เข้าสู่ระบบแชร์
บทนำ (3)
วันที่เผยแพร่:
2026-02-05 01:22:30เขายื่นเอกสาร “นี่คือจดหมายฝากฝังผู้ปกครองตามกฎหมาย ลงนามโดยพ่อของเด็กก่อนเสียชีวิต มีคนลงนามเป็นพยานด้วยอีกสองราย นับได้ว่าเป็นพินัยกรรมที่ชัดแจ้งของผู้ตาย เพราะฉะนั้น นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผม คิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง จะรับหน้าที่ดูแลชมพู และรับเธอเป็นลูกบุญธรรม”
คิมหันต์ วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง?
นั่นมันประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ว่ากันว่ามีเบื้องหลังเป็นมาเฟียยุโรปนี่!
ได้ข่าวว่าเย็นชาโหดเหี้ยมมาก!
ได้ยินมาว่าเขาเคยยิงคนตาย!
แค่ขัดใจก็ล้มละลายกันทั้งบ้าน!
ยมทูตของวงการธุรกิจ!
ปีศาจ!
ฆาตกร!
คนทั้งห้องพลันแตกฮือเหมือนผึ้งแตกรัง
คิมหันต์ไม่ได้ขึ้นเสียง ไม่ได้โวยวาย เขาแค่ใช้กฎหมายและอำนาจปิดปากทุกคน
ไม่ถึงสิบนาทีต่อมา ห้องพักผู้ป่วยก็เหลือแค่เขากับเธอ
เขานั่งลงข้างเตียง พูดเพียงแค่ประโยคเดียว
“ไม่เป็นไรแล้ว” มือใหญ่วางลงบนศีรษะเธอเบาๆ “ฉันอยู่ตรงนี้”
กำแพงที่เธอพยายามฝืนตั้งไว้พังลงทันที เธอร้องไห้โฮเป็นครั้งแรก
แล้วหลังจากนั้น เขาก็พาเธอกลับบ้าน จัดการเรื่องเอกสารทุกอย่าง และกันคนเจตนาไม่ดีทุกคนออกไปจากชีวิตเธอ
เขาบอกเธอว่า “เอกสารรับลูกบุญธรรมเรียบร้อยแล้ว ต่อไปนี้เรียกฉันว่าป๊า จะได้ไม่มีใครกล้ามารังแกเธออีก”
เธอที่กลายเป็นคนของตระกูล ‘วาเลนเต้ วรศักดิ์ไชยบำรุง’ เรียกเขาว่า “ป๊า” ตามนั้น
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความรักที่เธอเพิ่งมารู้ตัวทีหลัง
พิงค์สูดลมหายใจเข้าลึก ยกยิ้มเจือจาง ก่อนหมุนตัวเดินกลับเข้าห้องจัดเลี้ยง
บรรยากาศภายในห้องบอลรูมยังคงดี ทุกคนมีรอยยิ้มประดับใบหน้า เค้กดอกไม้หลากสีขนาดยักษ์ที่ถูกยกเข้ามาเหมือนจริงจนคนในงานได้แต่เมียงๆ มองๆ ไม่กล้าแตะต้อง ดนตรียังคงบรรเลงไพเราะ
ทันทีที่เห็นเธอ เพื่อนๆ ก็โบกมือเรียกด้วยรอยยิ้ม
“พิงค์! มานี่เร็ว!”
“เจ้าของวันเกิดหายไปไหนมา!”
“แอบหนีไปรับเซอร์ไพรส์อะไรจากคุณป๊าหรือเปล่า!”
“คุณลูกสาวนี่ติดคุณป๊าจริงๆ”
พิงค์ตอบอย่างเสียไม่ได้ “ฉันออกไปข้างนอกแค่แป๊บเดียวเอง”
เธอยิ้มสดใสเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใครเข้ามาขอชนแก้วด้วยก็ชนแก้ว ใครเข้ามาอวยพรวันเกิดก็รับคำอวยพร ใครมาขอถ่ายรูปก็แย้มยิ้มถ่ายรูป
ไม่มีใครรู้ว่าไม่กี่นาทีก่อนเธอถูกปฏิเสธ
ถึงแม้จะเจ็บปวดที่ถูกปฏิเสธ แต่เธอเองก็มีแผนที่คิดเผื่อเอาไว้แล้วเหมือนกัน
เขาพูดเรื่องเส้นที่ไม่ควรข้ามงั้นเหรอ?
นึกแล้วไม่มีผิด...
ก็เอาสิ เส้นใช่ไหม? เดี๋ยวพิงค์จะทำให้ป๊าเป็นคนข้ามเส้นเอง!
บทล่าสุด
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 91 กลับสู่รากเหง้า (ตอนจบ)
บ้านพักที่พวกเขาเดินทางไปถึง เป็นคฤหาสน์ที่ดูเก่าแก่หลังหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากความวุ่นวายของเมือง รอบนอกคฤหาสน์มีต้นไม้สูงใหญ่เรียงราย มีรั้วเหล็กขนาดใหญ่ และมีอาณาบริเวณกว้างขวางจนพิงค์มองแล้วรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าสู่ฉากในภาพยนตร์ฝรั่งย้อนยุคอย่าง เดอะบริดเจอร์ตันพิงค์กาดตามองความอลังการตรงหน้าแล้วอดถามไม่ได้ “นี่บ้านพักเหรอคะ?”“อืม”“ใหญ่เกินไปรึเปล่าคะ”คิมหันต์ยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน “ฉันก็คิดเหมือนกัน แต่คฤหาสน์หลังนี้เป็นสมบัติตกทอดจากปู่”พิงค์หันขวับ“เป็นของคุณปู่ของคุณ?”“ตอนนี้เป็นของฉัน” คิมหันต์ตอบง่ายๆ แล้วจูงมือลูกบุญธรรมที่กลายเป็นภรรยาเดินเข้าไปด้านในเพิ่งจะเดินเข้ามาถึงห้องรับแขก โทรศัพท์ของคิมหันต์ก็ดังขึ้นเธอหันมองทันทีคิมหันต์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาเธอพิงค์หรี่ตาถาม “เรื่องงานอีกแล้งเหรอคะ?”“อาจจะ”“คุณคิมหันต์”คิมหันต์แบมือทั้งสองข้างขึ้นชูเหนือหัว เป็นนัยว่ายอมแพ้ “ฉันแค่จะดูว่าใครโทรมา”“แล้วถ้าเป็นเรื่องงานล่ะ?”“ฉันก็จะ...” คิมหันต์เมิมริมฝีปากเข้าหากัน เพราะนึกคำจะพูดไม่ทันพิงค์กอดอกถาม “จะอะไรคะ?”“จะให้มาร์โกรับ”พิงค์ยิ้มอย่างพอใจ “ดีค
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 91 กลับสู่รากเหง้า (2)
เวลาผ่านไปอีกหลายวันนับจากวันนั้น...ในที่สุด คิมหันต์ก็ยอมทำตามคำสั่งของแพทย์อย่างที่พิงค์บังคับเอาไว้ทุกอย่างอย่างน้อย...ก็เกือบทุกอย่าง“คุณคิมหันต์ อย่าขยับค่ะ” เสียงของพิงค์ดังขึ้นภายในห้องพักฟื้น ขณะที่คิมหันต์กำลังพยายามยื่นมือไปหยิบเสื้อสูทที่แขวนอยู่ไม่ไกลชายหนุ่มชะงักทันที เขาหันกลับมามองภรรยาที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟา มือข้างหนึ่งวางอยู่บนหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นเพียงเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องเขาเขม็ง“ฉันแค่จะหยิบเสื้อ”“พิงค์เห็นค่ะ”“งั้นก็รู้สิว่าฉันไม่ได้ทำอะไรผิด”พิงค์ยกคิ้วขึ้น “คนโดนยิงเพิ่งจะได้ออกจากโรงพยาบาล เขาจะพยายามเอื้อมมือไปหยิบของเองแบบคุณเหรอคะ?”คิมหันต์ตอบเสียงเบา “ฉันแขนเจ็บ ไม่ได้พิการ”“เถียงอีกแล้ว”“ฉันแค่พูดความจริง”“งั้นพิงค์ก็พูดความจริงเหมือนกันค่ะ” พิงค์ลุกขึ้นจากโซฟา เดินไปหยิบเสื้อสูทตัวนั้นมาส่งให้เขา “คุณเป็นคนไข้ที่ดื้อที่สุดเท่าที่พิงค์เคยเจอมา”คิมหันต์รับเสื้อสูทจากมือเธอมาสวม ด้วยใบหน้าอาบรอยยิ้ม “แต่เธอก็ยังรักคนไข้คนนี้อยู่ดี”“...คนหลงตัวเอง...” เธอพึมพำ“ขอบคุณครับ”“พิงค์ไม่ได้ชม!”เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นภายในห้องหลังจากนั้นไม่นาน
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 91 กลับสู่รากเหง้า (1)
ริมฝีปากของคิมหันต์แตะไล้อยู่บนริมฝีปากของพิงค์เพียงชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ผละออกจากริมฝีปากเนียนนุ่มพิงค์ยังอยู่ในอ้อมแขนของเขา มือเล็กๆ ของเธอโอบอยู่รอบตัวเขาอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งที่ภายในใจเต็มไปด้วยความคิดมากมายอิตาลี…ตระกูลวาเลนเต้...ไคลน์…และคำว่า ‘ดอนน่า’ผ่านไปครู่หนึ่ง พิงค์ถึงสังเกตเห็นว่าคิมหันต์มองเธออยู่“มองอะไรคะ?”เสียงของพิงค์ทำให้คิมหันต์ยิ้มน้อยๆ “มองภรรยา”“พิงค์ถามจริงๆ ค่ะ”“ฉันก็ตอบจริงๆ”พิงค์ขมวดคิ้วใส่ แต่คิมหันต์ยิ้มกว้างขึ้น เขาใช้มือข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บลูบเส้นผมของเธออย่างแผ่วเบา“เรื่องดอนกับดอนน่า...เธอเข้าใจไหม” เขาถาม“คุณหมายถึงดอนที่เป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย...พิงค์รู้ค่ะ พิงค์เคยดูหนังมา”“เรื่องจริงก็ไม่ค่อยต่างกันนักหรอก”“เหรอคะ” พิงค์ถามด้วยความแปลกใจมากกว่ากังวล“...เธอกล้ากว่าที่ฉันคิด...” คิมหันต์จูบหน้าผากเธอเบาๆ อย่างห้ามใจไม่อยู่“พิงค์เนี่ยนะคะ?”“อืม...”“ที่จริงแล้วพิงค์กลัวจะตาย”“แต่เธอก็ยังบอกว่าจะไปกับฉัน แถมอารมณ์ยังดูปกติกว่าที่ฉันคิด”พิงค์นิ่งไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินใช่...เธอไม่ได้กลัวมากเท่าที่ตัวเองคิด...ตั้งแต่วันที่รู้
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 90 หลักฐาน (จบ)
ภายในห้องสอบสวน ความเงียบยังคงกดทับอยู่เหนือโต๊ะตัวเดิมธีรภพยังคงนั่งอยู่ตรงข้ามเรวัตร โดยมีออสตินยืนเยื้องไปทางด้านหลังเล็กน้อย แขนทั้งสองข้างของออสตินกอดอก ดวงตาคู่คมของเขาจับจ้องทนายหนุ่มอยู่งียบๆ โดยไม่พูดอะไร“ตอนนี้คุณกำลังกลัวอะไร”คำถามของธีรภพยังคงค้างอยู่กลางห้องเรวัตรนิ่งไปนาน นานจนเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอยู่เหนือศีรษะ กลายเป็นเสียงเดียวที่ทุกคนได้ยิน ในที่สุดเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ “ผู้การคิดว่าผมกลัวอะไรล่ะครับ?”ธีรภพตอบทันที “กลัวตาย”รอยยิ้มของเรวัตรหายไป “ไม่ใช่”ธีรภพเลิกคิ้วเป็นเชิงถามเรวัตรเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาทั้งสองข้างเริ่มแดงขึ้นเล็กน้อย “ถ้าผมแค่กลัวตาย เรื่องมันคงง่ายกว่านี้มาก”ออสตินหรี่ตาลงธีรภพยังคงเลิกคิ้วมองเงียบๆ ปล่อยให้ชายตรงหน้าพูดต่อ“คนอย่างผม...” เรวัตรหัวเราะเยาะตัวเอง “อยู่ในวงการกฎหมายมานานพอที่จะรู้ว่าการติดคุกไม่ใช่จุดจบของชีวิต...ต่อให้โดนโทษเป็นสิบปี ถ้าได้ลดโทษบ่อยๆ แป๊บๆ ก็ได้ออกจากคุก แล้วถ้ามีเงิน...คุณจะซื้อได้แม้กระทั่งคน...คนคุ้มกันในคุกตัวเป้งๆ”“อืม”เรวัตรพึมพำเหมือนหมดอาลัยตายอยาก “ก็ตามนั้น...คนมีเงินมีอำนาจติดคุก
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 90 หลักฐาน (3)
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ภายในอาคารสำนักงานของบริษัทเอเชีย โกลบอล คอนซัลติ้ง ไฟบางส่วนยังคงเปิดสว่างอยู่ทั้งที่เวลาล่วงเลยเข้าสู่กลางดึกชั้นบนสุดของอาคารเงียบสนิท ไม่มีพนักงาน ไม่มีเสียงเครื่องถ่ายเอกสาร ไม่มีเสียงโทรศัพท์สำนักงาน แต่ห้องห้องหนึ่งกลับยังมีคนอยู่ภายในห้องห้องนั้น ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มนั่งนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน เขากำลังมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ซึ่งเต็มไปด้วยรายการธุรกรรมทางการเงินจู่ๆ โทรศัพท์มือถือของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะก็สั่นขึ้นเมื่อเขาหยิบขึ้นมาดู สีหน้าของชายคนนั้นก็เปลี่ยนไปทันที เพราะข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์มีเพียงไม่กี่คำ“ตำรวจรู้เรื่องแล้ว”เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนพิมพ์ตอบกลับ“ระดับไหน?”ข้อความถูกอ่านทันที แต่คำตอบที่ได้รับกลับมา ทำให้สีหน้าของเขาซีดขาวลงกว่าเดิม“บุก”ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นทันที “บุก?” เขารีบลุกจากเก้าอี้ แล้วเดินไปยังตู้เอกสารด้านหลังห้อง จากนั้นก็เปิดลิ้นชักอย่างรวดเร็วแฟ้มหลายเล่มถูกหยิบออกมา จากนั้นก็เป็นฮาร์ดดิสก์ แฟลชไดรฟ์ โทรศัพท์สำรอง เอกสารการโอนเงิน และกล่องโลหะขนาดเล็กอีกหนึ่งกล่องเขากำลังจะกวาดทุกอย่างลงกระเป๋า โทรศัพท์มือถือก็สั่น
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 90 หลักฐาน (2)
หลังคำถามของธีรภพ ภายในห้องสอบสวนก็ตกอยู่ในความเงียบงัน“คุณกลัวเขามากขนาดนั้นเลยหรือ?”เรวัตรไม่ได้ตอบ เขาเพียงก้มหน้ามองโต๊ะ ราวกับกำลังชั่งใจว่าควรจะพูดอะไรต่อ และอะไรที่ไม่ควรหลุดปากพูดออกมาอย่างเด็ดขาดแต่ในอีกห้องหนึ่งด้านหลังกระจก เสียงโทรศัพท์ของออสตินกลับสั่นขึ้น เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย‘คิมหันต์’ออสตินกดรับสายด้วยความสงสัย “ว่าไง?”เสียงของคิมหันต์ดังมาตามสายทันที “พ่ออยู่กับผู้การธีรภพใช่ไหม?”ออสตินหันไปมองธีรภผ่านกระจก ก่อนตอบน้ำเสียงจริงจัง “ใช่”“เรื่องเรวัตร?”“ลูกรู้แล้ว?”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับมาเรียบๆ “ผมรู้เรื่องซองแล้ว”ออสตินหรี่ตาลง ก่อนถาม “ใครบอก?”“ไม่สำคัญครับ” คิมหันต์ตอบสั้นๆ ก่อนพูดต่อ “สิ่งสำคัญคือ พ่อเปิดซองหรือยัง?”ออสตินมองผ่านกระจกเข้าไปในห้องสอบสวน พลางพูด “เปิดแล้ว”“ข้างในมีอะไร?”ออสตินกำลังจะบอกปัด แต่ธีรภพที่เดินมาที่ห้องฝั่งทางนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ยกมือขึ้นโบกมือให้ “บอกไอ้หลานชายไป”ออสตินจึงตอบตามตรง “เอกสารโอนเงินปลอม ที่มีรหัสในระบบของบริษัทเอเชีย โกลบอล คอนซัลติ้ง อ
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 8 ลูก (จบ)
คิมหันต์ดันเธอออกจากอ้อมอกช้าๆ สีหน้าเคร่งขรึมกลับมาแทนที่ความอ่อนโยน ถึงอย่างนั้นความเป็นห่วงก็ห้ามกันไม่ได้เขาพูดเสียงแข็ง “ตั้งแต่วันนี้เธอห้ามออกไปไหนคนเดียว เดทเดิทอะไร ยกเลิกให้หมด”พิงค์ที่ยังมีน้ำตาคลอเคล้าอยู่เต็มเบ้าช้อนตาขึ้นสบตาเขา “ใช้สิทธิ์อะไรคะ”คิมหันต์ตอบทันที “สิทธิ์ของผู้ปกครอง
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 8 ลูก (1)
‘คืนนี้เป็นแค่การเริ่มต้น’ความคิดนั้นสะท้อนอยู่ในหัวพิงค์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนเสียงก้องในห้องมืดที่ไม่มีหน้าต่าง สลัดยังไงก็ไม่หลุดแม้สถานการณ์จะถูกควบคุมแล้ว แต่หัวใจเธอกลับยังไม่ยอมสงบเมื่อครู่นี้ มือที่ถูกเขาจับไว้ยังอุ่นอยู่ แต่ตอนนี้ความอบอุ่นนั้นสลายหายไปแล้ว เหลือเพียงความเย็นชาว่างเปล่าเ
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 7 ผิดปกติ (จบ)
มือใหญ่ลูบศีรษะเธอหนึ่งครั้งแล้วนิ่งค้างอยู่แบบนั้น“ต่อไปนี้” เขาพูดเสียงเบา “เธอจะมีทีมรักษาความปลอดภัยส่วนตัวคอยตามติดตลอดเวลา”พิงค์ชะงัก เงยหน้าขึ้นสบตาเขา “ตลอดเวลาเลยเหรอคะ”“ใช่”เมื่อก่อนเขาแอบทำ แต่ตอนนี้บอกว่าจะทำตรงๆ แสดงว่าหลังจากนี้คนที่คอยติดตามอารักขาเธอจะต้องมีมากขึ้นแน่ๆมากขึ้นแค่
ระยะต้องห้าม ของคุณลูกสาว กับคุณป๊ามาเฟีย บทที่ 7 ผิดปกติ (2)
เสียงตอบรับดังขึ้นพร้อมเพรียงกันความเร็วรถเพิ่มขึ้นทันทีทั้งๆ ที่เป็นอย่างนั้น รถต้องสงสัยกลับเพิ่มเป็นสามคันในไม่กี่อึดใจหนึ่งประกบซ้าย หนึ่งจี้หลัง หนึ่งดักหน้า!“ป๊า นี่มันเรื่องอะไร!”“หมอบลง นั่งให้ต่ำๆ” คิมหันต์สั่ง มือหนึ่งกดศีรษะเธอให้โน้มลงต่ำกว่าระดับกระจกโดยอัตโนมัติ “คาดเข็มขัดนิรภัย
บางทีคุณอาจจะชอบ
Bad Mafia เด็กเจ้าพ่อ
มดตัวจี๊ด37.9K viewsนรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]
ชะนีติดมันส์11.6K viewsบุปผาของมาเฟีย
นัวร์เนีย12.8K viewsไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]
ณ ธารา8.8K viewsBAD GUYS พิษรัก มาเฟียแฟนเก่า
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.98 viewsคู่หมั้นพี่วิศวะเถื่อน
ผีเสื้อกลืนหาง231 viewsจุมพิตเจ้าสาวมาเฟีย
Mamaya Writer854 viewsแรงแค้นนายแฟนเก่า20+
ทรายแมว263 views
