Se connecterShare
ตอนที่ 2 คำสารภาพ
Dernière mise à jour:
2025-12-02 16:53:00ตอนที่ 2 คำสารภาพ
ตึกคณะนิเทศศาสตร์
ในยามเช้า เสียงคุยจ้อกแจ้กจอแจดังเข้าหูมาเป็นระยะๆ จากกลุ่มนักศึกษาที่รอเข้าห้องเรียนอยู่หน้าตึก
เหตุการณ์ต่างๆ ยังคงดำเนินต่อไปเหมือนทุกวันตามปกติ... เบญญาภาเองเข้าไปนั่งในห้องอ่านหนังสือกับเพื่อนเพื่อเตรียมตัวเข้าเรียนในคาบแรกของเช้าวันนี้เหมือนเช่นเคย...
เมื่อเช้าก่อนออกจากหอพักเธอรู้สึกแย่ ๆ เมื่อเธอส่องกระจกแล้วพบว่าตาของเธอทั้งสองข้างมีรอยคล้ำใต้ตาอย่างเห็นได้ชัด...ก็ใช่นะสิ! เธอแทบไม่ได้นอนเลย อีกทั้งทรวงอกของเธอก็มีแต่รอยแดงเป็นจ้ำ ๆ เต็มไปหมด แล้วนี่เธอจะบอกกับเพื่อนที่เป็นรุมเมทว่ายังไงดีนะ เธอยังคิดไม่ตกเรื่องนี้เลย
เบญญาภาวางหนังสือไว้บนโต๊ะ เธออ่านไม่รู้เรื่อง เพราะมัวแต่คิดเรื่องเมื่อคืน แต่แล้วก็ได้ยินเสียงกรี๊ดกร๊าดที่ดังมาจากหน้าตึก เพื่อน ๆ หลายคนในห้องเดินออกไปตรงระเบียงว่าเกิดอะไรขึ้น ที่ด้านล่าง แต่เบญญาภาไม่คิดจะลุกไปดู และเธอไม่คิดจะสนใจด้วย เธอยังคงนั่งอ่านหนังสือต่อไปตามปกติ... แม้จะไม่ค่อยรู้เรื่องก็ตาม
แต่เสียงกรี๊ดก็ยังคงดังขึ้นมาเรื่อย ๆ และคราวนี้ลามมาตามทางเดินของหน้าห้องเรียนที่เธอนั่งคอยอาจาย์อยู่ เสียงกรี๊ดดังลั่นจนทำให้เธออ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเบญญาภาเริ่มทนไม่ไหว ปิดหนังสือดังปัง!!! ก่อนจะลุกขึ้นจากที่นั่งทันที...
คราวนี้เพื่อนๆ ของเธอต่างพากันไปอออยู่หน้าประตูห้อง ใกล้ๆ ทางเดิน... เบญญาภาตัดสินใจเดินไปร่วมกลุ่มกับเพื่อนๆ เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วเธอก็กระจ่าง...
ภาพที่เห็นคือ เขมทัศน์เดินถือกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ สีหน้ายิ้มแย้ม... เขายิ้มน้อยๆ เหมือนที่ชอบทำ แต่รอยยิ้มคราวนี้มันช่างดูอ่อนโยนในสายตาสาวๆ แต่สำหรับเบญญาภาแล้ว เธอกลับรู้สึกเหมือนกับว่ามันเป็นรอยยิ้มของมัจจุราช...
“เบญ!!!...พี่ต้องขอโทษเรื่องเมื่อคืนด้วยนะ ที่เผลอทำรุนแรงไป” เขาพูดเป็นเชิงอธิบาย น้ำเสียงของเขาอบอุ่น และทุ้มนุ่ม
“ช่วยรับกุหลาบของพี่ เพื่อเป็นการไถ่โทษเรื่องเมื่อคืนได้มั้ย” พูดจบเขาก็ยื่นกุหลาบช่อใหญ่ให้เธอ เขาทำแบบนี้กับสาว ๆ ทุกคนเลยหรือเปล่านะ เธอพลางนึกในใจ
“ยินดีที่ได้เจอพี่อีกครั้งนะคะ แต่ความจริงแล้วพี่ไม่จำเป็นต้องไถ่โทษอะไร” เธอพูดด้วยหัวใจเต้นรัวจนทำให้เธอหน้าแดงอย่างมากกับการที่ถูกอีกฝ่ายจ้องเอา ๆ โดยไม่ละสายตา เธอประหลาดใจสุดขีดกับภาพที่เขายืนอยู่ตรงหน้า ความทรงจำเรื่องเมื่อคืนที่เคยโกรธเขากลับพลันหายไปในชั่วพริบตา
เบญญาภาเริ่มรับรู้ถึงลางร้าย เธอจึงรีบหันหลังเตรียมหนีกลับเข้าห้อง... เขมทัศน์เห็นเข้าก็ตกใจ เขารีบดึงแขนเธอเอาไว้ โดยไม่สนใจสายตาตกตะลึงเพื่อนสาวของที่ยืนดูเหตุการณ์นี้อยู่...
จากนั้นเขมทัศน์ก็จับเบญญาภาให้หันตัวกลับมาแล้วยื่นช่อดอกไม้ในมือให้เธอ ก่อนที่เขาจะฉวยโอกาสนี้หอมแก้มเบญญาภา...ฟอด!!
หญิงสาวทำหน้าเหวอ เธออ้าปากจะด่าเขา แต่เขาชิงพูดอะไรบางอย่างที่จงใจให้เพื่อนของเธอในบริเวณนั้นได้ยิน...
“พี่ชอบเบญนะครับ”
พูดจบเขาก็เดินจากไปปล่อยให้เบญญาภากลายเป็นผู้เล่นเกมร้อยคำถามท่ามกลางหมู่เพื่อน ๆ ของเธอในห้องคนอื่น ๆ โดยที่เธอยังตั้งรับไม่ทันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น... แต่เพียงแค่ชั่วขณะที่เบญญาภาได้สติแล้วหันไปมองเขมทัศน์ก็เดินไปไกลเสียแล้ว เธอชะโงกหน้ามองไปที่ระเบียง เขายังส่งรอยยิ้มและสายตาอันเจ้าเล่ห์มาให้เธออีก แล้วไม่นานอาจารย์ที่สอนคาบแรกก็เข้ามาถึงห้องพอดี
Latest chapter
รสสวาทมิอาจลืม ตอนที่ 32 ตอนจบ
ตอนที่ 32 ตอนจบ“เวลาที่พี่มาอยู่ที่นี่ ใครดูและธุรกิจเครื่องประดับให้พี่คะ” เธออยากรู้ว่าจริง ๆ แล้วเขามีคนรู้ใจแอบเก็บไว้บ้างหรือเปล่า“ก็แม่พี่ไงครับ” แล้วคำตอบที่ก็ทำให้เธอยิ้ม จนต้องแก้เก้อที่เผลอถามคำถามสิ้นคิดออกไป“อ๋อ เอ่อ..ใช่ ๆ เบญลืมไป” เบญญาภาเคยเจอคุณแม่ของเขมทัศน์มาแล้วครั้งหนึ่งก่อนหน้าที่จะมาที่นี่ แม่ของเขาเตือนเรื่องลูกชายที่มีอารมณ์ทางเพศที่รุนแรง และเธอบอกว่าเขากำลังบำบัดอยู่ มารดาของเขมทัศน์จึงให้กำลังใจเธอและบอกว่าเบญญาภา คือคนที่เขมทัศน์ต้องการจะเปลี่ยนแปลงตัวเองจริง ๆ“ถามทำไมครับ อยากไปช่วยคุณแม่พี่เหรอ” เขาเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย เพราะเห็นมารดาเธอเรียกเบญญาภาไปคุยเมื่อสองสามวันที่แล้ว หลังจากที่เธอออกจากงาน แล้วไปช่วยงานในออฟฟิศของเขมทัศน์“ถามไปอย่างนั้นแหละค่ะ เบญไม่มีความรู้หรอก” เขาตอบเขา“ไม่ต้องกลัวหรอก มุกแท้น้ำงามพี่สอนดูแป็บเดียวเบญก็ดูเป็นแล้ว”หลังจากตะวันบ่ายคล้อย เขาก็เริ่มพาเธอออกหาหอยมุก จนได้มาหลายเม็ด “เอาไปเก็บไว้ก่อนนะครับ พอกลับไปแล้ว พี่จะให้เขาทำเป็นเครื่องประดับให้” เขายิ้มและบอกกับเธอ“ขอบคุณค่ะ..ว่าแต่ตอนนี้เรากลับกันได้หรือยังค่ะ คือ
รสสวาทมิอาจลืม ตอนที่ 31 เรื่องของหอย
ตอนที่ 31 เรื่องของหอย“อ้อ เข้าใจแล้วค่ะ สุดยอดไปเลย” เขายิ้มกริ่ม“เวลาที่เหลือในคืนนี้เบญอยากทำอะไรมั้ย” เขาเอียงศีรษะไปข้างหนึ่งและยิ้มมุมปากให้เธอ“อะไรก็ได้ที่พี่อยากทำค่ะ หรือจะจัดอีกรอบก็ได้” พูดจบเธอยักไหล่อย่างท้าทาย“ช่างรู้ใจพี่ซะเหลือนะ..เดี๋ยวนี้” เขาพึมพำ และหลังจากคว้าแก้วไวน์บนโต๊ะ แล้วลุกขึ้นและยื่นมือมาให้เธอ“มาสิ!!!” เบญญาภายื่นมือไปจับมือเขาแล้ว เขมทัศน์ก็พาเธอไปยังห้องนอนหลักของตัวเรือทันทีเขาเลือกเปิดแผ่นเสียงโบราณ สมัยที่บิดาของเขายังใช้เพลงนี้จีบมารดาของเขาอยู่ พอเพลงบรรเลงขึ้นเข้าก็กล่าวกับเธอ“เต้นรำกับพี่นะ” เขาดึงร่างบางของเธอเข้าไปในวงแขน“ค่ะ..แต่เบญเต้นไม่ค่อยเก่งนะคะ”“แค่โยกตามพี่ก็พอครับ" สิ้นเสียงของเขาท่วงทำนองยั่วเย้าหวานฉ่ำก็ได้เริ่มต้นขึ้น นี่เป็นเพลงรักโรแมนติกใช้ได้เลยทีเดียว ประมาณยุค 80 เห็นจะได้เธอคาดคะเนในใจ เขายิ้มกริ่มและก้มมองเรือนร่างของเธอก่อนจะพาเธอให้เริ่มขยับตัวไปเรื่อย ๆ ตามทำนองเพลง ทำเอาเบญญาภาที่ไม่เคยเต้นกับใครเลย ยกเว้นตอนเรียนลีลาศสมัยมัธยมถึงกับปลื้มเขาจนเคลิ้ม เขมทัศน์ประคองร่างระหงเดินทั่วรอบห้อง“พี่เต้นรำเก่งจัง สงสัย
รสสวาทมิอาจลืม ตอนที่ 30 ดีต่อกัน...ดีต่อใจ
ตอนที่ 30 ดีต่อกัน...ดีต่อใจสามเดือนต่อมาเบญญาภามีโอกาสไปเที่ยวที่เกาะส่วนตัวของเขมทัศน์อีกครั้ง กลางดึกคืนนั้นเธอเดินออกมาจากห้องนอน ระหว่างที่เขากำลังหลับใหลเธออยากเว้นระยะห่างเพื่อจะสงบจิตใจบ้าง แต่เขาก็ตามติดชีวิตของเธอตลอดเวลา และเขาก็พยายามจะให้เธอลาออกจากงานเพื่อมาอยู่กับเธอ เบญญาภายังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับแม่ว่าได้กลับมาคบหากับเขาอีกครั้ง นี่เธอคิดถูกหรือคิดผิดกันแน่ที่ตัดสินใจยอมคบหาเป็นแฟนกับเขาอีกครั้ง ไม่ใช่สิ!!..หลัง ๆ นี่เธอเป็นเมียของเขาเลยก็ว่าได้ เขาร่วมรักกับเธอทุกครั้งที่เจอกันด้วยซ้ำ แม้จะไม่มีการใช้เครื่องมือทารุณใด ๆ ก็ตามแสงสว่างจากดวงจันทร์ ส่องประกายจ้าสีเหลืองอ่อน มองเห็นแสงน้อย ๆ จากเรือสินค้าที่อยู่ห่างออกไปไกลสุดลูกหูลูกตา เบญญาสูดหายใจเข้าปอดลึก ๆ ปลอบประโลมตัวเอง เธอนอนไม่หลับและมาเดินเล่นยังหน้าคฤหาสน์หลังงามบนเกาะส่วนตัวของเขา มันเป็นสิ่งปลูกสร้างที่มีราคาแพงเกือบสามร้อยล้าน ตอนที่เธอคบหากับเขาในครั้งแรกเมื่อห้าปีก่อน เธอไม่คิดว่าเขาจะรวยได้ถึงเพียงนี้ในตอนนั้นเธอเรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์ ปี 1 เขาเป็นรุ่นพี่คณะเศรษฐศาสตร์ปี 4 เธอรู้แล้วว่าเขาคงเรียนแ
รสสวาทมิอาจลืม ตอนที่ 29 ต้องแบบนี้สิ NC
ตอนที่ 29 ต้องแบบนี้สิ NC “เอาสิ..ที่รัก” เขมทัศน์สูดความหอมจากเรือนกายของเธอ...ใบหน้าคมซุกอยู่ตรงเต้านมอวบ...มือกุมบีบนมสวยข้างที่เหลือ เบญญาภาขยับตัวคร่อมร่างของเขาในท่านั่ง...มือนุ่มๆ ของเธอจับแท่งรักที่ร้อนผ่าว...แล้วมันจ่อตรงกลีบกุหลาบที่อ้าฉ่ำเยิ้ม...เธอค่อย ๆ กดสะโพกลงช้าๆ พร้อมกับกลีบกุหลาบที่ค่อยๆ อ้าออกตามแรงกด...หัวบานหยักใหญ่ยาวค่อยๆ แทรกตัวเข้าไปตามแรงกระทำ“อื้อยยย ผัวขา เสียวจัง”“ชอบของพี่มั้ย”“ชอบค่ะ ใหญ่ยาวถูกใจเหลือเกิน มันทั้งจุกทั้งเสียว”“จริงเหรอที่รัก พี่ก็ชอบของเบญมาก ฟิตแน่นเหลือเกิน”“ซีดดด!...ผัวขา อุ๊ยยยย!...เมียโคตรเสียวเลย อื้ออ!” เมื่อหัวบานสัมผัสเม็ดติ่งเสียว...เบญญาภาสะดุ้งกายทันที เนื่องจากตลอดหนึ่งเดือนมานี้เธออดอยากปากแห้งมาตลอดหญิงสาวมือกำแน่น...เธอกดลงอีกช้าๆ ...หัวบานหยักแทรกลึกเข้าไปจนสุด...เธอกดขึ้นลง เบา ๆ ตามความต้องการ กลีบแคมขาวลู่ขึ้นลงไปมาตามแรงกระแทกของเธอที่อยู่ด้านบน เบญญาภาละมือจากเอ็นร้อน แล้วหันมากุมไหล่ทั้งสองข้างของสามีแทน ก้นเธอค่อยๆ ยกขึ้นลง..และแรงขึ้นเรื่อย ๆ“อุยยย...ซีดดด...ผัวขาเมียเสียวเหลือเกิน...”“ของเมียก็แน่นเหลือ
รสสวาทมิอาจลืม ตอนที่ 28 รสสวาท NC
ตอนที่ 28 รสสวาท NCเธอสัมผัสถึงแท่งรักลำใหญ่ของเขา แล้วพลางเบิกตากวางมองมันดวยความตื่นตระหนกอย่างยิ่งยวดมันใหญมาก! ทั้งยาวและอวบแนนเต็มไปดวยเส้นเลือด เธอคอยๆ ลูบไลทอนเอ็นของเขาจากช้าไปเร็ว“โอ๊ยย..เบญจ๋า อืมห์ พี่เสียวว” เขมทัศน์ถึงกับครางเพราะเบญญาภารูดขึ้นลงความเป็นชายของเขาด้วยสายตาที่เย้ายวนและเซ็กซ่ี่เธอจับมือเขามาสัมผัสที่อกเต่งตึงของเธอเมื่อดันชุดเดรสให้หลุดไปกองที่บั้นเอว หัวนมชูชันสีชมพูอ่อนที่รอให้เขาบดบี้ จนเขมทัศน์ไม่อาจหักห้ามใจ เขาเอื้อมมือไปเคล้นคลึงเต้านมอวบของเธอไปพร้อม ๆ กับจุดสงวนด้านล่างเขมทัศน์รีบแล้วกดหน้าซุกไปบริเวณเต้านมอวบเต่งตึงของเบญญาภาอย่างหิวกระหายริมฝีปากหยักสัมผัสแก้มเนียนอย่างแผ่วเบา จมูกโด่งเชยชิดกดคลึงเนินเนื้อหน้าอกอีกครั้ง ถึงแม้การสัมผัสจะผ่านบราเชียร์เนื้อผ้าหนานุ่มนั้น แต่มันได้ความรู้สึกจนมากล้น เขมทัศน์บดจูบที่ริมฝีปากอิ่มของเธออย่างเร่าร้อนมือหนาโอบกระชับบั้นเอวแนบชิดแล้วเลื่อนมือลงที่ก้นงามงอนของเธอก่อนจะคลึงไปมาและบีบแก้มก้นเบา ๆ อย่างนุ่มนวล..ความโหนกนูนของเธอถูกเขาสัมผัสลากผ่าน...มือเขาเลื่อนเข้าดันชุดเดรสของเธอที่กองอยู่บั้
รสสวาทมิอาจลืม ตอนที่ 27 มิอาจลืม
ตอนที่ 27 มิอาจลืมเขมทัศน์เกลี่ยนิ้วมือเบา ๆ ที่ใบหน้าเธออย่างใช้ความคิด“เบญ พี่อยากให้เราเริ่มต้นกันใหม่ เรายังไม่ต้องมีเซ็กซ์กันก็ได้ แล้วพอพี่รักษาหายเมื่อไหร่ เบญค่อยเชื่อใจพี่ก็ได้”เบญญาภาจ้องหน้าเขาอย่างตกตะลึง ในหัวเธอไม่มีความคิดอ่านอันใด เหมือนคอมพิวเตอร์ที่กำลังแฮ้ง เธอรู้ว่าเขากำลังหวั่นใจ แต่ก็เห็นถึงความมุ่งมั่นและพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองของเขาอยู่เขาต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง และต้องการทำให้เธอเชื่อใจ มันจะได้จริง ๆ หรือ แล้วเธอไม่ชอบเซ็กซ์ของเขาทั้งหมดเลยหรือเปล่า มันก็แค่บางอย่างน่ะ บางอย่างเธอชอบ และบางอย่างเธอก็ไม่ชอบ เช่น หากมีการลงโทษเกิดขึ้นเธอไม่ชอบมันเอาซะเลย แล้วในหัวของเธอก็ผุดความทรงจำในค่ำคืนนั้นลอยเข้ามาในความคิด“จะไม่มีการลงโทษเกิดขึ้นอีกแล้ว...ใช่มั้ยคะ” เธอเอ่ยย้ำข้อนี้“ไม่มีการลงโทษอย่างแน่นอน” เขาส่ายศีรษะ เธอจ้องเข้าไปในดวงตาคมเข้มของเขา ก่อนจะเอ่ยย้ำเพื่อให้เธอมั่นใจ“รับรองว่าไม่มีแน่นอนครับ”“ไม่มีนายท่าน ไม่มีบ่าว ไม่ทาส” ถ้าจะมีเธอไม่อยากถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียว เธออยากเป็นผู้กระทำบ้าง“รับรองว่าไม่มีอะไรที่เบญไม่ชอบอย่างแน่นอน พี่รับรอ
Vous vous intéresseriez aussi à
ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ101.1K Vuesห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน125.9K Vuesธุลีใจ
เอเวอลีน เอ็มเอ็ม48.6K Vuesคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี93.0K Vuesภรรยา[ไม่]ร้ายของนักแข่ง
หญิงแก่695 Vuesแต่งงานใหม่ล้างรักลวง
ลิตเติ้ลชูการ์3.9K Vuesพี่ชานนท์ไม่กินชานม
พริมริน161 Vuesข้าก็คือ... คุณหนูเก้าตระกูลกู้
หรงเย่า / นาย่า574 Vues
