หน้าหลัก / โรแมนติก / รักลวงแค้น / ตอนที่ 5 — โกดังแห่งความตาย

แชร์

ตอนที่ 5 — โกดังแห่งความตาย

ผู้เขียน: สายธารลับ
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-07 21:23:41

“อย่าเชื่อธาม”

คำสั้น ๆ บนภาพถ่ายทำให้ณิชานิ่งงัน

เธอเงยหน้ามองชายตรงหน้า

ธามยืนอยู่ไม่ไกล สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสน

“ให้ฉันดูข้อความนั้น”

“ไม่”

ณิชากำโทรศัพท์แน่น

“ฉันไม่รู้แล้วว่าอะไรจริงอะไรโกหก”

ธามชะงัก

“เธอไม่เชื่อฉัน?”

ณิชาหัวเราะทั้งน้ำตา

“ฉันเคยเชื่อนายมากที่สุด”

“…”

“เชื่อจนยอมให้นายทำร้ายฉันซ้ำแล้วซ้ำอีก”

เธอถอยหลัง

“แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้ชายที่ฉันแต่งงานด้วยตลอดสามปี…เคยเป็นตัวจริงของนายหรือเปล่า”

ธามนิ่งเงียบ

เขาอยากบอกเธอว่าเขาไม่เคยตั้งใจให้เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้

อยากบอกว่าเขาเองก็กำลังค้นหาความจริง

แต่คำพูดทั้งหมดกลับติดอยู่ในลำคอ

เพราะเขารู้ดีว่า…

ต่อให้เขาพูดอะไรออกไป ณิชาก็ไม่มีเหตุผลที่จะเชื่อเขาอีกแล้ว

“คืนนี้เธอจะไปที่โกดังใช่ไหม?”

ณิชามองเขา

“ใช่”

“ฉันจะไปด้วย”

“ไม่ได้”

“มันอันตราย”

“ฉันรู้”

“ถ้าอย่างนั้นยิ่งต้องให้ฉันไป”

ณิชาส่ายหน้า

“ข้อความบอกให้ฉันไปคนเดียว”

ธามเดินเข้ามาใกล้

“แล้วถ้าคนที่ส่งข้อความต้องการฆ่าเธอล่ะ?”

“อย่างน้อยฉันก็จะได้รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง”

“ณิชา…”

เธอมองเขาตรง ๆ

“นายเคยบอกให้ฉันหายไปจากชีวิตนาย”

ธามนิ่ง

“ตอนนี้ฉันกำลังทำตามที่นายต้องการ”

เธอเดินผ่านเขาไป

แต่ก่อนออกจากห้อง ณิชาหยุดแล้วพูดโดยไม่หันกลับมา

“อย่าตามฉันมา”

ประตูปิดลง

ธามยืนอยู่คนเดียว

มือกำแน่นจนเส้นเลือดปูด

เขาไม่เคยคิดเลยว่า…

วันหนึ่งผู้หญิงที่เคยวิ่งตามเขา จะเป็นคนที่ไม่ต้องการให้เขาอยู่ใกล้ที่สุด

---

เที่ยงคืน

โกดังร้างริมแม่น้ำเงียบสนิท

ลมพัดประตูเหล็กเก่าจนเกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด

ณิชาจอดรถอยู่ด้านหน้า

เธอมองสถานที่ตรงหน้าด้วยหัวใจเต้นแรง

ที่นี่คือสถานที่เดียวกับในภาพเก่า

สถานที่ที่พ่อของธามเสียชีวิต

หญิงสาวกำไฟฉายแน่นแล้วเดินเข้าไป

ตึก…

ตึก…

เสียงรองเท้าของเธอกระทบพื้นคอนกรีตดังสะท้อน

“มีใครอยู่ไหม?”

ไม่มีคำตอบ

เธอเดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ

จนเห็นเก้าอี้ตัวหนึ่งวางอยู่กลางโกดัง

บนเก้าอี้มีเครื่องบันทึกเสียงเก่า ๆ วางอยู่

ณิชาหยิบมันขึ้นมา

ไฟสีแดงกะพริบ

ก่อนเสียงหนึ่งจะดังออกมา

“ถ้าเธอได้ฟังเทปนี้ แสดงว่าเธอเริ่มเข้าใกล้ความจริงแล้ว”

ณิชาตัวแข็ง

เสียงนั้น…

เธอจำได้

เป็นเสียงของพ่อ

“พ่อ…”

น้ำตาไหลลงมา

เสียงในเครื่องบันทึกดังต่อ

“ณิชา พ่อขอโทษที่ต้องปิดบังเรื่องนี้มาตลอด”

“…”

“ในคืนที่วรเมธเสียชีวิต พ่อไม่ได้ฆ่าเขา”

ณิชากลั้นหายใจ

“แต่พ่อเห็นคนที่ทำ”

เธอรีบกดเพิ่มเสียง

“ใครคะ?”

แน่นอนว่าไม่มีคำตอบ

เสียงบันทึกยังคงดำเนินต่อ

“คนนั้นเป็นคนที่พ่อไว้ใจที่สุด…”

เทปหยุด

ณิชาตกใจ

“ไม่!”

เธอกดเล่นอีกครั้ง

ไม่มีเสียง

แบตเตอรี่ของเครื่องหมด

ทันใดนั้น…

เสียงประตูเหล็กด้านหลังดังขึ้น

ปัง!

ณิชาหันกลับทันที

ชายสวมเสื้อคลุมสีดำยืนอยู่ตรงประตู

“คุณเป็นใคร?”

ชายคนนั้นไม่ตอบ

เขาค่อย ๆ เดินเข้ามา

ณิชาถอยหลัง

“อย่าเข้ามา!”

ชายคนนั้นยังเดินต่อ

ณิชาหันหลังวิ่ง

แต่ทันใดนั้น มือของใครบางคนคว้าแขนเธอไว้

“ปล่อย!”

เธอกรีดร้อง

“ช่วยด้วย!”

ชายคนนั้นพยายามลากเธอเข้าไปด้านใน

ณิชาดิ้นสุดแรง

ทันใดนั้น…

เสียงดังขึ้นจากด้านหลัง

“ปล่อยเธอ!”

ชายชุดดำชะงัก

ณิชาหันกลับไป

หัวใจของเธอหล่นวูบ

ธาม

เขายืนอยู่ตรงประตู

ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ

“ฉันบอกแล้วว่าอย่ามาที่นี่คนเดียว”

ชายชุดดำปล่อยณิชาแล้ววิ่งหนี

ธามรีบวิ่งตาม

“หยุด!”

เสียงฝีเท้าดังสะท้อนทั่วโกดัง

ณิชายืนตัวสั่น

เธอไม่รู้ว่าควรตามไปหรือไม่

แต่แล้วสายตาของเธอกลับเหลือบไปเห็นบางอย่างบนพื้น

กระเป๋าสตางค์สีดำ

เธอหยิบขึ้นมา

ด้านในมีบัตรประชาชนใบหนึ่ง

ณิชามองชื่อบนบัตร

แล้วหน้าซีดทันที

กรวิช

“เป็นไปไม่ได้…”

---

อีกด้านของโกดัง

ธามไล่ตามชายชุดดำจนถึงประตูหลัง

แต่ชายคนนั้นกระโดดขึ้นรถแล้วขับหนีไป

ธามวิ่งกลับมา

“ณิชา!”

เขาหยุดทันทีเมื่อเห็นสิ่งที่เธอถืออยู่

“นั่นอะไร?”

ณิชายื่นบัตรให้เขา

ธามมอง

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

“กรวิช…”

“ใช่”

ณิชาจ้องเขา

“เลขาฯ ของนายอยู่ที่นี่”

“มันอาจเป็นของปลอม”

“แต่ทำไมคนร้ายถึงมีบัตรของเขา?”

ธามไม่ตอบ

เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเลขาฯ ของตัวเอง

สายไม่รับ

โทรอีกครั้ง

ยังไม่รับ

ครั้งที่สาม…

ปิดเครื่อง

ธามเริ่มรู้สึกไม่ดี

“กลับไปที่รถ”

“อะไร?”

“เดี๋ยวนี้”

“แต่เทปของพ่อฉัน—”

“ณิชา!”

เสียงของธามดังจนเธอสะดุ้ง

เขามองเธอด้วยแววตาจริงจัง

“ที่นี่ไม่ปลอดภัย”

ณิชาพยักหน้า

ทั้งสองรีบเดินออกจากโกดัง

แต่ก่อนจะถึงประตู…

ไฟในโกดังทั้งหมดกลับติดขึ้นพร้อมกัน

พรึ่บ!

ณิชาหยุดเดิน

บนผนังด้านหน้า มีภาพถ่ายจำนวนมากติดเรียงกัน

ภาพของพ่อเธอ

ภาพของพ่อธาม

ภาพของพิมพ์ดาว

ภาพของมิริน

และ…

ภาพของธามกับณิชาในวันแต่งงาน

ณิชาจ้องภาพเหล่านั้นด้วยความตกใจ

“ทำไมถึงมีรูปพวกเราทั้งหมด?”

ธามไม่ตอบ

เขาเดินเข้าไปใกล้ผนัง

ตรงกลางมีภาพหนึ่งถูกวงด้วยปากกาสีแดง

เป็นภาพของ…

กรวิช

ด้านล่างเขียนข้อความว่า

“คนทรยศไม่ได้อยู่ข้างหลังคุณ แต่ยืนอยู่ข้างคุณมาตลอด”

ธามยืนตัวแข็ง

เพราะเขาเพิ่งเข้าใจว่า…

คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดอาจไม่ได้ต้องการทำร้ายณิชาเพียงคนเดียว

แต่มันกำลังเล่นงานเขาด้วย

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของณิชาดังขึ้น

หมายเลขที่ไม่รู้จัก

เธอกดรับ

เสียงผู้หญิงดังขึ้น

“ณิชา…”

เธอจำเสียงนั้นได้ทันที

“มิริน?”

ปลายสายหัวเราะเบา ๆ

“เธอเจอความจริงแล้วสินะ”

“เธอรู้อะไร?”

“มากกว่าที่เธอคิด”

“มิริน! เธอเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ใช่ไหม?”

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนพูดประโยคที่ทำให้ณิชาขนลุก

“ฉันไม่ได้เป็นคนที่เธอต้องกลัวที่สุดหรอก”

“แล้วใคร?”

เสียงหัวเราะดังขึ้น

“คนที่เธอกำลังยืนอยู่ข้าง ๆ”

สายถูกตัด

ณิชาค่อย ๆ หันไปมองธาม

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสน

“อย่าเชื่อเธอ”

ณิชาถอยหลัง

“ฉันยังไม่ได้บอกว่านายเป็นคนที่ฉันกลัว”

ธามชะงัก

ณิชามองเขาอย่างระแวง

แต่ก่อนที่ใครจะพูดอะไร…

เสียงปืนก็ดังขึ้นจากด้านนอก

ปัง!

กระจกหน้าต่างแตกกระจาย

ธามรีบคว้าตัวณิชาลงกับพื้น

“หมอบ!”

เสียงปืนดังขึ้นอีกนัด

ปัง!

ณิชากอดศีรษะตัวเองแน่น

ธามกอดเธอไว้เพื่อป้องกัน

ไม่กี่วินาทีต่อมา ทุกอย่างก็เงียบลง

ธามค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น

“เธอเจ็บตรงไหนไหม?”

ณิชาส่ายหน้า

แต่เมื่อเธอมองไปที่พื้น…

กลับพบว่ามีหยดเลือดหยดหนึ่งตกอยู่ตรงหน้า

“ธาม…”

เขามองตามสายตาเธอ

เลือดกำลังไหลจากไหล่ของเขา

เขาถูกยิง

“นาย…”

ธามกัดฟัน

“ไม่เป็นไร”

ณิชามองเขาด้วยดวงตาสั่นไหว

แม้เธอจะไม่ไว้ใจเขา

แม้เขาจะเคยทำลายหัวใจเธอ

แต่ในวินาทีที่กระสุนพุ่งเข้ามา…

เขากลับเป็นคนที่ใช้ตัวเองบังเธอ

และสิ่งที่ณิชาไม่รู้คือ…

คนที่ลั่นไกในคืนนั้นไม่ได้ตั้งใจยิงธาม

กระสุนถูกเล็งมาที่…

เธอ

— จบตอนที่ 5 —

ตอนต่อไป

คนที่ยอมตายแทน

ธามถูกยิงเพื่อช่วยณิชา แต่ในโรงพยาบาลกลับมีหลักฐานชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้น ซึ่งทำให้ณิชาพบว่า พ่อของเธออาจเคยช่วยชีวิตธามในคืนที่วรเมธเสียชีวิต และความแค้นทั้งหมดของเขาอาจเกิดจากคำโกหกของใครบางคน

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • รักลวงแค้น   ตอนที่ 28 : เด็กที่ถูกเลือกให้ตาย

    เสียงฝนตกกระทบกระจกดังต่อเนื่อง ซ่า… ซ่า… ซ่า… ณิชานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่า มือทั้งสองข้างถูกมัดไว้ด้านหลัง ใบหน้าของเธอยังคงซีดจากเหตุการณ์ก่อนหน้า แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความดื้อรั้น เธอไม่ร้องไห้ ไม่อ้อนวอน เพียงจ้องชายชราตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว ชายชราคนนั้นนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ท่าทางสุขุมและเยือกเย็น นิ้วเรียวยาวลูบกรอบรูปเก่าอย่างแผ่วเบา “คุณเป็นใคร?” ณิชาถามอีกครั้ง น้ำเสียงแข็งขึ้น “แล้วต้องการอะไรจากฉัน?” ชายชราเงยหน้าขึ้น ริมฝีปากยกเป็นรอยยิ้มบาง ๆ “ฉันชื่อ อธิคม” เขาพูดช้า ๆ “และสิ่งที่ฉันต้องการ…” สายตาของเขาเลื่อนไปยังภาพถ่ายในมือ “คือความจริง” ณิชาหัวเราะอย่างขมขื่น “ความจริง?” เธอส่ายหน้า “ตลอดชีวิตฉันมีแต่คนใช้คำนี้เพื่อหลอกฉัน” รอยยิ้มของอธิคมหายไปเล็กน้อย “งั้นฉันจะไม่หลอก” เขาวางรูปถ่ายลงบนโต๊ะ “ฉันจะให้เธอเห็นด้วยตาตัวเอง” เด็กสองคนในคืนเดียวกัน อธิคมเปิดแฟ้มเก่าออก ด้านในมีเอกสารจำนวนมาก ภาพอัลตราซาวนด์ ใบรับรองการคลอด และภาพเด็กทารกสองคน ณิชามองภาพเหล่านั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรง “นี่คือ…” “เธอแ

  • รักลวงแค้น   ตอนที่ 27 : พ่อที่ไม่เคยรู้จัก

    ประตูเหล็กค่อย ๆ เปิดออกจนสุด ชายวัยกลางคนก้าวเข้ามาอย่างช้า ๆ รองเท้าหนังสีดำกระทบพื้นคอนกรีตเป็นจังหวะหนักแน่น กึก… กึก… กึก… เขาสวมสูทสีดำสนิท ใบหน้าคมเข้ม ดวงตานิ่งเย็นจนแทบอ่านความรู้สึกไม่ได้ แม้ภายในห้องจะเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เขากลับสงบนิ่งราวกับทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ณิชายืนมองชายคนนั้น หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบได้ยิน “คุณ…” เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย “เป็นใครกันแน่?” ชายคนนั้นหยุดยืนห่างจากเธอไม่กี่เมตร ก่อนมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แววตาของเขาแข็งกร้าวในตอนแรก… แต่เพียงชั่วครู่เดียวก็อ่อนลง ราวกับคนที่กำลังมองสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต “ฉันชื่อ ภาคิน” ณิชาชะงัก “แต่…” เธอหันไปมองภาคินอีกคนที่ยืนอยู่อีกฝั่ง ก่อนจะส่ายหน้าอย่างสับสน “เมื่อกี้คุณก็เรียกเขาว่าภาคิน” ชายตรงหน้าหัวเราะเบา ๆ “นั่นไม่ใช่ชื่อจริงของฉัน” เขาถอดนาฬิกาจากข้อมือออกช้า ๆ แล้ววางลงบนโต๊ะ “ชื่อที่แท้จริงของฉันคือ อัครเดช” วรเมธที่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับเบิกตากว้าง สีหน้าที่เคยแข็งกร้าวเปลี่ยนเป็นตกตะลึงทันที “อัครเดช…” เขาพึมพำราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได

  • รักลวงแค้น   ตอนที่ 26 — คนตายที่กลับมา

    ไฟในห้องใต้ดินสว่างขึ้นอีกครั้งณิชายืนนิ่ง ร่างกายเย็นเฉียบราวกับถูกตรึงไว้กับพื้นชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า…คือคนที่เธอเห็นว่าตายไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน“เป็นไปไม่ได้…”วรเมธพึมพำ สีหน้าซีดเผือดอรนภาถึงกับถอยหลัง“นาย…”ชายคนนั้นยิ้ม“ไม่ได้เจอกันนานนะ อรนภา”ณิชามองเขาริมฝีปากสั่น“คุณ…คือ…”เขาค่อย ๆ เดินออกจากเงามืดภาคิน อดีตหุ้นส่วนของวรเมธ และเป็นชายที่ทุกคนเชื่อว่าถูกเผาเสียชีวิตในเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อน แต่วันนี้เขายืนอยู่ตรงหน้า มีชีวิต และกำลังมองณิชาด้วยสายตาแปลกประหลาด เหมือนคนที่เฝ้ารอเธอมานานหลายปีคนที่ไม่ควรมีชีวิตอยู่“ภาคิน…”วรเมธกำปืนแน่น“ฉันเห็นศพนายกับตาตัวเอง”ภาคินหัวเราะเบา ๆ“นายเห็นศพของคนอื่น”“ฉันเป็นคนจัดฉากทั้งหมด”“ทำไม?”“เพราะถ้าฉันไม่ตาย…”ภาคินมองไปยังณิชา“เด็กคนนี้จะไม่มีวันปลอดภัย”ณิชาขมวดคิ้ว“ฉันเกี่ยวอะไรกับคุณ?”ภาคินไม่ได้ตอบทันทีเขาเดินเข้ามาใกล้“เธอจำฉันไม่ได้จริง ๆ สินะ”ณิชาส่ายหน้า“ฉันไม่เคยพบคุณ”“ผิดแล้ว”ภาคินยิ้มเศร้า“เธอเคยพบฉัน”“ตอนที่เธอยังเป็นเด็ก”ความทรงจำที่หายไปทันใดนั้น ภาพบางอย่างผุดขึ้นในหัวของณิชาเสียงเด็กหัวเร

  • รักลวงแค้น   ตอนที่ 25 : อย่าตายเพราะฉัน

    “ธาม!”เสียงกรีดร้องของณิชาดังก้องไปทั่วห้องใต้ดินร่างของธามล้มลงในอ้อมแขนของเธอ เลือดค่อย ๆ ซึมออกจากเสื้อบริเวณสีข้าง“ธาม…ลืมตาสิ”ณิชาพยายามเขย่าตัวเขา น้ำตาไหลไม่หยุด“อย่าหลับนะ…”ธามขยับเปลือกตาเล็กน้อย“ณิชา…”“ฉันอยู่นี่”เธอรีบกุมมือเขาแน่น“นายต้องไม่เป็นอะไร”ธามพยายามยิ้ม“ร้องไห้ทำไม…”“ก็เพราะนายกำลังจะตาย!”“ฉันยังไม่ตาย…”เขาพูดด้วยเสียงแผ่วเบา“ยังมีเรื่องที่ต้องทำอีกเยอะ”ณิชาส่ายหน้าอย่างร้อนรน“ไม่ต้องทำอะไรแล้ว”“แค่รอดก็พอ…”คนที่ยิงธามเสียงฝีเท้าดังขึ้นชายปริศนายังคงยืนอยู่หน้าประตูปืนในมือของเขาเล็งมาทางณิชาอีกครั้ง“ส่งตัวเธอมา”ธามพยายามลุกขึ้น“อย่า…”ณิชาหันไปมอง“นายบาดเจ็บอยู่!”“อย่าให้มันแตะต้องเธอ”ธามพูดทั้งที่แทบไม่มีแรงชายปริศนาหัวเราะ“ยังจะปกป้องเธออีก?”เขายกปืนขึ้น“ทั้งที่เธอคือสาเหตุที่ครอบครัวนายต้องพัง?”ณิชานิ่ง“หมายความว่าอะไร?”ชายคนนั้นตอบ“เธอเกิดมาเพื่อทำลายทุกอย่าง”“ไม่จริง!”ธามตะโกน“เธอไม่ได้ทำอะไร!”ชายปริศนาไม่สนใจนิ้วของเขากำลังจะเหนี่ยวไกแต่—ปัง!เสียงปืนอีกกระบอกดังขึ้นปืนในมือของชายคนนั้นกระเด็นออกไปวรเมธยืนอยู่ด

  • รักลวงแค้น   ตอนที่ 24 : ความลับของวรเมธ

    “คราวนี้…เธอหนีฉันไม่ได้แล้ว”เสียงของวรเมธดังขึ้นกลางห้องใต้ดินทุกคนหยุดนิ่งแม้แต่ธามเองก็ยังไม่เคยเห็นสายตาของชายที่เขาเรียกว่าพ่อแข็งกร้าวถึงเพียงนี้ปืนในมือของวรเมธถูกเล็งตรงไปยังอรนภาแต่คนที่น่ากลัวที่สุดกลับไม่ใช่คนถือปืนเป็นคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขา…ชายสวมเสื้อคลุมสีดำที่ไม่มีใครรู้ว่าเข้ามาตั้งแต่เมื่อไร“วรเมธ…”เสียงนั้นทำให้วรเมธตัวแข็ง“อย่าหันมา”ชายปริศนาพูด“ถ้านายหันมา คนแรกที่จะตายคือธาม”ธามกำหมัดแน่น“แกเป็นใคร?”ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ“อีกไม่นานนายก็จะรู้”คนที่วรเมธไม่กล้าเผชิญหน้าอรนภามองชายคนนั้นแววตาที่เคยหวาดกลัวกลับเปลี่ยนเป็นความแค้น“ในที่สุด…”เธอพูด“นายก็ออกมาเอง”วรเมธหันไปมองอรนภา“เธอรู้จักเขา?”“รู้”อรนภาตอบ“เขาคือคนที่ทำให้ชีวิตของพวกเราพังทั้งหมด”ณิชามองชายปริศนา“แล้วเขาเป็นใคร?”อรนภากำหมัดแน่นก่อนพูดชื่อที่ทำให้วรเมธหน้าซีด“เขาคือ ศรัณย์”ธามขมวดคิ้ว“ใคร?”วรเมธตอบแทน“อดีตหุ้นส่วนของฉัน”ศรัณย์หัวเราะ“อดีตหุ้นส่วน?”“นายยังเรียกฉันแบบนั้นอีกเหรอ?”เขาก้าวออกจากเงามืด“ฉันคือคนที่สร้างบริษัทนั้นขึ้นมาพร้อมกับนาย”“แต่วันที่มันประสบคว

  • รักลวงแค้น   ตอนที่23 :คนที่อยู่เหนืออรนภา

    “พ่อ!”ณิชาทรุดลงข้างร่างของภาคภูมิ มือทั้งสองข้างสั่นเทาขณะพยายามกดบาดแผลที่หน้าอกของเขาเอาไว้เลือดอุ่น ๆ ซึมผ่านนิ้วของเธออย่างรวดเร็ว“อย่าหลับนะพ่อ…ได้ยินหนูไหม?”ภาคภูมิพยายามลืมตาริมฝีปากซีดขยับอย่างยากลำบาก“ณิชา…”“หนูอยู่นี่”น้ำตาของเธอไหลลงบนใบหน้าโดยไม่รู้ตัว“พ่อจะต้องไม่เป็นอะไร”ภาคภูมิจ้องมองลูกสาวราวกับอยากจดจำใบหน้านั้นเอาไว้เป็นครั้งสุดท้าย“อย่า…เชื่อใคร…”“อะไรนะ?”“แม้แต่…”เขาพยายามพูดต่อ แต่ร่างกายกลับอ่อนแรงลง“พ่อ!”ณิชาตะโกนธามรีบเข้ามาประคองเธอ“ณิชา เราต้องพาเขาออกไปจากที่นี่!”“แต่เขายังไม่ฟื้น!”“ถ้าอยู่ต่อ เขาจะตายจริง ๆ!”น้ำเสียงของธามเด็ดขาดจนเธอต้องยอมแต่ก่อนที่ทั้งคู่จะพาภาคภูมิออกไป…เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้น“ช่างเป็นภาพที่น่าสงสารจริง ๆ”อรนภายืนอยู่ตรงปลายห้องในมือของเธอยังคงถือโทรศัพท์แต่สีหน้าที่เคยมั่นใจกลับเปลี่ยนไปเธอกำลังหวาดกลัวคนที่อรนภากลัวธามมองเธออย่างระแวง“คนที่โทรหาเธอคือใคร?”อรนภาไม่ตอบ“ฉันถามว่าใคร?”เขาก้าวเข้าไปอรนภาถอยหลังหนึ่งก้าวเป็นครั้งแรกที่ทุกคนเห็นว่า…ผู้หญิงที่ควบคุมทุกอย่างมาตลอดกำลังกลัวใครบางคน“ฉันไม

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status