LOGINฮ่องกง
อาคารสำนักงานใหญ่ของหวังกรุ๊ป ด้านหน้าติดทะเล ด้านหลังติดภูเขา อาคารตึกสูงใหญ่ ตรงกลางของอาคารมีการสร้างเว้นระยะห่างคล้ายรูตรงกลางของตัวตึก ซึ่งมีขนาดเกือบหนึ่งส่วนห้าของตัวตึก
เพราะเชื่อว่าภูเขาที่อยู่ด้านหลังของตึกเป็นที่อยู่ของมังกร สัตว์นำโชคที่ให้พลังด้านบวกตามความเชื่อ และมังกรจะออกมากินน้ำที่มหาสมุทร
ดังนั้นการเว้นช่องว่างไว้ตรงกลางอาคาร จะทำให้พลังงานด้านบวกนี้ได้ไหลเวียนผ่านอาคาร
หากแต่เวลานี้มังกรผู้ยิ่งใหญ่อย่างดีแลน หวังกำลังจะกินหัวเขา ชาร์มกลืนน้ำลายลงคอเพราะสายตาที่เจ้านายผู้มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกำลังจะฆ่าเขาให้ได้
เขาไม่ได้ทำอะไรผิดแม้แต่น้อย เขาแค่รายงานข่าวเท่านั้นเอง
“นายพูดอีกทีสิชาร์ม” น้ำเสียงกดต่ำของดีแลนบ่งบอกว่า เวลานี้เขากำลังกดความโมโหเหมือนน้ำเสียงที่พยายามกดต่ำเพื่อไม่ให้อารมณ์ระเบิดออกมาตามเสียง
เวลานี้เรียกได้ว่าอารมณ์เขาอยู่ในโหมดพร้อมบวก อยากปะทะเหลือเกิน ชาร์มเห็นท่าทีของหัวหน้าในคราบคุณชายเอาแต่ใจ ชาร์มต้องขยับหนีวิถีตีนของอีกฝ่าย
เพราะเรื่องที่จะรายงานซ้ำอีกรอบน่าจะทำตีนของหัวหน้ากระตุกยิก ๆ ก็เป็นได้
เมื่อขยับออกให้พ้นวิถีวงเตะของเจ้านาย ชาร์มก็เริ่มรายงานอีกรอบ
“โชติภิวรรธ[1]เจรจาขอซื้อหุ้นโอเคโกโก้จากเจ้รักครับ” ข่าวใหม่ข่าวด่วนที่ชาร์มเพิ่งได้ข้อมูลมาจากวงในสุด ๆ
สันกรามของดีแลนแทบจะบดกันละเอียด ใครมันกล้าดีอยากแย่งของของเขาวะ
“อย่างที่เฮียรู้ ป้าลิตาสนิทกับสะใภ้ของโชติภิวรรธอย่างคุณศศิตาครับ ผมว่าดีลนี้อาจสำเร็จก็ได้นะครับ” ‘ป้าลิตา’ ที่ชาร์มพูดถึงก็คือแม่แท้ ๆ ของรักคุณ
“ตอนนี้รักคุณอยู่ที่ไหน” ดีแลนอยากเจอเจ้าของหุ้นตัวเป็น ๆ เขาอยากเจรจากับเธออีกรอบ
เขาจะลองวางศักดิ์ศรีที่มีและมองอย่างเป็นกลาง แล้วก็น่าจะทำตามข้อเสนอของเธอได้ แค่นอนกับผู้หญิง เขาแค่คิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เขาปัดแอปเจอก็ได้มั้ง
ว่าแต่เขาเคยปัดแอปเหรอวะ
ไม่เคย! แล้วจะเปรียบเทียบเพื่อ?
“เจ้รักอยู่ไหนน่ะเหรอ เท่าที่ผมถามมา เจ้รักกำลังจะเตรียมตัวไปบวชชี ถือศีลปิดวาจาครับ ถ้าเฮียจะไป ก็ต้องไปวันนี้นะครับ ถ้าพรุ่งนี้ไม่น่าจะทันนะครับ” ชาร์มออกความเห็น
“กูเพิ่งกลับมาเมื่อวานนะชาร์ม”
“เฮียครับ กรุงเทพฯ กับฮ่องกงบางคนเขาบินเช้าไปเย็นกลับนะครับ หรือเฮียจะปล่อยให้หุ้นนั้นไปอยู่ในมือคนอื่น แล้วเมื่อวานเฮียคุยอะไรกับเจ้รักครับ”
ดีแลนมองลูกน้องคนสนิทที่วันนี้พูดมากเหลือเกิน ภาษาไทยเขาว่าอะไรนะ อ๋อ ผีเจาะปากมาพูด
“เจ้รักเขาเสนออะไรมา เฮียก็ยอม ๆ ไปเถอะครับ เจ้รักไม่ใช่คนเอาเปรียบคน”
‘ไม่เอาเปรียบกับผีน่ะสิ ยายนั่นจะเอากู’
ดีแลนหายใจแรงด้วยความโมโห ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เรื่องที่เธอพูดกับเขา ใครจะกล้าเล่าให้คนอื่นฟัง เสียศักดิ์ศรีลูกผู้ชายหมด
เรามาถึงโลกที่ผู้หญิงมองผู้ชายเป็นแค่วัตถุทางเพศเสียแล้วหรือ โลกเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไปจนเขารับไม่ทันหรือเปล่านะ
เมื่อเห็นว่าดีแลนไม่ตอบคำถาม ชาร์มจึงได้โอกาสพูดต่อ
“เฮียครับ อย่าว่าผมสอนเลยนะครับ เฮียเพิ่งขึ้นเป็นประธาน ผู้ถือหุ้นก็อยากเห็นผลงาน ผมว่าดีลนี้แหละครับที่จะทำให้เราเรียกคะแนนความเชื่อมั่นได้หลายเท่าตัว”
เรื่องนี้ถึงชาร์มไม่พูด ดีแลนก็รู้ดี ถ้าเขาซื้อหุ้นของเธอได้ ก็เท่ากับว่าเงินที่ต้องจ่ายปีละเกือบสองพันสามร้อยล้านนั้นไม่ต้องจ่าย อย่างไรเสียก็มีแต่คุ้มกับคุ้ม ถึงจะต้องเอาตัวเข้าแลก ดีแลนคิดว่าเขาก็ต้องทำ
“กูจะไปไทย”
เสียงเคาะห้องทำให้รักคุณต้องขมวดคิ้ว เวลาแบบนี้ใครกันนะ เธอก็ไม่ได้นัดใครไว้นี่นา
รักคุณมองหน้าจอที่ฉายภาพคนตรงหน้าห้อง เธอถึงกับยิ้มอย่างลืมตัว
“มาเร็วดีนี่” รักคุณพึมพำกับตัวเอง
จากนั้นเธอก็เปิดประตูห้องรับคนไกล ดูจากสภาพอิดโรยแล้ว เขาน่าจะเพิ่งลงเครื่องแล้วมาหาเธอเลย
“หวัดดี” คำทักทายของเขาทำเธอแอบยิ้ม
“เข้ามาก่อนสิคะ” เมื่อได้รับคำเชิญ ดีแลนก็ขยับตัวเดินเข้าห้องเธอ ไม่ลืมที่จะถอดรองเท้าแล้วเปลี่ยนเป็นสลิปเปอร์สีขาวสะอาดตา
เขาเป็นคนเท้าใหญ่มาก แต่สลิปเปอร์นี้กลับพอดี หรือว่าห้องเธอจะมีผู้ชายมาบ่อย
[1] โชติภิวรรธ หนึ่งในตระกูลที่ร่ำรวยติดอันดับต้น ๆ ของประเทศไทย ศศิตาที่เป็นสะใภ้โชติภิวรรธสนิทกับลลิตาซึ่งเป็นแม่ของรักคุณ ทำให้ทั้งสองครอบครัวสนิทกัน
ตอนพิเศษ 3 งานเข้าแล้วเช้ามืดของวันธรรมดาวันหนึ่ง อยู่ดี ๆ กลุ่มไลน์ของทั้งสองตระกูลก็เด้งพร้อมกับภาพการ์ดเชิญร่วมงานแต่งระหว่าง...‘นางสาวเพียงใจ หวัง กับ นายภาม ไพศาลสกุล’“เฮีย!!!” รักคุณเขย่าแขนสามีให้ตื่นมาอ่านข้อความด้วยกัน มาช่วยกันดูอีกนิดว่าเธอไม่ได้ตาฝาด“ครับ” ดีแลนบิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้าน ไฟหัวเตียงถูกเปิดขึ้นเพราะข้างนอกหน้าต่างยังไม่สว่าง เวลาในตอนนี้คือตีห้ากว่า ๆ“เฮียอ่านเร็ว” รักคุณเร่งผู้เป็นสามี“ใจเย็นเมียจ๋า ภาษาไทยเฮียต้องสะกดนิดหนึ่ง” ถึงจะพูดภาษาไทยคล่อง แต่การอ่านของดีแลนนั้นค่อนข้างไปทางติดลบ“เออใช่ ลืมเลย เลื่อนอีกภาพ มีภาษาอังกฤษ” การ์ดแต่งงานถูกส่งมาสองรูป รูปหนึ่งภาษาไทย อีกรูปเป็นภาษาอังกฤษ“เฮ้ย! มันไปรักกันตอนไหน” ดีแลนเองก็ตกใจไม่แพ้เมียรัก ภามกับเพียงใจ พวกเขาไม่เคยระแคะระคายเรื่องระหว่างทั้งคู่เลยสักนิดเมื่อครั้งมาเยี่ยมพวกเขาตอนน้องดีนเกิด ทั้งคู่ก็ไม่มีท่าทีต่อกัน งานแต่งงานสายฟ้าแลบรักคุณรีบต่อสายหาน้องพอเถอะ...เอ๊ย พอใจทันที‘โทรมาเรื่องเจ้เพียงกับเฮียภามใช่ไหมคะ’ พอใจถามมาตามสายอย่างรู้ดีว่าสิ่งที่เจ้รักอยากรู้คืออะไร“เออ นั่นสิ
“หมด หมด” น้องดีนพูดขึ้น ทำให้ป้าก้อยและสายใจหัวเราะชอบใจเสียงกรีดร้องของสายใจและป้าก้อยดังขึ้นที่ห้องครัวของบ้านในเวลาสี่โมงครึ่ง สร้างความตกอกตกใจให้กับรักคุณ ดีที่ว่าเวลานี้มีเพียงแม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็กเท่านั้น“เกิดอะไรขึ้น” รักคุณเอ่ยถามเมื่อเดินมาถึงห้องครัว“คุณรัก พวกเราถูกรางวัลที่หนึ่ง คุณหนูดีนหยิบให้ป้า ฮือ คุณหนูของป้า”“ใช่ค่ะคุณรัก คุณหนูช่วยพวกเราไว้แท้ ๆ ฮือ” เสียงร้องไห้ของสองสาวต่างวัยในห้องครัวทำให้รักคุณปวดหัวตุบ ๆ“ป้าก้อย สายใจ เรื่องที่ดีนหยิบหวยให้ ขอให้ปิดเป็นความลับนะ รักไม่อยากให้คนแห่มาขอหวย ขอให้เป็นความลับนะคะ โอเคไหม”เมื่อเจ้านายทำหน้าจริงจังทำให้ป้าก้อยและสายใจรับคำ ทั้งสองจึงตั้งใจเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ จะไม่บอกใคร ต่อไปป้าก้อยกับสายใจจะขอเป็นคนรวยเงียบ ๆ ทำงานอยู่ที่นี่กับคุณหนูดีนต่อ รักคุณถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อเรื่องถูกหวยของป้ายก้อยกับสายใจเป็นความลับ ไม่มีใครรู้ ทั้งสองจัดการขึ้นเงินและจ่ายหนี้สินเรียบร้อย เงินที่เหลือก็ฝากไว้ในธนาคาร ไม่มีใครรู้ว่าสองคนนี้ปัจจุบันคือผ้าขี้ริ้วห่อทองรักคุณรู้ว่าตัวเองมีพลังพิเศษที่ไม่สามารถพิสูจน
“หมด หมด” น้องดีนพูดขึ้น ทำให้ป้าก้อยและสายใจหัวเราะชอบใจเสียงกรีดร้องของสายใจและป้าก้อยดังขึ้นที่ห้องครัวของบ้านในเวลาสี่โมงครึ่ง สร้างความตกอกตกใจให้กับรักคุณ ดีที่ว่าเวลานี้มีเพียงแม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็กเท่านั้น“เกิดอะไรขึ้น” รักคุณเอ่ยถามเมื่อเดินมาถึงห้องครัว“คุณรัก พวกเราถูกรางวัลที่หนึ่ง คุณหนูดีนหยิบให้ป้า ฮือ คุณหนูของป้า”“ใช่ค่ะคุณรัก คุณหนูช่วยพวกเราไว้แท้ ๆ ฮือ” เสียงร้องไห้ของสองสาวต่างวัยในห้องครัวทำให้รักคุณปวดหัวตุบ ๆ“ป้าก้อย สายใจ เรื่องที่ดีนหยิบหวยให้ ขอให้ปิดเป็นความลับนะ รักไม่อยากให้คนแห่มาขอหวย ขอให้เป็นความลับนะคะ โอเคไหม”เมื่อเจ้านายทำหน้าจริงจังทำให้ป้าก้อยและสายใจรับคำ ทั้งสองจึงตั้งใจเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ จะไม่บอกใคร ต่อไปป้าก้อยกับสายใจจะขอเป็นคนรวยเงียบ ๆ ทำงานอยู่ที่นี่กับคุณหนูดีนต่อ รักคุณถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อเรื่องถูกหวยของป้ายก้อยกับสายใจเป็นความลับ ไม่มีใครรู้ ทั้งสองจัดการขึ้นเงินและจ่ายหนี้สินเรียบร้อย เงินที่เหลือก็ฝากไว้ในธนาคาร ไม่มีใครรู้ว่าสองคนนี้ปัจจุบันคือผ้าขี้ริ้วห่อทองรักคุณรู้ว่าตัวเองมีพลังพิเศษที่ไม่สามารถพิสูจน
“พอ ๆ อย่าไปสนใจเรื่องคนอื่นเลย มาสนใจเรื่องของเราดีกว่า วันนี้คุณแม่อยากกินอะไรครับ”“ชาบู” / “หมูกระทะ” “เมนูสิ้นคิด” ดีแลนว่าสองสาว แต่ก็ยอมไปเตรียมเตาสำหรับทำทั้งสองเมนู ส่วนหมูหมักนั้นเขาเตรียมและใส่ช่องฟรีซไว้อยู่แล้ว เพราะรู้ว่าเป็นเมนูโปรดของสองสาว“เจ้าตัวเล็กดิ้นหรือยัง” พอใจลูบหน้าท้องของรักคุณที่นูนออกมาบ้างแล้ว“ดิ้นแล้ว”“เรื่องของน้าเฉินอย่างกับนิยายน้ำเน่าเนอะ พอใจว่าเอาไปสร้างเป็นละครคุณธรรมได้เลยมั้งเนี่ย” พอใจเสนอความคิดเห็น“เขาถึงได้ว่าไง ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร” รักคุณเสนอความคิดเห็น พลางนึกไปถึงเรื่องราวที่ดีแลนเล่าให้ฟังครั้งเมื่อเดียร์น่าสารภาพรักกับฟางเฉินเท่ากับว่าตอนนั้นเดียร์น่าอกหักสินะ เพราะฟางเฉินไม่ได้รับรักเธอและแต่งงานหลังจากนั้นในอีกสามปีให้หลัง แต่งงานได้สองปี ฟางเฉินก็เสียลูกและภรรยาห้าปีต่อมาเดียร์น่าก็กลับมาฮ่องกง และหลังจากนั้นไม่นานเธอก็ท้อง เรื่องราวของเดียร์น่ายิ่งกว่านิยายไม่ต่างจากของฟางเฉินเลยรักคุณหวังให้ทั้งสองคนครองรักกันอย่างราบรื่น ขอให้อุปสรรคทั้งมวลจงผ่านพ้นไป รู้สึกผิดไม่น้อยที่เคยเผลอคิดว่าลูกในท้องของเธอเป็นลูกของดีแลน หวัง
ตอนพิเศษ 1 กาลครั้งหนึ่งลูกใคร“เข้ามา” เสียงเคาะประตูห้องนั่งเล่นทำให้ม่านฟ้าละสายตาจากนิตยสารในมือเมื่อประตูห้องเปิดออก ก็พบว่าลูกสาวฝาแฝดทั้งสองกับหลานสาวเดินเข้ามานั่งเบียดชิดกับผู้เป็นแม่ส่วนหลานสาวคนเล็กสุดของตระกูลนั่งพับเพียบอยู่บนพื้นพรม และเวลานี้กำลังนวดขาและแข้งให้เธอ“มาอ้อนขนาดนี้ ทำอะไรผิดมาหรือเปล่า”“เปล่านะคะแม่” เจนนี่รีบปฏิเสธ“พวกเราแค่มีเรื่องจะถาม” เจมมี่ขยายความให้แม่ไม่หวาดระแวง“ใช่ค่ะ ไม่ได้ทำอะไรผิดมาเลยค่ะ แถมพอใจยังมีเรื่องมารายงานด้วยนะคะ” พอใจซึ่งรับหน้าที่เป็นมือนวดอธิบายเพิ่มเติม“มีเรื่องอะไร” แต่ม่านฟ้ายังถามอย่างหวาดระแวงเช่นเดิม“แม่คะ ใครเป็นพ่อของลูกในท้องเดียร์น่าเหรอคะ ทำไมแม่ต้องให้เธออยู่ที่นี่” คำถามของเจนนี่ทำให้ใบหน้างามของผู้เป็นแม่หนักใจ“เจ้รักเขากลัวว่าจะเป็นลูกของเฮียดีแลนค่ะป้าม่าน”“รักคุณรู้เรื่องของเดียร์น่าเหรอ” ม่านฟ้าถามพอใจกลับด้วยความตกใจ“เจนขอโทษค่ะแม่ เจนเผลอบอกกับรักคุณเอง เจนไม่รู้นี่นาว่าสองคนนี้คบกัน” เจนนี่ยอมรับสารภาพ“แม่บอกได้แค่ว่าลูกในท้องของเดียร์น่าไม่ใช่คนของตระกูลหวัง พอใจบอกกับรักคุณให้สบายใจได้เลย”“ถ้าง
ส่วนดีแลน หวัง ทุกวันนี้ยังตั้งหน้าตั้งตาปลูกป่าและสร้างบ้านพักให้น้อง ๆ ไว้มาพักตากอากาศ แต่คนที่ย้ายมาอยู่ถาวรกับเขาคือพ่อกับแม่ของตัวเอง“ดีนครับ พักก่อนครับลูก” รักคุณเดินลงบ้านมาพร้อมกับถ้วยข้าวต้มของลูกชาย“มากินข้าวลูก” รักคุณนั่งลงบนเสื่อสานผืนใหญ่ ลูกชายของเธอวิ่งดุกดิก ตัวกลม ๆ ล้มตัวนอนแผ่ทันทีที่มาถึงเสื่อ“เหนื่อยเหรอลูก” หวังชางถามหลานชายอย่างห่วงใย“ก๊าบ” เด็กชายตัวเล็กตอบคำถามผู้เป็นปู่ แค่หลานตอบเท่านี้ ผู้ใหญ่ทั้งสี่ก็หัวเราะชอบใจ ความหลงหลานไม่มีใครเกิน“หม่ำ ๆ ครับ” รักคุณปล่อยให้ลูกหายเหนื่อยแล้วจึงเรียกมากินข้าว วันนี้เป็นข้าวต้มปลา ซึ่งลูกชายของเธอชอบมาก ฝีมือการต้มโดยพ่อของลูกชายเธอเอง“กินข้าวครับพ่อแม่” ดีแลนซึ่งมีผ้ากันเปื้อนผืนสีฟ้าน่ารักสวมทับชุดเสื้อผ้า ยกถ้วยข้าวต้มมาเสิร์ฟให้ผู้ใหญ่ทั้งสี่ เมนูสบายท้องตอนเช้าเป็นอาหารย่อยง่ายของผู้สูงวัย และลูกชายเขาเองก็ชอบเช่นกัน ยิงปืนนัดเดียวได้นกทั้งฝูง“นี่ของเมียรักครับ”“อากาศที่นี่ดีจัง โดยเฉพาะหลังจากฝนตก” ลลิตาพูดขึ้นเมื่อลมเย็นได้พัดหมอกยามเช้ามากระทบใบหน้างาม“คิดถึงตอนที่เราไปไปกางเต็นท์บนดอยอินทนนท์นะ” ภา







