2 เปลี่ยนไปมาก

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

คอนโดเจย์อาร์

"วันนี้ใช่ไหมคะ ที่แม่บ้านคนใหม่จะย้ายมาอยู่กับเราที่นี่" ซีเบลเอ่ยถามเจย์อาร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ

"ใช่ แม่โทรมาบอกเมื่อเช้า ว่าเขาออกจากบ้านมาสักพักแล้ว อีกไม่นานก็คงจะมาถึง" ชายหนุ่มหันไปตอบกลับแฟนสาว

"คุณจะให้เขานอนห้องไหนเหรอคะ"

"ห้องนอนเล็กชั้นล่าง"

"เบลคิดว่าคุณจะให้เขาขึ้นมานอนห้องว่างที่อยู่ติดกับห้องนอนเราซะอีก ที่เบลถามเพราะเห็นว่าเขาเคยอยู่บ้านเดียวกับคุณค่ะ"

"ผมจะให้แม่บ้านขึ้นไปนอนชั้นบนกับเราได้ยังไงล่ะ ให้เขาขึ้นไปได้เฉพาะตอนที่ทำความสะอาด หรือเอาผ้าลงมาซักเท่านั้นแหละ"

"ตอนที่เขาอยู่บ้านคุณ เขานอนที่ไหนเหรอคะ"

"อยู่เรือนคนใช้หลังบ้าน"

"เขาไม่เรียนหนังสือเหรอคะ ถึงได้มาทำงานเป็นคนใช้"

"เขาเพิ่งเรียนจบมาสองเดือน ยังไม่มีงานทำ แม่ก็เลยให้เขามาทำงานเป็นแม่บ้านที่นี่พลางๆไปก่อน"

"อ๋อค่ะ แล้วพ่อแม่เขาล่ะคะ"

"พ่อทิ้งไปมีครอบครัวใหม่ตอนที่เขาอยู่ในท้อง แม่เสียแล้วเมื่อสองปีก่อน" เจย์อาร์รับรู้เรื่องราวของพัฟพายมาโดยตลอด แต่เขาไม่เคยได้คุยกับหญิงสาวเป็นการส่วนตัว เพราะเขาคิดว่าไม่มีความจำเป็นที่จะต้องคุย แล้วก็ไม่มีเรื่องอะไรให้คุยด้วย ก่อนที่เขาจะย้ายมาอยู่คอนโด เขาเห็นเธอบ้างตอนที่เธอไปยืนรอรถเมย์เพื่อที่จะไปโรงเรียน ส่วนเขาให้รถที่บ้านไปรับไปส่งทุกวัน ฉะนั้นบ่อยครั้งที่เขาจะเห็นเธอยืนรอรถเมย์อยู่หน้าปากซอย

"ที่เขายังอยู่บ้านของคุณ แสดงว่าเขาน่าจะไม่มีที่ไปใช่ไหมคะ เพราะเขาไม่มีญาติที่ไหน"

"ใช่ แม่สงสารก็เลยให้อยู่ต่อ แต่แม่ก็จ่ายเงินเดือนให้เขาทุกเดือนนะ เพราะเขาจะต้องเอาไปจ่ายค่าเทอม และค่าใช้จ่ายส่วนตัวในแต่ละวัน"

"จ่ายเงินเดือนให้ด้วยเหรอคะ"

"ใช่ เพราะหลังจากที่แม่เขาเสีย เขาก็ทำงานเป็นแม่บ้านเหมือนกับแม่บ้านคนอื่นๆ"

"หรือเรียกง่ายๆว่าคนใช้นั่นเอง" ซีเบลกล่าวย้ำ

"อืม นั่นแหละ"

ในระหว่างที่สองคนคุยกันอยู่นั้น ก็มีเสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น

ติ๊งต่อง!

"เขาคงจะมาถึงแล้วล่ะ ผมไปเปิดประตูให้เขาก่อนนะ" ว่าจบร่างสูงก็ลุกจากโซฟาแล้วไปเปิดประตู

แกร็ก ประตูถูกแง้มออกโดยร่างสูงใบหน้าหล่อ เผยให้เห็นร่างบางใบหน้าใสตากลมยืนยิ้มอยู่หน้าประตู หลายปีแล้วที่เขาไม่ได้เจอเธอ พอได้มาเจอเธอวันนี้เขาจึงชะงักไปเล็กน้อย เธอเปลี่ยนไปมาก ต่างจากเด็กสาวมัธยมต้นที่เขาเคยเห็นยืนรอรถเมย์หน้าปากซอยเมื่อหลายปีก่อน

"สวัสดีค่ะคุณเจย์อาร์" พัฟพายยกมือไหว้ทักทายคนตัวสูง ด้วยความนอบน้อมและอ่อนโยน

"กระเป๋าเธอมีแค่ใบเดียวเองเหรอ" เจย์อาร์มองไปยังกระเป๋าเสื้อผ้าของเธอแล้วเอ่ยถาม

"ค่ะ มีแค่ใบเดียว พัฟเอามาเฉพาะที่จำเป็นค่ะ ไม่ได้เอามาหมด"

"อืม งั้นก็เข้ามาสิ" ร่างสูงเบี่ยงตัวแล้วเปิดประตูให้กว้างขึ้น เพื่อให้คนตัวเล็กลากกระเป๋าเข้าไปด้านใน จากนั้นเขาจึงปิดประตู ก่อนที่จะเดินเข้าไปด้านใน

"นี่ซีเบล แฟนฉันเอง" เจอาร์แนะนำแฟนสาวให้พัฟพายได้ทำความรู้จักกัน

"สวัสดีค่ะคุณซีเบล" พัฟพายยกมือไหว้ซีเบลด้วยใบหน้ายิ้มแย้มให้กับคนตรงหน้า

"หวัดดี" ซีเบลรับไหว้กลับเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะเต็มใจเท่าไหร่

"ห้องนอนเธออยู่ติดกับห้องครัวนะ เอากระเป๋าเข้าไปเก็บสิ" ใบหน้าหล่อเอ่ยบอกคนตัวเล็ก ที่ยังยืนยิ้มให้กับแฟนสาวของเขา

"ค่ะ พัฟขอเอากระเป๋าเข้าไปเก็บก่อนนะคะ" ทันทีที่เขาบอก มือบางก็ลากกระเป๋าแล้วโน้มตัวเล็กน้อย ก่อนจะเดินผ่านคนทั้งสองไป

เวลาต่อมา

เมื่อพัฟพายเอาเสื้อผ้าออกมาจากกระเป๋าแล้วนำไปแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้าจนเสร็จเรียบร้อย เธอก็เปิดประตูออกมาจากห้องนอน และมาหยุดอยู่ตรงโซนพักผ่อนที่ชายหนุ่มกับแฟนสาวกำลังนั่งเล่นหยอกล้อกันอยู่ หญิงสาวจึงมีท่าทีอึกอัก พลางคิดในใจว่าเธอควรจะไปขัดจังหวะคนทั้งสองดีไหม หรือว่าเธอจะเดินออกไปจากตรงนี้ก่อน แล้วค่อยกลับมาใหม่ เจย์อาร์ที่หันมาเห็นเธอเข้าพอดี จึงผละมือที่กำลังกอดแฟนสาวแล้วเอ่ยถาม

"มัวแต่ยืนอ้ำๆอึ้งๆ มีอะไรก็ว่ามา" เรียวปากหนาเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง พลางจ้องมองไปยังร่างเล็ก เพื่อรอฟังว่าเธอจะพูดว่าอะไร

"ไม่ทราบว่าในตู้เย็นมีของสดไหมคะ พัฟจะเข้าครัวไปทำอาหารให้คุณทั้งสองทานค่ะ"

"ไม่มีหรอก เพราะฉันยังไม่ได้ซื้อมาเตรียมเอาไว้" เจย์อาร์ตอบ

"ไม่มีก็เป็นไรค่ะ เดี๋ยวพัฟจะออกไปซื้อหน้าปากซอยเองค่ะ"

"เธอบอกเลขบัญชีธนาคารของเธอมาสิ เดี๋ยวฉันจะโอนเงินค่ากับข้าวให้เธอ เพราะฉันไม่มีเงินสด"

"พัฟไม่มีหรอกค่ะ พัฟไม่เคยเปิดบัญชีธนาคารเลย" เธอไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเปิดบัญชีธนาคาร เพราะเธอไม่ได้ใช้มัน เงินที่เธอได้ในแต่ละเดือน ก็มีแค่เงินเดือนจากแม่ของเจย์อาร์ ซึ่งเธอรับเป็นเงินสดทุกเดือน

"งั้นก็เอาบัตรเอทีเอ็มไปแล้วกัน" มือหนาทำท่าหยิบกระเป๋าสตางค์เพื่อจะเอาบัตรเอทีเอ็มให้เธอ แต่ทว่า

"ไม่ต้องก็ได้ค่ะคุณเจย์อาร์ พัฟมีเงินสด เดี๋ยวพัฟออกให้ก่อนก็ได้ค่ะ"

"เงินที่เธอมี พอซื้อของหรือเปล่า"

"พอค่ะ" ใบหน้าใสพยักหน้าตอบกลับ

"อืม งั้นก็รีบไป"

"ค่ะ" ว่าจบพัฟพายก็สาวเท้าไปเปิดประตูแล้วเดินออกไปจากคอนโด