3 ถ้าเธอไม่เต็มใจ

พัฟพายใช้เวลาในการซื้อของกับรวมเวลาไปกลับระหว่างหน้าปากซอยกับคอนโด เพียงสี่สิบนาทีเท่านั้น เมื่อกลับมาถึงคอนโดหญิงสาวก็รีบจัดการหุงข้าวทำกับข้าวด้วยความคล่องแคล่วว่องไว เมื่ออาหารทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอจึงยกมาวางไว้บนโต๊ะอาหาร ก่อนที่เธอจะไปเรียกเจย์อาร์กับแฟนสาว ที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ให้มาทาน

"คุณเจย์อาร์คะ อาหารตั้งโต๊ะเรียบร้อยแล้วค่ะ" ร่างบางเดินมาหยุดอยู่ข้างชายหนุ่มที่นั่งอยู่กับแฟนสาว แล้วเอ่ยบอกด้วยท่าทีสุภาพ

"อืม เราไปกินข้าวกันเถอะเบล" ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงไปบอกกับแฟนสาว ซึ่งตอนนี้เธอกำลังนอนหนุนตักของเขาอยู่

"ไปกันเลยค่ะ ตอนนี้เบลหิวมากเลยค่ะ" ว่าแล้วซีเบลก็ลุกออกจากตักแกร่ง จากนั้นทั้งสองจึงพากันเดินไปยังโต๊ะอาหาร เมื่อชายหนุ่มกับหญิงสาวนั่งลง พัฟพายก็จัดการตักข้าวใส่จานให้กับคนทั้งสอง ก่อนที่ร่างเล็กจะหมุนตัวทำท่าจะเดินเข้าไปในครัว แต่ทว่า

"นั่นเธอจะไปไหน" เจย์อาร์เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าพัฟพายกำลังจะเดินออกไป

"พัฟจะเข้าไปเก็บของที่ยังวางอยู่บนเคาน์เตอร์ เอาเข้าที่ให้เรียบร้อยค่ะ ถ้าคุณเจย์อาร์กับคุณซีเบลต้องการอะไรเพิ่ม ก็เรียกพัฟได้เลยนะคะ" ร่างบางหันมาเอ่ยตอบกลับชายหนุ่ม

"รีบไปจัดการให้เสร็จเถอะ ถ้าเสร็จแล้ว เดี๋ยวเธอขึ้นไปเอาเสื้อผ้าของฉันกับของซีเบลลงมาซักให้ด้วย"

"ได้ค่ะคุณเจย์อาร์" ว่าแล้วพัฟพายก็เดินเข้าไปในครัวและจัดเก็บของให้เข้าที่เข้าทางจนเรียบร้อย จากนั้นเธอก็ขึ้นไปยังชั้นสอง เปิดประตูเข้าไปในห้องนอนแล้วหยิบตะกร้าเสื้อผ้าเดินออกไป เมื่อลงมายังชั้นล่างจึงเห็นว่าเขากับแฟนสาวรับประทานอาหารกันเสร็จแล้ว ดังนั้นหญิงสาวจึงวางตะกร้าเสื้อผ้าลง ไปเก็บจานที่อยู่บนโต๊ะเอาไปไว้ในครัวจนเสร็จสรรพ จากนั้นร่างเล็กจึงเอาผ้าไปใส่ถังซัก และเข้าไปในครัวเพื่อที่จะกินข้าว

"เมื่อกี้ตอนที่เธอขึ้นไปเอาผ้ามาซัก ได้หยิบตะกร้าชุดชั้นในของฉันมาด้วยหรือเปล่า" ซีเบลเดินเข้ามายืนกอดอกอยู่ข้างพัฟพาย ซึ่งตอนนี้เธอกำลังจะตักข้าวเข้าปากเป็นคำแรก แต่ก็ต้องชะงักมือเอาไว้ก่อน แล้วหันมาตอบหญิงสาว

"ไม่ได้หยิบลงมาค่ะ พัฟคิดว่าคุณซีเบลจะซักมือ เลยไม่ได้เอาลงมาด้วยค่ะ"

"เสื้อผ้าของฉันไม่เคยซักมือแม้แต่ชิ้นเดียว ซักด้วยเครื่องซักผ้าตลอด เพราะฉะนั้น ต่อไปนี้เธอจะต้องซักชุดชั้นในให้ฉันด้วย" หญิงสาวเอ่ยออกคำสั่งกับคนตัวเล็ก ด้วยน้ำเสียงไม่มีความอ่อนโยนแม้แต่น้อย แต่พัฟพายก็ไม่ได้ถือโทษโกรธเคืองใดๆ

"ได้ค่ะคุณซีเบล ขอพัฟกินข้าวให้เสร็จก่อนนะคะ แล้วพัฟจะขึ้นไปเอามาซักให้" เรียวปากเล็กเอ่ยรับคำสั่งจากหญิงสาวอย่างว่าง่าย โดยไม่ได้คิดอะไร

"รีบๆกินเข้าล่ะ เดี๋ยวจะแห้งไม่ทันใส่พรุ่งนี้" ซีเบลพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างอย่างไม่เป็นมิตร แล้วสะบัดก้นออกไปจากห้องครัว

"ค่ะ คุณซีเบล" พัฟพายรับคำหญิงสาวที่กำลังเดินออกไป

เมื่อซีเบลออกไปแล้ว พัฟพายจึงกินข้าวแบบเร่งรีบ เพื่อให้เสร็จเร็วๆ จากนั้นเธอก็ขึ้นไปยังชั้นสองอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอต้องเคาะประตู เพราะเธอได้ยินเขาทั้งสองคนคุยกันอยู่ข้างใน

ก็อกๆๆ

"เข้ามา" เสียงทุ้มเอ่ย

เมื่อได้รับอนุญาตให้เข้าไป พัฟพายจึงจับลูกบิดแล้วแง้มประตูอย่างเบามือ ก็เห็นว่าเขากับแฟนสาวนอนกันอยู่บนเตียงนอน โดยแฟนสาวนอนหนุนแขนของเขาอยู่

"มีอะไร เข้ามาทำไมอีก" เจย์อาร์เอ่ยถามด้วยความแปลกใจ

"คือ...พัฟจะเข้ามาเอาชุดชั้นในของคุณซีเบลไปซักค่ะ" พัฟพายเอ่ยตอบพลางก้มหน้า พร้อมกับบีบมือตัวเองเอาไว้แน่น โดยไม่ได้มองไปยังคนทั้งสอง ที่กำลังนอนคลอเคลียกันอยู่บนเตียงนอน

"คุณไม่ได้ซักชุดชั้นในเองเหรอ" เจย์อาร์หันไปเอ่ยถามแฟนสาวที่กำลังนอนหนุนแขนของเขาอยู่

"เบลไม่อยากซักเองค่ะ จ้างแม่บ้านมาแล้ว ก็ให้แม่บ้านซักให้เถอะค่ะ เบลกลัวเล็บเสีย"

"ถ้าเป็นชุดชั้นใน คุณน่าจะซักเองดีกว่านะ ไม่ควรให้คนอื่นซักให้"

"ตั้งแต่เกิดมา เบลไม่เคยซักผ้าเองเลยนะคะ เบลทำไม่เป็นนี่คะ" หญิงสาวพูดด้วยท่าทีออดอ้อนแฟนหนุ่ม

"เธอซักให้ได้ใช่ไหม" เจย์อาร์หันไปถามคนตัวเล็กที่กำลังยืนก้มหน้าอยู่ปลายเตียง

"ได้ค่ะคุณเจย์อาร์" ใบหน้าใสเงยหน้าตอบกลับคนตัวสูง

"งั้นก็เอาลงไปซักเถอะ" เจย์อาร์บอก

"ค่ะ" ว่าจบคนตัวเล็กก็ไปหยิบตะกร้าชุดชั้นใน แล้วเดินออกไปจากห้องด้วยท่าทีปกติ โดยที่หญิงสาวไม่ได้รู้ตัวเลยว่า มีสายตาคมมองตามแผ่นหลังของเธอด้วยความรู้สึกนึกเห็นใจ ที่เธอไม่มีคำพูดหรือท่าทีต่อต้านใดๆออกมาเลย

"ทางที่ดี คุณควรจะซักชุดชั้นในเองดีกว่านะ ปกติตอนที่ไม่มีแม่บ้าน คุณก็ซักเองนี่" หลังจากที่พัฟพายออกไปจากห้องนอน เจย์อาร์ก็เอ่ยบอกกับแฟนสาวทันที

"เบลไม่อยากซักค่ะ เบลขี้เกียจ จ้างมาแล้วก็ใช้ให้คุ้มเถอะค่ะ" หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าไม่สบอารมณ์

"มันไม่เกี่ยวว่าคุ้มหรือไม่คุ้ม แต่ผมว่ามันไม่เหมาะที่จะให้คนอื่นต้องมาซักชุดชั้นในของตัวเอง" เจย์อาร์เอ่ยดุหญิงสาวออกไป

"ก็เขาเต็มใจนี่คะ ถ้าเขาไม่เต็มใจทำ เขาคงปฎิเสธกลับมาแล้วล่ะค่ะ"

"ผมขอออกไปข้างนอกก่อนนะ เดี๋ยวมา" พูดจบร่างสูงก็ดึงแขนแกร่งออกจากที่แฟนสาวหนุนอยู่ แล้วลุกออกไปจากเตียงนอน จากนั้นก็ลงไปยังชั้นล่างที่พัฟพายกำลังนั่งดูโทรศัพท์อยูในครัว

"ทำไมถึงไปนั่งอยู่ในนั้น ทำไมไม่ออกมานั่งด้านนอก" ร่างสูงเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องครัว แล้วเอ่ยถามไปยังร่างเล็ก

"นั่งในนี้ก็ได้ค่ะ ระหว่างรอผ้าซักเสร็จ" ตากลมโตละจากหน้าจอโทรศัพท์ แล้วเงยหน้าตอบกลับคนตัวสูง

"วันนี้เธอได้กินข้าวบ้างหรือยัง"

"กินแล้วก่อนขึ้นไปเอาผ้าของคุณซีเบลลงมาซักค่ะ" พัฟพายตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้มตามประสาของเธอ

"เธอไม่จำเป็นต้องซักให้ก็ได้นะ"

"คุณเจย์อาร์หมายถึงชุดชั้นในของคุณซีเบลน่ะเหรอคะ"

"ใช่ ถ้าเธอไม่เต็มใจ เธอก็ควรปฏิเสธไปบ้างนะ ไม่จำเป็นต้องทำตามทุกอย่างที่ซีเบลเขาบอกหรอก"

"ไม่เป็นไรค่ะ แค่ซักชุดชั้นในเอง พัฟไม่ถือหรอกค่ะ แล้วอีกอย่างไม่ได้ใช้มือซักสักหน่อย แค่ใส่ในเครื่องซักผ้า เครื่องมันก็ทำงานเองค่ะ พัฟไม่ต้องไปทำอะไรเลย" หญิงสาวอธิบายออกไปตามความเป็นจริงที่ตัวเองรู้สึก

"แล้วถ้าเกิดวันไหนซีเบลใช้ให้เธอซักมือขึ้นมาล่ะ เธอจะซักด้วยหรือเปล่า" เขารู้สึกไม่ชอบการเอารัดเอาเปรียบ และไม่อยากเห็นใครถูกเอารัดเอาเปรียบ

"ถ้าเป็นอย่างนั้น พัฟก็คงต้องปฎิเสธค่ะ"

"ดี ฉันคิดว่าเธอจะปฏิเสธคนไม่เป็นซะอีก"

"ถ้าสิ่งไหนที่ทำแล้วต้องฝืนใจตัวเอง พัฟก็จะปฏิเสธค่ะ"

"อืม ฉันแค่มาบอกกับเธอเท่านี้แหละ ฉันไปก่อนนะ" ว่าแล้วร่างสูงก็เดินออกไป