LOGINShare
บทที่ 67 ( ตอนจบ )
publish date:
2026-02-02 00:27:43
Latest chapter
รักปักหัวใจ พระจันทร์ล้อมรัก บทที่ 1
7 ปีต่อมาณ ประเทศไทย“พี่ชายเป็นบ้าไปแล้วเหรอคะ!”เสียงแหวราวกับนางแมวป่าที่ดังขึ้นลั่นห้องทำงานใหญ่บนชั้นสูงสุดของตึกสูง ทำเอาคุณชายหนุ่มหล่อมาดเนี๊ยบที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่สะดุ้งเลยทีเดียว แต่ก็โทษใครไม่ได้ หลังจากหม่อมเจ้าวรรณวิจักษ์ผู้เป็นบิดาสิ้นชีพิตักษัยจากโรคตรอมใจที่หม่อมแม่ละออจันทร์ทิ้งท่านไปสวรรค์ก่อน เขากับคนในวังกลัวหอมจันทร์จะรู้สึกขาดความรักจึงเอาอกเอาใจเธอทุกอย่าง ทำให้คุณหญิงตัวน้อยเอาแต่ใจตัวเองเป็นที่สุด ไม่เกรงกลัวพี่ชายเลย ตอนนี้ถึงกับกลายเป็นนางมาร ตามมาเล่นงานเขาอยู่นี่ไง“พี่ผิดไปแล้ว แต่พี่ไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันบานปลายแบบนี้เลยนะ หญิงจันทร์ให้อภัยพี่ด้วย” เขาบอกด้วยสีหน้าอ่อยๆ อย่างคนสำนึกผิด “จันทร์ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่ชายจะทำกับจันทร์ได้ลงคอ”“พี่ไม่ได้อยากทำสักหน่อย”“แต่อย่างน้อยๆ ก่อนที่พี่ชายจะไปตกลงอะไรกับไอ้บ้าคนนั้น ก็ควรจะมาถามจันทร์ก่อนไม่ใช่เหรอคะ” คนที่เนื้อก็ไม่ได้กิน หนังก็ไม่ได้รองนั่ง ยิ้มอ่อนให้น้องสาวคนเดียวอย่างจนใจถ้าไอ้บ้าของเธอที่เป็นเพื่อนรักของเขา ไม่ขู่ว่าจะฉุดแม่คุณวิวาห์เหาะไปอยู่กับมันที่เกาะส่วนตัว พี่ชา
รักปักหัวใจ พระจันทร์ล้อมรัก บทนำ
“พี่ไม่ได้รักจันทร์ อย่างที่จันทร์รักพี่”ประโยคสั้นๆ แต่กระแทกหัวใจคนฟังยิ่งนักอกหักเพราะรักเขาข้างเดียวมันเจ็บแบบนี้นี่เอง...หม่อมราชวงศ์หอมจันทร์มองผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาตัดพ้อ ไม่อยากเชื่อว่าที่ผ่านมาเธอจะเข้าใจผิดไปเอง “พี่เธียรไม่ได้รู้สึกอะไรกับจันทร์จริงๆ เหรอคะ”“พี่ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย”สุ้มเสียงราบเรียบที่มาพร้อมสีหน้านิ่งๆ อ่านความรู้สึกใดๆ ไม่ออกของเขา ทำเอาหญิงสาวน้ำตาไหลรินเป็นสายอย่างกลั้นไม่ไหวนายหัวเธียรวิชญ์พลันยกมือขึ้น คิดอยากจะลูบผมนุ่มของหญิงสาวเพื่อปลอบโยนอย่างที่เคยทำ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นแววตาตัดพ้อที่เธอมองมา“พี่เธียรจะทำอะไรคะ จะทำให้จันทร์เข้าใจผิดไปถึงไหน”“พี่ขอโทษ”“อย่าพูดคำว่าขอโทษเลยค่ะ” สาวน้อยตัดพ้อเสียงสั่นเครือพลางถอยห่างออกมาจากคนตัวใหญ่ เธอจะไม่เดินเข้าไปหาเขาอีกแล้ว ก้าวย่างของเธอต่อจากนี้จะถอยออกมาให้ห่างจากเขาเท่านั้น“แล้วจันทร์จะเข้าใจพี่ในสักวัน” เธียรวิชญ์บอกเสียงอ่อนโยนคนตัวเล็กส่ายหน้าเงียบๆมันจะไม่มีวันหน้าอีกแล้วหม่อมราชวงศ์สาวกะพริบตามองใบหน้าหล่อเหล่าของนายหัวหนุ่มผู้เป็นเพื่อนรักของพี่ชายและเป็นผู้ชายที่ตนแอบรักอ
รักปักหัวใจ บทที่ 67 ( ตอนจบ )
เด็กๆ เพิ่งจะหลับกัน พอถูกแม่อุ้มขึ้นก็ยิ้มตาปรืออย่างน่าเอ็นดูแฝดพี่เทวินทร์นั้นเลี้ยงง่าย ยอมให้แม่อุ้มไปวางลงในคอกเด็กแต่โดยดี แม่ตบก้นกลมกล่อมไม่กี่ทีก็เคลิ้มหลับไปอีก แฝดน้องเทวากลับไม่ง่าย ระหว่างที่แม่เอาพี่ไปนอน เขาก็นอนอมนิ้วมือเล่นรออยู่เงียบๆ พอแม่กลับมาอุ้มก็คว้าหมับเข้าที่คอเสื้อของแม่ ไม่ยอมลงไปนอนในคอกเด็ก ตากลมแป๋วมองแม่พลางดูดปากดุนลิ้นบอกใบ้ฤทัยรักษ์ย่อมมองออกว่าลูกต้องการอะไร “ยังไม่อิ่มอีกหรือจ๊ะ ทำไมหนูกินเก่งจังเลยล่ะลูก” เธอเอ่ยเย้า แกล้งหย่อนร่างเล็กวางลงในคอกอีกครั้ง คราวนี้เจ้าอ้วนของเธอถึงกับดิ้นปัดๆ ร้องไห้จ้าออกมาลั่นห้อง ดึงกลับขึ้นมาแทบไม่ทัน “โอ๋ๆ แม่ไม่แกล้งน้องวาแล้ว เงียบๆ ก่อนเดี๋ยวพี่วินตื่นนะลูก”เทวินทร์ที่นอนฝันหวานไปแล้ว “...”เมื่อโอ๋ยังไงเทวาก็ไม่หยุดร้อง ฤทัยรักษ์จึงต้องนั่งลงริมเตียงแล้วเปิดเสื้อขึ้นให้พ่อหนูน้อยดื่มนมจากอก ไม่รู้เลยว่าสามีที่ตื่นมาเพราะเสียงร้องจ้าของลูกกำลังมองตาเป็นมัน“เด็กดี อิ่มแล้วก็นอนละลูกนะ” เธอโยกตัวกล่อมเจ้าตัวเล็ก“อึก!”ลูกชายตอบรับแม่ด้วยการเพิ่มแรงดูดนมลงคออึกใหญ่“ค่อยๆ เดี๋ยวก็สำลักพอดี อุ๊ย!”“ลูกดูดแรง
รักปักหัวใจ บทที่ 66
สี่ปีผ่านไป...เรือนคำหอมในเวลานี้เต็มไปด้วยทายาทตัวน้อยๆ ของแดนดินกับฤทัยรักษ์ หนึ่งปีหลังจากที่ทั้งคู่แต่งงานกัน เด็กหญิงนรีกานต์ ก็ถือกำเนิดขึ้น คลานตามมาติดๆ ในอีกหนึ่งปีให้หลังคือ เด็กชายคเชนทร์ ปิดอู่ด้วยคู่แฝดเด็กชายเทวินทร์และเทวา นับจำนวนแล้วก็เกือบตรงเป้าที่แดนดินเคยขอไว้อย่างน่าอัศจรรย์นรีกานต์หรือหนูนาวัยสองขวบกว่านั้นหน้าตาน่ารักและขี้อ้อนมาก ผู้ใหญ่จึงดุไม่ค่อยลงคเชนทร์หรือช้างวัยขวบครึ่งก็อ้วนตุบกำลังหัดเดินหัดพูด เวลาอ้อแอ้ๆ ออกมาผู้ใหญ่ก็หลงจนแทบจะทูนหัวให้ทุกอย่างคู่แฝดเทวดาวินนี่กับวาวาเพิ่งคลอดได้ห้าเดือน แค่นอนเฉยๆ ก็น่ารักแล้วระหว่างที่ฤทัยรักษ์ตั้งท้องและคลอดน้องออกมาคนแล้วคนเล่าอยู่นี้ เด็กชายก้องภพและเด็กหญิงกรองขวัญก็ถูกแดนดินเลี้ยงดูด้วยตัวเอง ทางหนึ่งก็วางตัวเป็นพี่ใหญ่ช่วยมามี้เลี้ยงน้องๆ ไปด้วย ย่าทวดกับคนเป็นแม่เห็นแล้วเอ็นดูนักเดี๋ยวนี้เวลาไปไหนมาไหนคนเรือนคำหอมจะหอบกันไปทั้งเด็กและคนชรา ดีที่เหล่าย่าทวดยายทวดยังแข็งแรงดีทุกคน เพราะแดนดินให้ไปพบหมอทุกครึ่งปี ขนาดคำแพงที่ย้ายไปดูแลลูกให้หอมจันทร์ที่เกาะเคียงจันทร์ตั้งแต่สองปีก่อนยังถูกเขาบังคับให้ไป
รักปักหัวใจ บทที่ 65
“วันนี้หนูอุ่นดีขึ้นแล้วจริงๆ ค่ะ ไว้ไปหาหมอพรุ่งนี้ก็ได้ พี่ดินเลิกงานกลับมาแบบนี้ คงจะมืดมากแล้ว หนูอุ่นไม่อยากไปโรงพยาบาลตอนกลางคืน” คนพอจะรู้ว่าตัวเองเป็นอะไรเอ่ยห้ามเสียงอ่อน อาการนี้เธอเป็นมาหลายวันแล้ว แต่เพิ่งมาหนักเอาวันนี้แหละ“เอางั้นเหรอ”“ค่ะ นี่อาบน้ำแล้วเหรอคะ ตัวห้อมหอม” ฤทัยรักษ์ยื่นหน้าไปดมกลิ่นหอมบนตัวสามี มันหอมสดชื่นจนอาการเวียนหัวดีขึ้นเยอะเลยคนอาบน้ำจนตัวหอมฟุ้งอมยิ้มกริ่มทิ้งตัวลงนอนกอดร่างบางไว้หลวมๆ บอกเสียงเอาใจ “หอมให้เต็มที่เลยจ้ะ พี่ฟอกสบู่มาทุกซอก”“ใช่สบู่อะไรคะ ทำไมวันนี้มันหอมจัง”“ก็อันเดิมแหละ”“อือ...”แดนดินชะโงกหน้าขึ้นดูคนทำท่าจะหลับคาอกเขา “นี่จะหลับอีกแล้วเหรอ พี่ว่าไม่ค่อยดีแล้วนะ พี่เรียกหมอมาที่เรือนเลยดีกว่า”“งือ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เป็นอาการปกติของคนท้องน่ะ”“แบบนี้ไม่ปกติเลย คนท้องที่ไหน...” เขาเงียบไปทันทีที่เข้าใจว่าเมียพูดอะไร รีบยันตัวลุกขึ้นถามตาเป็นประกาย “หนูอุ่นจะบอกว่าเบบี๋ของเรากำลังมาแล้วเหรอ”ฤทัยรักษ์หัวเราะเสียงเบา ลุกขึ้นจับมือใหญ่มาลูบท้องที่ยังแบนราบ “เบบี๋ของเราอยู่ในนี้แล้วค่ะ”“ทูนหัว!” แดนดินจูบเมียแรงๆ ในที่สุดเราก็จ
รักปักหัวใจ บทที่ 64
“เด็กๆ ทางนี้เรียบร้อยแล้ว” เธียรวิชญ์ตะโกนเรียกลูกทีม เห็นท่าทีกระวนกระวายของเพื่อนแล้วก็สมน้ำหน้าและสงสารไปพร้อมกัน“พี่ชายพร้อมจะเล่าแล้วเหรอคะ”หอมจันทร์กับฤทัยรักษ์เดินเข้ามานั่งลงประกบข้างพี่ชายทันที“...” เอกตะวันยิ่งมุดหน้าลงต่ำกว่าเดิม สองสาวสบตายิ้มๆ ตอนนี้คุณย่าคุณยายพาเด็กๆ ออกไปเดินย่อยอาหารเช้าอยู่ที่สวนข้างล่าง แดนดินก็ยังไม่ตื่น พวกเธอสามารถสอบสวนได้เต็มที่!“พี่ชายขา ทำไมอกหักซ้ำๆ จากผู้หญิงคนเดียวได้คะ ไหนบอกพวกเรามาซิ”“ไม่ได้อกหัก...”“แต่อกพัง” หอมจันทร์ต่อให้ ขณะที่ฤทัยรักษ์นั่งยิ้มแหยคนโดนเมียทิ้งถอนใจบอก “อย่ามาถามอะไรเลย ไม่พร้อมเล่า”“ขนาดนี้แล้วมึงก็พูดๆ มาเถอะ จะได้แยกย้ายกันไปเตรียมตัวกลับบ้าน อย่าลืมว่าพวกกูต้องต่อเครื่องไปลงที่ใต้อีกนะ”“กูไม่ได้อกหัก! หน้ากูเขายังไม่อยากจะมองเลย ที่เสียใจอยู่นี่ไม่ได้อกหัก กูน้อยใจที่เขาทิ้งกูไปอยู่!” เอกตะวันเงยหน้าขึ้นมาตะโกนบอกให้มันจบๆ ไป “ทีนี้อยากถามอะไรก็ถามมา จะกินข้าวแล้ว หิว!”“พี่ชายไปเจอพี่ปานได้ยังไงคะ เขาหายไปไหนตั้งหลายปี ทำไมเราตามหาไม่เจอเลย” น้องสาวถามด้วยแววตาตื่นเต้น“เจอโดยบังเอิญเมื่อหลายเดือนก่อ
รักปักหัวใจ บทที่ 60
เสียงอ้อแอ้ของคนเมาพลันดังขึ้น“...ทัย...”ฤทัยรักษ์ถามเสียงอ่อน “ทัยไหนคะ”“ปานฤทัย” เสียงอ้อแอ้บอกออกมาชัดเจนราวกับชื่อนี้ไม่เคยเลือนหายไปจากใจ“ปานฤทัย?”ในชีวิตของหม่อมราชวงศ์เอกตะวันมีคนชื่อนี้คนเดียวเท่านั้นขณะที่พวกฤทัยรักษ์มองหน้ากันด้วยแววตาตะลึงแดนดินที่ยังไม่ไปไหนก็ได้ยินชื่อนั้นเต็มๆ
รักปักหัวใจ บทที่ 59
เสร็จจากลงแขกเกี่ยวข้าวก็เหมือนเดิมย่าคำหอมเปิดเรือนเลี้ยงอาหารชาวบ้านอย่างชื่นมื่น นอกจากอาหารและน้ำหวานต่างๆ แล้ว สาโทหรือน้ำข้าวหมักฝีมือแดนดินกับก้องหล้าก็ถูกยกออกมาให้ได้จิบกันถ้วนหน้าจากหัวค่ำสู่มืดค่ำ วงเหล้าของหนุ่มๆ ก็ยังอยู่ที่เดิมแดนดินกับก้องหล้าเอาเหล้าข้าวออกมาต้อนรับคุณชายกับนายหั
รักปักหัวใจ บทที่ 58
หลังใส่บาตรเสร็จแดนดินจูงมือฤทัยรักษ์ที่นุ่งผ้าซิ่นสีสวยเดินลัดเลาะออกมาชมข้าวที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทองพร้อมให้เก็บเกี่ยวในอีกไม่กี่วัน“ทำไมถึงชอบที่นี่ล่ะ” เขาถามขณะยืนกอดร่างเล็กอยู่บนคันนา“ไม่รู้สิคะ อาจเป็นเพราะความเรียบง่ายของที่นี่ก็ได้ เราไม่ต้องรีบออกจากบ้านแต่เช้า ผู้คนก็น่ารัก ท
รักปักหัวใจ บทที่ 57
“เอิ้ก อี เอิ้ก เอิ้กกกกกกกกก”เสียงไก่ขันยามเช้าและสัมผัสร้อนๆ จากมือที่เคลื่อนไหวไปมาบนร่างกาย ปลุกฤทัยรักษ์ให้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลหญิงสาวบิดตัวหนีอย่างเมื่อยล้า แต่คนลูบไล้หาได้สนใจ ยังคงตามมาออเซาะ ลูบตรงนั้น จูบตรงนี้ เหมือนจะเอาให้ได้สามวันสามคืนแล้วที่เป็นแบบนี้!ไม่รู้ว่าแดนดิ
You may also like
รักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม55.6K viewsภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น53.4K viewsฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก
คุณชายสายฝน51.4K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)66.1K viewsดั่งดวงใจเพลิงผา
กระปุกอ้วน2259 viewsดอกแก้วในเขื่อนธารา (ยัยหนูดอกแก้วของยัยหนูจอมเถื่อน)
lunlarose/ลัลลาโรส200 viewsพิษรักอวัช
นามปากกา ณิชิตา89 viewsกุหลาบร่านไฟ
จินต์พิชา136 views
