หลงเสน่ห์

คอนโดชั้น 22 นิสานั่งอยู่หน้ากล้องพร้อมฉีกยิ้ม เสียงหวานของแม่ค้าออนไลน์อธิบายสินค้าอย่างละเอียด ขณะลูกค้าและแฟนคลับของสองแม่ลูกที่เข้ามาดูไลฟ์มีทั้งริวิวสินค้าและถามหาเด็กน้อยตัวเล็กที่ชอบเข้ามาในไลฟ์ช่วยแม่ขายของ 

คุณแม่อย่างนิสาไล่อ่านข้อความทีละข้อความ บ้างข้อความอ่านทันบ้างไม่ทันบ้างแต่แม่ค้าแสนสวยพยายามตอบ เพื่อไม่ให้เสียลูกค้าและฐานแฟนคลับ

-สวัสดีคะคุณแม่วันนี้นางฟ้ายังไม่เลิกเรียนเหรอคะ คิดถึงน้องจัง-

-สวัสดีคะคุณแม่ อยากเห็นหน้าน้องลูกขวัญจังเลยเมื่อไหร่น้องลูกขวัญจะกลับมาคะ-

-ครีมทาผิวใช้ดีมาก ลูกสาวชอบมากเลยคะ-

-ครีมอาบน้ำใช้ดีมาก ราคาก็ไม่แรง กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลูกชอบมากเลยคะ-และอีกหลายข้อความที่พิมพ์ส่งมาให้นิสาอ่าน เสียงหวานเอ่ยตอบลูกค้าอย่างเป็นมิตร

“ขอบคุณคนที่เคยซื้อไปใช้แล้วรีวิวให้นะคะ ผลิตภัณของนิสาทุกตัวน้องลูกขวัญใช้มาหมดแล้วใช้จริง เพราะเป็นผลิตภัณที่อ่อนโยนปลอดภัยไม่ระคายเคียงต่อผิวเด็กคะ ส่วนใครคิดถึงลูกขวัญอีกไม่ถึง 5 นาทีน่าจะได้เห็นหน้าเด็กน้อยแล้วนะ”และก็จริงตามที่แม่ค้าแสนสวยบอกไม่ถึงห้านาทีร่างเล็กขาสั่นเดินเข้ามาในห้องที่แม่ทำเป็นห้องไลฟ์สด เสียงใสแทรกเข้ามาระหว่างที่แม่กำลังพูดคุยและขายของ โดยมีรดาเดินตามหลังร่างเล็กมาติด ๆ 

“คุณแม่ขาสวัสดีคะ…หนูคิดถึงแม่จังเลย”

“เห็นไหมมาแล้วเสียงมาก่อนเลย”

เมื่อขาสั้นเดินมาถึงแม่ด้วยความคิดถึงเด็กน้อยกอดคอแม่พร้อมหอมแก้มแม่ทั้งสองข้างเพื่อคลายความคิดถึง

ขณะคนที่เข้ามาดูไลฟ์บ้างคนกดสติกเกอร์รูปยิ้ม หัวใจสีแดง บ้างคนกดหัวเราะ ไม่เพียงแค่นั้นบ้างคนเรียกลูกขวัญให้เข้ากล้องหน่อยอยากเห็นว่าวันนี้คุณแม่ทำผมทรงไหนให้ลูกไปโรงเรียน แม่ค้าช่างตามใจลูกค้า เอ่ยเรียกลูกขวัญให้คนในห้องได้เห็นหน้าหรือพูดคุยเพื่อคลายความคิดถึง

“พี่ ๆ ในห้องอยากเห็นหน้ามาสวัสดีทักทายพี่ในห้องแม่ก่อนคะ”คนตัวเล็กเข้ามาหน้ากล้องเพื่อให้พี่ ๆ ได้เห็นหน้าชัดก่อนจะย่อตัวก้มหัวสวัสดีพี่อย่างน่ารัก คนที่เป็นแฟนคลับ ทันทีที่เห็นใบหน้าน้อย ๆ น่ารักต่างโยนยูนิให้น้องเพื่อเป็นค่าขนมหลายลูก “ลูกขวัญไปกินข้าวก่อนนะคะพี่”เด็กน้อยก้มหัวขอบคุณก่อนจะยกมือ บ๊าย บาย เพราะท้องน้อย ๆ เริ่มร้องประท้วงเสียแล้ว

“แม่ทำข้าวผัดกุ้งของโปรดหนูอยู่ในครัวนะคะเดียวแม่ไปอุ่นให้”นิสาหันไปบอกลูกกำลังลุกออกจากหน้ากล้องเพื่อไปอุ่นข้าวผัดให้ลูกสาว 

“เดี๋ยวฉันไปอุ่นข้าวผัดให้หลานเอง แกขายของต่อเถอะ”คนเป็นเพื่อนรีบบอกเพราะไม่อยากให้เพื่อนพลาดการขายของเพราะตอนนี้คนที่เข้ามาดูช่องของเพื่อนเยอะนับหมื่นถ้าลงไลฟ์กลัวคนหนีแล้วขายของไม่ได้

“ขอบใจนะแก”

รดาพยักหน้าตอบรับเพื่อนทันที ขณะที่นิสานั่งขายของต่อ อยู่ ๆ เธอรู้สึกโชคดีเหลือเกินที่มีเพื่อนดีอย่างรดา เพราะทันทีที่รดารู้ว่าเธอกำลังจะทำแบรนสินค้าผลิตภัณออแกนิกเกี่ยวกับเด็ก เพื่อนถึงขั้นลาออกจากงานเพื่อมาช่วยเธอถึงแม้เพื่อนจะไม่ได้ช่วยเธอไลฟ์ขายของ แต่เพื่อนอย่างรดาก็ช่วยเธอหลายอย่าง…จากช่วงแรกที่เธอทำคนเดียวแทบไม่มีเวลาพักผ่อนเมื่อมีอีกคนมาช่วยทำให้เธอเบาแรงขึ้นเยอะ

“มีการบ้านไหมคะ”นิสาถามลูกทันทีที่เห็นร่างเล็กที่อยู่ในชุดนอนเดินเข้ามาในมือน้อยถือตุ๊กตาบาร์บี้ตัวโปรดพร้อมกับกล่องสีชมพูที่ข้างในมีอุปกรณ์แต่งตัวของตุ๊กตามาด้วย

“ไม่มีคะ หนูอยากอยู่เป็นเพื่อนแม่”เสียงใสบอกแม่พร้อมว่างของทุกอย่างลงบนพื้นพรมที่นิสาปูให้สำหรับลูกขวัญนั่งเล่น เด็กน้อยจับโน่นจับนี้มาแต่งตัวตุ๊กตาเมื่อเห็นว่าสวยคนตัวเล็กถือมาโชว์แม่

“สวยไหมคะแม่”

“สวยคะ” 

“หนูเปลี่ยนเป็นชุดใหม่ให้น้องตุ๊กตาดีกว่า ชุดนางฟ้าก็สวยหรือจะเอาชุดเจ้าหญิงดีหนา”เด็กน้อยถามความเห็นแม่แต่ไม่รอคำตอบขาสั้นเดินไปนั่งที่เดิมเริ่มเปลี่ยนชุดให้น้องตุ๊กตา ถอดชุดนี้เปลี่ยนชุดโน้น ถอดชุดโน้นเปลี่ยนชุดนี้ ขณะคนที่ดูไลฟ์ต่างพิมพ์แสดงความคิดเห็นไปด้วย และนี้อาจเป็นสเน่ห์ความน่ารักของช่องยี้อย่างหนึ่งจนทำให้แฟนคลับยังเหนี่ยวแน่นไม่หนีหายไปไหน

อีกมุมหนึ่งของภาคฝั่งกรุงเทพ ณัฎ หรือ ณัฎฐกิตติ์ ผู้บริหารหนุ่มไฟแรงแห่งห้างสรรพสินค้าชั้นนำ นั่งเอนหลังพิ่งเก้าอี้ พร้อมปิดเปลือกตาลงเพื่อพักผ่อนคลายความเหนื่อยล้าหลังจากนั่งเคลียร์งานเอกสารกองโตกอง 

‘ติ้ง!’เสียงแจ้งเตือนที่ดังเข้ามาทำให้เขาเปิดเปลือกตาก่อนจะหยิบสมาร์ทโพนขึ้นมาดู ‘ยัยณิชาส่งอะไรมาให้ดูนี่’เขาพึมพร่ำออกมากับลิงค์ที่น้องสาวส่งมาให้ พรางเลื่อนนิ้วเปิดดูลิงค์ข้อความอย่างไม่คิดอะไรมา ก่อนเขาหัวเราะเบา ๆพรางพูดเล่นกับตัวเอง “ฮึ…คงไม่ใช่ลิงค์มิจฉาชีพหรอกมั่งยัยณิชา…”

ทันทีที่เปิดหน้าจอเห็นใบหน้าสวยของเจ้าของไลฟ์ ตาคมจ้องมองหน้าจอแทบไม่กระพริบตา ใจแกร่งจากไม่เคยหวั่นไหวให้ใคร อยู่ ๆ มันก็เต้นแรงเหมือนจังหวะตีกลอง มือหนาจับหน้าอกข้างซ้าย ขณะที่ตาคมมองใบหน้าหวานอย่างลุ่มหลงไม่สามารถล่ะออกจากหน้าจอสี่เหลี่ยมได้ ‘คนอะไรทำไม่สวยได้ขนาดนี้ เสียงก็เพราะ’เขานั่งฟังเสียงหวาน ๆ ของนิสาอธิบายผลิตภัณเพลินเหมือนตกอยู่ในภวังค์อะไรบ้างอย่าง… แต่แล้วใจแกร่งห่อเหี่ยวทันทีเมื่อเห็นเด็กน้อยนั่งเล่นตุ๊กตาข้างหลังเจ้าของไลฟ์ และยิ่งสังเกตจากหน้าตาของเด็กน้อยกับเจ้าของไลฟ์ ใบหน้าละม้ายคล้ายกันอย่างกับพิมพ์เดียว ณัฎฟังธงทันทีว่าทั้งสองต้องเป็นแม่ลูกกันแน่ แล้วยัยณิชาตัวแสบส่งอะไรมาให้ดู รู้ไหมว่ามันทำร้ายจิตใจพี่ชายตัวเอง ไม่รอช้าคนเป็นพี่ชายต่อสายหาน้องสาวทัน

“ยัยณิชาแกว่างมากเหรอส่งอะไรมาให้พี่ดู…ถ้าแกว่างมากพรุ่งนี้แกมาช่วยฉันทำงานที่บริษัทเลย”

“ก็ช่วยพี่อยู่นี่ไง ได้ยินว่าพ่อให้พี่หาผลิตภัณใหม่ ๆ เกี่ยวกับเด็กมาวางขายที่ห้าง ณิชาเลยส่งผลิตภัณเกี่ยวกับเด็กแบรนนี้ให้พี่ดู…พี่ไม่รู้จักจริงดิ ไปอยู่ไหนมา ของเขาขายดีมากเลยนะในออนไลน์คนตามหลักแสน…น้องนับถือเขาเลยคนอะไรโครตเก่งเลี้ยงลูกคนเดียวยังมีเวลามานั่งคิดแบรนทำแบรนอีก”

“อะไรนะ…แกว่าอะไร…คนที่แกส่งมาให้เขาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวเหรอ”เสียงทุ้มถามด้วยความตื่นเต้นอีกครั้ง จากหัวใจที่ห่อเหี่ยวก่อนหน้านี้เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

“ก็ใช่นะสิ…แล้วไง พี่จะเอาผลิตภัณมาลองขายที่ห้างเราไหม แต่น้องบอกพี่เลยนะถ้าพี่เอาผลิตภัณเขามาขายที่ห้างเรารับรองว่าพี่ไม่โดนพ่อว่าแน่นนอน”คนเป็นน้องการันตรีของที่ตัวเองเสนอด้วยความมั่นใจเพราะก่อนที่จะส่งให้พี่ชาณิชาได้ศึกษาหาข้อมูลมาอย่างดี

“อืม…แค่นี้แหละเดียวพี่ให้เลขาพี่ติดต่อเขามา”คนเป็นพี่บอกน้องพร้อมยิ้มออกมาเขากดวางสายน้องสาวแล้วนั่งไล่ดูคลิปของคนหน้าหวานตั้งแตคลิปแรกยังคลิปล่าสุด