Partager

The Tower - 1/2

Auteur: LadyRaina
last update Date de publication: 2025-12-03 11:50:41

ครืด ครืด...

พุฒิตาที่กำลังหลับใหลเฝ้าพระอินทร์อยู่สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้สึกว่าพุงของเธอสั่นได้

อ้อ เธอหลับไปทั้งที่วางโทรศัพท์ไว้บนท้องนี่เอง แปลกจัง เธอนอนท่าเดิมตลอดทั้งคืนเลยหรือนี่

ว่าแต่ใครโทรมานะเวลานี้ เธอพยายามแหกขี้ตาดูเวลาที่นาฬิกาหัวเตียง พบว่าเพิ่งจะหกโมงเช้าเท่านั้น

“ฮัลโหล” เสียงของเธอแหบพร่าราวกับคนขาดน้ำที่อยู่ท่ามกลางทะเลทรายก็ไม่ปาน

[พี่เตย แย่แล้ว] เสียงของรุ่นน้องสาวที่เป็นพนักงานเสิร์ฟประจำโซนวีไอพีกระทบโสตประสาทที่กำลังมึนงงของเธอ

สายจาก ‘เฟยเฟย’ ที่โทรมาแต่เช้า พร้อมกับคำต้องห้ามอย่าง ‘พี่เตยแย่แล้ว’ สำหรับพวกเชื่อเรื่องดวงสุดใจอย่างเธอนั้น การได้ยินคำไม่ดีตั้งแต่ตื่นนอน ทำให้เธอเชื่อว่าทั้งวันนั้นจะเป็นวันไม่ดีอย่างแน่นอน

เจริญพรเถอะ ทำไมต้องเป็นคำนี้ด้วยนะ

“เกิดอะไรขึ้นเหรอเฟย” หญิงสาวพรวดตัวขึ้นนั่ง ก่อนกระแอมสองสามครั้งเพื่อปรับน้ำเสียงให้เข้าที่

[เขาลือกันว่าท่านรองกับที่ปรึกษาท้องเสียเข้าโรงพยาบาลเมื่อคืนวันศุกร์ แล้วสาเหตุก็มาจากอาหารเป็นพิษเฉียบพลันอะพี่] เฟยเฟยเล่าด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย

“แล้วยังไงนะเฟย” ท่าไม่ดีเสียแล้ว สังหรณ์ไม่ดีตั้งแต่ตอนเตรียมหอย มันจะแม่นราวกับจับวางขนาดนี้ไม่ได้สิ

[ก็ท่านรองสงสัยว่าเป็นเพราะอาหารฟูลคอร์สที่เขากินเมื่อวันศุกร์ ตอนนี้กำลังหาสาเหตุค่ะ]

“แล้วยังไงต่อ” พุฒิตากลั้นใจถาม ทั้งที่พอเดาได้อยู่แล้ว

[แล้วเชฟกิ่งก็อ้างชื่อพี่ค่ะ]

“ว่าละ...ฉิบหายไหม”

[ใช่พี่ ฉิบหายวายป่วงแล้วเพราะเชฟกิ่งบอกว่าอาหารที่พี่ทำไม่สะอาด แล้วนางก็บอกอีกว่านางเตือนพี่แล้ว แต่พี่ยังดื้อด้านจะทำ]

“เฮ้ย ทำไมมันพลิกขาวเป็นดำแบบนี้ล่ะ”

[ยังไม่พอนะ นางลามไปถึงการควบคุมคุณภาพของวัตถุดิบที่มาส่งด้วยพี่]

“จะบอกว่าพี่เป็นคนผิดเหรอ” หญิงสาวถามอย่างไม่อยากเชื่อหู

[หนูได้ยินมาว่าท่านรองเป็นคนสั่งเลขาฯ ให้ลงมาดูเรื่องนี้ด้วยตัวเอง มันเลยเร็วมาก เฟยว่าพี่รีบมาดีกว่าค่ะ] น้ำเสียงเฟยเฟยฟังดูเป็นห่วง ทั้งยังอุตส่าห์โทรมาแต่เช้าตรู่ พุฒิตารู้สึกอุ่นใจและขอบคุณอยู่ไม่น้อย

“โอเคงั้นพี่ไปเดี๋ยวนี้ ขอบคุณที่โทรบอกพี่นะ” วางสายจากรุ่นน้องเสร็จ อย่างแรกที่เธอทำคือเปิดเช็กดวงก่อนทันที

Card of the Day: The Tower – กะทันหัน ไม่คาดฝัน ได้รับข่าวสารที่ไม่ทันได้เตรียมใจ

​

“อื้อหือ แต่ละใบ ทั้งระบบมีแต่ใบโหด ๆ หรือไงนะ” เธอบ่นกับตัวเองเมื่อพบว่าวันนี้ก็ยังคงได้ไพ่ที่คุมโทนเดียวกันกับหลาย ๆ วันที่ผ่านมา ทว่าตอนนี้ไม่มีเวลาจะคิดอะไรแล้ว เธอรีบเอาตัวเองออกจากที่นอน วิ่งผ่านน้ำ แต่งตัวด้วยความไวแสง ก่อนเปลี่ยนวิธีเดินทางให้ไวขึ้นแม้จะเสี่ยงตาย ด้วยการกระโดดซ้อนท้ายพี่วินหน้าหอพัก ซิ่งไปยังห้องอาหารที่อยู่ภายในโรงแรมหรูทันที

...

เป็นธรรมเนียมปฏิบัติหรืออย่างไรกันนะ ทุกครั้งที่มีผู้มาใหม่ ทุกคนในห้องถึงได้พร้อมใจกันหันขวับมาจับจ้องคนคนนั้น

เมื่อก้าวเข้ามายังส่วนในของครัว เธอพบว่าทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าแล้ว และดูเหมือนจะมีการสืบสวนสอบสวนเกิดขึ้น ทำราวกับเกิดคดีฆาตกรรมในห้องปิดตายก็ไม่ปาน

แน่นอนพุฒิตาได้รับเกียรติให้เป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง

การทำกิจการห้องอาหารหรือร้านอาหาร สิ่งที่เป็นหัวใจหลักคือวัตถุดิบที่สะอาดและสดใหม่ ดังนั้นเรื่องที่เกิดขึ้นจึงถือว่าร้ายแรงเอาการ

พุฒิตาที่มาถึงเกือบจะเป็นคนสุดท้าย รู้ในทันทีว่าตนเองนั้นงานเข้าเสียแล้ว

“คุณพุฒิตาคะ รบกวนตามดิฉันไปที่ห้องประชุมครัวด้วยนะคะ” บงกช หรือบัว เลขาฯ ของท่านรองประธานออกคำสั่งเมื่อพบว่าผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่งมาถึงแล้ว

“ค่ะ” เธอตอบเพียงเท่านั้น แล้วจึงเดินตามหลังคุณบัวไป

ในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะเดินออกจากจุดนั้น เชฟอาวุโสอย่างกิ่งกาญจน์ทำทีจะเดินตามมาสมทบด้วย หากถูกห้ามไว้เสียก่อน

“ขอแค่คุณพุฒิตาคนเดียวค่ะ” บงกชกล่าวโดยไม่ไว้หน้าเชฟกิ่งเลยแม้แต่น้อย ทำให้อีกฝ่ายถึงกับกำมือแน่น ท่าทางโกรธหน้าดำหน้าแดงตัวสั่นเล็กน้อยเหมือนองค์จะลงไม่ลงแหล่

“คุณพุฒิตาคงทราบแล้วใช่ไหมคะ ว่าท่านรองประธานและท่านที่ปรึกษามีอาการอาหารเป็นพิษเฉียบพลัน” บงกชเอ่ยขึ้นเมื่อทั้งคู่อยู่กันเพียงลำพัง

“ใช่ค่ะ และรู้ด้วยค่ะว่าสาเหตุมาจากอะไร” สุดท้ายสิ่งที่เธอกังวลก็เป็นจริงจนได้ เพราะบางคนแค่กินหอยนางรมสด ๆ เข้าไปยังอาหารเป็นพิษหรือไม่ก็ท้องเสีย แต่นี่เจอของใกล้จะเน่าไม่แปลกเลยที่อาการจะรุนแรงกว่าปกติ และระหว่างที่เดินทางมาจากหอพัก เธอตัดสินใจแล้วว่าอย่างไรเสียก็ต้องพูดความจริง

บงกชยืนมองซูเชฟสาวตรงหน้าที่กำลังยืนก้มหน้าเล็กน้อยแล้วเอานิ้วจิกปลายเล็บ ดูก็รู้ว่าคงจะเครียดและกังวลมากจึงถอนหายใจและปรับน้ำเสียงให้อ่อนลง

“ที่พี่เรียกมาคุยเป็นการส่วนตัว เพราะมีคนบอกว่าเธอนำวัตถุดิบที่รู้ทั้งรู้ว่าไม่สดไปประกอบอาหาร เรื่องเป็นมายังไงคะ เล่าให้พี่ฟังได้ไหม” เสียงของเลขาฯ ฟังดูนุ่มนวล ไม่ได้มีน้ำเสียงเชิงกล่าวตำหนิติเตียนแต่อย่างใด เธอเปลี่ยนสรรพนามให้ดูสนิทชิดเชื้อมากขึ้น เพื่อให้พุฒิตาลดอาการประหม่าลง

และนั่นก็ได้ผล เพราะพุฒิตาผ่อนคลายมากขึ้น เบาใจไปเปลาะหนึ่งว่าอย่างน้อยก็มีคนที่พร้อมจะรับฟังเรื่องราวทั้งหมด

เมื่อพุฒิตาเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้บงกชฟัง ใครเป็นคนออกแบบเมนูฟูลคอร์สที่อยู่นอกรายการ และเรื่องที่เธอได้ทักท้วงแล้ว แต่ว่าเลขาฯ สาวกลับให้ข้อมูลคนละทาง

“แต่ที่คุณกิ่งกาญจน์เล่ามานี่ตรงกันข้ามเลยนะ” บงกชบอกตรง ๆ เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องด่วน และคนที่กระทำผิดจะต้องรับผิดชอบ

“ไม่จริงนะคะพี่บัว เตยไม่ได้โกหกนะ พี่ลองถามคนอื่นดูก็ได้ค่ะ” พุฒิตาเชื่อว่าจะต้องมีประจักษ์พยานอย่างน้อยหนึ่งหรือสองคน

“ถามแล้ว ไม่มีใครพูดอะไรเลย ทุกคนเอาแต่เงียบเหมือนไม่อยากยุ่งเรื่องนี้”

“แล้วเฟยเฟยล่ะคะ” เธอถามออกไปเหมือนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

“เฟยเฟยบอกว่า เห็นแค่เชฟกิ่งยื่นลิสต์เมนูอาหารไปให้ แต่ไม่รู้ว่าเมนูมีอะไรบ้าง” บงกชสังเกตสีหน้าของหญิงสาวที่ครองตำแหน่งซูเชฟมาตั้งแต่อายุแค่ยี่สิบสองปี และทำต่อเนื่องมากว่าสามปีแล้ว ที่ผ่านมายังไม่เคยผิดพลาดแม้แต่น้อย พอผิดทีก็เล่นเสียเป็นเรื่องใหญ่โต

“เหรอคะ” เสียงพุฒิตาที่คราวแรกเบาอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งเบาลงกว่าเดิมอีก เหมือนมีก้อนจุกอยู่ที่คอทำให้เธอไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้มากไปกว่านั้น

“มีอีกเรื่องที่ยังไม่ได้บอก”

“เรื่องอะไรคะ” มันจะมีอะไรแย่ไปกว่าหอยเน่าอีกนะ

“พี่เพิ่งมีโอกาสทวนรายการอาหารและรายการทิ้งของสด เนื้อสัตว์ ผลไม้ ผัก ที่ตรวจรับมักเป็นของที่จวนเจียนจะเสียแล้วส่วนหนึ่ง ทำให้มีขยะสดมากกว่าปกติในช่วงสี่ห้าเดือนที่ผ่านมา”

หน้าของพุฒิตาซีดลงทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่บงกชกำลังบอก

เพราะเจ้าโรคระบาดที่เปลี่ยนวิถีชีวิตของคนทั้งโลก รวมถึงเธอด้วย รายได้เริ่มหดหาย จากที่เคยเทรดหุ้นเทรดสกุลเงินดิจิทัลได้ พักหลังมีแต่เสียกับเสีย ใด ๆ คือจะโทษอะไรไม่ได้เลยนอกจากตัวเอง ถ้าเธอไม่โลภ หวังโตเร็วมีตำแหน่งสูงแบบที่เชฟกิ่งยื่นข้อเสนอให้ ก็คงไม่ต้องคอยมาดูแลวัตถุดิบแทน และเรื่องแบบนี้ก็คงไม่ผ่านมาในชีวิตให้ปวดหัว

“รู้ใช่ไหมเขาสงสัยอะไรกัน” บงกชถามคนตรงหน้าที่ตอนนี้หน้าซีดหนักกว่าเดิม

“ค่ะ” รู้สิ ทุกคนคงคิดว่าเธอเป็นคนสั่งของ ซึ่งอาจจะฮั้วกับคนขายหรืออะไรก็ช่าง แต่ผลลัพธ์คือเธอโกง

“เราได้ทำหรือเปล่า”

“ไม่ค่ะ เตยไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ โรงแรมนี้ดีกับเตยมาก อดีตท่านประธานและท่านรองประธานก็เมตตาเตย จะให้เตยทำแบบนั้นได้ยังไง” เธอปฏิเสธทันที เพราะทุกคนที่กล่าวมาล้วนมีบุญคุณกับเธอทั้งนั้น แล้วจะให้เธอทรยศคนเหล่านี้ลงได้อย่างไร

“เฮ้อ...เดี๋ยวบ่ายนี้ไปเยี่ยมบอสกับท่านที่ปรึกษาที่โรงพยาบาลแล้วกัน”

พุฒิตาเงยหน้ามองเลขาฯ สาวตรงหน้าพร้อมทำตาละห้อยแล้วถามด้วยเสียงอ่อย ๆ

“หนูต้องไปด้วยเหรอคะ”

“ควรค่ะ หรือจะปล่อยเบลอ”

เธอไม่ได้ตอบแต่ส่ายหน้า จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตาแคะเล็บต่อ บ่งบอกได้ชัดเจนว่าเจ้าตัวกำลังกังวลและประหม่ามาก

...

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 4/4

    “คือว่าพอดีทางนี้สั่งอาหารเดลิเวอรีไว้ด้วยค่ะ คิดว่าน่าจะถึงในอีกไม่กี่นาทีนี้ จะต้องทำอย่างไรคะ”“อ๋อ โดยปกติต้องโทรแจ้งป้อมยามส่วนใน ก็คือป้อมยามตรงทางเข้ามาที่นี่นะคะ เสร็จแล้วเดี๋ยวทางนั้นจะจัดการต่อเองค่ะ” เธออธิบายพลางชี้ขอที่สมุดมาเปิดหน้ารายชื่อเบอร์โทรศัพท์ จากนั้นกาเครื่องหมายดอกจันไว้ให้พุฒิตา เพื่อที่ครั้งหน้าจะได้มองเห็นง่าย“เรียบร้อยนะคะ มีอย่างอื่นเพิ่มเติมไหมคะ” เจ้าหน้าที่นิติฯ หมู่บ้านถาม“ตอนนี้ไม่มีแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ” พุฒิตาสวมรอยยิ้มประดับบนหน้า พลางคิดในใจว่าเดี๋ยวคงได้โทรถามจนเบื่อกันไปข้างเลยละค่ะ แค่เห็นจำนวนกุญแจกับปุ่มรีโมตเมื่อกี้ก็ท้อแล้ว“หากมีอะไรเพิ่มเติมก็โทรสอบถามนิติฯ ได้ตลอดเวลาเลยนะคะ ที่นี่เรามีเจ้าหน้าที่ประจำการคอยให้ความช่วยเหลือตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงค่ะ” เจ้าหน้าที่นิติบุคคลย้ำถึงความช่วยเหลือตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงอีกครั้ง ไว้ต่อไปเวลาคุยเล่นหยุมหัวกับเพื่อน ๆ เปลี่ยน มาเป็นนัดตบกันหลัง ‘นิติฯ หมู่บ้าน’ ปิดก็เก๋ไม่หยอก...“ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” พุฒิตายกมือไหว้ลานิติฯ ตามประสาสาวมารยาทงาม ก่อนกลับมาให้ความสนใจกับพวงกุญแจในมือ ทำไมมันเยอะเบอร์นี้ดู

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 3/4

    ปึง! กิ่งกาญจน์ตบโต๊ะด้วยความโมโห“จะไปไหนก็ไป อย่าโผล่หัวกลับมาที่นี่อีกก็แล้วกัน” พร้อมผลักกระเป๋าหญิงสาวออกจากตัว จากนั้นโบกมือไล่ส่ง ๆ พุฒิตาก็ไม่รอช้า คว้ากระเป๋าข้าวของก้าวฉับ ๆ ออกจากห้องพักพนักงานครัวทันที“พี่เตยคะ” เสียงเรียกอันคุ้นเคยของอดีตเพื่อนร่วมงานอีกคนดังขึ้นจากด้านข้าง หญิงสาวที่เพิ่งก้าวพ้นประตูห้องพักมาหันไปหาต้นเสียง“มีอะไรเหรอเฟยเฟย” พุฒิตาเอ่ยถามหญิงสาวลูกครึ่งหน้าตาจิ้มลิ้มพลางมองอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ ในมือเฟยเฟยมีซองสีน้ำตาลฉบับหนึ่ง“เมื่อวานนี้มีเอกสารฝากถึงพี่เตยค่ะ เฟยเฟยส่งข้อความบอกพี่แล้วแต่ยังไม่เห็นพี่อ่านค่ะ” เฟยเฟยกล่าวพร้อมยื่นซองนั้นให้เธอด้วยสองมือพุฒิตาเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ เธอเห็นแถบแจ้งเตือนข้อความที่เฟยเฟยส่งมาแวบหนึ่งจึงรู้ว่ามีเอกสาร แค่ไม่ได้เปิดอ่านเพราะเมื่อวานมัวแต่ยุ่งจนลืมไปนั่นเอง ว่าแต่เอกสารอะไรกันหนาเป็นปึก จำได้ว่าตัวเองไม่ได้ไปลงสมัครอะไรไว้ที่ไหนนี่ แล้วใครส่งมากันนะหญิงสาวคิดพลางพลิกดูชื่อผู้ส่ง‘สำนักงานกฎหมายราเชนทร์แอนด์พาร์ตเนอร์’...ชื่อคุ้นมาก แต่ยังไม่ทันนึกอะไรเพิ่มเติม พุฒิตาก็สัมผัสได้ถึงสายตาคล้ายมีอะไรอยากจะพู

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 2/4

    “ลูกค้าครับ ไม่เอาแมวไปเหรอครับ” พนักงานเอ่ยถามหญิงสาวที่ก้าวขึ้นมานั่งข้างคนขับก่อนคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย“ฉิบหาย! ลืมแมว...รอแป๊บนะคะ” พุฒิตาปลดเข็มขัดก่อนเปิดประตูกระโดดลงจากรถไปอย่างไว ทิ้งให้พนักงานเกาหัวแกรก ๆพุฒิตาซอยเท้าขึ้นบันได พุ่งไปอดีตห้องพักของตนเร็วจี๋เพื่อพบว่า เธอวางตะกร้าเจ้าหมูตุ๋นไว้ข้างห้องนั้นเอง เจ้าแมวนมชมพูโวยวายแง้ว ๆ ใส่เธอด้วยความไม่พอใจ หากพูดภาษามนุษย์ได้มันคงบ่นว่ายัยทาสใจร้ายทำไมถึงลืมแมวน่ารักอย่างมันได้ลงคอ“โอ๋ ๆ เมื่อกี้มี้แค่ลงไปเช็กของ ไม่ได้ลืมตุ๋นตุ๋นจริง ๆ น้า” หญิงสาวพยายามง้อเจ้านายตนด้วยน้ำเสียงปลอบประโลม เจ้าหมูตุ๋นหยุดร้องทันทีที่ได้ยินเธอพูด พุฒิตายิ้มกริ่มปนโล่งอกที่ง้อแมวง่ายดายเสียนี่กระไร ก่อนพบสายตาจ้องเป๋งที่บ่งบอกได้ชัดเจนว่า หึ ยัยตอแหล เห็นดังนั้นหญิงสาวจึงส่งยิ้มเจื่อนพร้อมทำตาปิ๊ง ๆ ออดอ้อนใส่อีกครา เจ้าแมวส่งเสียงพ่นลมฉุนเฉียวก่อนทิ้งตัวลงกับเบาะในตะกร้า ปล่อยให้ยัยทาสจอมเฟอะฟะหิ้วตนขึ้นรถแต่โดยดี“เรียบร้อยนะครับ” พนักงานคนเดิมถามจากฝั่งที่นั่งคนขับ ก่อนมองเจ้าก้อนกลมสีชมพูในตะกร้า พุฒิตาส่งยิ้มพยักหน้าให้“ค่ะพี่ ออกรถได

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 1/4

    “ถ้าอย่างนั้นเตยขอลากลับก่อนจะได้ไหมคะ กลัวจะจัดของไม่ทันค่ะ” ยังไม่ทันจะได้ทำอะไร เธอก็ต้องรีบลากลับบ้านเสียแล้ว“เอาเถอะ ไว้พรุ่งนี้หรือวันหลังแม่แวะไปหาที่บ้านเจ้าเชนแล้วกันนะ” คุณนายสุพรรณีรู้สึกเสียดาย ยังไม่ทันได้ศึกษาอุปนิสัยของว่าที่ลูกสะใภ้เลย ก็ต้องส่งเธอให้กับเจ้าลูกชายสุดแสบเสียแล้ว ความรู้สึกนี้มันช่างเหมือนตอนที่กำลังจะส่งชิฌาเข้าเรือนหอเลยไม่ผิดเพี้ยนร่ำลากันเสร็จ พุฒิตารีบเดินทางกลับห้องพักพร้อมเจ้าหมูตุ๋น และห้องน้ำแมวอันใหม่ที่เพิ่งจะได้มา ทำการเก็บข้าวของลงกล่องและกระเป๋าเดินทางในแบบฉบับที่คิดว่าหยิบอะไรได้ก็ยัด ๆ ไปก่อนเมื่อแพ็กของตัวเองเรียบร้อย เธอจึงหันไปจัดแจงเก็บของใช้ของเจ้าหมูตุ๋น ไม่ว่าจะเป็นกระบะทราย ที่นอนแมว และของเล่นสารพัดอย่างที่กระจัดกระจายอยู่ทุกมุมห้องทุกอย่างดูเหมือนจะเสร็จสิ้น เหลือบไปดูเวลาก็พบว่าขณะนี้ล่วงเลยไปจนห้าทุ่มแล้วนี่เธอยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยตั้งแต่เช้า! ว่าแล้วก็คุ้ยหาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กดน้ำร้อนใส่รอประมาณสามนาทีแล้วก็นั่งซดไปพลางเปิดแชตพิมพ์หากลุ่มเพื่อน ๆ ไปพลางToei: นอนแล้วยังสาว~Wann: ยางงงงงToei: ทำไรอะหวาน ดึกมว้ากWa

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   The Chariot - 3/3

    ชิฌาขับตามทางเข้าไปจอดภายในโรงจอดรถ จากนั้นหันมาแซวหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านหลังนิดหน่อย“เป็นยังไง เห็นบ้านแล้วลมแทบจับเลยไหม”ใช่…ลมแทบจับ หวังว่าบ้านของคุณเชนอะไรนั่นจะไม่ใหญ่เท่านี้หรอกนะตอนที่ขับผ่านเพียงหน้าบ้านก็เล่นเอาเธอคิดสะระตะว่า ถ้าต้องทำความสะอาดบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้คนเดียว มีหวังเธอคงตายคาที่แน่นอน“เดี๋ยวเราเข้าไปคุยรายละเอียดกันในบ้านดีกว่า” ชิฌาเสนอ เพราะทุกคนต่างนั่งรถเดินทางกันมาเหนื่อยๆ ถึงระยะทางไม่ไกล แต่การจราจรที่ติดขัดเกินไปก็สร้างความเมื่อยล้าให้กับผู้โดยสารได้เช่นกันเมื่อเข้าไปภายใน พุฒิตาวางตะกร้าเจ้าหมูตุ๋นลงข้าง ๆ เพราะระยะทางระหว่างโรงจอดรถกับตัวบ้านก็ใช่ว่าจะใกล้ ๆ แบกมานาน ๆ เล่นเอากล้ามแขนแทบขึ้นเช่นกันจากนั้นเธอก็ก้มลงถอดรองเท้าแล้วนำไปวางบนชั้นที่จัดไว้สำหรับแขกผู้มาเยี่ยมเยือน“แมวชื่ออะไรเหรอจ๊ะ” คุณนายสุพรรณีถามขึ้น“หมูตุ๋นค่ะ”“มันไม่อึดอัดเหรออยู่แต่ในกรง ไหนจะต้องกินน้ำ ขับถ่ายอีก” จะว่าไปตัวมันก็ดูเนียนน่าสัมผัสพิกล“ไม่หรอกค่ะ มันชินแล้ว” เมื่อก่อนเธอเคยหิ้วมันไปด้วยทุกที่ แต่นั่นก็ค่อนข้างนานมาแล้วเหมือนกัน“ถ้าน้องไม่ข่วนข้าวของ ไม่เข้าห้อ

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   The Chariot - 2/3

    Toei: โอ๋ยยย เอาดี ๆ ชมอยู่LadyGecko: บอกแล้ว ฉันแม่น ฉันเก่ง ฉันสวย และรวยมว้ากToei: ไหนบอกมีหนี้เยอะLadyGecko: นังลูกจกตกอับ เคยได้ยินคำนี้ไหม ‘รวยหนี้’ นั่นแหละแม่เลยLadyGecko เพิ่มคุณเป็นเพื่อนToei: ไหนบอกจะเพิ่มเพื่อนต้องเสียเงินไงLadyGecko: ยกให้เป็นกรณีพิเศษ ไว้ลับฝีปาก แต่ถ้าจะดูดวงจ่ายเงินนะบอกก่อนToei: ลับฝีปากอะไรก๊อน ลูกจกออกจะเรียบร้อยดุจผ้ายับที่พับไว้ แต่เดี๋ยวแชร์ให้ค่าLadyGecko: ดีมาก แล้วอย่าลืมไปตามหาญาติด้วยนะ เผื่อมีญาติเหลืออยู่Toei: ตอนนู้นเจ้าหน้าที่เหมือนเคยตาม แล้วบอกว่าประสานงานติดต่อไม่ได้LadyGecko: บางทีเขาอาจจะตกหล่น ถ้าไม่เขาตกหล่น ก็ฉันมั่ว แค่นั้น จะเสียหายอะไรToei: โอเคร ขอบคุณมัก ๆ แม่จก ไว้ลูกจกจะเอาธูปเทียนและพานดอกไม้ไปกราบไหว้LadyGecko: เปลี่ยนจากธูปเทียน พานดอกไม้ เป็นพวงมาลัยเงินทองแล้วกันนะToei: งก!LadyGecko: ยอมรับ ฉันไปก่อน ง่วงจะนอนหลังจากได้แชร์ความสุขกับใครสักคนแล้ว พุฒิตามุ่งตรงกลับไปยังหอพักของตัวเอง และเริ่มลงมือเก็บข้าวของอย่างจริงจังสิ่งหนึ่งที่เธอกังวลมากคือ เจ้าหมูตุ๋นแมวเป็นสัตว์ที่ค่อนข้างจะติดที่ เธอเคยอ่านเจอ บ

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Five of Wands - 3/3

    “ฤทธิ์เยอะนักนะ” ราเชนทร์ตรึงแขนเธอชูขึ้น ให้ร่างเธอปะทะกับลำตัวของเขาอีกครั้ง ได้ผล คราวนี้พุฒิตาที่เดิมก็ทรงตัวไม่ค่อยอยู่เพราะฤทธิ์สุรา ถึงกับมึนงงเห็นดาวจนนิ่งไปชั่วครู่“เตย หยุดก่อน ไม่มีใครทำอะไรฟ้าทั้งนั้นแหละ” ปลายฟ้าที่เพิ่งหายตกใจรีบลุกขึ้น แล้วเข้ามาแตะตัวเพื่อนด้วยความเป็นห่วง พร้อมหัน

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Five of Wands - 2/3

    “นี่อีคุณบุรวิชญ์ เอาน้ำแข็งล้างปากซะ ไล่ให้เพื่อนไปดูเอ็น ไม่ได้ห่วงกันเลยใช่ไหม” เธอว่าพลางเอามือล้วงหยิบน้ำแข็งจากถังข้าง ๆ ยัดเข้าปากเพื่อนอย่างที่พูด “กินเข้าไปเลย จะได้ล้างปากเน่า ๆ แนะนำเพื่อนแต่ละอย่างหาดีไม่ได้” ถึงจะพูดแบบนี้ แต่เธอก็รู้ดีว่าบุรวิชญ์เป็นถึงผู้จัดการดารามือทอง และไม่ยอมให้

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Five of Wands - 1/3

    ดนตรีดังกระหึ่ม แสงไฟสลัวสลับกับแสงแวบวาบหลากสีสัน ผู้คนแน่นขนัดสมเป็นคืนสุดสัปดาห์ หลังตรากตรำกรำงานมาทั้งอาทิตย์ การมานั่งพูดคุยดื่มกิน ลุกเต้นปลดปล่อยอารมณ์ตามเสียงเพลงในผับ ย่อมเป็นอีกตัวเลือกที่ช่วยผ่อนคลายไม่เลวบรรยากาศกำลังคึกคักด้วยเพลงจังหวะสนุก บรรดาสายแดนซ์ สายย่อทั้งหลายต่างลุกขึ้นเต้น

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Ten of Swords - 2/2

    “ตอแหล” กิ่งกาญจน์หลุดปาก เพราะรู้ความจริงอยู่แก่ใจ พอยัยเด็กนี่เล่าออกมาเลยเผลอโพล่งขึ้นตัดบท เธอนึกไม่ถึงว่าคนที่ดูเงียบ ๆ ไม่หือไม่อืออะไรมาตลอดจะเริ่มมีปากเสียงขึ้นมาได้แบบนี้ แต่ก็ช่างเถอะ กิ่งกาญจน์พยายามนิ่งไว้เพราะไม่ว่าจะเถียงให้ตายยังไงยัยหัวอ่อนนี่ไม่มีปัญญาดิ้นหลุดหรอก“เชฟจงใจใส่ร้ายหน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status