ตอนที่ 32 อย่างกับข้าวใหม่ปลามัน

วันต่อมาวรรณิหลาตื่นแต่เช้าเพื่อมาแกะกุ้งทำข้าวต้มให้กับคุณหมอ ที่วันนี้ตื่นสายเหตุเพราะเขาคงยังเมาค้าง ในระหว่างที่เธอกำลังทำอาหารเพลินๆ อยู่นั้นก็มีมือใหญ่เอื้อมมาโอบเอวของเธอจากนั้นหญิงสาวก็โดนขโมยหอมแก้มไปฟอดใหญ่

“ พี่หมอ!! คนฉวยโอกาส! “ ณิหลาพยายามจะขยับตัวหนีจากเขา แต่คุณหมอก็ขยับตามไม่ยอมปล่อยมือจากเอวคลอด ยิ่งในมือของหญิงสาวยังวุ่นอยู่กับการแกะกุ้งเขาก็ยิ่งได้เปรียบ 

“ ฉวยโอกาสอะไรครับ แบบนี้เขาเรียกว่าแสดงความรัก เราเป็นแฟนกันแล้วนะณิหลา “ เสียงทุ้มออดอ้อนกระซิบลงบนข้างหูของแฟนสาว 

“ แล้วทำไมพี่ถึงตื่นเช้าจังล่ะคะ ยังไม่หกโมงเลย “ คนในอ้อมแขนของเขาเงยหน้าขึ้นมาสนทนาด้วย ไนยะก็ส่งยิ้มอ่อนให้

“ ก็พี่อยากใช้เวลากับน้องให้คุ้มก่อนไปทำงานไงครับ “ ในขณะที่พูดอยู่คุณหมอหนุ่มก็เอาหน้าของเขาเข้าแนบแก้มนิ่มของเธอ พร้อมกับหลับตา เล่นเอาวรรณิหลาเกร็งจนทำตัวไม่ถูก ทำไมเขาถึงได้ขี้อ้อนแบบนี้นะ

“ พี่หมอ พี่ไปนั่งก่อนเถอะค่ะ ณิหลาต้องแกะกุ้งทำโจ๊กให้พี่ทานก่อนไปทำงานนะ “ 

“ ไม่เอา พี่อยากอยู่ใกล้น้อง “ เขาพูดทั้งยังหลับตายืนเบียดเธออยู่ในท่าเดิม

“ ถ้างั้นมาช่วยณิหลาแกะกุ้ง— “ 

“ ไม่เอา “ คนที่โดนเขากอดรัดอยู่ถึงกับถอนหายใจแรงนั่นก็ไม่เอานี่ก็ไม่เอา เขาจะเอาแต่เธออย่างเดียวเลยใช่มั้ย

“ งั้นก็ตามใจนะคะ “ หญิงสาวจึงจำยอมให้เขายืนกอดแนบชิดเธออยู่แบบนั้น จนเธอต้มโจ๊กเสร็จตักใส่ชามวางไว้บนโต๊ะเรียบร้อย เขาก็ยังคงยืนกอดเธออยู่เหมือนเดิม 

“ พี่หมอ รีบไปล้างหน้าอาบน้ำแล้วมาทานข้าวเถอะค่ะ จะยืนกอดณิหลาอีกนานไหมเนี่ย “ ไนยะลืมตาขึ้นมาจ้องตากับเธอจากนั้นเขาก็จุ๊บไปที่มุมปากเล็กทีหนึ่งทำเอาคนโดนจุ๊บตกใจสะดุ้งโหยง

“ โอ้ย!! “ 

“ พี่หมอ เอาอีกแล้วนะคะ “ เขาจึงโดนเธอหยิกไปทีหนึ่ง จนรีบผละออกจากเธอแทบไม่ทัน 

“ น้องรังแกพี่เหรอ “ เขาเริ่มมีอาการงอแง

“ ไปอาบน้ำล้างหน้าค่ะ! เดี๋ยวอาหารจะเย็นหมด “ ณิหลาจับทัพพีขึ้นมาชี้หน้าเขา 

“ ขอหอมอีกทีหนึ่ง แล้วจะไป “ แต่เขาก็ยังไม่วายต่อรอง ด้วยท่าทีน่ารักจนวรรณิหลาก็แอบเคลิ้มตาม แต่สุดท้ายเธอก็ไม่ใจอ่อน

“ รีบไปอาบน้ำ!!! “ 

“ จ้ะๆ ไปแล้วจ้ะ “ คุณหมอหนุ่มรีบหันหลังเดินออกไป วรรณิหลาก็มองเขาอย่างเขินอาย 

“ ดูนั่นสิคะคุณหญิง นึกว่าข้าวใหม่ปลามัน สงสัยคุณหญิงต้องได้อุ้มหลานเร็วๆ นี้แน่เลยค่ะ “ 

“ อีอ้าย!! “ ณัฐลีรีบหันไปดุแม่บ้านเสียงดัง ชอบจริงๆ เลย เป่าหูเธอทุกวี่ทุกวันเนี่ย สายตาของคุณหญิงมองทอดลงมาจากระเบียงบ้านใหญ่ มองดูลูกชายที่กำลังยืนจูจี้กับณิหลาอยู่ที่หน้าบ้านของชายหนุ่ม 

“ เดี๋ยวอีกไม่นานมันก็โดนทิ้ง ลูกชายฉันไม่จริงจังกับมันหรอก “ 

“ ตั้งใจทำงานนะคะพี่หมอ ณิหลาจะอยู่รอที่บ้าน “ 

“ ครับ “ หมอไนยะยื่นหน้าไปใกล้คนพูด พอน้องเหลือบมาเขาก็รีบขโมยหอมแก้มเธออย่างเจ้าเล่ห์

“ เอาอีกแล้ว! ถ้าพี่หมอแอบหอมแก้มณิหลาอีก ณิหลาจะคิดเงินคอยดูสิ “ เธอยกมือขึ้นหวังจะตีเขาแต่ก็ต้องห้ามใจไว้แล้วรีบหันหลังวิ่งเข้าบ้าน

“ อ้าว จะรีบไปไหนล่ะ “ 

“ ไม่เล่นด้วยแล้ว ไปทำงานของพี่นู้น“ เธอตะโกนตอบกลับมา เขาก็อมยิ้มแล้วจึงถอยไปขึ้นรถเพื่อไปทำงาน 

โรงพยาบาลทูว์เอ็นวาย 

“ เดี๋ยวนี้มาทำงานก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ยิ้มไม่หุบเลยนะครับคุณหมอไน “ เมื่อณัฐชัยเดินก้าวขาเข้ามาในโรงพยาบาลก็โดนเพื่อนหมอด้วยกันอย่างสากรณ์เข้ามาทัก คนโดนทักแบบเขาจึงเผยยิ้มมุมปากแล้วหันไปแซะกลับ

“ คนมีแฟนก็แบบนี้แหละ “ ซึ่งคำตอบของเขาก็ทำเอาหมอสากรณ์หน้าเสียพูดไม่ออก 

“ หึ นี่ ดารินเธอหย่ากับสามีแล้วนะ “ แต่พอไนยะจะเดินเลี่ยงออกมา หมอสากรณ์ก็ได้พูดในสิ่งที่ทำให้หมอไนยะหน้าเปลี่ยนสี แล้วหันไปจ้องที่คนพูด 

“ แล้วมึงจะมาบอกกูทำไม” เขาว่าให้คนที่กำลังยกยิ้มมุมปากเหมือนรู้ดี ไนยะจึงได้แต่ทำหน้าไม่พอใจใส่ แล้วรีบเดินหนีไปที่ห้องทำงาน 

“ หมอไนมีแฟนแล้วเหรอ ทำไมฉันได้ยินมาแว่วๆ ว่าหมอไนมีแฟนแล้ว “ พยาบาลที่อยู่แถวนั้นได้ยิน ก็รีบเอาเรื่องไปบอกไปเล่าสู่กันฟัง 

“ ไม่รู้สิ แต่เห็นพูดถึงคนชื่อดารินด้วย ใคร ชื่อแฟนหมอเหรอ “

“ จะใครก็ช่างแต่กูต้องได้เป็นแฟนคุณหมอไน “ นางพยาบาลคนหนึ่งพูดออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจ

“ มึงเป็นบ้าเหรอ ไม่ได้ยินหรือไงว่าเขามีแฟนแล้วอะ “ 

“ มีได้ก็เลิกได้มั้ยยะ “