5 - ครั้งเดียวไม่พอ

ในความมืดมิด ริสากลัวจนทำอะไรไม่ถูก แม้พยายามดิ้นรนสุดกำลังแต่ก็ไม่สามารถเอาชนะเรี่ยวแรงจากชายหนุ่มได้เลย รู้สึกตัวอีกทีก็ถูกเขารวบตัวเธออุ้มมาวางบนเตียงนุ่มเสียแล้ว

ยิ่งตาที่ถูกมัดไว้แน่นมองอะไรไม่ออก ความกลัวยิ่งถาโถมเข้ามาในความรู้สึก แต่กระนั้นริสาก็ยังพยายามดิ้นรนเอาสองมือดึงออก แต่ทว่าเมื่อยิ่งเธอดิ้นรนก็ยิ่งเหมือนยั่วยุ เขาจับสองมือเธอข้างรวบเอาไว้ ก่อนที่เขาจะเอาเชือกผ้าที่เตรียมมามัดข้อมือเธอไว้อยู่บนเหนือหัว

“คุณแม็กซ์ ริสากลัวแล้ว ปล่อยริสาไปเถอะ” ริสาร้องไห้อ้อนวอนทั้งที่รู้ว่าเปล่าประโยชน์ เธอสะดุ้งโหยงเมื่อฝ่ามือร้อนของเขาสัมผัสลูบไล้ไปตามร่างกายเธออย่างแผ่วเบา

จนเธอรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ก่อนที่เขาจะบรรจงปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกทีละชิ้น

“ปะ ปล่อย ริสาไม่ทำแล้ว ริสาจะโอนเงินคืนให้คุณ”

“หึ ไม่ทันแล้วครับ” เขายกยิ้มอย่างผู้ชนะ พลางเอื้อมมือไปเปิดไฟตรงหัวนอน สายตาคมกริบมองไล่เรือนร่างเปลือยเปล่าที่แสนสวยของริสาด้วยหัวใจเต้นระทึก

- หุ่นแม่งโคตรซ่อนรูป -

ผิวขาวอมชมพูเนื้อละเอียดราวกับผิวเด็ก เอวคอดเล็กที่รับกับสะโพกผาย และเนื้อเนินอกสวยที่กระเพื่อมไหวตามลมหายใจตอนนี้

- เซ็กซี่ฉิบ -

มาวินโน้มตัวลงเข้าไปจูบริสาอย่างแผ่วเบา เพราะไม่เคยประสีประสาแม้แต่การจูบกับผู้ชาย ทำให้ริสารีบเม้มปากเอาไว้แน่นอย่างน้อยก็ไม่ยอมให้เขาได้ใช้ลิ้นเข้ามารุกล้ำในเรียวปาก แต่ทว่า... ฝ่ามือใหญ่ของมาวินกลับเริ่มเคล้นคลึงบนเนินหน้าอกสวยของเธอที่ไม่เคยสัมผัสมือชาย ความเต่งตึงช่างแตกต่างกับผู้หญิงทั่วไปที่เขาเคยนอนด้วย

“อื้อ”

เสียงครางอู้อี้ในลำคอของริสา พอถูกเขากระตุ้นมากเข้า ปากบางที่ถูกเม้มดูดยั่วเย้าเล่น ก็เผยอจนเขาสอดแทรกลิ้นไปในโพรงปากสวยของเธอจนสำเร็จ ริสาพยายามส่ายหน้าดิ้นรนสุดชีวิตความกลัวจนถึงขีดสุด แต่กลับถูกปลุกเร้าไปด้วยรสจูบที่ดูจะเร่าร้อนมากยิ่งขึ้น

- จูบแรกของเธอ ต้องเสียให้กับชายแปลกหน้าไปแล้วหรือ -

น้ำตาของริสารินจนซึมออกมานอกผ้าสีดำที่ถูกปิดตาอยู่ การดิ้นรนดูท่าแล้วไม่เป็นผลสำเร็จ เขาคงไม่ปล่อยเธอไปแน่

ริสาหยุดการดิ้นรนสะอื้นไห้ ในนาทีแบบนี้เธอไม่รู้จะต่อสู้หรือขัดขืนได้อย่างไรในเมื่อตัวเองตกอยู่ในสภาพที่ถูกมัดมือและถูกผ้าปิดตาอยู่แบบนี้

ฮึก ๆ

เสียงสะอื้นของริสาพร้อมกับการหยุดดิ้นรน ทำให้มาวินชะงักไปครู่ แต่ตอนนี้จะให้เขามาหยุดกลางคันแบบนี้หรือไม่มีทาง

มาวินก้มหน้าลงอย่างไม่สนใจเสียงร้องไห้เธออีกครั้ง ใครใช้ให้ตัวเธอหอมขนาดนี้ หอมเสียจนเขาอยากดอมดมตัวเธอเสียให้ทั่ว ใบหน้าหล่อคมเข้มของเขาเลื่อนซุกไซ้ลง ลงตรงซอกคอของริสา เม้มเล่นที่ติ่งหูเธอเบา ๆ แล้วลากลิ้นโลมเลียสลับดูดเม้มจนทั่วซอกคอขาว

“อื้อ ยะ หยุด”

จากมือที่เคล้นคลึงขยำอยู่ที่อกสวยของริสา มาวินเลื่อนใบหน้าต่ำ ลง ลิ้นสากเริ่มเลียวนตรงยอดอกสีชมพูที่ดูท่าตอนนี้มันจะชูชันด้วยความเสียวสะท้าน

“อื้อ... คุณแม็กซ์ หยุดเถอะค่ะ ริสากลัวแล้ว”

“ฮึ กลัวหรือเสียว” มาวินกระตุกยิ้ม เพราะทุกครั้งที่เขาดูดเม้มที่ยอดอกสวย ริสาก็แอ่นอกยกขึ้นให้เขาสัมผัสมันง่ายขึ้น ยิ่งใบหน้าขาวสวยที่แดงเรื่ออยู่ตอนนี้

- แม่งโคตรน่าฟัด -

ไหน ๆ ก็เป็นครั้งแรกของริสา มาวินจึงไม่อยากจะผลีผลาม อย่างน้อยก็ต้องโอ้โลมจนเธอพร้อม ไม่อย่างนั้นกลัวว่าเธอจะเจ็บหนัก

หน้าท้องแบนราบที่ขาวเนียน ถูกมาวินเลื่อนใบหน้าโลมเลียต่ำลง

- ผู้หญิงคนนี้ ทำไมตัวหอมแบบนี้นะ แล้วตรงนั้นจะหอมขนาดไหนนะ -

แม้จะนอนกับผู้หญิงมาไม่น้อย แต่เขาก็ไม่เคยใช้ลิ้นกับใครตรงส่วนนั้น ยอมรับว่า ริสาเป็นคนแรกที่เขาอยากจะชิมเธอไปทั้งตัว

ริสาสะดุ้งเฮือก รู้สึกหน้าท้องร้อนผ่าวจนต้องเกร็งเพราะความเสียวสะท้าน ก่อนจะพยายามบิดขาให้แนบชิดกัน เมื่อรู้สึกว่าใบหน้าเขาเลื่อน ลงต่ำ ลมหายใจที่รินรดหน้าท้อง ทำให้เธออยากถอยหนี

“คะ คุณ แม็กซ์ ยะ หยุด” เสียงพูดเริ่มขาดเป็นช่วง ๆ ริสาเริ่มรู้สึกตัวเองหายใจยากลำบาก แค่เสียงพูดก็ยังพูดแทบไม่เป็นภาษา

แต่...

“อร้าย!”

ทันทีที่ถูกลิ้นร้อนลากตวัด ริสาถึงกับสะดุ้งเฮือก แม้จะพยายามกลั้นเสียงร้องครางของตัวเอง แต่ทว่าเขากลับไม่ยอมหยุด ลิ้นร้อนโลมเลียดูดเม้มราวกับมันคืออาหารหวาน จนริสาแอ่นย้ายขยับสะโพกไปมาอย่างรุ่มร้อน

“อื้อ... ยะ อย่า อึก”

ยิ่งเธอขยับขาเข้าเพื่อบิดหนี แต่เขากลับจับสองขาของเธอแยกออกครั้งแล้วครั้งเล่า ลิ้นร้อนชอนไชอย่างไม่นึกรังเกียจ ยิ่งรู้ว่าเธอพยายามกลั้นเสียงร้องคราง เขายิ่งลงลิ้นให้หนักขึ้น

“ร้องดัง ๆ สิ แล้วผมจะยอมหยุด” เขาเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของริสา ที่พยายามเม้มปากกลั้นเสียงครางของตัวเอง ก่อนจะก้มลง ลากลิ้นตวัดลงอีกครั้ง

“อึก อึก อื้อ! อร้าย อ๊า”

ในที่สุดก็กลั้นมันไม่ไหว มาวินทรมานเธอไม่ยอมหยุด ที่สุดแล้วส่วนที่บอบบางก็แพ้พ่ายต่อลิ้นร้อนที่ปลุกเร้า จนเธอกระตุกหอบ ตอดรัดอยู่ชั่วครู่ ก่อนปลดปล่อยออกมาจนชุ่มฉ่ำ

แฮก ๆ

“พร้อมแล้วสินะ” มาวินเงยหน้ามากระตุกยิ้ม เขาเช็ดมุมปากก่อนขยับร่างขึ้นมาคร่อมร่างของริสา ที่กำลังตื่นกลัว

“คุณจะ... จะทำอะไรน่ะ” เธอเริ่มรู้สึกถึงอันตรายภายใต้ผ้าสีดำที่ปิดตาของเธออยู่ เมื่อรู้สึกว่าเขาขึ้นมาคร่อมบนร่างเธอ

มาวินขยับร่างเอื้อมไปหยิบถุงยางที่เตรียมไว้ รีบสวมมันทันที เพราะตอนนี้เขาอยากปลดปล่อยมันจะแย่แล้ว

เขาถูไถที่เนินเนื้อเพื่อสัมผัสกับจุดสำคัญของริสาอย่างแผ่วเบา เพื่อกระตุ้นความต้องการเธออีกครั้ง

“อื้อ... อย่านะ ไม่เอานะ ได้โปรดริสากลัวแล้ว” เสียงร่ำไห้ปนอ้อนวอน สั่นพร่า พยายามเขยิบขาหนีดิ้นรนอย่างที่สุด แต่ทว่า ไม่ทันแล้ว

ครึด!

ความคับแน่นของริสา ทำให้มาวินไม่กล้าเข้าไปสุด เมื่อรู้ว่าสัมผัสโดนเยื่อพรหมจรรย์จนฉีกขาด

“แน่นฉิบ”

“อึก อร้าย!” ริสาสะบัดหน้าส่ายด้วยความเจ็บ

“ฮึก จะ เจ็บ ฮือ! คุณแม็กซ์ ปล่อยริสาเถอะ ฮือ”

“ผมจะทำเบา ๆ นะ ใจเย็น ๆ เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว” เขาโน้มตัวเข้าไปจูบปากเธอเพื่อปลอบใจ ก่อนค่อยขยับตัวเข้าไปจนสุด

“อื้อ!” ริสาดิ้นพล่าน แต่ไม่ช้าพอมาวินขยับเข้าออกเธอก็หยุดต่อต้าน

- ความรู้สึกแบบนี้มัน -

“อ๊า อ๊า อื้อ”

เสียงต่อต้านเมื่อครู่ของริสา กลายเป็นเสียงครวญครางด้วยความเสียวสะท้าน ไม่รู้ว่าตัวเองเสร็จไปแล้วกี่รอบต่อกี่รอบ รู้แต่ถูกเขาจับเปลี่ยนท่าทางหลายท่าจนเธอสิ้นเรี่ยวแรง

ถุงยางถูกเปลี่ยนไปไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบจนหมด ริสาหมดแรงจะผล็อยหลับไป มาวินคลายผ้าที่มัดข้อมือเธอออก ปรากฏว่าข้อมือแดงช้ำจากที่เธอพยายามจะดิ้นรน เขาแกะผ้าปิดตาของเธอออก คราบน้ำตายังเกาะติดตามใบหน้า

- ขนาดหลับสนิท ยังโคตรสวย -

มาวินเอื้อมมือไปปิดไฟที่หัวนอน ก่อนจะดึงริสาเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด

- เอามันขนาดนี้ ครั้งเดียวไม่พอหรอก -

เขากระตุกยิ้มก่อนจะหอมหน้าผากเธออย่างแผ่วเบา