مشاركة

ตอนที่ 10 ค่าปิ่น

مؤلف: วริษา
last update تاريخ النشر: 2025-11-02 20:25:07

ตอนที่ 10 ค่าปิ่น

“หนูน้อยเดี๋ยวก่อน รอข้าก่อน”

“พี่สาวมีอันใดหรือเจ้าคะ”

“ข้าให้ ข้าเห็นเจ้าอยากกิน ข้ากับน้องชายก็เคยอดมาก่อน ข้าเข้าใจความรู้สึกของเจ้าส่วนนี่ของท่านยายเจ้าค่ะ ท่านไม่ต้องคิดมากนะเจ้าคะเพียงแค่ข้าเห็นท่านทั้งสองแล้วเหมือนเห็นตนเองกับน้องชายเมื่อก่อน หากไม่มีอะไรกินไปที่เรือนของข้าได้นะเจ้าคะ ข้ามีนามว่าจางเซี่ยวซือเรือนของข้าอยู่ท้ายหมู่บ้าน รุ่งเช้าไปที่นั่นนะเจ้าคะ ข้าจะนำผักกับไข่ไก่ให้มาปรุงอาหาร” เพียงคำพูดของเซี่ยวซือหญิงชราสั่นเทาไปทั้งตัวสะอึกสะอื้นก้มหัวให้เซี่ยวซืออย่างซาบซึ้งน้ำใจ

“ขอบใจแม่นางที่เมตตาเราสองคน ชิงชิงรีบขอบคุณพี่สาวคนสวยกับพี่ชายเร็วเข้า”

“ขอบคุณนะเจ้าคะ อร่อยมากจริง ๆ ด้วย ท่านยายลองกินสิเจ้าคะหวานมาก ๆ เลย ข้าจะเก็บเอาไว้กินวันละลูก” เด็กหญิงตัวน้อยรับถังหูลู่มากัดกินดวงตาปริ่มไปด้วยความสุข ทั้งสองพี่น้องที่เป็นฝ่ายมอบให้ก็มีความสุขไม่ต่างกัน

“เจ้าอร่อยข้าก็ดีใจ อย่าลืมนะเจ้าคะท่านยายรุ่งเช้าไปหาข้าที่เรือน จะได้ไม่ต้องอดอยากแม้ว่าข้ามีไม่มากแต่ก็อยากจะเป็นฝ่ายมอบให้คนที่ทุกข์ยากเช่นเดียวกัน”

“ขอบคุณแม่นางทั้งงดงามทั้งจิตใจดี ขอให้แม่นางพบเจอแต่เรื่องดี ๆ ในชีวิต” หญิงชราขอบคุณนางครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะจูงมือหลานสาวเดินกลับเรือน เซี่ยวซือยิ้มกริ่มออกมาด้วยความสุขไม่ต่างอันใดกับเซียวหลง

“ข้าไม่คิดเลยว่าการให้ผู้อื่นจะมีความสุขมากขนาดนี้ เด็กหญิงคนนั้นเหมือนข้าในเมื่อก่อนเลยขอรับ ”

“เพราะท่านยายกับเด็กหญิงคนนั้นมีชีวิตเหมือนพวกเราข้าถึงอยากแบ่งบันในสิ่งที่เด็กคนนั้นไม่มีโอกาสจะได้รับ เอาล่ะวันนี้ทำความดีแล้วกลับเรือนไปพักกันเถอะ รุ่งเช้าต้องตื่นมาเก็บผักเพื่อออกขายกัน”

“ได้เลยขอรับท่านพี่” สองพี่น้องเดินกลับเรือนดทั้งรอยยิ้มโดยที่ไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองอยู่ไม่ห่าง

“ไม่ใช่แค่ใบหน้าที่งดงามแต่จิตใจของเจ้าเองก็งดงามเช่นเดียวกัน โชคชะตาคงนำพาให้ข้ามาพบสตรีเช่นเจ้า” โม่หลานยืนมองสายตาเต็มไปด้วยความปลื้มปริ่มสตรีที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นตึกตักและถูกชะตาตั้งแต่คราแรก หลังรู้มาจากลูกน้องนางเป็นบุตรสาวของใต้เท้าจาง ทว่าเมื่อสิ้นใต้เท้าจางกับท่านแม่ของนาง ชีวิตของนางพลิกผันระหกระเหินพานางดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด จนมาอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้ทว่าเมื่อไม่กี่เดือนก่อนร่างกายของนางอ่อนแอลง จับไข้นอนป่วยไปหลายวันทำให้น้องชายเข้าไปขโมยของมาให้น้องเล็กได้กิน แต่เมื่อนั้นนางได้ฟื้นขึ้นมาและทำให้ชีวิตของน้อง ๆ อยู่รอดจนมาถึงวันนี้ ดูเหมือนว่าตอนนี้ครอบครัวของนางจะมีความเป็นอยู่ดีขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งคิดโม่หลานยิ่งสงสัย นี่นะหรือสตรีที่เคยอ่อนแอบอบบาง ช่างต่างจากที่ลูกน้องไปสืบมา

“นายท่านตอนนี้ทางนั้นเริ่มเคลื่อนไหวแล้วขอรับ” ลูกน้องคนสนิทเดินมาด้านหลังกระซิบกระซาบข้างหูของโม่หลาน ใบหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนสีจากที่ยิ้มกลายเป็นจริงจังขึ้นมา

“เร่งตามจับคนพวกนั้นให้ได้ก่อนที่ท้องฟ้าจะสว่าง”

“ขอรับ”

ฝั่งด้านเซียวจ้าน

ตอนนี้เขาเดินเล่นในงานกับมู่เสี่ยวเอ๋อร์สตรีที่เอาแต่ใจตนเอง นางพาเขาวิ่งหนีสาวใช้ของนางจนสำเร็จก่อนจะจับมือของเขาเดินซื้อของกิน จนกระทั่งมาถึงร้านเครื่องประดับ สายตาของเซียวจ้านเหลือบไปเห็นปิ่นปักผมเขาหยุดเดินจนเสี่ยวเอ๋อร์ต้องหันกลับมามอง เห็นสายตาของเขาจับจ้องไปยังปิ่นปักผมลายดอกโบตั๋นสีชมพูอ่อนงดงามเรียบหรู นางยิ้มระรื่นรีบเอ่ยถามเขาทันที

“เจ้าจะซื้อปิ่นปักผมให้ข้าหรือ ? ช่างมีสายตาที่แหลมคมจริง ๆ ปิ่นปักผมดอกโบตั๋นอันนั้นเหมาะกับชุดที่ข้าสวมใส่มาวันนี้พอดีเลย”

“ผู้ใดบอกว่าข้าจะซื้อให้ท่านกัน ข้าจะซื้อให้สตรีที่ข้ารัก” ใบหน้าเรียบเฉยตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกทำให้อีกฝ่ายใบหน้าพลันเปลี่ยนสี

“ชิใครบอกว่าข้าอยากได้ แม้ว่าข้าอยากได้ข้าก็สามารถซื้อเองได้ไม่หวังให้เจ้าซื้อให้หรอก” เซียวจ้านส่ายหัวไปมาก่อนจะเดินเข้าไปถามราคากับพ่อค้า

“ปิ่นอันนี้มีราคาเท่าใดหรือขอรับ”

“ท่านช่างมีสายตาแหลมคมจริง ๆ ขอรับ เหมาะกับสตรีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ท่านมากเลย ข้าจะลดราคาให้แต่เดิมราคาปิ่นอันนี้ตกอยู่ที่ราคา 2 ตำลึงเงิน ข้าจะลดให้เหลือเพียง 1 ตำลึงเงิน ท่านจะรับหรือไม่?” เซียวจ้านนำถุงเงินออกมานับพบว่ายอดเงินที่พี่เซี่ยวซือ มอบให้จำนวนไม่ถึง 1 ตำลึงเงิน เขายิ้มเจือน ๆ เก็บเงินใส่ถุงไว้เช่นเดิมส่ายหน้าก่อนจะตอบพ่อค้า

“รอบนี้ข้ายังไม่เอาขอรับ ขอบคุณนะขอรับ” เสี่ยวเอ๋อร์ยืนกอดอกอยู่ด้านหลังเห็นใบหน้าของเซียวจ้าน นางถอนหายใจเฮือกใหญ่ก้าวเท้าออกมาด้านหน้าพร้อมยื่นถุงเงินให้แก่พ่อค้าเพื่อซื้อปิ่นปักผมนั่น

“ช่วยห่อให้ข้าด้วย ข้าต้องการปิ่นดอกโบตั๋น 2 อัน นี่เงิน 2 ตำลึงเงิน”

“ได้เลยขอรับคุณหนู ข้าจะรีบห่อให้ท่านเดี๋ยวนี้เลย” พ่อค้ายิ้มกว้างรีบนำปิ่นปักผมห่อยื่นให้เสี่ยวเอ๋อร์ทันที เมื่อได้ของนางเดินเล่นกับเซียวจ้านพักใหญ่ก่อนจะให้เขาไปส่งหน้าเรือนเมื่อเห็นว่าตอนนี้น่าจะยามสองแล้ว หากท่านพ่อรู้ว่านางแอบมาเที่ยวเล่นกับบุรุษเพียงลำพังสาวใช้ของนางถูกทำโทษแน่ ๆ

มาถึงหน้าเรือนเสี่ยวเอ๋อร์ยังไม่ได้เข้าเรือนทันทีนางหันหลังกลับมาหาเซียวจ้านพร้อมยื่นปิ่นปักผมที่ซื้อมาเมื่อครู่ให้เขาหนึ่งอัน

“อ่ะ ! นี่ข้าให้ จะมีสตรีใดในเมืองนี้ที่จิตใจกว้างเหมือนข้า ยอมซื้อปิ่นปักผมเพื่อให้ชายที่ตนเองชอบใจไปมอบให้สตรีในใจของเขา ”

“ข้ามิได้ขอร้องให้ท่านซื้อให้เสียหน่อย ข้าไม่ขอรับมัน”

“เจ้านี่นะ เรื่องมากเสียจริงข้าให้คือข้าให้และไม่ต้องคิดว่าข้าจะจะทวงบุญคุณ ส่วนอีกอันนั่นคือของข้าแต่เจ้าช่วยปักที่ผมของข้าให้ที” เสี่ยวเอ๋อร์ยื่นปิ่นปักผมใส่กลางอกของเขาโดยที่เซียวจ้านไม่อาจจะปฏิเสธมันได้สตรีนางนี้ช่างเอาแต่ใจที่สุด

“ท่านนะสิเรื่องมาก ข้าจะชดใช้คืนให้ท่านก็แล้วกันข้าไม่อยากรับของผู้ใดมาเปล่า ๆ” เขาจับปิ่นอันที่เสี่ยวเอ๋อร์มอบให้ใส่แขนเสื้อตนเองก่อนจะจับอีกอันที่อยู่ในมือของนางมาปักผมให้นางอย่างเร่งรีบ ดวงหน้าของเสี่ยวเอ๋อร์แดงระเรื่อเมื่อยามนี้นางอยู่ใกล้ร่างใหญ่ที่กำลังโน้มตัวปักปิ่นผมให้นาง แม้จะรู้สึกเสียใจลึก ๆ ที่เขามีสตรีในดวงใจก็ตาม ครั้นนั้นนางเงยหน้าขึ้นไปมองร่างสูง ลมหายใจอุ่น ๆ ทำให้รู้ว่ายามนี้นางอยู่ใกล้ชิดเขามากเพียงใดและนางก็ทำในสิ่งที่เขาไม่คาดคิดหลังจากที่เขาปักปิ่นผมให้นางเสร็จ

“เสร็จแล้ว ข้าขอตัวกลับก่อนอีกไม่นานข้าจะหาเงินมาคืนท่านอะ…. 0_0"

จุ๊บ!!

“มิต้องเอามาคืนนี่คือค่าปิ่นที่ข้าจ่ายให้เจ้าเมื่อครู่” เสี่ยวเอ๋อร์ชะเง้อตัวจูบที่ริมฝีปากหนาของเขาแผ่วเบาและรีบบอกเขาพรางเดินกึ่งวิ่งเข้าเรือนด้วยความเขินอายใบหน้าของนางแดงระเรื่อจนถึงใบหู ส่วนเซียวจ้านยืนตัวแข็งอยู่กับที่ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงตึกตัก ร่างกายร้อนวูบวาบอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ค่อย ๆ เลื่อนมือมาแตะที่ริมฝีปากของตนเองแผ่วเบา

“เมื่อครู่นั่นมันอะไรกัน ! หัวใจของข้าเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงใจเต้นแรงเช่นนี้ นางคือคนที่ข้าไม่สมควรไปรู้สึก ให้ตายเถอะ” เซียวจ้านตั้งสติรีบเช็ดปากตนเองหันหลับเดินกลับเรือนด้วยหัวใจที่ว้าวุ่น

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 43 ใจอ่อนตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว(ตอนจบ)

    ตอนที่ 43 ใจอ่อนตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว เซียวจ้านเห็นสีหน้าแววตาของเหวินโม่หลานแม้เขาไม่ได้แสดงออกมามากนักแต่ก็ปกปิดเซียวจ้านมิได้ว่าเขาเศร้าและเสียใจเพียงใดคนที่ฟื้นคืนกลับมามิใช่สตรีที่เขารัก หลังจากคุยกับเซี่ยวซือเสร็จเซียวจ้านให้พี่สาวนอนพักผ่อนก่อนที่ตนจะเดินออกมาที่หน้าเรือนเห็นโม่หลานจ้องมองไปยังเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย“ท่านจะทำอย่างไรต่อไปขอรับ ข้าเข้าใจความรู้สึกท่านดี ข้าเองก็ไม่ต่างจากท่านสักนิดแม้ว่าคนที่กลับมาจะเป็นพี่สาวตัวจริงของข้าแต่ข้าก็อยากให้พี่สาวคนนั้นกลับมาเช่นเดียวกัน เฮ้อ ! ชีวิตคนเราช่างน่าเศร้านะขอรับ มาให้พบเจอผูกพันและจากลาแม้ว่าจะจากลากันเมื่อไหร่ก็ต้องถึงคงวันจากลาอยู่ดี อากาศเย็น ๆ อย่างนี้เราไปดื่มสุราให้ร่างกายอบอุ่นกันเถอะขอรับ” “นั่นสินะ มาให้ผูกพันและยังไม่ได้ร่ำลาด้วยซ้ำ เอาสิข้าเองก็อยากดื่มสุราเช่นเดียวกัน” ทั้งสองเดินทางไปที่โรงเตี๊ยมในหมู่บ้านดื่มสุรากันอย่างเศร้าใจเมื่อเริ่มเมาทั้งสองก็เอ่ยถึงเซี่ยวซือด้วยความคิดถึง“เฮ้อ ! ข้าคิดว่าเมาแล้วจะเลิกคิดถึงแต่ไม่เลย ยิ่งข้าดื่มเข้าไปมากเท่าไหร่ข้ายิ่งเห็นใบหน้าของนางชัดเจน ข้าคิดถึงเจ้าเหล

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 42 ท่านพี่ตัวจริง

    ตอนที่ 42 ท่านพี่ตัวจริง“ท่านพี่ไม่ใช่คนของโลกนี้ ท่านพี่มาจากที่อื่นขอรับ ” เซียวจ้านได้เล่าเรื่องทั้งหมดของเซี่ยวซือให้โม่หลานได้รับรู้ ตอนนี้เขารู้ความจริงหมดทุกอย่างราวกับโลกหยุดหมุน มองไปทางใดเคว้งคว้างไปหมด อากาศที่หนาวเหน็บยังหนาวไม่เท่าหัวใจของเขายามนี้ หวนย้อนกลับไปคิดถึงเรื่องเก่า ๆ ที่ผ่านมาและจำคำถามที่นางถามเขาออกมาได้ ว่าวันหนึ่งนางไม่เหมือนเดิมเขาจะยังรักอยู่มั้ย ตอนนี้สติของโม่หลานไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขาเดินผ่าหิมะที่ตกลงมาอย่างโหมกระหน่ำ ไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมายเพราะยอมรับความจริงไม่ได้เขาเสียใจปวดร้าวทั้งหัวใจ ไม่ใช่แต่เขารักนางไม่ได้แต่เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่านางคือใครและอยู่ที่ใด สู้ตายจากกันไปยังดีกว่ารู้ความจริงเรื่องนี้ “ทำไม ทำไมต้องเกิดเรื่องบ้า ๆ นี่ขึ้นด้วย จริงสิตอนนี้ข้าจะมาเสียใจจนไม่ได้สติเช่นนี้ไม่ได้ ข้าจะต้องตามหาหมอที่เก่งที่สุด ใช่แล้วหมอหลวงต้องรักษานางได้แน่ ๆ ” เมื่อคิดได้อย่างนั้นโม่หลานรีบเดินทางกลับเรือนของเขาเพื่อให้เจิงหลงไปตามหมอหลวงที่วังหลวงมารักษาเซี่ยวซือ ตอนนั้นเองเขาได้พบกับลี่เหมยเอ๋อที่กำลังมาหาเขาที่เรือนพอดี นางไม่ใช่คู่หมั้

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 41 ข้าไม่ต้องการเช่นนี้

    ตอนที่ 41 ข้าไม่ต้องการเช่นนี้ หลังจากที่ลี่เหมยเอ๋อกลับไปเซี่ยวซือกลับห้องคิดทบทวนทุกอย่างและเสียใจที่ตนเองรักคนที่มีเจ้าของ นางไม่อยากให้เขามาตกต่ำอยู่กับนางที่นี่หากสตรีนางนั้นเอ่ยความจริง นางจะเป็นคนเดินออกไปจากโม่หลานเอง ก๊อก ๆ เสียงประตูดังขึ้นอีกครั้ง เซี่ยวซือหันขวับไปมอง พบสาวใช้คนเดิมเดินเข้ามา“มีอะไรอีกอย่างนั้นหรือ ? หรือว่าสตรีคนเมื่อครู่นี้นางกลับมา”“มิใช่เจ้าค่ะ มีคุณชายตัวน้อยมาที่นี่บอกว่าเขาคือคุณชายน้อยจางเซียวหลงเจ้าค่ะ”เซียวซือได้ยินลุกขึ้นพรวดวิ่งออกไปหาน้องชายทันที ไม่คิดเลยว่าเขาจะกลับมาเร็วขนาดนี้ แต่ก้มาในช่วงที่นางต้องการเช่นเดียวกัน “เซียวหลงเจ้ากลับมาไม่เห็นแจ้งข้าล่วงหน้า ข้าจะได้ไปรับเจ้า”“ข้าอยากเดินทางกลับมาด้วยตนเองขอรับ ก่อนมาที่นี่ข้าไปหาพี่เซียวจ้านมาแล้ว ที่นี่กว้างใหญ่จริง ๆ ขอรับ ”“เจ้าไปแจ้งพ่อครัวทำซุปร้อน ๆ มาต้อนรับคุณชายน้อยจางเซียวหลงและให้สาวใช้ไปจัดเตรียมห้องให้เขาด้วย” “เจ้าค่ะคุณหนู” สาวใช้ก้มโค้งรับคำสั่งของเจ้านาย“เจ้าเดินทางมาคงหนาวมาก ๆ สินะนั่งลงตรงนี้ก่อนเดี๋ยวข้าจะไปเอาผ้าห่มมาห่มกายให้เจ้าจะได้คลายความหนาว”

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 40 มีพบต้องมีจาก

    ตอนที่ 40 มีพบต้องมีจาก“เจ้าจะเศร้าทำไมกัน ข้าไม่ได้ต้องบอกเจ้าแล้วให้เจ้าเศร้าแบบนี้เสียหน่อย ที่ข้ามาวันนี้มิใช่ว่าข้ามาลา เพียงแต่ข้าคิดถึงเจ้าท่านนั้น แต่ถึงแม้ว่าข้าจะไปในวันใด ตอนนี้ข้าก็หมดห่วงแล้ว เซียวจ้านมีครอบครัวที่ดี ส่วนเจ้าก็ได้เรียนมีความรู้ติดตัว ดีไม่ใช่หรือหากวันใดข้าจากพวกเจ้าไปพี่สาวตัวจริงของพวกเจ้าก็กลับมา ” เซียวหลงกัดริมฝีปากกอดเซี่ยวซือแน่นน้ำตาไหลรินอาบแก้มใจหายอย่างบอกไม่ถูก “แม้ว่าข้าจะรักพี่สาวของข้า แต่ท่านก็เป็นพี่สาวของข้าเช่นเดียวกัน ข้ารักท่านนะขอรับ”“เด็กน้อยเจ้านี่นะยังขี้แยไม่เลิกจริง ๆ หากวันหนึ่งข้าจากไปจริง ๆ พวกเจ้าอย่าโศกเศร้าเสียใจเลยให้คิดถึงวันเวลาที่เรามีความทรงจำดี ๆ ต่อกัน และจำคำสอนของข้าเอาไว้ไม่ว่าจะเป็นการแก้ปัญหาหรือหนทางเอาตัวรอด ข้าเชื่อพวกเจ้าจะเติบโตและใช้ชีวิตได้เป็นอย่างดี” เซี่ยวซือลูบศีรษะของเซียวหลงเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มแสนเศร้ามิใช่นางไม่เสียใจและเสียดายหากต้องกลับไปจริง ๆ แต่นี่เป็นสิ่งที่นางไม่สามารถเลือกได้เลย เซียวจ้านเห็นเช่นนั้นเข้าไปกอดทั้งสองกลมเกรียว พูดคุยกันอยู่พักใหญ่จนถึงเวลาแยกจาก เซี่ยวซือไม่ลืม

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่39 กลับเรือน

    ตอนที่39 กลับเรือน สองเท้าหยุดชะงักไม่กล้าจะเดินต่อทุกอย่างเบื้องหน้าราวกับความฝันจนคิดถึงน้อง ๆ ทั้งสองหากสองคนนั้นมาด้วยคงดีใจไม่น้อย“ตกใจสินะ ไม่ต้องเกร็งต่อจากนี้ทุกคนที่นี่ล้วนเป็นสาวใช้ของเจ้า ไม่ว่าเจ้าต้องการอันใดเพียงแค่เรียกใช้พวกนางทุกคนก็ทำให้เจ้าทุกอย่าง มาเถอะข้าจะพาเจ้าเดินดูรอบ ๆ เรือน ส่วนพวกเจ้าไปทำงานของพวกเจ้าได้แล้ว ต่อจากนี้ต้องดูแลคุณหนูจางเซี่ยวซือให้เป็นอย่างดี หากผู้ใดไม่เชื่อฟังข้าจะจัดการอย่างไร้ความปราณีและความเมตตา“ขอรับ/เจ้าค่ะ” ทุกคนต่างแยกย้าย โม่หลานพาเซี่ยวซือเดินรอบ ๆ เรือน เรือนหลังนี้กว้างใหญ่เกินไปสำหรับนาง แม้จะมีสาวใช้มากมาย จู่ ๆ นางกลับใจหายขึ้นมา“เป็นอะไรไปทำไมสีหน้าถึงดูไม่ดีเช่นนั้น”“ข้าแค่คิดว่าที่นี่กว้างใหญ่เกินไปสำหรับข้า ไม่ว่าจะมองไปที่ใดข้าไม่คุ้นชินเลยสักนิด ”“ที่นี่คือบ้านของเจ้า เจ้าคือเจ้าของที่นี่ ข้าเข้าใจว่าเจ้าอาจจะเหงาเพราะไม่มีน้องชายมาอยู่ด้วย แต่ไม่นานเกินรอข้าจะมาอยู่ที่นี่กับเจ้าแน่ ๆ เอาไว้รอให้ข้าสะสางเรื่องของข้าเสร็จเมื่อไหร่ เรามาแต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่นี่มีบุตรสัก 3-4 คนเจ้าจะได้ไม่เหงา ดีหรื

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 38 เปิดใจ

    ตอนที่ 38 เปิดใจเรือนของเซี่ยวซือ ตื่นเช้ามาวันนี้นางเตรียมอาหารสำหรับสามคนเสร็จแล้วกำลังเดินไปที่ร้านขายของหน้าเรือน ตอนนั้นเองเห็นเสี่ยวเอ๋อร์นางปัดกวาดเช็ดถูร้านอย่างขมักขะเม้นจนนางแปลกใจ “เสี่ยวเอ๋อร์เจ้าทำงานพวกนี้เป็นด้วยอย่างนั้นหรือ ไม่เห็นต้องทำเลยข้ามิได้บังคับให้เจ้าต้องทำงานเสียหน่อย ตอนนี้เจ้าคอยดูแลเซียวจ้านก็พอแล้ว”“ข้าไม่อยากให้ตนเองเป็นภาระให้พี่เซี่ยวซือเจ้าคะ แม้ว่าข้าไม่เคยทำงานแต่ก็ใช่ว่าจะเรียนรู้มิได้ จะให้ข้านั่งกินนอนกินเหมือนตอนเป็นคุณหนูมู่เสี่ยวเอ๋อร์ได้อย่างไร”“เช่นนั้นก็ดี จริงสิข้ามีเรื่องหนึ่งจะบอกเจ้ากับเซียวจ้าน หลังจากที่เหวินโม่หลานกลับมาเขาจะพาเราทุกคนเดินทางไปที่เรือนตระกูลจาง พวกของใช้ทุกอย่างคงต้องขนไปด้วย คิดแล้วก็ใจหายข้าไม่อยากทิ้งที่นี่ไปเลย ที่นี่คือเรือนที่ข้ารักและผูกพัน ไหนจะแม่ไก่เต็มเล้าไหนจะผักที่กำลังเติบโต อีกอย่างร้านค้าของข้าที่เปิดอยู่ที่นี่กำลังไปได้ด้วยดีแถมยังมีอีกคนที่ข้าเป็นห่วงคือชิงชิงกับท่านยายของนาง หากเราเดินทางไปอยู่ที่เรือนตระกูลจางอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่งนางคงกลับไปใช้ชีวิตอด ๆ อยาก ๆ เช่นเดิม ข้าไม่อยากจะทิ้งนางไปเ

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 27 ตามหาเซียวจ้าน

    ตอนที่ 27 ตามหาเซียวจ้านโม่หลานเดินกลับมาหาเซี่ยวซือเล่าให้นางฟัง ตอนนี้นางมืดแปดด้านไม่รู้ว่าเซียวจ้านจะพาเสี่ยวเอ๋อร์หนีไปทางใด “ในเมื่อสาวใช้บอกว่าเสี่ยวเอ๋อร์ยังอยู่ในนี้หมายความว่ายังไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าตอนนี้นางได้หนีไปกับเซียวจ้าน ต้องมีคนช่วยเหลือทั้งสองแน่ ๆ หากเป็นเช่นนั้นใต้เท้ามู่เอง

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 24 ท่านไม่เคยรักใคร

    ตอนที่ 24 ท่านไม่เคยรักใคร“คงสนุกมากสินะ ใบหน้าของเจ้าเบิกบานเสียจริง ๆ บุรุษที่ข้าหาให้เจ้าไม่สนใจแต่กลับเลือกคว้าชาวบ้านจน ๆ ไร้สกุลมาเคียงข้าง นี่นะหรือบุตรสาวของใต้เท้ามู่ น่าอับอายจริง ๆ ”“ท่านพ่อ ข้าไม่ได้ทำอะไรเสียหายเลยนะเจ้าคะ ”“ไม่เสียหายอย่างนั้นหรือ? มีสตรีไม่ออกเรือนที่ใดกันกล้าไปย

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 17 มาทางใดกลับไปทางนั้น

    ตอนที่ 17 มาทางใดกลับไปทางนั้น“แก่จวนจะลงโรงยังมักโลภของคนอื่นไม่รู้จักพอ ตอนนั้นที่ข้ายอมเพราะข้ายังเด็กและไร้ทางสู้คิดไม่ทันคนคดโกงเช่นท่าน แต่ครั้งนี้ข้าจะไม่ยอมอีกต่อไป ห้ามท่านก้าวเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียวมิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน ”เซี่ยวซือเอ่ยออกมาเสียงดังจนเซียวจ้านที่ยกสำรับมาได้ยินรีบย่

  • ระบบมิติภารกิจเลี้ยงดูครอบครัวให้สุขสบาย   ตอนที่ 13 ขอทำตามใจตัวเอง

    ตอนที่ 13 ขอทำตามใจตัวเอง เซี่ยวซือเดินไปที่ตลาดเพื่อหาน้องชายของตัวเองทว่าเดินไปทางใดไม่พบเจอจึงเลือกที่จะเดินกลับไปรอที่เรือนอย่างไรเขาก็ต้องกลับเรือน ตามหากันไปเช่นนี้ก็เสียเวลาเปล่านำเวลาที่เหลือไปทำอย่างอื่นจะดีกว่า ตอนนี้คะแนนของนางที่สะสมมีมากมายจึงอยากจะต่อเติมสวนผักและคอกสัตว์ แต่ขอ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status