مشاركة

บทที่ 2 เดทที่อยากให้ถูกเห็น (1)

مؤلف: Karawek House
last update تاريخ النشر: 2026-02-05 13:37:19

สามวันหลังคืนวันเกิด

พิงค์ยืนหมุนตัวอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว ภาพในกระจกสะท้อนให้เห็นสาวสวยผิวขาวจัดในชุดเดรสสีครีมเรียบๆ เธอเลือกต่างหูมุกเม็ดเล็กแทนเพชรเม็ดโต ขับให้ลุคนี้ยิ่งดูเป็นธรรมชาติ น่ารัก และเข้าถึงง่าย

นี่เป็นภาพลักษณ์ที่เหมาะที่สุดสำหรับเดทแรก

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์บนโต๊ะก็สั่น พร้อมๆ กับที่มีป๊อบอัพข้อความเด้งขึ้น

พี่ถึงแล้วครับ รออยู่หน้าร้าน 🙂

เป็นข้อความจากก้องไกร รุ่นพี่มหาวิทยาลัยที่เป็นคู่เดทของเธอในวันนี้

พิงค์ซ้อมยิ้มให้กระจก ยิ้มแบบสวยหวาน ยิ้มแบบน่ารัก แบบที่ใครได้มองต้องเผลอใจ แต่ดวงตานิ่งสนิท

“อืม...สมบูรณ์แบบ” เธอพึมพำเบาๆ

ร้านอาหารที่พิงค์เลือกตั้งอยู่ที่ชั้นล่างสุดของตึกสำนักงานใหญ่บริษัทคิมหันต์คอร์ปอเรชั่น

ร้านนี้เองก็เป็นหนึ่งในร้านอาหารภายใต้เครือ คิมหันต์คอร์ปอเรชั่น หลักฐานยืนยันก็คือโลโก้ตัว K สีเงินที่ติดหราอยู่หน้าร้าน

เห็นพิงค์เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มสดใส ก้องไกรลุกขึ้นยืนทันที

“วันนี้น่ารักมากเลยครับ” เขายิ้ม นัยน์ตาเป็นประกาย

“แค่วันนี้เหรอคะ” เธอเอียงคอถามน้ำเสียงติดจะอ้อน “ปกติพิงค์ไม่น่ารักเหรอคะ”

อีกฝ่ายรีบโบกมืออย่างร้อนรน “ไม่ใช่ๆ น่ารักทุกวันครับ แต่วันนี้น่ารักเป็นพิเศษ”

เธอเอียงหน้าน้อยๆ แสร้งยิ้มเขิน

ทันทีที่เห็นพิงค์เดินเข้ามา พนักงานในร้านก็รีบกุลีกุจอมารับหน้าลูกสาวท่านประธาน

พิงค์ชินกับท่าทีแบบนี้แล้ว เธอส่งยิ้มจางๆ ให้พนักงานที่กำลังประหม่า ก่อนหันไปหาก้องไกร “พี่ก้องคะ ย้ายโต๊ะไหมคะ ตรงนั้นจัดดอกไม้สวยมากเลย” เธอชี้ไปที่โซนกระจก จุดที่กล้องวงจรปิดเห็นชัดที่สุด

ก้องไกรพยักหน้ารับ รีบกุลีกุจอช่วยพิงค์ถือกระเป๋าพาย้ายที่นั่งด้วยรอยยิ้ม

เขารอวันที่จะได้ออกเดทกับเธอแบบนี้มานานแล้ว!

พิงค์เองก็ยิ้มหวานแบบเดียวกัน สีหน้าท่าทีของเธอในวันนี้ ดูน่ารักจนคนมองใจละลาย

“ขอโทษที่มาช้านะคะ เมื่อคืนพิงค์นอนไม่ค่อยหลับเลย...พี่ก้องมาถึงนานรึยังคะ” พิงค์ถามเสียงนุ่ม เปิดประเด็นชวนคุย

แล้วหลังจากนั้นทุกบทสนทนาก็ไหลลื่น คุยอะไรก็ถูกคอกันไปหมด

พิงค์รู้จังหวะรับมุก รู้จักหวะที่ควรตอบ รู้จังหวะที่ควรถาม หัวเราะและยิ้มได้ถูกจังหวะ เหมือนเกิดมาเพื่อทำให้คนตรงหน้ารู้สึกว่าตัวเองสำคัญ

เมื่อเครื่องดื่มสำหรับต้อนรับลูกค้าวีไอพีถูกยกมาเสิร์ฟ เธอไล้ปลายนิ้วเรียวสวยแตะขอบแก้วเบาๆ ก่อนช้อนตาขึ้นสบสายตา แย้มรอยยิ้มอุ่นสว่างไสวเหมือนแสงแดดอ่อนๆ ในตอนเช้า

ก้องไกรแทบจะตกหลุมที่มีชื่อว่า ‘รัก’ ลงไปทั้งตัวในเวลาแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น

แต่ทันทีที่ก้องไกรก้มลงเปิดเมนูเพื่อสั่งอาหารให้ รอยยิ้มของพิงค์ก็หายไปทันที

ดวงตาของเธอว่างเปล่า ไร้แววเขินอาย ไร้ความสนใจ ไร้ความรู้สึก

เหมือนนักแสดงหลังถูกสั่งคัต เหมือนหุ่นยนต์ที่สวิตช์ถูกกดปิด เหลือไว้เพียงความเฉยชาและการคิดคำนวณ

“พี่ก้องคะ” เธอเรียกเสียงหวาน

“ครับ?”

“ถ่ายรูปให้หน่อยได้ไหมคะ วันนี้แต่งตัวนานมากเลย”

“ได้เลยครับ!”

เธอยื่นมือถือให้ หมุนตัวเล็กน้อย ยกยิ้ม มองกล้อง แล้วภาพก็ออกมาสวยแบบที่ตั้งใจ

“พี่ขอถ่ายรูปคู่ได้ไหมครับ” เขาถามอย่างเกรงใจ

“ได้สิคะ” เธอขยับเข้าใกล้พอให้ดูสนิท แต่ไม่ใกล้พอให้เนื้อตัวสัมผัสกัน

แชะ!

“ขอดูหน่อยค่ะ” เธอกดเลือกรูปแล้วอัปโหลดพร้อมแคปชั่นสั้นๆ

first date ☕✨

เธอแท็กสถานที่ แท็กร้าน แท็กเขา

ไม่ถึงหนึ่งนาที การแจ้งเตือนก็เริ่มเด้งรัว

ก้องไกรโพสต์รูปคู่ตาม และแท็กเธอกลับอย่างภูมิใจ

พิงค์วางโทรศัพท์มือถือ ยกแก้วเครื่องดื่มหวานละมุนขึ้นจิบ มุมปากยกยิ้ม

การเซ็ตอัพฉากเสร็จสมบูรณ์!

เอาล่ะ...ทีนี้จะทำยังไงคะ ป๊า

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย   บทที่ 91 กลับสู่รากเหง้า (ตอนจบ)

    บ้านพักที่พวกเขาเดินทางไปถึง เป็นคฤหาสน์ที่ดูเก่าแก่หลังหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากความวุ่นวายของเมือง รอบนอกคฤหาสน์มีต้นไม้สูงใหญ่เรียงราย มีรั้วเหล็กขนาดใหญ่ และมีอาณาบริเวณกว้างขวางจนพิงค์มองแล้วรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าสู่ฉากในภาพยนตร์ฝรั่งย้อนยุคอย่าง เดอะบริดเจอร์ตันพิงค์กาดตามองความอลังการตรงหน้าแล้วอดถามไม่ได้ “นี่บ้านพักเหรอคะ?”“อืม”“ใหญ่เกินไปรึเปล่าคะ”คิมหันต์ยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน “ฉันก็คิดเหมือนกัน แต่คฤหาสน์หลังนี้เป็นสมบัติตกทอดจากปู่”พิงค์หันขวับ“เป็นของคุณปู่ของคุณ?”“ตอนนี้เป็นของฉัน” คิมหันต์ตอบง่ายๆ แล้วจูงมือลูกบุญธรรมที่กลายเป็นภรรยาเดินเข้าไปด้านในเพิ่งจะเดินเข้ามาถึงห้องรับแขก โทรศัพท์ของคิมหันต์ก็ดังขึ้นเธอหันมองทันทีคิมหันต์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาเธอพิงค์หรี่ตาถาม “เรื่องงานอีกแล้งเหรอคะ?”“อาจจะ”“คุณคิมหันต์”คิมหันต์แบมือทั้งสองข้างขึ้นชูเหนือหัว เป็นนัยว่ายอมแพ้ “ฉันแค่จะดูว่าใครโทรมา”“แล้วถ้าเป็นเรื่องงานล่ะ?”“ฉันก็จะ...” คิมหันต์เมิมริมฝีปากเข้าหากัน เพราะนึกคำจะพูดไม่ทันพิงค์กอดอกถาม “จะอะไรคะ?”“จะให้มาร์โกรับ”พิงค์ยิ้มอย่างพอใจ “ดีค

  • ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย   บทที่ 91 กลับสู่รากเหง้า (2)

    เวลาผ่านไปอีกหลายวันนับจากวันนั้น...ในที่สุด คิมหันต์ก็ยอมทำตามคำสั่งของแพทย์อย่างที่พิงค์บังคับเอาไว้ทุกอย่างอย่างน้อย...ก็เกือบทุกอย่าง“คุณคิมหันต์ อย่าขยับค่ะ” เสียงของพิงค์ดังขึ้นภายในห้องพักฟื้น ขณะที่คิมหันต์กำลังพยายามยื่นมือไปหยิบเสื้อสูทที่แขวนอยู่ไม่ไกลชายหนุ่มชะงักทันที เขาหันกลับมามองภรรยาที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟา มือข้างหนึ่งวางอยู่บนหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นเพียงเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องเขาเขม็ง“ฉันแค่จะหยิบเสื้อ”“พิงค์เห็นค่ะ”“งั้นก็รู้สิว่าฉันไม่ได้ทำอะไรผิด”พิงค์ยกคิ้วขึ้น “คนโดนยิงเพิ่งจะได้ออกจากโรงพยาบาล เขาจะพยายามเอื้อมมือไปหยิบของเองแบบคุณเหรอคะ?”คิมหันต์ตอบเสียงเบา “ฉันแขนเจ็บ ไม่ได้พิการ”“เถียงอีกแล้ว”“ฉันแค่พูดความจริง”“งั้นพิงค์ก็พูดความจริงเหมือนกันค่ะ” พิงค์ลุกขึ้นจากโซฟา เดินไปหยิบเสื้อสูทตัวนั้นมาส่งให้เขา “คุณเป็นคนไข้ที่ดื้อที่สุดเท่าที่พิงค์เคยเจอมา”คิมหันต์รับเสื้อสูทจากมือเธอมาสวม ด้วยใบหน้าอาบรอยยิ้ม “แต่เธอก็ยังรักคนไข้คนนี้อยู่ดี”“...คนหลงตัวเอง...” เธอพึมพำ“ขอบคุณครับ”“พิงค์ไม่ได้ชม!”เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นภายในห้องหลังจากนั้นไม่นาน

  • ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย   บทที่ 91 กลับสู่รากเหง้า (1)

    ริมฝีปากของคิมหันต์แตะไล้อยู่บนริมฝีปากของพิงค์เพียงชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ผละออกจากริมฝีปากเนียนนุ่มพิงค์ยังอยู่ในอ้อมแขนของเขา มือเล็กๆ ของเธอโอบอยู่รอบตัวเขาอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งที่ภายในใจเต็มไปด้วยความคิดมากมายอิตาลี…ตระกูลวาเลนเต้...ไคลน์…และคำว่า ‘ดอนน่า’ผ่านไปครู่หนึ่ง พิงค์ถึงสังเกตเห็นว่าคิมหันต์มองเธออยู่“มองอะไรคะ?”เสียงของพิงค์ทำให้คิมหันต์ยิ้มน้อยๆ “มองภรรยา”“พิงค์ถามจริงๆ ค่ะ”“ฉันก็ตอบจริงๆ”พิงค์ขมวดคิ้วใส่ แต่คิมหันต์ยิ้มกว้างขึ้น เขาใช้มือข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บลูบเส้นผมของเธออย่างแผ่วเบา“เรื่องดอนกับดอนน่า...เธอเข้าใจไหม” เขาถาม“คุณหมายถึงดอนที่เป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย...พิงค์รู้ค่ะ พิงค์เคยดูหนังมา”“เรื่องจริงก็ไม่ค่อยต่างกันนักหรอก”“เหรอคะ” พิงค์ถามด้วยความแปลกใจมากกว่ากังวล“...เธอกล้ากว่าที่ฉันคิด...” คิมหันต์จูบหน้าผากเธอเบาๆ อย่างห้ามใจไม่อยู่“พิงค์เนี่ยนะคะ?”“อืม...”“ที่จริงแล้วพิงค์กลัวจะตาย”“แต่เธอก็ยังบอกว่าจะไปกับฉัน แถมอารมณ์ยังดูปกติกว่าที่ฉันคิด”พิงค์นิ่งไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินใช่...เธอไม่ได้กลัวมากเท่าที่ตัวเองคิด...ตั้งแต่วันที่รู้

  • ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย   บทที่ 90 หลักฐาน (จบ)

    ภายในห้องสอบสวน ความเงียบยังคงกดทับอยู่เหนือโต๊ะตัวเดิมธีรภพยังคงนั่งอยู่ตรงข้ามเรวัตร โดยมีออสตินยืนเยื้องไปทางด้านหลังเล็กน้อย แขนทั้งสองข้างของออสตินกอดอก ดวงตาคู่คมของเขาจับจ้องทนายหนุ่มอยู่งียบๆ โดยไม่พูดอะไร“ตอนนี้คุณกำลังกลัวอะไร”คำถามของธีรภพยังคงค้างอยู่กลางห้องเรวัตรนิ่งไปนาน นานจนเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอยู่เหนือศีรษะ กลายเป็นเสียงเดียวที่ทุกคนได้ยิน ในที่สุดเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ “ผู้การคิดว่าผมกลัวอะไรล่ะครับ?”ธีรภพตอบทันที “กลัวตาย”รอยยิ้มของเรวัตรหายไป “ไม่ใช่”ธีรภพเลิกคิ้วเป็นเชิงถามเรวัตรเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาทั้งสองข้างเริ่มแดงขึ้นเล็กน้อย “ถ้าผมแค่กลัวตาย เรื่องมันคงง่ายกว่านี้มาก”ออสตินหรี่ตาลงธีรภพยังคงเลิกคิ้วมองเงียบๆ ปล่อยให้ชายตรงหน้าพูดต่อ“คนอย่างผม...” เรวัตรหัวเราะเยาะตัวเอง “อยู่ในวงการกฎหมายมานานพอที่จะรู้ว่าการติดคุกไม่ใช่จุดจบของชีวิต...ต่อให้โดนโทษเป็นสิบปี ถ้าได้ลดโทษบ่อยๆ แป๊บๆ ก็ได้ออกจากคุก แล้วถ้ามีเงิน...คุณจะซื้อได้แม้กระทั่งคน...คนคุ้มกันในคุกตัวเป้งๆ”“อืม”เรวัตรพึมพำเหมือนหมดอาลัยตายอยาก “ก็ตามนั้น...คนมีเงินมีอำนาจติดคุก

  • ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย   บทที่ 90 หลักฐาน (3)

    ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ภายในอาคารสำนักงานของบริษัทเอเชีย โกลบอล คอนซัลติ้ง ไฟบางส่วนยังคงเปิดสว่างอยู่ทั้งที่เวลาล่วงเลยเข้าสู่กลางดึกชั้นบนสุดของอาคารเงียบสนิท ไม่มีพนักงาน ไม่มีเสียงเครื่องถ่ายเอกสาร ไม่มีเสียงโทรศัพท์สำนักงาน แต่ห้องห้องหนึ่งกลับยังมีคนอยู่ภายในห้องห้องนั้น ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มนั่งนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน เขากำลังมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ซึ่งเต็มไปด้วยรายการธุรกรรมทางการเงินจู่ๆ โทรศัพท์มือถือของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะก็สั่นขึ้นเมื่อเขาหยิบขึ้นมาดู สีหน้าของชายคนนั้นก็เปลี่ยนไปทันที เพราะข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์มีเพียงไม่กี่คำ“ตำรวจรู้เรื่องแล้ว”เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนพิมพ์ตอบกลับ“ระดับไหน?”ข้อความถูกอ่านทันที แต่คำตอบที่ได้รับกลับมา ทำให้สีหน้าของเขาซีดขาวลงกว่าเดิม“บุก”ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นทันที “บุก?” เขารีบลุกจากเก้าอี้ แล้วเดินไปยังตู้เอกสารด้านหลังห้อง จากนั้นก็เปิดลิ้นชักอย่างรวดเร็วแฟ้มหลายเล่มถูกหยิบออกมา จากนั้นก็เป็นฮาร์ดดิสก์ แฟลชไดรฟ์ โทรศัพท์สำรอง เอกสารการโอนเงิน และกล่องโลหะขนาดเล็กอีกหนึ่งกล่องเขากำลังจะกวาดทุกอย่างลงกระเป๋า โทรศัพท์มือถือก็สั่น

  • ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย   บทที่ 90 หลักฐาน (2)

    หลังคำถามของธีรภพ ภายในห้องสอบสวนก็ตกอยู่ในความเงียบงัน“คุณกลัวเขามากขนาดนั้นเลยหรือ?”เรวัตรไม่ได้ตอบ เขาเพียงก้มหน้ามองโต๊ะ ราวกับกำลังชั่งใจว่าควรจะพูดอะไรต่อ และอะไรที่ไม่ควรหลุดปากพูดออกมาอย่างเด็ดขาดแต่ในอีกห้องหนึ่งด้านหลังกระจก เสียงโทรศัพท์ของออสตินกลับสั่นขึ้น เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย‘คิมหันต์’ออสตินกดรับสายด้วยความสงสัย “ว่าไง?”เสียงของคิมหันต์ดังมาตามสายทันที “พ่ออยู่กับผู้การธีรภพใช่ไหม?”ออสตินหันไปมองธีรภผ่านกระจก ก่อนตอบน้ำเสียงจริงจัง “ใช่”“เรื่องเรวัตร?”“ลูกรู้แล้ว?”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับมาเรียบๆ “ผมรู้เรื่องซองแล้ว”ออสตินหรี่ตาลง ก่อนถาม “ใครบอก?”“ไม่สำคัญครับ” คิมหันต์ตอบสั้นๆ ก่อนพูดต่อ “สิ่งสำคัญคือ พ่อเปิดซองหรือยัง?”ออสตินมองผ่านกระจกเข้าไปในห้องสอบสวน พลางพูด “เปิดแล้ว”“ข้างในมีอะไร?”ออสตินกำลังจะบอกปัด แต่ธีรภพที่เดินมาที่ห้องฝั่งทางนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ยกมือขึ้นโบกมือให้ “บอกไอ้หลานชายไป”ออสตินจึงตอบตามตรง “เอกสารโอนเงินปลอม ที่มีรหัสในระบบของบริษัทเอเชีย โกลบอล คอนซัลติ้ง อ

  • ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย   บทที่ 8 ลูก (จบ)

    คิมหันต์ดันเธอออกจากอ้อมอกช้าๆ สีหน้าเคร่งขรึมกลับมาแทนที่ความอ่อนโยน ถึงอย่างนั้นความเป็นห่วงก็ห้ามกันไม่ได้เขาพูดเสียงแข็ง “ตั้งแต่วันนี้เธอห้ามออกไปไหนคนเดียว เดทเดิทอะไร ยกเลิกให้หมด”พิงค์ที่ยังมีน้ำตาคลอเคล้าอยู่เต็มเบ้าช้อนตาขึ้นสบตาเขา “ใช้สิทธิ์อะไรคะ”คิมหันต์ตอบทันที “สิทธิ์ของผู้ปกครอง

  • ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย   บทที่ 8 ลูก (1)

    ‘คืนนี้เป็นแค่การเริ่มต้น’ความคิดนั้นสะท้อนอยู่ในหัวพิงค์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนเสียงก้องในห้องมืดที่ไม่มีหน้าต่าง สลัดยังไงก็ไม่หลุดแม้สถานการณ์จะถูกควบคุมแล้ว แต่หัวใจเธอกลับยังไม่ยอมสงบเมื่อครู่นี้ มือที่ถูกเขาจับไว้ยังอุ่นอยู่ แต่ตอนนี้ความอบอุ่นนั้นสลายหายไปแล้ว เหลือเพียงความเย็นชาว่างเปล่าเ

  • ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย   บทที่ 7 ผิดปกติ (จบ)

    มือใหญ่ลูบศีรษะเธอหนึ่งครั้งแล้วนิ่งค้างอยู่แบบนั้น“ต่อไปนี้” เขาพูดเสียงเบา “เธอจะมีทีมรักษาความปลอดภัยส่วนตัวคอยตามติดตลอดเวลา”พิงค์ชะงัก เงยหน้าขึ้นสบตาเขา “ตลอดเวลาเลยเหรอคะ”“ใช่”เมื่อก่อนเขาแอบทำ แต่ตอนนี้บอกว่าจะทำตรงๆ แสดงว่าหลังจากนี้คนที่คอยติดตามอารักขาเธอจะต้องมีมากขึ้นแน่ๆมากขึ้นแค่

  • ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย   บทที่ 7 ผิดปกติ (2)

    เสียงตอบรับดังขึ้นพร้อมเพรียงกันความเร็วรถเพิ่มขึ้นทันทีทั้งๆ ที่เป็นอย่างนั้น รถต้องสงสัยกลับเพิ่มเป็นสามคันในไม่กี่อึดใจหนึ่งประกบซ้าย หนึ่งจี้หลัง หนึ่งดักหน้า!“ป๊า นี่มันเรื่องอะไร!”“หมอบลง นั่งให้ต่ำๆ” คิมหันต์สั่ง มือหนึ่งกดศีรษะเธอให้โน้มลงต่ำกว่าระดับกระจกโดยอัตโนมัติ “คาดเข็มขัดนิรภัย

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status