ข้ามภพมาเป็นแม่ค้าลูกติด

รุ่งอรุณของวันใหม่มาเยือนยังสุ่ยโจวอีกครั้ง เดือนจรัสในร่างของเผยหว่านอีก็ตื่นขึ้นมารับวันใหม่ด้วยการลุกขึ้นมาเก็บกวาดบ้านช่อง หุงหาอาหารเสร็จแล้วนางจึงไปดูแลมารดาตาบอดกับบุตรสาวตัวน้อยอย่างตั้งอกตั้งใจ จนท่านป้ากับท่านลุงที่ปลูกข้าวติดกับที่ดินของสามสาวต่างวัยแวะมาทักทายพูดคุยตามประสาชาวบ้านนอกทั่วไป“นี่แม่นางเผยเจ้าหายป่วยดีแล้วหรือ?”สอบถามจนได้ความก็ทราบว่าท่านป้ากับท่านลุงแซ่ ‘จาง’ นามว่าท่านป้า ‘จางหรู’ กับท่านลุง ‘จางเสิ่น’ ที่มีที่ดินติดกันซึ่งกำลัง ‘หิ้ว’ ปลาเค็มมาฝากเพื่อผูกมิตรกันเอาไว้ตามประสาคนบ้านใกล้ชิดติดกัน“อ้าวท่านป้าจาง ข้าหายสบายดีแล้วเจ้าค่ะนั่นถืออันใดมามากมาย”หญิงสาวหันไป ‘ผูกมิตร’ กับอีกฝ่ายก่อนจะเดินตรงไปพูดคุยกับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสดใสใบหน้ายิ้มแย้มจนท่านป้าจางเชื่อสนิทใจว่าหญิงสาวตรงหน้านั้นคงหายป่วยแล้วจริง ๆ เพราะหลายวันก่อนที่นางแวะไปเยี่ยมอีกฝ่ายถึงในเรือนนั้นร่างกายนี้ซีดเผือดราวกับคนใกล้ตายก็มิปาน“ปลาเค็มน่ะแม่นางเผย เห็นเจ้าเพิ่งย้ายมาแล้วยังมีเด็กเล็ก เจ้าเองก็ป่วยอีกด้วยกินปลาเค็มย่อมไม่แสลงไข้”“ขอบคุณท่านป้าจางอย่างยิ่งเจ้าค่ะ”เผยหว่านอีเร่งเ

ตอนที่ 3ค่าแรงของเสี่ยวหว่าผ่านมาอีกเจ็ดวันนอกจากซาลาเปา หมั่นโถว ขนมจีบไส้ต่าง ๆ แล้วเผยหว่านอียังไปได้สูตรเกี๊ยวปลาและเกี๊ยวปูจากนางจางซื่ออีกด้วย ส่วนพื้นดินรกร้างก็เริ่มโล่งเตียนไปเกือบจะหมด ทางด้านรั้วบ้านก็เริ่มจะล้อมมิดชิดไปมากแล้ว ในใจของเผยหว่านอีนั้นที่คิดเอาไว้ก่อนสิ่งอื่นก็คือซ่อมแซมบ้านทั้งประตูหน้าต่างรวมไปถึงหลังคา กับจัดการทำรั้วบ้านให้แข็งแรงแน่นหนา เพราะหากนางออกไปขายของนางเฉียวซื่อผู้เป็นมารดาต้องอยู่ลำพังภัยร้ายอาจมาถึงตัวหญิงชราโดยมิทันระวัง ถึงจะผูกมิตรไว้ทั่วเหิงเตี่ยน แต่ทว่ารู้หน้ายากจะรู้ใจนางจึงไม่เคยวางใจผู้ใดทั้งสิ้นนอกจากคนในครอบครัวของตนเองเท่านั้น“หมดไปไม่น้อยแล้วกระมังหว่านอี?”ไหนจะซ่อมแซมหลังคาที่มีรูรั่ว ไหนจะซ่อมประตูหน้าต่างตลอดจนล้อมรั้วรอบขอบชิด แล้วยังจ้างคนงานมาถางที่รกร้างเพื่อทำเป็นสวนผัก และแบ่งส่วนไปทำนาปลูกข้าว ซึ่งการปลูกข้าวที่สุ่ยโจวคือการหยอดเมล็ดข้าวลงดินรอให้ฝนตกข้าวจึงขึ้นแล้วชาวนาจึงค่อยมาถอนหญ้าดูแลนาข้าวต่อไปจวบจนเก็บเกี่ยวเมล็ดข้าวนั่นเลย แน่นอนว่าค่าใช้จ่ายย่อมมากมายดังที่มารดาเอ่ยถาม“เพื่อความปลอดภัยเจ้าค่ะท่านแม่ จ่ายมาก

จากเมนูก๋วยเตี๋ยวผัดไทที่เป็นเมนูประจำกายเดือนจรัส ด้วยเพราะชอบกินมากจึงชอบทำเลยได้สูตรพิเศษมา อีกหนึ่งอาทิตย์ต่อมาก็มีข้าวผัดห่อใบบัวเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง สองแม่ลูกยังคงมาค้าขายด้วยกันทุกวันไม่มีหยุด พออีกหนึ่งเดือนฝนเดือนหกเริ่มตกหนักจนสองแม่ลูกต้องวิ่งหลบฝนกันวุ่นวายอยู่แทบจะทุกวัน แต่โชคดีที่ยังขายของได้ดีและขายหมดทุกวัน วันไหนไม่หมดจริงสองแม่ลูกก็แจกจ่ายกับแม่ค้าที่ขายของร่วมกันอยู่ในตลาด พอหว่าหวาเอาขนมไปให้สุดท้ายแต่ละคนต่างก็แบ่งสิ่งของที่ตนเองได้ขายให้คืนกลับมาบ้าง ครั้นพอกลับมาถึงบ้านทั้งกับข้าวตลอดจนของกินต่าง ๆ ก็มากมายล้นมือไปหมด เผยหว่านอีก็นำไปแบ่งแจกจ่ายเพื่อนบ้านอย่างคนมีน้ำใจ พอเข้าช่วงหน้าฝนผักในสวนก็มากมายกินไม่ทัน เผยหว่านอีนั้นจึงไปขออนุญาตเถ้าแก่เนี้ยร้านสมุนไพรเสวียนว่าจะขอให้เผยหว่าหวานั้นตั้งโต๊ะขายผักสดอีกตัวซึ่ง จากความเป็นคนอัธยาศัยดีของคนแม่แล้วความน่ารักน่าเอ็นดูของคนลูก สองสามีภรรยาจึงอนุญาตแล้วแถมโต๊ะมาวางผักขายอีกด้วย“ผักสด ๆ จากสวนหว่าหวาเองนะจ๊ะ เชิญมาเลือกซื้อกันหน่อยเร็ว”คนแม่นั้นก็กำลังวุ่นวายกับการหยิบของขาย ฝ่ายคนลูกที่ไปจำมาจากในตลาดในยามเ

พอออกมาด้านนอกบ้านสายฝนก็เริ่มเทลงมาอีกครั้งทว่ามิได้หนักหนาอันใด เผยหว่านอีนั้นเดินด้วยความระมัดระวัง เพราะฝนตกพื้นดินลื่นมาก นางแวะดูแตงกวาที่กำลังออกผลดกมากทีเดียว หัวผักกาดขาวอวบอั๋นเพราะได้น้ำฝนมาหลายวัน ผักคะน้าก็กำลังงดงามจนใบนั้นเขียวชอุ่ม ภาพผักที่นางลงมือช่วยกันปลูกกับบุตรสาวเมื่อร่วมสองเดือนก่อนบัดนี้หลายแปลงได้กำหนดตัดขายได้แล้ว หญิงสาวภาคภูมิใจกับผักทุกต้น ปลายเท้าเรียวเดินไปยังท้องทุ่งนาต้นกล้าอ่อนที่บัดนี้เริ่มแทงหน่อขึ้นมาจากดินเพราะได้น้ำฝนมองแล้วเป็นทิวทัศน์อันแสนงดงามอายุจริงนางเพียงสิบหกปีอีกกว่าสี่เดือนจึงจะเต็มสิบเจ็ดปี แต่ข้ามภพมาได้เพียงร่วมสามเดือนนางกลับสร้างทุกสิ่งขึ้นมาได้ถึงเพียงนี้ ความรู้สึกว่าดวงใจมันฟูฟ่องเต็มหน้าอกเป็นเช่นไรนางเพิ่งได้ซาบซึ้งก็วันนี้นี่เอง ทว่าต้นกล้าของข้าวแทงดินโผล่พ้นขึ้นมา ต้นหญ้าเองมันก็ไม่ยอมน้อยหน้าเช่นกันหญิงสาวต้องใช้ความคิดอย่างหนักอีกครั้ง หากเป็นในยุคที่ตายจากมาคงเพียงใช้ยาฆ่าหญ้าฉีดพ่นก็ได้แล้ว แต่ในยุคนี้จะไปหาสารเคมีเช่นนั้นจากที่ใด คงมีก็แต่เพียงจ้างวานคนมาถอนหญ้าเหล่านี้เท่านั้น แต่เพียงทอดสายตามองไปยังไร่และผืนนาใก