายนอกหรือไม่ หรือจะแตกต่างกันเท่าใด วันนี้ตอนที่นายหญิงเข้ามา เสี่ยวหลงได้ถือวิสาสะปรับเอาไว้แล้ว ไม่ว่านายหญิงจะอยู่ที่นี่นานเพียงใด แต่เวลาด้านนอกจะเป็นเพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้นขอรับ ไม่ต้องกลัวว่าพี่ใหญ่ของนายหญิงจะตกใจนะขอรับ” “เป็นเช่นนั้นหรือ ค่อยโล่งอกไปที” ถ้าอย่างนั้นนางก็กินหมูกระทะอยู่ที่นี่ได้อย่างสบายใจสินะ คิดแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ และเริ่มจัดการหมูกระทะตรงหน้าต่ออย่างมีความสุข ทั้งยังคีบให้เสี่ยวหลง คราแรกเขาปฏิเสธทั้งยังกล่าวว่า เขาไม่จำเป็นต้องกินสิ่งใดก็อยู่ได้ แต่เมื่อนางคะยั้นคะยอให้เขากิน เขาก็จำใจต้องกิน คำแรกนั้นดูจำใจ แต่คำต่อไปไม่ต้องกล่าวอันใดเขาก็คีบกินด้วยตัวเอง นางแทบจะหลุดขำออกมา ยามนี้นางกำลังดูหมีกินหมูกระทะ!“นายหญิง นี่ช่างเป็นอาหารที่อร่อยยิ่ง นายหญิงสุดยอดยิ่งนัก” กล่าวแล้วเคี้ยวตุ้ย ๆ จนแ
last updateLast Updated : 2025-04-07
Read more
ตอนที่ 10 : ข้อจำกัด 1/2
ตอนที่[8]ข้อจำกัด “แต่หากนายหญิงเข้ามาในนี้ นายหญิงสามารถใช้อุปกรณ์และกินอาหารที่อยู่ในนี้ได้นะขอรับ” เมื่อเห็นว่าสีหน้าของอีกฝ่ายยังไม่ดีขึ้น เสี่ยวหลงจึงกล่าวต่อ “และนายหญิงสามารถพาท่านแม่และพี่ใหญ่ของนายหญิงหรือคนอื่น ๆ ที่นายหญิงต้องการ กินเข้ามากินอาหาร หรือมาใช้บริการที่นี่ได้นะขอรับ” จูกุ้ยหยวนหันขวับทันที “จริงหรือ” เมื่อเห็นสีหน้าของนายหญิงดีขึ้น เสี่ยวหลงก็ยิ้มกว้างและกล่าวต่อไปอีกว่า “สามารถใช้ได้ทุกส่วนเลยขอรับ ทั้งบ้านจำลอง โซนอาหาร แม้กระทั่งใช้เครื่องรักษาตนก็สามารถใช้ได้ เครื่องนั้นแม้จวนจะสิ้นลมก็สามารถรักษาได้”“ดีจริง!” เช่นนั้น ท่านแม่ของนางก็มีโอกาสหายป่วยแล้วสินะ และไม่ว่าผู้ใดเจ็บป่วยก็สามารถพามารักษาได้อย่างทันท่วงที ทั้งจะได้กินอาหารดี ๆ และได้อยู่ที่ดี ๆ เช่นบ้านจำลองด้วย ในระหว่างที่กำลังสร้างฐานะที่โลกของความที่นี่จะเป็นประโยชน์กับนางมาก แม้จะไม่สามารถนำวัตถุดิบหลายอย่างออกไปได้ แต่นางคิดว่าสามารถสร้างขึ้นได้จากโลกภายนอก และวัตถุดิบหลัก ๆ ส่วนมากก็จะเป็นเครื่องปรุงที่น่าจะหายากในโลกข้างนอกนั่นต่างหาก “ว่าแต่ ข้าสามารถเอาเตากับกระทะย่างออกไปได้หรือไม่
last updateLast Updated : 2025-04-07
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status