รักลับสัมพันธ์ร้าย

เจย์อาร์ อายุ 26 ปีถ้าเขาได้รักใครแล้ว จะรักเดียวใจเดียวและมั่นคงในความรักพัฟพาย อายุ 22 ปีเธอเป็นลูกคนใช้ในบ้านของเจย์อาร์ นิสัยดี เรียบร้อย ขี้เกรงใจ....ตัวอย่างนิยาย"อ๊ะ! คุณเจย์อาร์ คุณจะทำอะไร" ดวงตากลมสวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความตื่นตระหนกบวกกับความกลัว เมื่อร่างแกร่งขึ้นมาคร่อมทับร่างเธอเอาไว้แน่น"ฉันก็จะทำให้เธอมาเป็นของฉันไง" เมื่อสิ้นเสียงทุ้มเอ่ย ร่างสูงไม่รอช้าใช้แรงกำลังจัดการถอดเสื้อผ้าของร่างเล็กที่นอนอยู่ใต้ร่างออกอย่างรวดเร็วจนร่างบางเปลือยเปล่าจากนั้นมือใหญ่ก็มาจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด ทั้งที่เขายังคร่อมทับร่างคนตัวเล็กเอาไว้แน่นไม่ให้ดิ้นหนีไปไหนได้"คุณเจย์อาร์ อย่าทำพัฟเลยนะคะ พัฟกลัวแล้ว" สองมือเล็กยกขึ้นไหว้เพื่อขอร้องพร้อมกับแววตาอ้อนวอน"ฉันอุตส่าห์เฝ้าทะนุถนอมเธอ ไม่ทำอะไรให้เธอต้องเสียหาย แล้วดูสิ ผลตอบแทนที่เธอให้ฉันมา เธอทำให้ฉันมีชีวิตอยู่เหมือนกับตายทั้งเป็น" เรียวปากหนาเอ่ยออกไปพร้อมกับในแววตานั้นเจือไว้ด้วยความโกรธแค้น"พัฟขอโทษ พัฟผิดไปแล้ว""ก็บอกฉันมาสิ ว่าเพราะอะไร ที่อยู่ๆ เธอก็มาบอกเลิกฉัน ทั้งที่ก่อนหน้านั้น เราก็มีความสุขกันดี"

พัฟพายใช้เวลาในการซื้อของกับรวมเวลาไปกลับระหว่างหน้าปากซอยกับคอนโด เพียงสี่สิบนาทีเท่านั้น เมื่อกลับมาถึงคอนโดหญิงสาวก็รีบจัดการหุงข้าวทำกับข้าวด้วยความคล่องแคล่วว่องไว เมื่ออาหารทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอจึงยกมาวางไว้บนโต๊ะอาหาร ก่อนที่เธอจะไปเรียกเจย์อาร์กับแฟนสาว ที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ให้มาทาน"คุณเจย์อาร์คะ อาหารตั้งโต๊ะเรียบร้อยแล้วค่ะ" ร่างบางเดินมาหยุดอยู่ข้างชายหนุ่มที่นั่งอยู่กับแฟนสาว แล้วเอ่ยบอกด้วยท่าทีสุภาพ"อืม เราไปกินข้าวกันเถอะเบล" ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงไปบอกกับแฟนสาว ซึ่งตอนนี้เธอกำลังนอนหนุนตักของเขาอยู่"ไปกันเลยค่ะ ตอนนี้เบลหิวมากเลยค่ะ" ว่าแล้วซีเบลก็ลุกออกจากตักแกร่ง จากนั้นทั้งสองจึงพากันเดินไปยังโต๊ะอาหาร เมื่อชายหนุ่มกับหญิงสาวนั่งลง พัฟพายก็จัดการตักข้าวใส่จานให้กับคนทั้งสอง ก่อนที่ร่างเล็กจะหมุนตัวทำท่าจะเดินเข้าไปในครัว แต่ทว่า"นั่นเธอจะไปไหน" เจย์อาร์เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าพัฟพายกำลังจะเดินออกไป"พัฟจะเข้าไปเก็บของที่ยังวางอยู่บนเคาน์เตอร์ เอาเข้าที่ให้เรียบร้อยค่ะ ถ้าคุณเจย์อาร์กับคุณซีเบลต้องการอะไรเพิ่ม ก็เรียกพัฟได้เลยนะคะ" ร่างบางหันมาเอ่ยตอบกลับชา

ตอนเย็นวันนี้เจย์อาร์กลับมาจากบริษัทเร็วกว่าทุกวัน เพราะตอนกลางวันแม่โทรมาบอกให้กลับบ้านไปทานข้าวเย็นด้วยกัน และวันนี้ก็เป็นวันคล้ายวันเกิดของแม่ของเขาด้วย"วันนี้เธอไม่ต้องทำอาหารเย็นนะ" เจย์อาร์เอ่ยบอกพัฟพายที่เดินออกมาจากห้องครัว และกำลังจะเข้าไปในห้องนอน"ทำไมคะ" ร่างบางชะงักฝีเท้าแล้วหันกลับมาถามชายหนุ่ม ที่เพิ่งกลับมาถึงคอนโด"วันนี้ฉันจะกลับบ้านไปทานกับแม่" ชายหนุ่มบอกกับหญิงสาว พร้อมกับถอดเสื้อสูทแล้วพาดไปบนโซฟา"พัฟเพิ่งทำเสร็จไปเมื้อกี้นี้เองค่ะ""คุณจะกินไหมเบล" เจย์อาร์เอ่ยถามแฟนสาวที่นั่งอยู่บนโซฟาหรู"ไม่ค่ะ เบลงดมื้อเย็น" หญิงสาวตอบกลับแฟนหนุ่มแล้วหันไปสนใจโทรศัพท์ต่อ"งั้นเธอก็เก็บไว้ในตู้เย็นก่อนก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยเอาออกมาอุ่นกิน""ได้ค่ะ" พูดจบร่างบางก็สาวเท้าเข้าไปในครัวแล้วนำอาหารใส่กล่องเอาไปแช่ไว้ในตู้เย็นผ่านไปสักพัก"เสร็จหรือยัง" เสียงทุ้มของร่างสูงเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่ยืนมองคนตัวเล็กวุ่นอยู่กับการจัดเก็บอาหารเอาเข้าไปไว้ในตู้เย็น"อะ อ้อ สะ เสร็จแล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยตอบด้วยอาการตกใจ ที่อยู่ๆ ร่างสูงก็เอ่ยถามขึ้น เพราะเธอมัวแต่วุ่นอยู่กับอาหารที่ต้องจัดเก็บ

เมื่อพัฟพายเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็ลากออกมาจากห้องนอน ก่อนที่จะเห็นร่างสูงที่นั่งอยู่ด้านนอก สวมใส่เสื้อผ้าเหมือนกับว่ากำลังจะออกไปข้างนอก "เสร็จแล้วเหรอ" ใบหน้าหล่อเอ่ยถามยังร่างบางที่ลากกระเป๋าออกมาจากห้องนอน "เสร็จแลัวค่ะ พัฟขอตัวก่อนนะคะ" หญิงสาวเอ่ยบอกแล้วเดินไปยังประตู "กลับพร้อมฉันสิ ฉันก็จะกลับไปบ้านเหมือนกัน" "อ๋อค่ะ ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ" ว่าจบทั้งสองก็เดินกันออกไปจากคอนโด ในระหว่างทางก่อนจะถึงบ้าน เจย์อาร์ก็ชวนพัฟพายคุย ถามนั่นถามนี่ จากแต่ก่อนเขาไม่เคยชวนเธอคุยเลย แต่หลังจากที่พัฟพายไปอยู่คอนโดเขาสองเดือน ทำให้ชายหนุ่มเริ่มมีความคุ้นเคยกับหญิงสาว และเธอก็รู้สึกสนิทกับเขามากขึ้นเหมือนกัน 2 อาทิตย์ต่อมา ครืดๆๆ ในขณะที่พัฟพายกำลังยืนล้างจานอยู่ในครัว ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น มือเล็กจึงวางมือจากงาน ก่อนที่จะไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ แล้วกดรับสาย พัฟพาย : สวัสดีค่ะคุณเจย์อาร์ เจย์อาร์ : เธอได้งานหรือยัง พัฟพาย : ยังเลยค่ะคุณเจย์อาร์ เจย์อาร์ : ถ้าเธอยังไม่ได้งานที่ไหน ก็เข้ามาทำที่บริษัทฉัน พัฟพาย : ไม่ทราบว่าทำในแผนกไหนเหรอคะ เ

หลังจากที่เจย์อาร์กับพัฟพายได้ตกลงเป็นแฟนกันแล้ว เจย์อาร์ก็เข้าออกในห้องของพัฟพายบ่อยขึ้น หญิงสาวจะทำอาหารในห้องของเธอ พอทำเสร็จเธอก็บอกให้เขามาทานที่ห้องบ้าง หรือบางที่เธอใส่กล่องเอาไปให้เขาทานที่ห้องของเขาบ้างแล้วแต่สะดวก หมับ! "วันนี้ทำอะไรกินเหรอ กลิ่นหอมไปถึงข้างนอกเชียว" เจย์อาร์เดินเข้ามาในครัว แล้วสวมกอดร่างเล็กจากด้านหลังที่กำลังทำอาหารอยู่ "อุ๊ย! คุณเจย์อาร์ ทำอะไรคะ" พัฟพายตกใจที่อยู่ๆคนตัวสูงสวมกอดเธอ เธอจึงหันหน้าไปพูดกับเขา ก็เป็นจังหวะที่ริมฝีปากบางบังเอิญไปสัมผัสเข้ากับแก้มสากพอดี เธอจึงรีบหันหน้ากลับมาในทันที "กอดแฟนไง" ใบหน้าหล่อบอกพลางจมูกคอยคลอเคลียอยู่ตรงแก้มใสอมชมพูของหญิงสาว "อย่ากอดได้ไหมคะ พัฟกำลังทำกับข้าวให้คุณทานอยู่นะคะ ถ้าคุณกอดพัฟอยู่แบบนี้ พัฟก็ทำไม่ถนัดน่ะสิ" "แสดงว่า ถ้าไม่ทำกับข้าวอยู่ ก็ให้กอดได้ใช่ไหม" "ถึงไม่ทำกับข้าวก็กอดไม่ได้ค่ะ" "หอมแก้มได้ไหม" เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมจากแก้มนวล จนร่างเล็กต้องเอียงแก้มหนีจมูกโด่งที่ยังคลอเคลียตรงแก้มของเธอ "คุณเจย์อาร์ปล่อยพัฟเถอะค่ะ คุณเจย์อาร์ไม่ควรทำแบบนี้นะคะ" ร่างบางพูดพลางพยายามขืนตัวเ