Home / โรแมนติก / รักลวงแค้น / ตอนที่ 3 — คนที่อยู่เบื้องหลัง

Share

ตอนที่ 3 — คนที่อยู่เบื้องหลัง

last update publish date: 2026-08-07 21:19:05

ฝนตกหนักตลอดทั้งคืน

ณิชายืนอยู่หน้าหน้าต่างห้องนอนของบ้านเก่า ดวงตายังคงจับจ้องโทรศัพท์ในมือ

ข้อความจากคนปริศนายังคงอยู่บนหน้าจอ

“ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ หยุดตามหาความจริง”

เธอควรกลัว

แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าคำขู่…

คือความจริงที่เธอเพิ่งค้นพบ

พ่อของเธอไม่ได้ฆ่าพ่อของธาม

และคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดอาจยังมีชีวิตอยู่

ณิชากำจดหมายของพ่อแน่น

“พ่อกำลังจะบอกอะไรหนู…”

น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงบนกระดาษ

เธอไม่เคยคิดเลยว่า หลังจากพ่อเสียชีวิตไปแล้ว เธอจะต้องมานั่งค้นหาความจริงที่ถูกซ่อนมานานถึงสิบปี

ทันใดนั้น…

ไฟทั้งบ้านดับลง

พรึ่บ!

ณิชาสะดุ้ง

“ใคร?”

ไม่มีเสียงตอบ

เธอรีบเปิดไฟฉายจากโทรศัพท์

แต่แล้วเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากชั้นล่าง

ตึก…

ตึก…

ตึก…

ช้า ๆ

แต่ชัดเจน

มีใครบางคนกำลังเดินอยู่ในบ้าน

ณิชาหยิบแจกันข้างตัวขึ้นมาแน่น

“ใครอยู่ข้างล่าง?”

ไม่มีคำตอบ

เสียงฝีเท้าหยุดลง

จากนั้น…

ประตูห้องทำงานของพ่อก็ถูกเปิดออก

แอ๊ด…

ณิชากลั้นหายใจ

เธอค่อย ๆ เดินลงบันได

แต่เมื่อส่องไฟไปยังห้องทำงาน…

ไม่มีใคร

มีเพียงลิ้นชักโต๊ะทำงานที่ถูกเปิดทิ้งไว้

ณิชาวิ่งเข้าไปดู

เอกสารทั้งหมดกระจัดกระจาย

และที่สำคัญ…

จดหมายของพ่อหายไป

“ไม่…”

เธอค้นหาทั่วห้องอย่างลนลาน

ไม่มี

หายไปแล้ว

คนที่เข้ามาในบ้านต้องการจดหมายฉบับนั้น

แปลว่า…

คนคนนั้นรู้ว่าพ่อของเธอทิ้งหลักฐานเอาไว้

และรู้ว่าเธอกำลังตามหาความจริง

ณิชาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาตำรวจ

แต่ก่อนที่เธอจะกดโทรออก…

เสียงกระจกหน้าต่างแตกดังขึ้น

เพล้ง!

ณิชากรีดร้องและก้มลงทันที

เงาดำวิ่งผ่านหน้าต่างไป

“หยุดนะ!”

เธอวิ่งออกไปที่หน้าบ้าน

แต่คนร้ายหายไปแล้ว

เหลือเพียงรถสีดำคันหนึ่งที่กำลังแล่นออกไปจากถนนหน้าบ้าน

ณิชาจำทะเบียนไม่ได้

แต่เธอจำรถคันนั้นได้

เพราะมันเคยมาจอดหน้าบ้านของเธอเมื่อหลายวันก่อน

และคนที่นั่งอยู่ในรถวันนั้นคือ…

มิริน

---

บริษัทธามกรุ๊ป

“นายพูดอีกครั้งสิ”

ธามยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน สีหน้าเคร่งเครียด

กรวิชวางแฟ้มลงตรงหน้า

“หลักฐานจากกล้องวงจรปิดคืนที่คุณวรเมธเสียชีวิตครับ”

ธามเปิดดู

ภาพจากกล้องเก่าปรากฏขึ้น

เวลา 23.17 น.

รถของภาคภูมิเข้ามาจอด

ชายคนหนึ่งลงจากรถ

แต่ไม่กี่นาทีต่อมา…

มีรถอีกคันเข้ามาจอด

ชายสวมเสื้อคลุมเดินลงจากรถ

ใบหน้ามองไม่ชัด

แต่สิ่งหนึ่งเห็นได้ชัด

ชายคนนั้นเดินเข้าไปในโกดังที่วรเมธอยู่

และหลังจากนั้นเพียงสิบห้านาที…

ไฟในโกดังดับลง

ก่อนจะเกิดเหตุร้าย

ธามกำหมัดแน่น

“แล้วภาคภูมิอยู่ไหน?”

“เขาออกจากโกดังก่อนเกิดเหตุประมาณสิบสองนาทีครับ”

ธามนิ่ง

สิบสองนาที…

นั่นหมายความว่า

พ่อของณิชาอาจไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุขณะที่วรเมธเสียชีวิต

“แล้วทำไมรายงานคดีถึงระบุว่าเขาเป็นคนสุดท้ายที่พบคุณพ่อ?”

กรวิชไม่ตอบทันที

ก่อนพูดเบา ๆ

“เพราะมีใครบางคนแก้ไขรายงานครับ”

ธามเงยหน้าขึ้น

“ใคร?”

“ผมกำลังตามหาอยู่”

ธามหลับตา

ภาพณิชาร้องไห้เมื่อคืนย้อนกลับมาในหัว

“ฉันไม่รู้ว่าพ่อฉันทำอะไร…”

ตอนนั้นเขาไม่เชื่อเธอ

เขาคิดว่าเธอแค่แกล้งทำเป็นไม่รู้

แต่ถ้าทุกอย่างเป็นเรื่องโกหก…

สามปีที่เขาทำร้ายเธอ

สามปีที่เขาทำให้เธอร้องไห้

สามปีที่เขาบอกว่าไม่เคยรักเธอ…

ทั้งหมดอาจเป็นการแก้แค้นคนผิด

“กรวิช”

“ครับ”

“ตามหาณิชา”

กรวิชชะงัก

“คุณธามจะ…”

“ฉันต้องคุยกับเธอ”

---

บ้านเก่า

ณิชากำลังเก็บของที่จำเป็นลงกระเป๋า

เธอไม่สามารถอยู่ที่นี่ต่อได้

หลังจากมีคนบุกรุกบ้าน เธอรู้แล้วว่าเธอไม่ปลอดภัย

แต่ขณะที่กำลังจะเดินออกจากประตู…

รถสีดำคันหนึ่งก็แล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน

ณิชาหยุดเดิน

ประตูรถเปิดออก

ชายคนหนึ่งลงมา

ณิชาถอยหลัง

แต่เมื่อเห็นใบหน้าของเขา…

เธอกลับนิ่งไป

“ธาม…”

ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเธอ

ใบหน้าไม่ได้เย็นชาเหมือนเมื่อคืน

แต่เต็มไปด้วยความกังวล

“เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?”

ณิชามองเขาอย่างไม่เข้าใจ

“นายมาทำไม?”

“ฉันต้องคุยกับเธอ”

“เราไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว”

เธอพยายามเดินผ่านเขา

แต่ธามคว้าแขนเธอไว้

“ณิชา”

“ปล่อย”

“ฟังฉันก่อน”

“นายเคยฟังฉันไหม?”

ธามนิ่ง

ณิชาหัวเราะทั้งน้ำตา

“วันที่ฉันบอกว่าไม่รู้เรื่อง นายไม่เชื่อ”

“…”

“วันที่ฉันขอให้นายอย่าทิ้งฉัน นายก็ยังเดินออกไป”

เธอมองเขาด้วยสายตาเจ็บปวด

“วันนี้นายจะกลับมาทำไม?”

ธามพูดไม่ออก

เป็นครั้งแรกที่เขารู้ว่า…

คำพูดของตัวเองในคืนนั้นโหดร้ายแค่ไหน

“ฉันอาจเข้าใจผิด”

ณิชาชะงัก

“อะไรนะ?”

“เรื่องพ่อของเธอ”

หัวใจของเธอเต้นแรง

“นายหมายความว่า…”

“ฉันกำลังตรวจสอบหลักฐานใหม่”

ณิชาส่ายหน้า

“ไม่”

ธามมองเธอ

“อะไร?”

“นายไม่ต้องตรวจสอบอะไรทั้งนั้น”

เธอปาดน้ำตา

“ฉันจะหาความจริงด้วยตัวเอง”

“ณิชา…”

“และไม่ว่าใครจะเป็นคนทำ…”

เธอมองเขาด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป

“ฉันจะทำให้มันชดใช้”

ทันใดนั้น…

เสียงรถคันหนึ่งดังขึ้นจากถนน

ธามหันไปมอง

รถสีดำกำลังพุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง

“ณิชา!”

ธามผลักเธอออกจากทาง

โครม!

รถชนเข้ากับรั้วบ้านอย่างแรง ก่อนเร่งเครื่องหนีออกไป

ณิชาล้มลงกับพื้น

ธามรีบวิ่งเข้ามาหา

“เธอเป็นอะไรไหม?”

“ฉัน…”

ณิชาส่ายหน้า

แต่สายตาของเธอกลับจับจ้องรถคันนั้น

เธอเห็นบางอย่าง

ป้ายทะเบียน

และสติกเกอร์เล็ก ๆ ที่กระจกหลัง

สัญลักษณ์รูปผีเสื้อสีเงิน

ณิชาจำได้ทันที

เธอเคยเห็นมันมาก่อน

บนรถของ…

พิมพ์ดาว

“ไม่…”

ณิชาพึมพำ

ธามขมวดคิ้ว

“เธอรู้จักรถคันนั้นเหรอ?”

ณิชาไม่ตอบ

เพราะในหัวของเธอมีเพียงคำถามเดียว

ถ้าคนที่พยายามฆ่าเธอคือพิมพ์ดาวจริง…

แล้วน้องสาวของเธอเกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมดมากแค่ไหน?

และในขณะเดียวกัน…

โทรศัพท์ของธามก็ดังขึ้น

กรวิชโทรมา

“คุณธามครับ ผมรู้แล้วว่าใครเป็นคนแก้ไขหลักฐานในคดีของคุณวรเมธ”

ธามถามทันที

“ใคร?”

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“คนในครอบครัวของคุณณิชาครับ”

ธามหันไปมองณิชา

แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือ…

คนคนนั้นอาจไม่ใช่คนที่เขาคิด

— จบตอนที่ 3—

ตอนต่อไป

น้องสาวที่ไม่เคยไร้เดียงสา

เมื่อณิชาเริ่มสงสัยพิมพ์ดาว เธอกลับพบหลักฐานบางอย่างที่เชื่อมโยงน้องสาวของเธอกับคืนที่วรเมธเสียชีวิต…และความลับนั้นอาจทำให้ชีวิตของทุกคนเปลี่ยนไปตลอดกาล

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รักลวงแค้น   ตอนที่ 28 : เด็กที่ถูกเลือกให้ตาย

    เสียงฝนตกกระทบกระจกดังต่อเนื่อง ซ่า… ซ่า… ซ่า… ณิชานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่า มือทั้งสองข้างถูกมัดไว้ด้านหลัง ใบหน้าของเธอยังคงซีดจากเหตุการณ์ก่อนหน้า แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความดื้อรั้น เธอไม่ร้องไห้ ไม่อ้อนวอน เพียงจ้องชายชราตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว ชายชราคนนั้นนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ท่าทางสุขุมและเยือกเย็น นิ้วเรียวยาวลูบกรอบรูปเก่าอย่างแผ่วเบา “คุณเป็นใคร?” ณิชาถามอีกครั้ง น้ำเสียงแข็งขึ้น “แล้วต้องการอะไรจากฉัน?” ชายชราเงยหน้าขึ้น ริมฝีปากยกเป็นรอยยิ้มบาง ๆ “ฉันชื่อ อธิคม” เขาพูดช้า ๆ “และสิ่งที่ฉันต้องการ…” สายตาของเขาเลื่อนไปยังภาพถ่ายในมือ “คือความจริง” ณิชาหัวเราะอย่างขมขื่น “ความจริง?” เธอส่ายหน้า “ตลอดชีวิตฉันมีแต่คนใช้คำนี้เพื่อหลอกฉัน” รอยยิ้มของอธิคมหายไปเล็กน้อย “งั้นฉันจะไม่หลอก” เขาวางรูปถ่ายลงบนโต๊ะ “ฉันจะให้เธอเห็นด้วยตาตัวเอง” เด็กสองคนในคืนเดียวกัน อธิคมเปิดแฟ้มเก่าออก ด้านในมีเอกสารจำนวนมาก ภาพอัลตราซาวนด์ ใบรับรองการคลอด และภาพเด็กทารกสองคน ณิชามองภาพเหล่านั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรง “นี่คือ…” “เธอแ

  • รักลวงแค้น   ตอนที่ 27 : พ่อที่ไม่เคยรู้จัก

    ประตูเหล็กค่อย ๆ เปิดออกจนสุด ชายวัยกลางคนก้าวเข้ามาอย่างช้า ๆ รองเท้าหนังสีดำกระทบพื้นคอนกรีตเป็นจังหวะหนักแน่น กึก… กึก… กึก… เขาสวมสูทสีดำสนิท ใบหน้าคมเข้ม ดวงตานิ่งเย็นจนแทบอ่านความรู้สึกไม่ได้ แม้ภายในห้องจะเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เขากลับสงบนิ่งราวกับทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ณิชายืนมองชายคนนั้น หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบได้ยิน “คุณ…” เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย “เป็นใครกันแน่?” ชายคนนั้นหยุดยืนห่างจากเธอไม่กี่เมตร ก่อนมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แววตาของเขาแข็งกร้าวในตอนแรก… แต่เพียงชั่วครู่เดียวก็อ่อนลง ราวกับคนที่กำลังมองสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต “ฉันชื่อ ภาคิน” ณิชาชะงัก “แต่…” เธอหันไปมองภาคินอีกคนที่ยืนอยู่อีกฝั่ง ก่อนจะส่ายหน้าอย่างสับสน “เมื่อกี้คุณก็เรียกเขาว่าภาคิน” ชายตรงหน้าหัวเราะเบา ๆ “นั่นไม่ใช่ชื่อจริงของฉัน” เขาถอดนาฬิกาจากข้อมือออกช้า ๆ แล้ววางลงบนโต๊ะ “ชื่อที่แท้จริงของฉันคือ อัครเดช” วรเมธที่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับเบิกตากว้าง สีหน้าที่เคยแข็งกร้าวเปลี่ยนเป็นตกตะลึงทันที “อัครเดช…” เขาพึมพำราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได

  • รักลวงแค้น   ตอนที่ 26 — คนตายที่กลับมา

    ไฟในห้องใต้ดินสว่างขึ้นอีกครั้งณิชายืนนิ่ง ร่างกายเย็นเฉียบราวกับถูกตรึงไว้กับพื้นชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า…คือคนที่เธอเห็นว่าตายไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน“เป็นไปไม่ได้…”วรเมธพึมพำ สีหน้าซีดเผือดอรนภาถึงกับถอยหลัง“นาย…”ชายคนนั้นยิ้ม“ไม่ได้เจอกันนานนะ อรนภา”ณิชามองเขาริมฝีปากสั่น“คุณ…คือ…”เขาค่อย ๆ เดินออกจากเงามืดภาคิน อดีตหุ้นส่วนของวรเมธ และเป็นชายที่ทุกคนเชื่อว่าถูกเผาเสียชีวิตในเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อน แต่วันนี้เขายืนอยู่ตรงหน้า มีชีวิต และกำลังมองณิชาด้วยสายตาแปลกประหลาด เหมือนคนที่เฝ้ารอเธอมานานหลายปีคนที่ไม่ควรมีชีวิตอยู่“ภาคิน…”วรเมธกำปืนแน่น“ฉันเห็นศพนายกับตาตัวเอง”ภาคินหัวเราะเบา ๆ“นายเห็นศพของคนอื่น”“ฉันเป็นคนจัดฉากทั้งหมด”“ทำไม?”“เพราะถ้าฉันไม่ตาย…”ภาคินมองไปยังณิชา“เด็กคนนี้จะไม่มีวันปลอดภัย”ณิชาขมวดคิ้ว“ฉันเกี่ยวอะไรกับคุณ?”ภาคินไม่ได้ตอบทันทีเขาเดินเข้ามาใกล้“เธอจำฉันไม่ได้จริง ๆ สินะ”ณิชาส่ายหน้า“ฉันไม่เคยพบคุณ”“ผิดแล้ว”ภาคินยิ้มเศร้า“เธอเคยพบฉัน”“ตอนที่เธอยังเป็นเด็ก”ความทรงจำที่หายไปทันใดนั้น ภาพบางอย่างผุดขึ้นในหัวของณิชาเสียงเด็กหัวเร

  • รักลวงแค้น   ตอนที่ 25 : อย่าตายเพราะฉัน

    “ธาม!”เสียงกรีดร้องของณิชาดังก้องไปทั่วห้องใต้ดินร่างของธามล้มลงในอ้อมแขนของเธอ เลือดค่อย ๆ ซึมออกจากเสื้อบริเวณสีข้าง“ธาม…ลืมตาสิ”ณิชาพยายามเขย่าตัวเขา น้ำตาไหลไม่หยุด“อย่าหลับนะ…”ธามขยับเปลือกตาเล็กน้อย“ณิชา…”“ฉันอยู่นี่”เธอรีบกุมมือเขาแน่น“นายต้องไม่เป็นอะไร”ธามพยายามยิ้ม“ร้องไห้ทำไม…”“ก็เพราะนายกำลังจะตาย!”“ฉันยังไม่ตาย…”เขาพูดด้วยเสียงแผ่วเบา“ยังมีเรื่องที่ต้องทำอีกเยอะ”ณิชาส่ายหน้าอย่างร้อนรน“ไม่ต้องทำอะไรแล้ว”“แค่รอดก็พอ…”คนที่ยิงธามเสียงฝีเท้าดังขึ้นชายปริศนายังคงยืนอยู่หน้าประตูปืนในมือของเขาเล็งมาทางณิชาอีกครั้ง“ส่งตัวเธอมา”ธามพยายามลุกขึ้น“อย่า…”ณิชาหันไปมอง“นายบาดเจ็บอยู่!”“อย่าให้มันแตะต้องเธอ”ธามพูดทั้งที่แทบไม่มีแรงชายปริศนาหัวเราะ“ยังจะปกป้องเธออีก?”เขายกปืนขึ้น“ทั้งที่เธอคือสาเหตุที่ครอบครัวนายต้องพัง?”ณิชานิ่ง“หมายความว่าอะไร?”ชายคนนั้นตอบ“เธอเกิดมาเพื่อทำลายทุกอย่าง”“ไม่จริง!”ธามตะโกน“เธอไม่ได้ทำอะไร!”ชายปริศนาไม่สนใจนิ้วของเขากำลังจะเหนี่ยวไกแต่—ปัง!เสียงปืนอีกกระบอกดังขึ้นปืนในมือของชายคนนั้นกระเด็นออกไปวรเมธยืนอยู่ด

  • รักลวงแค้น   ตอนที่ 24 : ความลับของวรเมธ

    “คราวนี้…เธอหนีฉันไม่ได้แล้ว”เสียงของวรเมธดังขึ้นกลางห้องใต้ดินทุกคนหยุดนิ่งแม้แต่ธามเองก็ยังไม่เคยเห็นสายตาของชายที่เขาเรียกว่าพ่อแข็งกร้าวถึงเพียงนี้ปืนในมือของวรเมธถูกเล็งตรงไปยังอรนภาแต่คนที่น่ากลัวที่สุดกลับไม่ใช่คนถือปืนเป็นคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขา…ชายสวมเสื้อคลุมสีดำที่ไม่มีใครรู้ว่าเข้ามาตั้งแต่เมื่อไร“วรเมธ…”เสียงนั้นทำให้วรเมธตัวแข็ง“อย่าหันมา”ชายปริศนาพูด“ถ้านายหันมา คนแรกที่จะตายคือธาม”ธามกำหมัดแน่น“แกเป็นใคร?”ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ“อีกไม่นานนายก็จะรู้”คนที่วรเมธไม่กล้าเผชิญหน้าอรนภามองชายคนนั้นแววตาที่เคยหวาดกลัวกลับเปลี่ยนเป็นความแค้น“ในที่สุด…”เธอพูด“นายก็ออกมาเอง”วรเมธหันไปมองอรนภา“เธอรู้จักเขา?”“รู้”อรนภาตอบ“เขาคือคนที่ทำให้ชีวิตของพวกเราพังทั้งหมด”ณิชามองชายปริศนา“แล้วเขาเป็นใคร?”อรนภากำหมัดแน่นก่อนพูดชื่อที่ทำให้วรเมธหน้าซีด“เขาคือ ศรัณย์”ธามขมวดคิ้ว“ใคร?”วรเมธตอบแทน“อดีตหุ้นส่วนของฉัน”ศรัณย์หัวเราะ“อดีตหุ้นส่วน?”“นายยังเรียกฉันแบบนั้นอีกเหรอ?”เขาก้าวออกจากเงามืด“ฉันคือคนที่สร้างบริษัทนั้นขึ้นมาพร้อมกับนาย”“แต่วันที่มันประสบคว

  • รักลวงแค้น   ตอนที่23 :คนที่อยู่เหนืออรนภา

    “พ่อ!”ณิชาทรุดลงข้างร่างของภาคภูมิ มือทั้งสองข้างสั่นเทาขณะพยายามกดบาดแผลที่หน้าอกของเขาเอาไว้เลือดอุ่น ๆ ซึมผ่านนิ้วของเธออย่างรวดเร็ว“อย่าหลับนะพ่อ…ได้ยินหนูไหม?”ภาคภูมิพยายามลืมตาริมฝีปากซีดขยับอย่างยากลำบาก“ณิชา…”“หนูอยู่นี่”น้ำตาของเธอไหลลงบนใบหน้าโดยไม่รู้ตัว“พ่อจะต้องไม่เป็นอะไร”ภาคภูมิจ้องมองลูกสาวราวกับอยากจดจำใบหน้านั้นเอาไว้เป็นครั้งสุดท้าย“อย่า…เชื่อใคร…”“อะไรนะ?”“แม้แต่…”เขาพยายามพูดต่อ แต่ร่างกายกลับอ่อนแรงลง“พ่อ!”ณิชาตะโกนธามรีบเข้ามาประคองเธอ“ณิชา เราต้องพาเขาออกไปจากที่นี่!”“แต่เขายังไม่ฟื้น!”“ถ้าอยู่ต่อ เขาจะตายจริง ๆ!”น้ำเสียงของธามเด็ดขาดจนเธอต้องยอมแต่ก่อนที่ทั้งคู่จะพาภาคภูมิออกไป…เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้น“ช่างเป็นภาพที่น่าสงสารจริง ๆ”อรนภายืนอยู่ตรงปลายห้องในมือของเธอยังคงถือโทรศัพท์แต่สีหน้าที่เคยมั่นใจกลับเปลี่ยนไปเธอกำลังหวาดกลัวคนที่อรนภากลัวธามมองเธออย่างระแวง“คนที่โทรหาเธอคือใคร?”อรนภาไม่ตอบ“ฉันถามว่าใคร?”เขาก้าวเข้าไปอรนภาถอยหลังหนึ่งก้าวเป็นครั้งแรกที่ทุกคนเห็นว่า…ผู้หญิงที่ควบคุมทุกอย่างมาตลอดกำลังกลัวใครบางคน“ฉันไม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status