เป็นแค่คนอื่นสำหรับเขา

“คนอื่นเหรอคะ​ เอยเป็นคนอื่นสำหรับพี่งั้นเหรอ​ พี่พูดออกมาได้ยังไง​ คนอื่นคนนี้คือคนที่พี่นอนเอาเกือบทุกคืนเนี้ยะนะ!! ”​

“เอย!! พูดอะไรออกมารู้ตัวหรือเปล่า!!”​ ชายหนุ่มไม่คิดเลยสักนิดว่าเธอจะกล้าพูดประโยคแบบนั้นออกมา

“ทำไมเอยจะไม่รู้​ รู้สิ.... เอยกำลังตอกย้ำพี่อยู่นี่ไง​ เผื่อพี่จะลืมว่าตัวเองไม่ใช่ชายโสด​ พี่แต่งงานมีเมียแล้ว​ จะมาทำตัวแบบนี้ไม่ได้.....และที่สำคัญคนที่พี่เรียกว่าคนอื่นเขาคือเมีย​ เมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย​”

“หยุดโวยวายเดี๋ยวนี้นะเอย​ อย่าทำให้พี่รำคาญไปมากกว่านี้”​

“คำก็รำคาญสองคำก็รำคาญ​ พอเอยพูดความจริงก็รับไม่ได้”​

“จะอะไรนักหนาวะเอย.... เพราะแบบนี้ไงพี่ถึงเบื่อถึงได้รำคาญ​เธอไง”​

“เออ!! เอยมันไม่เคยดีในสายตาพี่อยู่แล้วนี่​ ทำอะไรก็ผิดไปหมด​ เอยไม่ใช่มันนี่ที่พี่คอยปกป้อง​ คอยทะนุถนอมทั้งๆที่มันเป็นแค่เพื่อน​ แต่เอยเป็นเมีย”​

“อย่าเรียกเดียร์ว่ามัน!!”​

“ทำไมคะ​ มันวิเศษวิโส​มาจากไหน​ เตะต้องไม่ได้เลยงั้นสิ”​ ยิ่งเขาปกป้องผู้หญิงคนนั้นมากเท่าไร​ น้ำตาของเธอก็ยิ่งไหลออกมาด้วยความน้อยใจ

“เออ​น้องเอย​ พี่ว่าใจเย็นๆก่อนนะ​ น้องกำลังเข้าใจผิดเรื่องพี่กับภูอยู่นะ​ ความจริงเรา...”

“หุบปาก!! เธอไม่ต้องมาแก้ตัว​ เห็นๆกันอยู่ว่าเธออยากได้ผัวคนอื่น​ ไม่ต้องมาทำตัวเป็นคนดี​ คิดว่าฉันดูไม่ออกหรือไงว่าเธอคิดอะไรอยู่​ ไม่อายเลยเหรอหรือพ่อแม่ไม่สั่งสอนห่ะ​ ถึงอยากได้ผัวคนอื่น​หรือไม่มียางอาย”​

“ฮึกๆ​ น้องเอย....ทำไมต้องพูดแบบนี้ด้วย​ พี่กับภูเราเป็นเพื่อนกัน​ พี่เสียใจนะที่น้องเอยมองพี่แบบนั้น​”​เป็นอีกครั้งที่หญิงสาวแสร้งบีบน้ำตาเพื่อให้ตัวเองดูน่าสงสารในสายตาชายหนุ่ม

“อย่ามาตอแหล”​

“หยุดเดี๋ยวนี้นะเอิงเอย!! อย่ามาลามปาม​เดียร์​ เพราะเขามีพ่อมีแม่คอยสั่งสอนไม่เหมือนเธอที่ทำตัวไร้ค่าคอยตามแต่ผู้ชายไปวันๆ​งานการไม่รู้จักทำ​ เอาแต่ผลาญแต่เงินพี่”​

“ค่ะ​ เอยยอมรับว่าเอยเป็นเด็กไม่มีพ่อไม่มีแม่คอยสั่งสอน....พอใจหรือยังคะ​ เอยถามว่าพอในหรือยัง!!”

“เอยพี่ขอโทษ... พี่ไม่ได้หมายความแบบนั้น”​ เมื่อเห็นว่าคำพูดของตัวเองดูรุนแรงเกินไป​ เขาก็เริ่มรู้สึกผิดที่พูดอะไรไม่คิด​ เพราะรู้ดีว่าเธอค่อนข้างอ่อนไหวกับเรื่องครอบครัว

“ไม่ต้องขอโทษเอยหรอกค่ะ​ ถ้าพี่ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นจริงๆ​ เพราะมันไม่ได้ทำให้เอยรู้สึกดีขึ้นมาเลย​ และมันไม่ได้ทำให้เอยมองพี่เป็นคนที่ดีขึ้น​ แต่สิ่งหนึ่งที่เอยมั่นใจ ต่อให้เอยไม่มีพ่อไม่มีแม่คอยสั่งสอนแต่เอยไม่เคยอยากได้ผัวคนอื่น​ อย่างผู้หญิงที่พี่เชิด​ชูคนนี้​ และเอยก็รู้ผิดชอบชั่วดีไม่ทำเรื่องชั่วๆแบบพี่แน่นอน”​

“หยุดสักทีดิวะ จะพูดให้ได้อะไรขึ้นมาเอย”​

“พี่นั่นแหละ​ หยุด​ หยุดปกป้องมันสักที​ เอยจะทำให้มันอับอายที่กล้ามายุ่งกับผัวชาวบ้าน​ ถามจริงเหอะพี่โง่จนดูไม่ออกเลยหรือไงว่าคนนอกเขามองว่าพี่กับมันเป็นชู้กัน”​

“เพี้ยะ!! จะเลิกบ้าได้หรือยัง!!”​ เมื่อสิ้นความอดทนชายหนุ่มจึงตวาดมือใส่หน้าภรรยา​ด้วยความลืมตัว ไม่รู้ว่าแรงเกินไปไหมเพราะเธอหน้าหันไปเลยจากนั้นก็ล้มลงไปกับพื้น​ต่อหน้าต่อตา​ ​จนเขาเองยังตกใจ

“ตุ๊บ!!”​ หญิงสาวล้มลงไปกับพื้นเพราะแรงตบของผู้ชายที่ได้ชื่อว่าสามี และตอนนี้แก้มด้านซ้ายที่โดนตบไปนั้นมันชาไปหมดเลย น้ำตาแห่งความเจ็บปวดความเสียใจก็ยิ่งไหลออกมา​ประจานความอ่อนแอของเธอ ไม่คิดเลยสักนิดว่าคนเป็นสามีจะกล้าตบหน้าเธอเพียงเพราะปกป้องผู้หญิงคนนั้น

เธอควรพอได้แล้วใช่ไหมกับความรักแบบนี้​ ความรักที่มีแต่เธอฝ่ายเดียวที่ทุ่มเท​ ที่พยายาม​ มันเหนื่อยมากนะ เพราะเขาไม่ได้ต้องการเธอเลย​และวันนี้เขาก็แสดงออกชัดเจนแล้วว่าเขาไม่คิดจะแคร์เธอเลย​สักนิด​

หลังจากที่เขาตบเธอด้วยอารมณ์​ชั่ววูบ​ ดูเหมือนว่าทุกอย่างในห้องจะเงียบไปเลย​ หญิงสาวเอาแต่จับแก้มของตัวเองและก้มหน้าร้องไห้อยู่บนพื้น​ ใช่... เขาไม่เคยเลยสักครั้งที่จะลงไม้ลงมือกับเธอ​​ มากสุดก็แค่พูดทำร้ายจิตใจเธอก็แค่นั้นเอง​ แต่วันนี้เขายอมรับว่าขาดสติเขาควบคุมตัวเองไม่ได้จนพลั้งมือทำร้ายเธอ

เอิงเอยค่อยๆลุกขึ้นและเงยหน้าขึ้นไปมองผู้ชายสารเลวและหญิงร้ายทั้งน้ำตา​ “พี่ตบเอยเพราะปกป้องมัน... ดีจังเลยนะคะสามีตบเมียตัวเอง​ รู้ถึงไหนก็น่าภูมิใจถึงนั่น..”​

“เธอทำตัวเองทั้งนั้นเอิงเอย​ ถ้าเธอไม่โวยวายและว่าเดียร์เสียๆหายๆฉันคงไม่ทำแบบนี้”​ ใช่ว่าเขาจะไม่รู้สึกผิด​กับการทำร้ายเธอ​ แต่เพราะเธอเป็นแบบนี้ไงมันทำให้เขาขาดสติ อีกทั้งเป็นครั้งแรกด้วยที่เขาเห็นเธอร้องไห้​

“หึ.... ค่ะ​ เอยผิดเอง​ ผิดแม่งทุกอย่างเลย​ ​ส่วนพี่ก็หน้าตัวเมียดีดีนั้นแหละ”​

“เอิงเอย!! ”​

“โดนว่าแค่นี้รับไม่ได้?? มันยังน้อยกว่าการที่พี่ตบเอยด้วยซ้ำ​ ถามจริงแล้วพี่เป็นอะไรกับมันค่ะ​ เป็นอะไรกัน!! ถึงได้ปกป้องกันขนาดนี้​ หรือจริงๆแล้วเป็นผัวมันอีกคน”​

“รักษิกา!!”​

“ไม่ต้องมาเรียกชื่อฉัน ฉันจำได้ว่าตัวเองคืออะไร”​ วันนี้เป็นไงเป็นกันเอง​ ในเมื่อเขาทำร้ายเธอขนาดนี้แล้ว​ ไม่มีเหตุผล​ที่เธอต้องทำตัวดี

“ฉันงั้นเหรอ”​ ชายหนุ่มทวนคำพูดเธอด้วยความอึ้ง​ เพราะหญิงสาวไม่เคยเรียกแทนตัวเองว่าฉันกับเขาเลย​ ปกติเธอจะแทนตัวเองว่าเอยตลอด​ เอยอย่างนั้นเอยอย่างนี้

“ถ้าคุณภูริศรักมันมาก​ อยากปกป้องนักก็จ่ายมายี่สิบล้าน​เป็นค่าใบหย่า​ และอีกห้าล้านค่าปลอบขวัญ​ที่ฉันโดนคุณตบเมื่อกี้​ เงินแค่นี้คงไม่ทำให้คุณจนหรอกจริงไหม..... ถ้าเงินพร้อมฉันก็พร้อมจะเซ็นใบหย่าให้​ทันที​ พวกคุณจะได้ไปสมสู่กันแบบเปิดเผย​ ไม่ต้องมาแอบกินกันลับหลัง”​

“แต่จะว่าไปความสัมพันธ์​ของพวกคุณดูน่าสมเพชดีเหมือนกันนะคะ​ ปากบอกเป็นเพื่อนกัน​ ไม่รู้ว่าโง่หรือยังไง​ ไอ้ผู้ชายก็ทำตัวสุภาพบุรุษเหลือเกิน​แต่ใจจริงอยากได้ผู้หญิง​แทบตาย ทะนุถนอม​สุดๆแต่เสือกไม่พูดออกมา​ ไม่รู้อมหำอยู่หรือยังไง เหมือนจะเป็นคนดีนะเหมือนจะฉลาดแต่ก็โง่​ ส่วนผู้หญิงก็สนใจเขาแหละ​แต่แค่อยากเล่นตัวให้มีราคา​ ผู้ชายจะได้สนใจ​ ทำตัวบอบบางน่ารัก​ เรียบร้อย​ แต่ใจจริงก็คันนั่นแหละ​ ไม่งั้นคงไม่มายุ่งทั้งๆที่รู้ว่าเขามีเมียอยู่แล้ว”​