บทที่ 156

แทบจะไม่ต้องคิด จางอี้เฉินเขาพุ่งเข้าไปทันทีตั้งใจจะเอามือรับคมมีดแทนเธอเหมือนเป็นสัญชาตญาณที่พุ่งนำเหตุผลทั้งหมดแต่ยังไม่ทันที่เขาจะถึงตัวคนร้าย ซินเหยาหันขวับมา แววตาเฉียบคมวาบขึ้นด้วยประกายโทสะ

“ถอย!”

เสียงนั้นสั้นคมและเด็ดขาดเหมือนคมดาบที่เฉือนอากาศในชั่วพริบตา ปลายเท้าของเธอก็เตะใส่ลำตัวเขาอย่า