เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 175
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-12 11:20:57
บทล่าสุด
ระบบพยากรณ์สวรรค์กับคุณแม่ลูกแฝด บทที่ 176
บทที่ 94 ปัญหาของพี่สาวเซียนซินเหยามองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนุ่มแต่หนักแน่น“ขอโทษที่เงียบไปนานค่ะ เมื่อครู่ฉันกำลังตรวจสอบสิ่งที่เห็นให้ละเอียด” เธอเอนตัวเล็กน้อย ดวงตาแน่วนิ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อ“สิ่งที่เห็น…ไม่ใช่เรื่องธรรมดาค่ะ”“หมายความว่ายังไงคะ อาจารย์?” พี่สาวเซียนขยับตัวเล็ก
ระบบพยากรณ์สวรรค์กับคุณแม่ลูกแฝด บทที่ 175
ชายวัยกลางคนในภาพดูเหมือนคนทั่วไป แต่ในสายตาของซินเหยานั้นเธอเห็นว่ารอบๆ ร่างเขาไม่ได้มีเพียงแสงชีวิตสีขาวนวลตามปกติ ทว่ากลับมีเงาดำขุ่นหนาแน่นเกาะอยู่บริเวณหน้าอก ลามเลื้อยขึ้นตามแนวลำคอ ราวกับงูดำกำลังพันรัดอย่างเงียบงัน พลังมืดนั้นขยับช้าๆ เหมือนมีชีวิตค่อยๆ ดูดกลืนแสงแห่งชีวิตทีละน้อย แววตาของซิ
ระบบพยากรณ์สวรรค์กับคุณแม่ลูกแฝด บทที่ 174
บทที่ 93 ทักษะปรมาจารย์ด้านการแพทย์ขั้นสูง“เอาละคนสุดท้าย…”ทันทีที่คำพูดนั้นดังขึ้น ห้องแชตก็ระเบิดออกมาอีกครั้ง[พี่สาวเซียน: อาจารย์เลือกฉันหน่อยค่ะ][พี่สาวเซียน: ส่งดอกไม้ x9,999][เฮียซาน: พี่สาวสายเปย์อาจารย์ต้องเห็นดันๆๆ][คนหล่อสายเปย์: คนสุดท้ายแล้วสินะ! ขออย่าเป็นผีอีกนะ ขอเป็นเรื่องรักเ
ระบบพยากรณ์สวรรค์กับคุณแม่ลูกแฝด บทที่ 173
ซินเหยานิ่งไปเล็กน้อยก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มราวสายลมยามค่ำ“ส่วนเรื่องของคุณกับแฟน…” ซินเหยานิ่งไปครู่หนึ่ง ดวงตาอำพันสะท้อนแสงจากจออย่างสงบ เธอพูดช้าแต่ทุกคำหนักแน่น“คนที่คุณรัก...อาจไม่ใช่คนที่ฟ้าส่งมาให้ครองคู่ บางคนมีไว้เพื่อสอนให้คุณรู้จักคำว่ารักเท่านั้น ไม่ใช่เพื่ออยู่ด้วยกันตลอดไป...เมื่
ระบบพยากรณ์สวรรค์กับคุณแม่ลูกแฝด บทที่ 172
ความเงียบภายในห้องไลฟ์ถาโถมลงมาหนักจนแทบไม่มีใครได้กลั้นหายใจ เสี้ยววินาทีหลังจากอาเฟิงรายงาน ซินเหยาค่อยๆ ลดมือที่เต็มไปด้วยแสงสีทองลง แสงรอบตัวเธอจางหายไปช้าๆ เสี่ยวหลานยังคงหลับตา ตัวสั่นระริกเล็กน้อยแต่ไม่เหมือนเดิม ความหนักอึ้งที่กดทับเธออยู่เมื่อครู่…หายไปเกือบหมดลมหายใจของเธอค่อยๆ สม่ำเสมอขึ้
ระบบพยากรณ์สวรรค์กับคุณแม่ลูกแฝด บทที่ 171
บทที่ 92 ผนึกวิญญาณทันทีที่เส้นแสงสีทองเชื่อมต่อกับยันต์ พลังในห้องก็สั่นสะเทือนคล้ายแรงลมที่พัดจากโลกอีกฝั่งหนึ่ง น้ำในถ้วยกระเพื่อมแรงขึ้น“ซู่…” เสียงแหลมสูงของน้ำในถ้วยเดือดพล่าน แต่กลับไม่มีไอร้อนสักหยดเดียว เงาดำที่ถูกดึงออกจากร่างเสี่ยวหลานยังไม่ยอมจำนนจู่ๆ แขนสีดำทมิฬ เหมือนแขนของบางสิ่งที
