บทที่ 57

บทที่ 34 ว่าที่นางแบบ-นายแบบตัวน้อย

หลังจากพักหายใจจนเหงื่อเริ่มแห้ง ซินเหยาก็พาเด็กๆ กลับเข้าห้อง เด็กทั้งสองนั่งพิงหมอนอิงบนโซฟา หลันหลันยังหอบ นิดๆ แต่ดวงตาใสเป็นประกาย เธอเอ่ยเสียงใส

“หม่าม้า หนูเหนื่อยมากเลย แต่ก็สนุกนะคะ!”

หมิงหมิงนั่งตัวตรงกว่า พยายามทำสีหน้าเรียบเฉย แต่สุดท้ายก็เผลอพูดออกม