Share

โจทก์เก่าตามราวี

Author: Pink Jade*
last update publish date: 2026-10-22 20:45:29

ควันหอมลอยอบอวลอยู่ภายในเรือนเตรียมผ้า เสียงเข็มกระทบผืนไหมดังแผ่วเบาสลับกับเสียงพูดคุยของเหล่านางกำนัลฝึกหัด บรรยากาศดูสงบเรียบร้อยดังเช่นทุกวัน

หลิวเหมยนั่งอยู่ริมหน้าต่างในชุดหรูฉวินสีฟ้าอ่อนสลับแพรขาว เรือนผมประดับปิ่นหยกสลักลายกิ่งหลิว มือเรียวกำลังปักลายดอกเหมยลงบนผืนผ้าอย่างตั้งใจ

 

ปัง!

เสียงฝ่ามือตบลงบนโต๊ะไม้ดังสนั่นจนถาดด้ายไหมสั่นสะเทือน เหล่านางกำนัลฝึกหัดสะดุ้งเฮือกพร้อมกัน ก่อนเสียงตวาดหยาบกระด้างจะดังขึ้นทั่วเรือน

“หลิวเหมย! เจ้าคิดว่าตัวเองมีปีกงอกขึ้นมาแล้วหรือ ถึงได้ไม่ลงไปรายงานตัวที่ลานซักล้าง!”

หลิวเหมยหยุดมือ วางเข็มลงบนถาดอย่างใจเย็น แล้วเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือน

หัวหน้านางกำนัลกวนยืนถมึงทึงอยู่หน้าโต๊ะ ด้านหลังมีนางกำนัลจากลานซักล้างอีกสองคนติดตามมาด้วย ใบหน้าอวบใหญ่ของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง

นับตั้งแต่หลิวเหมยย้ายออกจากลานซักล้าง กวนซืออีก็ขาดคนให้โขกสับ ยิ่งได้ยินข่าวว่าหลิวเหมยสร้างผลงานโดดเด่น นางก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า วันนี้นางจึงตั้งใจมาทวงอำนาจคืน

“กวนซืออีมีธุระอันใดกับข้าหรือเจ้าคะ” หลิวเหมยถามอย่างสุภาพ

“ธุระอันใดงั้นหรือ!” กวนซืออีหัวเราะเยาะ

“เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าตัวเองเพิ่งย้ายออกมาจากลานซักล้าง บัญชีผ้าและรายงานประจำเดือนยังอยู่ในความรับผิดชอบของข้า หากข้าไม่ลงนามรับรองความประพฤติ เจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้เลื่อนขั้นเป็นช่างปักเต็มตัว!”

เหล่านางกำนัลโดยรอบต่างก้มหน้าลง ไม่มีใครกล้าเอ่ยปาก ตรงมุมห้อง ฉู่อี้กับเสี่ยวถางแอบสบตากัน รอยยิ้มสะใจปรากฏบนใบหน้า 

แต่หญิงสาวที่ถูกข่มขู่กลับไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอเพียงกระตุกมุมปากก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ถ้าเช่นนั้น กวนซืออีคงต้องการตรวจสอบบัญชีสินะเจ้าคะ”

“ใช่! รีบนำมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”

“ช่างบังเอิญเหลือเกินเจ้าค่ะ เพราะข้าเองก็มีบัญชีบางรายการที่อยากให้ผู้มีอำนาจตรวจสอบอยู่พอดี”

รอยยิ้มของหลิวเหมยทำให้กวนซืออีรู้สึกไม่ชอบมาพากลขึ้นมา ก่อนที่นางจะทันซักถาม หลิวเหมยก็เปิดกระเป๋ามิติ เรียกสมุดบัญชีเล่มหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ

 

ตึ้ง!

[ตรวจพบการระรานจากโจทก์เก่าลานซักล้าง]

[ภารกิจฉุกเฉิน: เปิดโปงความผิดเก่าของหัวหน้านางกำนัลกวน]

[คำอธิบาย: หัวหน้านางกำนัลกวนต้องสงสัยว่ายักยอกงบประมาณลานซักล้าง จงเปิดโปงความผิดต่อหน้าผู้มีอำนาจ]

[เวลาที่เหลือ: 05:00 นาที]

[รางวัล:

• อำนาจควบคุมลานซักล้าง +50 

• ตรายางสลักทองฝ่ายพัสตราภรณ์ ระดับ SR

• แต้มวาสนา +35

• แต้มเสน่ห์ +15]

[บทลงโทษหากล้มเหลว: ถูกปรับลดขั้นและหักคะแนนประเมินช่างปัก]

 

หลิวเหมยเหลือบมองหน้าต่างระบบ ก่อนจะกางสมุดบัญชีออกอย่างไม่รีบร้อน

เธอสังเกตเห็นความผิดปกติหลายอย่างตั้งแต่ยังอยู่ลานซักล้าง เงินเบิกซื้อด่างซักผ้าและถ่านต้มน้ำมีจำนวนสูงผิดปกติ แต่ของที่นำมาใช้จริงกลับมีคุณภาพต่ำจนน่าสงสัย หลิวเหมยจึงเริ่มบันทึกรายการที่พบเห็น พร้อมรวบรวมหลักฐานที่เกี่ยวข้องอย่างเงียบ ๆ

“กวนซืออี โปรดดูรายการนี้เจ้าค่ะ”

ปลายนิ้วของหลิวเหมยชี้ลงบนตัวเลขบรรทัดหนึ่ง

“ในบัญชีเบิกจ่ายระบุว่าลานซักล้างซื้อด่างซักผ้าคุณภาพสูงจากร้านจินฝูเดือนละห้าสิบตำลึง แต่หลักฐานการสั่งซื้ออีกฉบับกลับระบุว่ามีการซื้อด่างซักผ้าคุณภาพต่ำจากตลาดในราคาเพียงห้าตำลึง”

นางเลื่อนกระดาษอีกแผ่นออกมา

“หากรายการทั้งสองเป็นของเดือนเดียวกัน เงินส่วนต่างสี่สิบห้าตำลึงนี้หายไปที่ใดหรือเจ้าคะ”

เสียงพูดคุยในเรือนพลันเงียบสนิทกวนซืออีหน้าซีดลงทันที แต่ยังคงโต้แย้งกลับ

“เหลวไหล! บัญชีพวกนี้เป็นของปลอม! เจ้ากล้าแต่งเรื่องใส่ร้ายข้าหรือ!”

“ถ้าเป็นของปลอม ก็ยิ่งควรตรวจสอบให้ชัดเจนมิใช่หรือเจ้าคะ”

หลิวเหมยพลิกหน้าสมุดบัญชีต่อไป

“นี่คือรายการเบิกถ่านต้มน้ำและน้ำมันหอมตลอดสามเดือนที่ผ่านมา จำนวนเงินที่เบิกไม่สอดคล้องกับปริมาณสิ่งของที่ส่งเข้าลานซักล้าง อีกทั้งยังมีบันทึกการรับของที่ใช้ลายมือเดียวกับเอกสารซึ่งท่านลงนามกำกับ”

กวนซืออีถลาเข้ามาหมายจะแย่งสมุดบัญชี แต่หลิวเหมยยกมันพ้นมืออย่างว่องไว

“หากท่านบริสุทธิ์ใจ เหตุใดจึงไม่รอให้หัวหน้าผู้ควบคุมสำนักพัสตราภรณ์ตรวจสอบล่ะเจ้าคะ”

“นังเด็กสารเลว! ข้าจะสั่งสอนเจ้าให้รู้จักที่ต่ำที่สูง!”

กวนซืออียกมือขึ้นหมายจะตบหลิวเหมย แต่เสียงทรงอำนาจจากประตูเรือนกลับดังขึ้นเสียก่อน

“หยุดเดี๋ยวนี้!”

ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน จ้าวซ่างฝูก้าวเข้ามาพร้อมนางกำนัลคุมกฎหลายคน สีหน้าของหัวหน้าผู้ควบคุมสำนักพัสตราภรณ์เคร่งขรึมเมื่อเห็นความวุ่นวายตรงหน้า

“เกิดอะไรขึ้น เหตุใดถึงต้องส่งเสียงเอะอะโวยวาย!”

กวนซืออีรีบลดมือลง ก่อนทรุดเข่ากับพื้น

“จ้าวซ่างฝูโปรดให้ความเป็นธรรมด้วยเจ้าค่ะ! หลิวเหมยผู้นี้สร้างบัญชีเท็จเพื่อใส่ร้ายข้า!”

หลิวเหมยไม่ได้โต้เถียง นางเพียงย่อกายคารวะแล้วส่งสมุดบัญชีในมือให้จ้าวซ่างฝู

“เรียนจ้าวซ่างฝู หัวหน้ากวนกล่าวหาว่าละเลยหน้าที่จึงนำเรื่องบัญชีมาเป็นข้ออ้างข่มขู่ข้า ระหว่างพูดคุยข้าจึงแสดงหลักฐานความผิดปกติในการเบิกจ่ายของลานซักล้าง หากตรวจสอบแล้วพบว่าไม่มีความผิด ข้ายินดีรับผิดชอบต่อคำกล่าวหาของตนเองเจ้าค่ะ”

จ้าวซ่างฝูรับสมุดบัญชีไปพลิกอ่านทีละหน้า สีหน้าค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบลงเมื่อเห็นตัวเลขที่ไม่สอดคล้องกัน 

“กวนซืออี” นางเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงต่ำ “เจ้ามีคำอธิบายเกี่ยวกับรายการเหล่านี้หรือไม่”

“ข้า... ข้า...”

กวนซืออีอ้าปาก แต่กลับไม่มีคำตอบใดหลุดออกมา

“บัญชีเพียงอย่างเดียวยังไม่ใช่ข้อสรุป” จ้าวซ่างฝูกล่าวอย่างเด็ดขาด “แต่ความผิดปกติเหล่านี้มากพอให้มีการสอบสวนอย่างเป็นทางการ หากพบการยักยอกจริง เจ้าต้องรับโทษตามกฎ!”

จากนั้นนางหันไปสั่งผู้ติดตาม

“ควบคุมตัวหัวหน้านางกำนัลกวนไว้ก่อน ห้ามให้นางเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเอกสารหรือพยานหลักฐาน แล้วส่งคนไปตรวจคลังลานซักล้างเดี๋ยวนี้!”

“ไม่! จ้าวซ่างฝู ข้าไม่ได้ทำ! เป็นหลิวเหมยที่ใส่ร้ายข้า!”

กวนซืออีดิ้นรนร้องโวยวาย ขณะถูกนางกำนัลคุมกฎพาตัวออกไป สองคนที่ติดตามมาด้วยรีบคุกเข่าลง ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาหลิวเหมย ฉู่อี้กับเสี่ยวถางเองก็หุบยิ้มลงพลัน หลิวเหมยเหลือบมองทั้งสองเพียงครู่เดียว ก่อนหันกลับมาคารวะจ้าวซ่างฝู

 

ตึ้ง!

[ภารกิจฉุกเฉิน: เปิดโปงความผิดเก่าของหัวหน้ากวน สำเร็จ!]

[ผลประเมิน: ระดับ SSS]

[ได้รับรางวัล:

• อำนาจควบคุมลานซักล้าง +50 

• ตรายางสลักทองฝ่ายพัสตราภรณ์ ระดับ SR

• แต้มวาสนา +35

• แต้มเสน่ห์ +15]

 

หลิวเหมยลอบตรวจดูไอเทมชิ้นใหม่ในกระเป๋ามิติ จ้าวซ่างฝูมองนางด้วยแววตาชื่นชม

“หลิวเหมย เจ้ารอบคอบและรู้จักเก็บหลักฐาน หากข้อเท็จจริงเป็นไปตามที่ปรากฏ นับว่าเจ้าช่วยเปิดโปงปัญหาที่ลานซักล้างซุกซ่อนไว้มานาน”

นางเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนกล่าวต่อ

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะให้เจ้าช่วยตรวจสอบบัญชีเบิกจ่ายและการดูแลผ้าในเรือนปักผ้า งานนี้ต้องอาศัยทั้งความละเอียดและความซื่อตรง ข้าหวังว่าเจ้าจะทำได้ดีเช่นที่ผ่านมา”

หลิวเหมยย่อกายคารวะ

“ขอบพระคุณจ้าวซ่างฝูเจ้าค่ะ ผู้น้อยจะทำหน้าที่อย่างเต็มกำลัง”

เมื่อจ้าวซ่างฝูเดินจากไป เหล่านางกำนัลในเรือนต่างเริ่มหันมามองหลิวเหมยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

บางคนชื่นชม บางคนเกรงใจ และบางคนเริ่มตระหนักว่า หญิงสาวผู้ดูอ่อนโยนในชุดสีฟ้าอ่อนนั้นไม่ใช่คนที่จะรังแกได้ตามใจ

หลิวเหมยกลับไปนั่งที่โต๊ะ หยิบเข็มขึ้นมาปักผ้าต่ออย่างสงบ ราวกับเรื่องวุ่นวายเมื่อครู่ไม่อาจทำให้จังหวะชีวิตของนางสะดุดได้

 

 

 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   โจทก์เก่าตามราวี

    ควันหอมลอยอบอวลอยู่ภายในเรือนเตรียมผ้า เสียงเข็มกระทบผืนไหมดังแผ่วเบาสลับกับเสียงพูดคุยของเหล่านางกำนัลฝึกหัด บรรยากาศดูสงบเรียบร้อยดังเช่นทุกวันหลิวเหมยนั่งอยู่ริมหน้าต่างในชุดหรูฉวินสีฟ้าอ่อนสลับแพรขาว เรือนผมประดับปิ่นหยกสลักลายกิ่งหลิว มือเรียวกำลังปักลายดอกเหมยลงบนผืนผ้าอย่างตั้งใจ ปัง!เสียงฝ่ามือตบลงบนโต๊ะไม้ดังสนั่นจนถาดด้ายไหมสั่นสะเทือน เหล่านางกำนัลฝึกหัดสะดุ้งเฮือกพร้อมกัน ก่อนเสียงตวาดหยาบกระด้างจะดังขึ้นทั่วเรือน“หลิวเหมย! เจ้าคิดว่าตัวเองมีปีกงอกขึ้นมาแล้วหรือ ถึงได้ไม่ลงไปรายงานตัวที่ลานซักล้าง!”หลิวเหมยหยุดมือ วางเข็มลงบนถาดอย่างใจเย็น แล้วเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนหัวหน้านางกำนัลกวนยืนถมึงทึงอยู่หน้าโต๊ะ ด้านหลังมีนางกำนัลจากลานซักล้างอีกสองคนติดตามมาด้วย ใบหน้าอวบใหญ่ของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองนับตั้งแต่หลิวเหมยย้ายออกจากลานซักล้าง กวนซืออีก็ขาดคนให้โขกสับ ยิ่งได้ยินข่าวว่าหลิวเหมยสร้างผลงานโดดเด่น นางก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า วันนี้นางจึงตั้งใจมาทวงอำนาจคืน

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ผ้าเช็ดหน้าแทนคำขอบคุณ

    แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกิ่งหลิวลงมากระทบผิวน้ำ เกิดเป็นประกายระยิบระยับทั่วสระ บรรยากาศใต้ศาลาหินยังคงสงบร่มรื่น ทว่าหลิวเหมยกลับไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายตามไปด้วยป้ายทองสลักลายมังกรลอยเมฆในมือของนางหนักอึ้งกว่าที่คิด ไม่ใช่เพราะน้ำหนักของมัน แต่เป็นเพราะความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการได้รับความเอ็นดูจากชินอ๋องหยางเฉิงหยวนย่อมเป็นโอกาสอันหาได้ยาก แต่ในวังหลวงแห่งนี้ ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยไร้เหตุผล หากเธอรับน้ำใจจากเขาโดยไม่แสดงความจริงใจตอบแทน ความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้นอาจเป็นเพียงความเมตตาชั่วครั้งชั่วคราวหลิวเหมยที่เดินไปได้ครึ่งทางตัดสินใจหันหลังแล้ววิ่งกลับไปอีกครั้ง พลางเอ่ยรั้งชายหนุ่มที่กำลังเดินกลับขึ้นศาลา “ชินอ๋องเพคะ โปรดทรงรอสักครู่”หยางเฉิงหยวนหันกลับมาเลิกคิ้วเล็กน้อย“ยังมีเรื่องใดอีกหรือ”หลิวเหมยสูดลมหายใจแล้วล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อ นำผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมผืนหนึ่งออกมาวางบนถาดไม้ที่ประคองอยู่ผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอมเทาผืนนั้นมีเนื้อสัมผัสนุ่มละเอียด มุมผ้าปักลายกิ่งหลิวด้วยด้ายทองคำ กิ่งหลิวแต่ละก

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ชายหนุ่มใต้ต้นหลิว

    ทางเดินหินสีเทาทอดยาวคดเคี้ยวผ่านพุ่มไม้ที่ตัดแต่งเป็นแนวสูง สระน้ำสะท้อนเงาเมฆขาวและกิ่งหลิวโบราณที่ห้อยระย้าลงเหนือผิวน้ำ สายลมยามบ่ายพัดพากลิ่นดอกไม้จาง ๆ ปะปนกับละอองน้ำเย็นฉ่ำ ชวนให้ผู้มาเยือนรู้สึกราวกับหลุดเข้ามาในภาพวาดน่าเสียดายที่หลิวเหมยไม่มีเวลาชื่นชมทิวทัศน์มากนักเธอได้รับมอบหมายให้นำถุงหอมปักลายมงคลไปส่งยังเรือนรับรองทางทิศตะวันออก แต่อุทยานหลวงแห่งนี้กว้างใหญ่เกินกว่าจะจดจำเส้นทางได้ในครั้งเดียว ยิ่งเธอมัวแต่ครุ่นคิดถึงแบบลายปักใหม่ที่เพิ่งนึกออก รู้ตัวอีกทีทางเดินเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปเสียแล้วหลิวเหมยหยุดยืน มองพุ่มไม้สูงใหญ่ทางซ้ายที ขวาที“แปลกจริง... เมื่อครู่ยังเห็นสะพานหินอยู่เลยนี่นา”เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจเดินต่อไปตามทางที่ดูคุ้นตาที่สุดแต่แทนที่จะพบเรือนรับรอง เธอกลับเดินมาถึงสระน้ำอันเงียบสงบซึ่งมีต้นหลิวอายุนับร้อยปียืนตระหง่านอยู่ริมฝั่งบริเวณนี้ไร้เงาผู้คน มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ และเสียงน้ำกระทบฝั่งเป็นระยะ บรรยากาศสงบงามจนแทบไม่เหมือนส่วนหนึ่งของวังหลวงที่เต็มไปด้

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ผ้าไหมเปื้อนโคลน

    หลังจากคว้าอันดับหนึ่งในการสอบประเมินช่างปัก หลิวเหมยก็ได้รับสิทธิ์เข้าถึงห้องเก็บผ้าชั้นใน พร้อมกับความไว้วางใจจากจ้าวซ่างฝูที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแต่ในวังหลวงแห่งนี้ ความสามารถที่โดดเด่นไม่ได้มีเพียงผู้ชื่นชมเท่านั้นที่มองเห็นยิ่งนางก้าวหน้าเร็วเท่าไร ก็ยิ่งมีคนอยากฉุดนางลงจากที่สูงมากเท่านั้นสายลมยามสายพัดผ่านสระบัวหลวงฝั่งตะวันตกของสำนักพัสตราภรณ์ ใบบัวเขียวชอุ่มไหวเอนตามแรงลม ดอกบัวสีชมพูบานสะพรั่งเหนือผิวน้ำ ทางเดินหินขัดทอดยาวเลียบสระ เงากิ่งหลิวทอดตัวลงบนพื้นเป็นลวดลายอ่อนช้อยหลิวเหมยเดินมาตามทางอย่างระมัดระวัง ในมือประคองถาดไม้บุนวมที่รองผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ผืนหนึ่งเอาไว้ผืนนี้คือ ‘ผ้าไหมหิมะจุติ’ วัสดุล้ำค่าที่ทอด้วยกรรมวิธีโบราณ เนื้อผ้าบางเบาราวหิมะ แต่กลับมีความเหนียวแน่นและเป็นประกายเมื่อกระทบแสง ทั้งยังเป็นผ้าที่เตรียมไว้สำหรับตัดเย็บฉลองพระองค์ของพระสนมผู้หนึ่งก่อนออกจากสำนัก จ้าวซ่างฝูกำชับนางด้วยตนเองว่าให้พาผ้าไปผึ่งลมเพื่อขจัดความชื้น ห้ามให้เกิดรอยเปื้อนหรือความเสียหายแม้แต่น้อย

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   สอบประเมินการปักผ้า

    บรรยากาศยามเช้าบริเวณลานกว้างหน้าสำนักพัสตราภรณ์เงียบสงบ จนได้ยินเพียงเสียงสายลมพัดผ่านพุ่มไม้ โต๊ะปักผ้าหลายสิบตัวถูกจัดเรียงเป็นแถวอย่างมีระเบียบ บนโต๊ะแต่ละตัวมีเข็ม กรอบไม้ขึงผ้า และด้ายไหมสีสันต่าง ๆ วางไว้อย่างครบครันเหล่านางกำนัลฝึกหัดนั่งประจำที่ด้วยท่าทางสำรวม แต่ละคนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด เพราะการทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือนครั้งนี้ คือโอกาสสำคัญที่จะตัดสินอนาคตของพวกเธอในสำนักพัสตราภรณ์บนแท่นหินด้านหน้าลานมีจ้าวซ่างฝูนั่งสง่างามในชุดขุนนางฝ่ายในสีม่วงเข้ม ข้างกายมีคณะผู้ประเมินคอยสังเกตการณ์อย่างเข้มงวด สายตาคมกริบของหัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายพัสตราภรณ์กวาดมองเหล่านางกำนัลฝึกหัดทีละคน ก่อนจะหยุดลงที่หลิวเหมยซึ่งนั่งหลังตรงสง่างาม รองเท้าผ้าไหมเก้าเมฆาสะท้อนแสงแดดเบาๆ ขับเน้นรังสีความสูงส่งออกมาอย่างเด่นชัด“การทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือน เริ่มได้!”จ้าวซ่างฝูประกาศก้องอย่างเป็นทางการหัวข้อการทดสอบในวันนี้คืองานปักลายมงคลบนผืนผ้าไหม ซึ่งต้องใช้ความประณีต การไล่โทนสีด้าย และความแม่นยำของฝีเข็มข

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   รองเท้าที่ถูกซ่อน

    ตอนที่ 9รองเท้าที่ถูกซ่อนเสียงผ้าเสียดสีกันดังระงมไปทั่วหอนอนนางกำนัลฝึกหัด กลิ่นแป้งหอมจาง ๆ ปะปนกับเสียงพูดคุยที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นวันนี้คือวันสอบประเมินช่างปักประจำเดือน ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกจะได้รับโอกาสเลื่อนขั้นและเข้าไปถวายงานปักฉลองพระองค์ในวังชั้นใน ส่วนผู้ที่สอบไม่ผ่านก็ต้องรอคอยโอกาสในเดือนถัดไปสำหรับบางคน นี่คือโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิต และสำหรับใครบางคน...นี่คือโอกาสกำจัดเสี้ยนหนามให้พ้นทางหลิวเหมยนั่งอยู่บนเตียงไม้ขัดเงาริมหน้าต่าง เธอสวมชุดนางกำนัลตัดเย็บฝึกหัดสีฟ้าอ่อนที่เพิ่งได้รับมาใหม่ เนื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ลายปักกิ่งหลิวบนชายแขนเสื้อพลิ้วไหวอย่างประณีต เส้นผมดำขลับถูกรวบเป็นมวยต่ำ ประดับด้วยปิ่นไม้เรียบง่ายเมื่อจัดอาภรณ์เรียบร้อย เธอจึงก้มลงหยิบรองเท้าข้างเตียงแต่ปลายนิ้วกลับสัมผัสได้เพียงพื้นไม้เย็นเฉียบหลิวเหมยชะงักรองเท้าผ้าปักลายกิ่งเหมยที่หัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายจ้าวมอบให้หายไปแล้ว!เธอก้มมองใต้เตียง ก่อนจะสำรวจรอบห้องอย่างรวด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status